گروه سیاسی: انتخابات ریاست جمهوری دهم برگزار شد و محمود احمدینژاد با 24 میلیون و 500 هزار رای حائز اکثریت آرا و منتخب ملت برای ریاستجمهوری شد. در این میان اختلاف خیرهکننده 11 میلیونی احمدینژاد با کاندیدای دوم که نامزد مورد حمایت همه مخالفان احمدینژاد بود، نشان از فاصله فراوان اعتقاد مردم به این 2 تفکر بود. پیروزی قاطع احمدی نژاد اما با واکنش عجیب و بسیار دور از انتظار کاندیداهای اصلاحطلب مواجه شد.
در کمال تعجب میرحسین موسوی در حالی که چند ساعت به پایان رایگیری باقی مانده بود، با راهاندازی یک کنفرانس خبری گفت که «من پیروز انتخابات هستم». همین موضوع به همراه اظهارات خاتمی در گفتوگو با تلویزیون آمریکایی VOA مبنی بر عدم پذیرش نتیجه انتخابات و همچنین سازماندهیهای کمیته ایکس که از مدتها پیش برنامههای مدونی برای ایجاد آشوب و بلوا تهیه کرده بودند، موجب آن شد تا عصر روز شنبه تعدادی از اراذل و اوباش با یورش به برخی میادین تهران ضمن به آتشکشیدن برخی مغازهها و بانکها، به مردم عادی نیز تعرض کرده و حتی در مواردی اقدام به آتش زدن وسایل نقلیه مردم کنند. خسارت آشوبهای روز شنبه بهگونهای بوده که حتی در یک مورد محمد عیدیان، قائممقام معاونت خدمات شهری شهرداری تهران از آتش گرفتن بیش از 100 مخزن زباله شهر تهران که از بودجه مستقیم مردم خریداری شده، خبر داد. وی اعلام کرد: این مخازن 2 سال قبل خریداری شده و قیمت خرید هر کدام از آنها 280 هزار تومان بوده است.
گریز از قانون و اغتشاش اوباش که برای اعتراض به باخت میرحسین موسوی در انتخابات شکل گرفته، به اعتقاد برخی سیاسیون مرتبط با هدایتهای بیرونی است. کمااینکه در روزهای اخیر تمرکز رسانههای خارجی بر آشوبهای اراذل و اوباش بهطرز ویژهای افزایش پیدا کرده، ضمن اینکه گفتوگوهای پی در پی افرادی چون محمد خاتمی و زهرا رهنورد با رسانههای خارجی موجب افزایش حساسیتها در اینباره میشود.
البته شنیدهها حاکی از برخورد قاطع نیروهای نظامی و امنیتی با آشوبگران است بهگونهای که روز گذشته سردار رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی کشور از دستگیری 160 نفر از عوامل اصلی ایجاد آشوب و بلوا خبر داد. شواهد حاکی از نتیجه ناخوشایند برای آشوبگران و سران آنهاست.
نارضایتی شدید مردم از رفتار وحشیانه آشوبگران موجب آن شده تا در برخی موارد درگیریهایی میان مردم با اراذل شکل بگیرد. با این حال اما این قبیل رفتارها بویژه از سوی میرحسین موسوی موجب شده تا برخی پرسشهای اساسی در افکار عمومی ایجاد شود. میرحسین موسوی که در همه برنامههای انتخاباتی خود از قانونگرایی و لزوم تبعیت از قانون سخن میگفت، اینک چرا بدون ارائه حتی یک مورد تخلف از برگزاری انتخابات، کارناوالی از اراذل و اوباش را برای ایجاد آشوب در کشور تشکیل داده است؟
از سوی دیگر و در حالی که شهروندان تهرانی همچنان متحیر از رفتار عجیب میرحسین موسوی در ایجاد ناآرامی و بینظمی و سلب آسایش مردم هستند، این پرسش هم مطرح است که اگر شخصی واقعا معتقد به قانون است چرا اعتراض خود را (البته اگر اعتراضی موجود باشد) از طریق مبادی ذیربط دنبال نمیکند؟!!
به اعتقاد اکثر کارشناسان تفاوت فراوان آرای احمدینژاد و میرحسین موسوی به اندازه کافی اعتراضات موسوی (که البته هنوز هم مشخص نیست) را غیر منطقی جلوه میدهد. برخی نیز معتقدند میرحسین موسوی به واسطه ذهنیتی که برخی اطرافیان او برایش ایجاد کردند، هنوز توانایی پذیرش باخت مقابل
احمدی نژاد را ندارد. به هر حال مدعیان دمکراسیخواهی که حتی در زمان برگزاری انتخابات، بر پذیرش رای مردم تاکید میکردند و میزان را رای ملت میدانستند باید در برابر رفتار سراسر تناقضآمیز خود پاسخی قانعکننده داشته باشند. رای 5/24 میلیونی مردم به احمدینژاد واقعیتی است که با هیچ حربهای قابل مخدوش شدن نیست. کسانی که در برههای به واسطه برخی شرایط، نام خود را با قانون و جامعه مدنی و کرامت انسانی گره زدهاند، چرا فقط در شرایط مطلوب خود قائل به این موضوعات هستند؟
به عنوان مثال جناب آقای خاتمی که همواره شعار زنده باد مخالف من را سر میداد چرا اکنون حتی حاضر به پذیرش برد مخالف خود هم نیست؟
البته در شرایطی که دوستان اصلاحطلب دست به دامان اراذل و اوباش برای پیشبرد اهداف خود شدهاند، شاید چنین انتظاراتی بسیار متوقعانه باشد(!) گزارشی از تناقضات آشکار در گفتار و رفتار دموکراسی خواهانه اصلاح طلبان
اوباش در خدمت صداقت!
گروه سیاسی: انتخابات ریاست جمهوری دهم برگزار شد و محمود احمدینژاد با 24 میلیون و 500 هزار رای حائز اکثریت آرا و منتخب ملت برای ریاستجمهوری شد. در این میان اختلاف خیرهکننده 11 میلیونی احمدینژاد با کاندیدای دوم که نامزد مورد حمایت همه مخالفان احمدینژاد بود، نشان از فاصله فراوان اعتقاد مردم به این 2 تفکر بود. پیروزی قاطع احمدی نژاد اما با واکنش عجیب و بسیار دور از انتظار کاندیداهای اصلاحطلب مواجه شد.
در کمال تعجب میرحسین موسوی در حالی که چند ساعت به پایان رایگیری باقی مانده بود، با راهاندازی یک کنفرانس خبری گفت که «من پیروز انتخابات هستم». همین موضوع به همراه اظهارات خاتمی در گفتوگو با تلویزیون آمریکایی VOA مبنی بر عدم پذیرش نتیجه انتخابات و همچنین سازماندهیهای کمیته ایکس که از مدتها پیش برنامههای مدونی برای ایجاد آشوب و بلوا تهیه کرده بودند، موجب آن شد تا عصر روز شنبه تعدادی از اراذل و اوباش با یورش به برخی میادین تهران ضمن به آتشکشیدن برخی مغازهها و بانکها، به مردم عادی نیز تعرض کرده و حتی در مواردی اقدام به آتش زدن وسایل نقلیه مردم کنند. خسارت آشوبهای روز شنبه بهگونهای بوده که حتی در یک مورد محمد عیدیان، قائممقام معاونت خدمات شهری شهرداری تهران از آتش گرفتن بیش از 100 مخزن زباله شهر تهران که از بودجه مستقیم مردم خریداری شده، خبر داد. وی اعلام کرد: این مخازن 2 سال قبل خریداری شده و قیمت خرید هر کدام از آنها 280 هزار تومان بوده است.
گریز از قانون و اغتشاش اوباش که برای اعتراض به باخت میرحسین موسوی در انتخابات شکل گرفته، به اعتقاد برخی سیاسیون مرتبط با هدایتهای بیرونی است. کمااینکه در روزهای اخیر تمرکز رسانههای خارجی بر آشوبهای اراذل و اوباش بهطرز ویژهای افزایش پیدا کرده، ضمن اینکه گفتوگوهای پی در پی افرادی چون محمد خاتمی و زهرا رهنورد با رسانههای خارجی موجب افزایش حساسیتها در اینباره میشود.
البته شنیدهها حاکی از برخورد قاطع نیروهای نظامی و امنیتی با آشوبگران است بهگونهای که روز گذشته سردار رادان، جانشین فرمانده نیروی انتظامی کشور از دستگیری 160 نفر از عوامل اصلی ایجاد آشوب و بلوا خبر داد. شواهد حاکی از نتیجه ناخوشایند برای آشوبگران و سران آنهاست.
نارضایتی شدید مردم از رفتار وحشیانه آشوبگران موجب آن شده تا در برخی موارد درگیریهایی میان مردم با اراذل شکل بگیرد. با این حال اما این قبیل رفتارها بویژه از سوی میرحسین موسوی موجب شده تا برخی پرسشهای اساسی در افکار عمومی ایجاد شود. میرحسین موسوی که در همه برنامههای انتخاباتی خود از قانونگرایی و لزوم تبعیت از قانون سخن میگفت، اینک چرا بدون ارائه حتی یک مورد تخلف از برگزاری انتخابات، کارناوالی از اراذل و اوباش را برای ایجاد آشوب در کشور تشکیل داده است؟
از سوی دیگر و در حالی که شهروندان تهرانی همچنان متحیر از رفتار عجیب میرحسین موسوی در ایجاد ناآرامی و بینظمی و سلب آسایش مردم هستند، این پرسش هم مطرح است که اگر شخصی واقعا معتقد به قانون است چرا اعتراض خود را (البته اگر اعتراضی موجود باشد) از طریق مبادی ذیربط دنبال نمیکند؟!!
به اعتقاد اکثر کارشناسان تفاوت فراوان آرای احمدینژاد و میرحسین موسوی به اندازه کافی اعتراضات موسوی (که البته هنوز هم مشخص نیست) را غیر منطقی جلوه میدهد. برخی نیز معتقدند میرحسین موسوی به واسطه ذهنیتی که برخی اطرافیان او برایش ایجاد کردند، هنوز توانایی پذیرش باخت مقابل
احمدی نژاد را ندارد. به هر حال مدعیان دمکراسیخواهی که حتی در زمان برگزاری انتخابات، بر پذیرش رای مردم تاکید میکردند و میزان را رای ملت میدانستند باید در برابر رفتار سراسر تناقضآمیز خود پاسخی قانعکننده داشته باشند. رای 5/24 میلیونی مردم به احمدینژاد واقعیتی است که با هیچ حربهای قابل مخدوش شدن نیست. کسانی که در برههای به واسطه برخی شرایط، نام خود را با قانون و جامعه مدنی و کرامت انسانی گره زدهاند، چرا فقط در شرایط مطلوب خود قائل به این موضوعات هستند؟
به عنوان مثال جناب آقای خاتمی که همواره شعار زنده باد مخالف من را سر میداد چرا اکنون حتی حاضر به پذیرش برد مخالف خود هم نیست؟
البته در شرایطی که دوستان اصلاحطلب دست به دامان اراذل و اوباش برای پیشبرد اهداف خود شدهاند، شاید چنین انتظاراتی بسیار متوقعانه باشد(!) ارسال نظر
پربیننده