۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۳:۳۳
اربعین سروده‌ها

که این پیاده‌روی برترین عزاداری است

در سال‌های اخیر بسیاری از شاعران کشورمان هم‌گام با دیگر مردم کشورمان در روزها و شب‌های منتهی به اربعین خود را با پای پیاده به کربلا می‌رسانند تا موفق به زیارت حضرت امام حسین(ع) و یاران شهیدشان شوند. به گزارش فارس، محمد غفاری از شاعران جوانی است که در سال‌های گذشته توفیق زیارت اربعین را داشته و امسال نیز مسافر و زائر امام حسین(ع) است. این شاعر درباره حضور شاعران و هنرمندان در پیاده‌روی اربعین اظهار داشت: هنرمندان به وسیله ابزار ویژه و فراگیری که در دست دارند، نقش مهمی در انعکاس و‌ نمایش گسترده‌ترین اجتماع مذهبی عالم ایفا می‌کنند. در این بین شعر نسبت به دیگر هنرها از پایگاه مردمی خاص تری برخوردار است و می‌تواند محتوایی آماده باشد برای تولید محصولات دیگر فرهنگی و هنری. از این رو نگاه شاعران به موضوع اربعین هر روز رنگ تازه و گسترده‌تری به خود می‌گیرد و جریان ادبی در روزهای سفر اربعین بسیار‌ چشمگیر می‌شود. این شاعر جوان همچنین درباره زیباترین خاطره‌اش از سفر اربعین گفت: این سفر سراسر زیبایی است و بی‌شک انتخاب یکی از آنها بسیار مشکل است اما شاید یکی از بهترین خاطرات من مربوط‌ به اربعین سال 93 است که هنگام ورود به شهر کربلا با یک بنر مواجه شدم که یک بیت از مربع ترکیب اربعینی‌ام روی‌ آن نقش بسته بود و به نوعی‌خوشامد به زائران ایرانی‌ بود.
«غریب، از نفس افتاده، خسته می‌آیند
کبوتران حرم دسته دسته می‌آیند»
متن کامل این شعر را در زیر می‌خوانید: دوباره شهر پر از شور و شوق و شیدایی است
دوباره حال همه عاشقان تماشایی است
که فصل پر زدن از انزوای تنهایی است
سفر حکایت یک اتفاق رویایی است
ببند بار سفر را که یار نزدیک است
طلوع صبح شب انتظار نزدیک است
ببین که قفل قفس را شکسته، می‌آیند
کبوتران حرم دسته دسته می‌آیند
چو موج از همه سو دلشکسته می‌آیند
غریب، از نفس افتاده، خسته می‌آیند
که باز بعد چهل شب، کنار او باشند
شبیه حضرت زینب(س) کنار او باشند
تمام پشت سر جابر ابن عبدالله
چه عاشقانه قدم می‌زنند در این راه
از اشتیاق حرم راه می‌شود کوتاه
هر آنکه خواهد از این جام عشق، بسم‌الله
که این پیاده‌روی برترین عزاداری است
قسم به نور که این ابتدای بیداری است
دوباره حال من و شعر می‌شود مبهم
دلی که دست خودم نیست می‌شود کم‌کم
در آرزوی حرم غرق در غم و ماتم
اگر اجازه دهد زائرش شوم، من هم
«غروب در نفس تنگ جاده خواهم رفت
پیاده آمده بودم، پیاده خواهم رفت»

ارسال نظر
captcha