الهه منصوریان نخستین طلای سانشوی بانوان جمهوری اسلامی در آسیا را کسب کرد.سانشو کار جوان تیم ملی که در فینال با حریفی از چین مسابقه داشت توانست باشکست دادن او نخستین مدال طلای سانشوی زنان ایران را به دست بیاورد.او پس از کسب نخستین طلا در مسابقات قهرمانی آسیا گفت:« حفظ مدال طلا از گرفتن آن دشوارتر است، بنابراین باید فقط به مدال بازی‌های آسیایی 2010 گوانگ‌جو فکر کنم.» سانشوکار وزن 48- کیلوگرم تیم ملی جوانان ایران ادامه می‌دهد: «بسیار خوشحالم که توانستم زحمات فدراسیون و کادرفنی را جبران کنم. من نخستین زن ایرانی هستم که در فینال مسابقات سانشو توانستم یک حریف چینی را شکست دهم و طلا بگیرم. خدا را شکر می‌کنم که قدرت اول جهان در سانشو را مغلوب کردم. در راند اول مسابقه حریف چینی با قدرت بسیار بالایی وارد زمین شد. من در ابتدای مسابقه از چین می‌ترسیدم؛ ولی با شروع مسابقه خودم را در راند دوم پیدا کردم و توانستم به همه اعلام کنم که ورزشکاران ایرانی بهترین هستند. »او که از عملکرد خود راضی به نظر می‌رسد حرف هایش را ادامه می‌دهد: «از عملکردم رضایت دارم. مربی چینی همیشه می‌گفت که چینی‌ها مانند ایرانی‌ها دو دست و دو پا دارند. بنابراین، برتری مقابل آنها بستگی به تلاش و خواست شما دارد. من به این باور رسیدم که ما می‌توانیم.»منصوریان ضمن درخواست کمک از فدراسیون برای قرار گرفتن وی در تیم ملی بزرگسالان می‌گوید: «رفتن به تیم ملی بزرگسالان سختی‌های بسیاری دارد که حمایت فدراسیون را می‌طلبد. من می‌توانم سختی‌ها را تحمل کنم. در عوض فدراسیون هم باید امکانات بهتری به ما جوانان بدهد و اردوهای آماده‌سازی را با بزرگسالان برگزار کند تا رقابت بیشتر شود. ما همیشه مقابل چینی‌ها می‌باختیم اما پیروزی من نشان داد که برنامه‌ریزی فدراسیون و عملکرد آنها روز به روز بهتر می‌شود که جا دارد از این توجه تشکر کنم. من برای گرفتن این مدال از زندگی و تحصیلم زدم و با تمام وجود جنگیدم. این مدال با ارزش را به همه ایرانیان تقدیم می‌کنم». کسب نخستین طلای سانشوی زنان ایران در آسیا
الهه منصوریان: می‌خواهم در گوانگ‌جو طلا بگیرم
الهه منصوریان نخستین طلای سانشوی بانوان جمهوری اسلامی در آسیا را کسب کرد.سانشو کار جوان تیم ملی که در فینال با حریفی از چین مسابقه داشت توانست باشکست دادن او نخستین مدال طلای سانشوی زنان ایران را به دست بیاورد.او پس از کسب نخستین طلا در مسابقات قهرمانی آسیا گفت:« حفظ مدال طلا از گرفتن آن دشوارتر است، بنابراین باید فقط به مدال بازی‌های آسیایی 2010 گوانگ‌جو فکر کنم.» سانشوکار وزن 48- کیلوگرم تیم ملی جوانان ایران ادامه می‌دهد: «بسیار خوشحالم که توانستم زحمات فدراسیون و کادرفنی را جبران کنم. من نخستین زن ایرانی هستم که در فینال مسابقات سانشو توانستم یک حریف چینی را شکست دهم و طلا بگیرم. خدا را شکر می‌کنم که قدرت اول جهان در سانشو را مغلوب کردم. در راند اول مسابقه حریف چینی با قدرت بسیار بالایی وارد زمین شد. من در ابتدای مسابقه از چین می‌ترسیدم؛ ولی با شروع مسابقه خودم را در راند دوم پیدا کردم و توانستم به همه اعلام کنم که ورزشکاران ایرانی بهترین هستند. »او که از عملکرد خود راضی به نظر می‌رسد حرف هایش را ادامه می‌دهد: «از عملکردم رضایت دارم. مربی چینی همیشه می‌گفت که چینی‌ها مانند ایرانی‌ها دو دست و دو پا دارند. بنابراین، برتری مقابل آنها بستگی به تلاش و خواست شما دارد. من به این باور رسیدم که ما می‌توانیم.»منصوریان ضمن درخواست کمک از فدراسیون برای قرار گرفتن وی در تیم ملی بزرگسالان می‌گوید: «رفتن به تیم ملی بزرگسالان سختی‌های بسیاری دارد که حمایت فدراسیون را می‌طلبد. من می‌توانم سختی‌ها را تحمل کنم. در عوض فدراسیون هم باید امکانات بهتری به ما جوانان بدهد و اردوهای آماده‌سازی را با بزرگسالان برگزار کند تا رقابت بیشتر شود. ما همیشه مقابل چینی‌ها می‌باختیم اما پیروزی من نشان داد که برنامه‌ریزی فدراسیون و عملکرد آنها روز به روز بهتر می‌شود که جا دارد از این توجه تشکر کنم. من برای گرفتن این مدال از زندگی و تحصیلم زدم و با تمام وجود جنگیدم. این مدال با ارزش را به همه ایرانیان تقدیم می‌کنم». ارسال نظر
پربیننده