گويی دوران قلع و قمع درختان کهنسال پس از صد‌ها سال فرا رسیده است. درختان چند صد ساله به بهانه‌های مختلف نقش زمین می‌شوند و قطع چندین درخت کهنسال چنار و سیب بر سر راه بزرگراه شهید بهشتی در ارومیه نشان از ادامه این رویه دارد.
قطع این درختان را چندی پیش پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران مخابره کرد و به دنبال آن ستارپور، کارشناس معاونت خدمات شهری ارومیه در این زمینه گفت: «طرح ساخت زیرگذر و تقاطع
غیرهم سطح در مسیر خیابان شهید بهشتی در حال اجرا است که در سر راه این طرح، درخت‌های سیبی که داخل خانه باغ‌های این خیابان هستند و همچنین چنارهای چندین و چند ساله قطع می‌شوند». وی این سوال را که تکلیف این همه درخت چیست، چنین پاسخ داد: «هر یک درخت، برای ما هم مهم است؛ ولی پروژه باید انجام شود. در ضمن ما تمام مناطقی را که در طرح قرار داشتند از صاحبانشان خریداری کرده‌ایم که برای طرح زیرگذر آزادسازی شوند و درخت‌های سیب، جزو این ملک‌ها هستند». عباس محمدی، مدیر تشکل دیده‌بان کوهستان نیز در این باره اظهار داشت: «به طور کلی طرح‌هایی که تحت عنوان توسعه و عمران انجام می‌شوند اشکالات اساسی فراوانی دارند که مهم‌ترین آنها بی‌توجهی به درختان باارزشی است که بیشترین اثر مطلوب را در زندگی بشر ایفا می‌کنند». وی همچنین تاکید کرد: «مسؤولان به جای اینکه مسیر را تغییر دهند یا از مکان‌های کم هزینه عبور کنند بیشترین آسیب را به فضای سبز می‌زنند». محمدی به عنوان نمونه دره تفریحی واقع در ارومیه را مثال زد که نیروهای شهرداری برای بازکردن راه به آن سمت، درختان چنار 200 ساله را بریده‌اند و برای باز شدن راه به یک دره کوچک، اتوبان چهار بانده ساخته‌اند.
محمدی همچنین با مقایسه اجرای چنین پروژه‌هایی درکشورهای دیگر اضافه کرد: «در حال حاضر نمونه‌های زیادی در دنیا داریم که مناطق گردشگری خاصی هستند؛ اما جاده‌های قدیمی و پر از گونه‌های گیاهی آنها دست نخورده باقی مانده است». مدیر جمعیت دیده‌بان کوهستان درباره از دست رفتن سرمایه‌های با ارزشی مانند درختان کهنسال خاطرنشان کرد: «هر درخت 40 یا 50 ساله که بریده شود مانند این است که 50-40 سرمایه ملی از بین برود. از نظر او عریض کردن سواره روها، نه تنها کمکی به کاهش بار ترافیکی نمی‌کند بلکه در هر جایی که اتوبان، پل هوایی و زیرگذر دیده می‌شود، ترافیک هم حجم بالاتری پیدا می‌کند و نتیجه آن، زیان به فضای سبز است».به دنبال این اتفاق سودابه علی احمد کروری، مدیر گروه پژوهشی - فناوری زیست بوم‌های طبیعی پایدار اعلام کرد: «درختان کهنسال یادگار بیولوژیک یک کشور هستند که به منظور حفظ و نگهداری هرچه بهتر از آنها باید از شیوه‌های علمی استفاده کنیم».
کروری تلاش در زمینه حفظ و نگهداری این گونه‌های باارزش را در تحقیق و پژوهش و ارائه طرح‌های مختلفی دانست که هر یک به نوبه خود می‌توانند نقش موثری در حفظ این درختان با ارزش داشته باشند.
وی در ادامه، طرح شناخت و بررسی علل کهنسالی سروهای کهنسال ایران را مطرح کرد و گفت: «این طرح که با همکاری اولیه صندوق حمایت از پژوهشگران ایران و با حمایت سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشورانجام می‌شود، از نیمه دوم سال 86 آغاز و در نیمه دوم سال 89 به پایان می‌رسد».ساخت پروژه‌های عمرانی تنها بهانه‌ای برای قلع و قمع درختان کهنسال است و حوادث سال گذشته این ذهنیت را قوت می‌بخشد.
سال گذشته مدیرکل اوقاف اعلام کرد، قصد دارد برای مبارزه با خرافه‌پرستی 40 درخت کهنسال را قطع کند و با وجود موضع‌گیری‌های تشکل‌های غیردولتی، کارشناسان و متخصصان نسبت به این موضوع، اداره اوقاف همچنان به قلع و قمع درختانی که بیش از یکهزار سال استوار بودند ادامه داد. مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان گیلان به ضرورت ریشه‌کنی خرافه‌پرستی از باورهای دینی مردم تاکید داشت و گفت: «مقدس شمردن و کرامت قائل شدن به درختان هیچ جایگاهی در فرهنگ دینی مسلمانان ندارد و باید با به اینگونه افکار، خرافه‌پرستی‌ها، دخیل بستن، نذر و نیاز با درختانی که به اصطلاح غلط، نظر کرده‌اند، مبارزه کرد».میرحسینی اشکوری، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان گیلان در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران با بیان اینکه اعتقادات مردم گیلان نسبت به ائمه اطهار(ع) بی‌نظیر و با پیشینه‌ای کهن و ریشه‌دار است، حرف‌هایش را چنین ادامه داد: «مقدس شمردن درختان ضربه زدن به فرهنگ اسلامی است و تاکنون 40 اصله درخت قدیمی مقدس‌نما در گیلان شناسایی شده که این درختان قطع و چوب آنها در امور خیریه استفاده می‌شود».
فاصله زیادی میان انتشار این خبر و قطع نخستین درخت در رضوانشهر نیفتاد و نخستین واکنش رسانه‌ای در یکی از نشریات محلی آشکار شد. مدیرکل اوقاف استان گیلان این واکنش را آنقدر شدید و بزرگ احساس کرد که با خبرگزاری فارس تماس گرفت و اعلام کرد، به کارش کاملا اعتقاد دارد، آن را ادامه می‌دهد و هرچه گفته کاملا جدی است. این جدیت به حدی بود که واکنش‌ها به رسانه‌های دیگر سرایت یافت. متخصصان، کارشناسان و دوستداران محیط زیست بیانیه صادر کردند و اتفاقی که نخستین واکنش آن از نشریات محلی آغاز شده بود، به رسانه‌های غربی هم رسید. در همه این واکنش‌ها نوعی بهت‌زدگی به چشم می‌خورد. مصطفی خوشنویس، کارشناس ارشد جنگل و عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور است که این اتفاق او را بشدت متعجب کرده است: «زیرا تاکنون هرگز درختان کهنسال و دیرزیست در کشور ما قطع نشده، حتی اگر درختی هم کاملا خشک می‌شد آن را ایستاده نگه می‌داشتند».حرف‌های خوشنویس یادآور درخت چنار سوخته استان سمنان است و درخت سرو تبری در سر راه گوهردشت کرج را یادمان می‌آورد که با وجود خشک شدن همچنان استوار نگه داشته شده‌اند. بررسي قطع درختان جنگل‌هاي قديمي
سايه طبيعت كمرنگ مي‌شود
گويی دوران قلع و قمع درختان کهنسال پس از صد‌ها سال فرا رسیده است. درختان چند صد ساله به بهانه‌های مختلف نقش زمین می‌شوند و قطع چندین درخت کهنسال چنار و سیب بر سر راه بزرگراه شهید بهشتی در ارومیه نشان از ادامه این رویه دارد.
قطع این درختان را چندی پیش پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران مخابره کرد و به دنبال آن ستارپور، کارشناس معاونت خدمات شهری ارومیه در این زمینه گفت: «طرح ساخت زیرگذر و تقاطع
غیرهم سطح در مسیر خیابان شهید بهشتی در حال اجرا است که در سر راه این طرح، درخت‌های سیبی که داخل خانه باغ‌های این خیابان هستند و همچنین چنارهای چندین و چند ساله قطع می‌شوند». وی این سوال را که تکلیف این همه درخت چیست، چنین پاسخ داد: «هر یک درخت، برای ما هم مهم است؛ ولی پروژه باید انجام شود. در ضمن ما تمام مناطقی را که در طرح قرار داشتند از صاحبانشان خریداری کرده‌ایم که برای طرح زیرگذر آزادسازی شوند و درخت‌های سیب، جزو این ملک‌ها هستند». عباس محمدی، مدیر تشکل دیده‌بان کوهستان نیز در این باره اظهار داشت: «به طور کلی طرح‌هایی که تحت عنوان توسعه و عمران انجام می‌شوند اشکالات اساسی فراوانی دارند که مهم‌ترین آنها بی‌توجهی به درختان باارزشی است که بیشترین اثر مطلوب را در زندگی بشر ایفا می‌کنند». وی همچنین تاکید کرد: «مسؤولان به جای اینکه مسیر را تغییر دهند یا از مکان‌های کم هزینه عبور کنند بیشترین آسیب را به فضای سبز می‌زنند». محمدی به عنوان نمونه دره تفریحی واقع در ارومیه را مثال زد که نیروهای شهرداری برای بازکردن راه به آن سمت، درختان چنار 200 ساله را بریده‌اند و برای باز شدن راه به یک دره کوچک، اتوبان چهار بانده ساخته‌اند.
محمدی همچنین با مقایسه اجرای چنین پروژه‌هایی درکشورهای دیگر اضافه کرد: «در حال حاضر نمونه‌های زیادی در دنیا داریم که مناطق گردشگری خاصی هستند؛ اما جاده‌های قدیمی و پر از گونه‌های گیاهی آنها دست نخورده باقی مانده است». مدیر جمعیت دیده‌بان کوهستان درباره از دست رفتن سرمایه‌های با ارزشی مانند درختان کهنسال خاطرنشان کرد: «هر درخت 40 یا 50 ساله که بریده شود مانند این است که 50-40 سرمایه ملی از بین برود. از نظر او عریض کردن سواره روها، نه تنها کمکی به کاهش بار ترافیکی نمی‌کند بلکه در هر جایی که اتوبان، پل هوایی و زیرگذر دیده می‌شود، ترافیک هم حجم بالاتری پیدا می‌کند و نتیجه آن، زیان به فضای سبز است».به دنبال این اتفاق سودابه علی احمد کروری، مدیر گروه پژوهشی - فناوری زیست بوم‌های طبیعی پایدار اعلام کرد: «درختان کهنسال یادگار بیولوژیک یک کشور هستند که به منظور حفظ و نگهداری هرچه بهتر از آنها باید از شیوه‌های علمی استفاده کنیم».
کروری تلاش در زمینه حفظ و نگهداری این گونه‌های باارزش را در تحقیق و پژوهش و ارائه طرح‌های مختلفی دانست که هر یک به نوبه خود می‌توانند نقش موثری در حفظ این درختان با ارزش داشته باشند.
وی در ادامه، طرح شناخت و بررسی علل کهنسالی سروهای کهنسال ایران را مطرح کرد و گفت: «این طرح که با همکاری اولیه صندوق حمایت از پژوهشگران ایران و با حمایت سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشورانجام می‌شود، از نیمه دوم سال 86 آغاز و در نیمه دوم سال 89 به پایان می‌رسد».ساخت پروژه‌های عمرانی تنها بهانه‌ای برای قلع و قمع درختان کهنسال است و حوادث سال گذشته این ذهنیت را قوت می‌بخشد.
سال گذشته مدیرکل اوقاف اعلام کرد، قصد دارد برای مبارزه با خرافه‌پرستی 40 درخت کهنسال را قطع کند و با وجود موضع‌گیری‌های تشکل‌های غیردولتی، کارشناسان و متخصصان نسبت به این موضوع، اداره اوقاف همچنان به قلع و قمع درختانی که بیش از یکهزار سال استوار بودند ادامه داد. مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان گیلان به ضرورت ریشه‌کنی خرافه‌پرستی از باورهای دینی مردم تاکید داشت و گفت: «مقدس شمردن و کرامت قائل شدن به درختان هیچ جایگاهی در فرهنگ دینی مسلمانان ندارد و باید با به اینگونه افکار، خرافه‌پرستی‌ها، دخیل بستن، نذر و نیاز با درختانی که به اصطلاح غلط، نظر کرده‌اند، مبارزه کرد».میرحسینی اشکوری، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان گیلان در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران با بیان اینکه اعتقادات مردم گیلان نسبت به ائمه اطهار(ع) بی‌نظیر و با پیشینه‌ای کهن و ریشه‌دار است، حرف‌هایش را چنین ادامه داد: «مقدس شمردن درختان ضربه زدن به فرهنگ اسلامی است و تاکنون 40 اصله درخت قدیمی مقدس‌نما در گیلان شناسایی شده که این درختان قطع و چوب آنها در امور خیریه استفاده می‌شود».
فاصله زیادی میان انتشار این خبر و قطع نخستین درخت در رضوانشهر نیفتاد و نخستین واکنش رسانه‌ای در یکی از نشریات محلی آشکار شد. مدیرکل اوقاف استان گیلان این واکنش را آنقدر شدید و بزرگ احساس کرد که با خبرگزاری فارس تماس گرفت و اعلام کرد، به کارش کاملا اعتقاد دارد، آن را ادامه می‌دهد و هرچه گفته کاملا جدی است. این جدیت به حدی بود که واکنش‌ها به رسانه‌های دیگر سرایت یافت. متخصصان، کارشناسان و دوستداران محیط زیست بیانیه صادر کردند و اتفاقی که نخستین واکنش آن از نشریات محلی آغاز شده بود، به رسانه‌های غربی هم رسید. در همه این واکنش‌ها نوعی بهت‌زدگی به چشم می‌خورد. مصطفی خوشنویس، کارشناس ارشد جنگل و عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور است که این اتفاق او را بشدت متعجب کرده است: «زیرا تاکنون هرگز درختان کهنسال و دیرزیست در کشور ما قطع نشده، حتی اگر درختی هم کاملا خشک می‌شد آن را ایستاده نگه می‌داشتند».حرف‌های خوشنویس یادآور درخت چنار سوخته استان سمنان است و درخت سرو تبری در سر راه گوهردشت کرج را یادمان می‌آورد که با وجود خشک شدن همچنان استوار نگه داشته شده‌اند. ارسال نظر
پربیننده