خیلی ساکت و بی صدا اردوی تیم ملی را ترک کرد. احتمالا وقتی که همه در اتاق‌های خود مشغول استراحت بودند، ساکش را برداشت و دقایقی بعد بیرون زد و رفت. جواد کاظمیان نه با کسی حرفی زد و نه اجازه گرفت. سرخود تصمیم گرفت برود. حتی در این باره چیزی به افشین قطبی نگفت. حقیقت این بود که او دیگر دوست نداشت با تیم ملی ادامه دهد. خیلی زود از وضعیتی که برایش پیش آمد، خسته شد و به همین زودی گود را برای رقیبان خالی کرد. انگار تابوی ناکامی کاظمیان در تیم ملی نه الان و نه هیچ زمان دیگری شکسته نخواهد شد. سال‌هاست که او در بازی‌های باشگاهی ستاره است اما در تیم ملی یک ستاره افول کرده؛ بازیکنی که سال‌ها به خاطر حضور مهدوی‌کیا پشت خط بود و هنوز هم پشت این خط طولانی ایستاده. او این بار خیلی کم طاقت‌تر از گذشته بود و خیلی زود از تیم ملی کنار کشید. بعد از حضور قطبی، جواد در اولین واکنش گفت: «خوشحال می‌شوم اگر دوباره در خدمت تیم ملی باشم.» ولی حالا خیلی زود همه چیز تغییر یافته. او بعد از بازی لیگ امارات، راهی چین شد تا در اردوی تیم ملی حاضر شود. برای دیدار دوستانه مقابل چین در لیست قرار گرفت و یک بازی کرد. هر چند جواد خیلی بد کار نکرد اما ظاهرا همان 45دقیقه کافی بود تا قطبی خیلی راحت روی نامش خط قرمز بکشد، موضوعی که جواد را ناراحت کرد. او در بازی کره شمالی در لیست قرار نگرفت و از روی سکوها نظاره‌گر تساوی تیم ملی بود. «به هر حال هر بازیکنی دوست دارد بازی کند. من انتظار داشتم که حداقل روی نیمکت باشم...» ولی قطبی این اجازه را هم به او نداد. جواد با این همه، با تیم ملی در تهران ادامه داد. پیش از بازی امارات آنجا که قطبی لیست 18نفره تیم ملی را اعلام کرد، جواد برآشفت. وقتی یک بار دیگر مجبور بود روی سکو بنشیند. این اتفاق یک روز قبل از بازی افتاد و کاظمیان بدون هیچ مکثی، تصمیم به خداحافظی بی صدا گرفت: «از کسی مشورت نخواستم و با کسی هم حرف نزدم.» او هم مثل بعضی از بازیکنان، از تیم افشین قطبی کنار گرفت.هر چقدر دلیل جدایی این بازیکنان برای همه مبهم بود، دلیل جدایی جواد خیلی واضح است: «سکو نشینی.» او با این نیت دوباره به تیم ملی بازگشت که سال‌های رکود را جبران کند ولی نیامده مجبور شد برود: «ترجیح می‌دهم فعلا در این باره حرفی نزنم. تیم ملی شرایط حساسی پیش‌رو دارد.» ملی‌پوشان جمعه شب بدون کاظمیان تهران را ترک کردند تا چهارشنبه آینده در بازی سرنوشت مقابل کره جنوبی قرار بگیرد. کاظمیان می‌گوید: «برای تیم ملی آرزوی موفقیت می‌کنم. مهم این نیست که چه بازیکنی در ترکیب باشد.» ولی او به همین دلیل تیم ملی را ترک کرد و بحث تازه‌ای را به راه انداخت.افشین قطبی پیش از عزیمت تیم ملی به سئول اعلام کرد که جواد با اجازه او اردوی تیم ملی را ترک کرد، موضوعی که بی‌شک در محرومیت احتمالی او از تیم ملی بسیار تاثیرگذار خواهد بود. گفته می‌شد بابت این تصمیم کاظمیان 6ماه از پوشیدن پیراهن تیم ملی محروم می‌شود که با حرف‌های قطبی بعید است این اتفاق رخ دهد. سرمربی تیم ملی اضافه کرد: «جواد با من هماهنگ کرد و رفت.» ولی خود او اعتراف می‌کند با هیچ‌کس حتی قطبی حرف نزده و رفته: «بله، حتی با بازیکنان هم در این باره حرفی نزدم. فکر کردم این‌طوری خیلی بهتر است بی سر و صدا خودم اردوی تیم را
ترک کنم.»
کاظمیان هر چقدر سعی می‌کند در این باره سکوت کند، ناخودآگاه نمی‌تواند. او با کنایه می‌گوید: «شاید من به درد تیم ملی نمی‌خوردم.» و با همین لحن ادامه می‌دهد: «حتما در حد و انداز‌ه‌های تیم ملی نیستم که به من بازی نمی‌دادند اگر بودم این رفتار با من نمی‌شد. هیچ‌کس را در این رابطه مقصر نمی‌دانم. مقصر اصلی خودم هستم چون خوب نیستم!» کمترین انتظار جواد در دو بازی کره شمالی و امارات این بود که روی نیمکت بنشیند. از آنجا که سه سالی است در امارات بازی می‌کند و خوب فوتبال این کشور را می‌شناسد، توقع داشت حداقل در مقابل آنها به عنوان بازیکن ذخیره به زمین برود اما قطبی روی تمام آرزوهای او خط قرمز کشید: «به هر حال من انتظاراتی داشتم. حداقل باید روی نیمکت می‌نشستم ولی با این‌حال خودم مقصرم چون در حد تیم ملی نبودم!» کاظمیان سال‌هاست خودش را با این جملات سرگرم می‌کند. او بعد از موفقیت با تیم امید در پوسان دیگر رنگ روزهایی خوش را در تیم ملی ندید.
در روزهای که برانکو ایوانکوو‌یچ سرمربی تیم ملی بود، مهدی مهدوی‌کیا هنوز در اوج قرار داشت و طبیعی بود که جواد همیشه روی نیمکت بنشیند و تنها زمانی که مهدی نیاید بازی کند. هر چند کاظمیان با تیم ملی به جام جهانی رفت اما در آلمان یک دقیقه هم بازی نکرد.با حضور قلعه‌نویی اما ورق کمی برگشت. بعد از درخشش جواد در بازی چین و در جام ملت‌ها، همه فکر می‌کردند او سرانجام به آرزوی بزرگ خود در تیم ملی سرانجام رسیده اما یک مصاحبه احساسی باعث شد تا قلعه‌نویی، جواد را روی نیمکت تبعید کند. اینگونه بود که روز خوش جواد، شبی بد به همراه داشت. در دوران مربیگری ابراهیم زاده هم اتفاقی نیفتاد و با حضور دایی، کاظمیان به طور کلی قید حضور در تیم ملی را زد، به‌گونه‌ای که بعدها در اعتراض به سرمربی تیم ملی حتی مصاحبه‌ای جنجالی انجام داد. حالا بعد از گذر از این دوره‌ها، جواد حتی در زمان مربیگری قطبی هم به جایی نرسیده، درست مثل دوست خیلی نزدیکش ایمان مبعلی؛ کسی که شرایطی مشابه جواد را در این سال‌ها تجربه کرده. جواد با ناراحتی می‌گوید: «به خاطر تمام این اتفاقات هیچوقت به تیم ملی جدی فکر نکرده‌ام.» او بارها گفته که فقط سرش را به بازی‌های باشگاهی گرم می‌کند و فکر تیم ملی را از سرش خارج کرده. تصمیم آسان او برای ترک تیم ملی هم نشانه‌ای از این موضوع است. او می‌گوید: «حالا دارم به این فکر می‌کنم که فصل بعد در چه باشگاهی بازی کنم.» جواد همین روزها به امارات خواهد رفت تا تیم جدیدش را انتخاب کند. او دیگر تمایلی ندارد در عجمان بماند چون عادت کرده در پایان هر فصل تیم باشگاهی‌اش را عوض کند. «چون لیگ امارات خیلی جذابیت ندارد و زود آدم را خسته می‌کند، تصمیم گرفتم هر فصل تیمم را عوض کنم.» او در فصل اول به الشعب رفت، فصل دوم راهی الشباب شد،فصل قبل هم برای عجمان بازی کرد. حالا خدا می‌داند در فصل آینده برای چه تیمی بازی خواهد کرد.
جواد می‌گوید: «دو هفته‌ای به پایان فصل نقل و انتقالات مانده. در امارات با فکر بازتری به آینده فکر خواهم کرد. چند پیشنهاد هست که باید بیشتر به آنها فکر کنم.» او فعلا تمایلی ندارد به ایران برگردد و در لیگ برتر بازی کند. در واقع ایران برایش در اولویت آخر است. «پیشنهاد دارم ولی دوست دارم فعلا در خارج از کشور بازی کنم.» کاظمیان با این بهانه سعی می‌کند این روزهای کوتاه و بد تیم ملی را فراموش کند. او به این موضوع سال‌هاست
عادت کرده... جواد کاظمیان: مقصر اصلی خودم هستم
اگر خوب بودم بازی می‌کردم
خیلی ساکت و بی صدا اردوی تیم ملی را ترک کرد. احتمالا وقتی که همه در اتاق‌های خود مشغول استراحت بودند، ساکش را برداشت و دقایقی بعد بیرون زد و رفت. جواد کاظمیان نه با کسی حرفی زد و نه اجازه گرفت. سرخود تصمیم گرفت برود. حتی در این باره چیزی به افشین قطبی نگفت. حقیقت این بود که او دیگر دوست نداشت با تیم ملی ادامه دهد. خیلی زود از وضعیتی که برایش پیش آمد، خسته شد و به همین زودی گود را برای رقیبان خالی کرد. انگار تابوی ناکامی کاظمیان در تیم ملی نه الان و نه هیچ زمان دیگری شکسته نخواهد شد. سال‌هاست که او در بازی‌های باشگاهی ستاره است اما در تیم ملی یک ستاره افول کرده؛ بازیکنی که سال‌ها به خاطر حضور مهدوی‌کیا پشت خط بود و هنوز هم پشت این خط طولانی ایستاده. او این بار خیلی کم طاقت‌تر از گذشته بود و خیلی زود از تیم ملی کنار کشید. بعد از حضور قطبی، جواد در اولین واکنش گفت: «خوشحال می‌شوم اگر دوباره در خدمت تیم ملی باشم.» ولی حالا خیلی زود همه چیز تغییر یافته. او بعد از بازی لیگ امارات، راهی چین شد تا در اردوی تیم ملی حاضر شود. برای دیدار دوستانه مقابل چین در لیست قرار گرفت و یک بازی کرد. هر چند جواد خیلی بد کار نکرد اما ظاهرا همان 45دقیقه کافی بود تا قطبی خیلی راحت روی نامش خط قرمز بکشد، موضوعی که جواد را ناراحت کرد. او در بازی کره شمالی در لیست قرار نگرفت و از روی سکوها نظاره‌گر تساوی تیم ملی بود. «به هر حال هر بازیکنی دوست دارد بازی کند. من انتظار داشتم که حداقل روی نیمکت باشم...» ولی قطبی این اجازه را هم به او نداد. جواد با این همه، با تیم ملی در تهران ادامه داد. پیش از بازی امارات آنجا که قطبی لیست 18نفره تیم ملی را اعلام کرد، جواد برآشفت. وقتی یک بار دیگر مجبور بود روی سکو بنشیند. این اتفاق یک روز قبل از بازی افتاد و کاظمیان بدون هیچ مکثی، تصمیم به خداحافظی بی صدا گرفت: «از کسی مشورت نخواستم و با کسی هم حرف نزدم.» او هم مثل بعضی از بازیکنان، از تیم افشین قطبی کنار گرفت.هر چقدر دلیل جدایی این بازیکنان برای همه مبهم بود، دلیل جدایی جواد خیلی واضح است: «سکو نشینی.» او با این نیت دوباره به تیم ملی بازگشت که سال‌های رکود را جبران کند ولی نیامده مجبور شد برود: «ترجیح می‌دهم فعلا در این باره حرفی نزنم. تیم ملی شرایط حساسی پیش‌رو دارد.» ملی‌پوشان جمعه شب بدون کاظمیان تهران را ترک کردند تا چهارشنبه آینده در بازی سرنوشت مقابل کره جنوبی قرار بگیرد. کاظمیان می‌گوید: «برای تیم ملی آرزوی موفقیت می‌کنم. مهم این نیست که چه بازیکنی در ترکیب باشد.» ولی او به همین دلیل تیم ملی را ترک کرد و بحث تازه‌ای را به راه انداخت.افشین قطبی پیش از عزیمت تیم ملی به سئول اعلام کرد که جواد با اجازه او اردوی تیم ملی را ترک کرد، موضوعی که بی‌شک در محرومیت احتمالی او از تیم ملی بسیار تاثیرگذار خواهد بود. گفته می‌شد بابت این تصمیم کاظمیان 6ماه از پوشیدن پیراهن تیم ملی محروم می‌شود که با حرف‌های قطبی بعید است این اتفاق رخ دهد. سرمربی تیم ملی اضافه کرد: «جواد با من هماهنگ کرد و رفت.» ولی خود او اعتراف می‌کند با هیچ‌کس حتی قطبی حرف نزده و رفته: «بله، حتی با بازیکنان هم در این باره حرفی نزدم. فکر کردم این‌طوری خیلی بهتر است بی سر و صدا خودم اردوی تیم را
ترک کنم.»
کاظمیان هر چقدر سعی می‌کند در این باره سکوت کند، ناخودآگاه نمی‌تواند. او با کنایه می‌گوید: «شاید من به درد تیم ملی نمی‌خوردم.» و با همین لحن ادامه می‌دهد: «حتما در حد و انداز‌ه‌های تیم ملی نیستم که به من بازی نمی‌دادند اگر بودم این رفتار با من نمی‌شد. هیچ‌کس را در این رابطه مقصر نمی‌دانم. مقصر اصلی خودم هستم چون خوب نیستم!» کمترین انتظار جواد در دو بازی کره شمالی و امارات این بود که روی نیمکت بنشیند. از آنجا که سه سالی است در امارات بازی می‌کند و خوب فوتبال این کشور را می‌شناسد، توقع داشت حداقل در مقابل آنها به عنوان بازیکن ذخیره به زمین برود اما قطبی روی تمام آرزوهای او خط قرمز کشید: «به هر حال من انتظاراتی داشتم. حداقل باید روی نیمکت می‌نشستم ولی با این‌حال خودم مقصرم چون در حد تیم ملی نبودم!» کاظمیان سال‌هاست خودش را با این جملات سرگرم می‌کند. او بعد از موفقیت با تیم امید در پوسان دیگر رنگ روزهایی خوش را در تیم ملی ندید.
در روزهای که برانکو ایوانکوو‌یچ سرمربی تیم ملی بود، مهدی مهدوی‌کیا هنوز در اوج قرار داشت و طبیعی بود که جواد همیشه روی نیمکت بنشیند و تنها زمانی که مهدی نیاید بازی کند. هر چند کاظمیان با تیم ملی به جام جهانی رفت اما در آلمان یک دقیقه هم بازی نکرد.با حضور قلعه‌نویی اما ورق کمی برگشت. بعد از درخشش جواد در بازی چین و در جام ملت‌ها، همه فکر می‌کردند او سرانجام به آرزوی بزرگ خود در تیم ملی سرانجام رسیده اما یک مصاحبه احساسی باعث شد تا قلعه‌نویی، جواد را روی نیمکت تبعید کند. اینگونه بود که روز خوش جواد، شبی بد به همراه داشت. در دوران مربیگری ابراهیم زاده هم اتفاقی نیفتاد و با حضور دایی، کاظمیان به طور کلی قید حضور در تیم ملی را زد، به‌گونه‌ای که بعدها در اعتراض به سرمربی تیم ملی حتی مصاحبه‌ای جنجالی انجام داد. حالا بعد از گذر از این دوره‌ها، جواد حتی در زمان مربیگری قطبی هم به جایی نرسیده، درست مثل دوست خیلی نزدیکش ایمان مبعلی؛ کسی که شرایطی مشابه جواد را در این سال‌ها تجربه کرده. جواد با ناراحتی می‌گوید: «به خاطر تمام این اتفاقات هیچوقت به تیم ملی جدی فکر نکرده‌ام.» او بارها گفته که فقط سرش را به بازی‌های باشگاهی گرم می‌کند و فکر تیم ملی را از سرش خارج کرده. تصمیم آسان او برای ترک تیم ملی هم نشانه‌ای از این موضوع است. او می‌گوید: «حالا دارم به این فکر می‌کنم که فصل بعد در چه باشگاهی بازی کنم.» جواد همین روزها به امارات خواهد رفت تا تیم جدیدش را انتخاب کند. او دیگر تمایلی ندارد در عجمان بماند چون عادت کرده در پایان هر فصل تیم باشگاهی‌اش را عوض کند. «چون لیگ امارات خیلی جذابیت ندارد و زود آدم را خسته می‌کند، تصمیم گرفتم هر فصل تیمم را عوض کنم.» او در فصل اول به الشعب رفت، فصل دوم راهی الشباب شد،فصل قبل هم برای عجمان بازی کرد. حالا خدا می‌داند در فصل آینده برای چه تیمی بازی خواهد کرد.
جواد می‌گوید: «دو هفته‌ای به پایان فصل نقل و انتقالات مانده. در امارات با فکر بازتری به آینده فکر خواهم کرد. چند پیشنهاد هست که باید بیشتر به آنها فکر کنم.» او فعلا تمایلی ندارد به ایران برگردد و در لیگ برتر بازی کند. در واقع ایران برایش در اولویت آخر است. «پیشنهاد دارم ولی دوست دارم فعلا در خارج از کشور بازی کنم.» کاظمیان با این بهانه سعی می‌کند این روزهای کوتاه و بد تیم ملی را فراموش کند. او به این موضوع سال‌هاست
عادت کرده... ارسال نظر
پربیننده