
گروه اجتماعی: «جزیره آشوراده ظرفیت و توان راهاندازی مسیرهای دوچرخهسواری و پیست اسبسواری را ندارد و راهاندازی آنها در منطقهای که پناهگاه حیاتوحش است منع قانونی دارد». بهروز بهروزیراد، استاد دانشگاه با بیان اینکه هر نوع استفاده غیربرنامهریزی شده و غیرعقلایی از محیطزیست باعث تخریب آن میشود، به فارس گفته است: «این یک قاعده کلی است اما به بهانه اینکه از منطقهای حفاظت کنیم و آنجا ذخیرهگاه زیستکره است هیچ کاری انجام ندهیم و توسعهای صورت نگیرد این هم نتیجه خوبی در کشورهای جهان سوم ندارد، بنابراین هر دوی این موارد باید با هم همسو باشند». وی ادامه داد: منطقه میانکاله یک منطقه حساس است؛ از چندین نظر از جمله اینکه ذخیرگاه زیستکره و پناهگاه حیات وحش است، منطقه
زمستانگذرانی بسیاری از پرندگان است و هماکنون هم افراد زیادی به عنوان گردشگر یا برای برداشت انار به آن منطقه تردد میکنند. این استاد دانشگاه اظهار داشت: اینکه آنجا را منطقه گردشگری اعلام کنند یک اقدام تایید نشده است، باید به شرطی این کار انجام شود که به موجودیت منطقه آسیبی نزند و آنجا نباید هیچ نوع رفت و آمدی صورت بگیرد که از نظر زادآوری پرندههای بومی بویژه قرقاول و پرندههای بومی منطقه مانند درنا که در آن منطقه هستند آسیب ببینند. بهروزی افزود: در داخل مناطق حفاظت شده پناهگاههای حیاتوحش و ذخیرهگاه زیستکره فعالیتهایی مانند اسبسواری و دوچرخهسواری منع قانونی دارد. وسعت روستای آشوراده آنقدر نیست که بتوانند اینگونه امکانات را آنجا پیاده کنند. اگر بخواهند در داخل پناهگاه و ذخیرهگاه زیستکره این کار را انجام دهند باید پرسید با چه مجوزی این کار را انجام خواهند داد. وی اظهار داشت: پیست دوچرخهسواری به احتمال زیاد در قسمت شرقی منطقه باید باشد که آنجا هم زیستگاه درنا و قرقاول است و مناطق تالابی است، بنابراین کجا میخواهند این کار را انجام دهند؟ بدون تجزیه و آنالیز کردن فاکتورهای زیستگاهی گونههای گوناگون، این برنامه ناموفق خواهد بود و منجر به تخریب منطقه میشود. نمیشود از یک طرف تعداد زیادی گردشگر به منطقه ببریم و از طرف دیگر بگوییم پناهگاه حیات وحش و ذخیرهگاه زیستکره است. قوانین هم اجازه نمیدهد آنجا چنین تأسیساتی پیاده شود مگر اینکه توجیه علمی داشته باشد.