تنها 10 دقیقه تا دومین برد تاریخ‌مان در خاک کره‌جنوبی فاصله داشتیم اما گریز مهارناشدنی پارک جی‌سونگ و اشتباه مهدی رحمتی در بستن زاویه، همه آرزوهای ما را به گرو نتیجه عربستان و کره شمالی برد. هنگام نوشتن این مطلب هنوز مشخص نبود آیا این تساوی منجر به حذف ما شده است یا صعودمان به مرحله پلی‌آف، بنابراین بهترین زمان درباره قضاوت این یک امتیاز لحظه‌ای است که شما خواننده این نوشته هستید. عصر چهارشنبه، فوتبال ما به گرو نتیجه مصاف عربستان رفت و تنها در صورت پیروزی کم گل یکی از دو تیم سعودی و کره شمالی بود که ما جواز صعود به مرحله پلی‌آف را به عنوان تیم سوم پیدا می‌کردیم. عصر چهارشنبه لحظات پر التهابی برای ما بود و برخلاف امروز (پنجشنبه) که شما و ما از وضعیت صعود یا سقوط مطلعیم، آن لحظات به قدری گنگ و گیج بود که ما به درستی قادر به تجزیه و تحلیل این یک امتیاز نبودیم بنابراین قضاوت درباره اینکه آیا مساوی کشنده بود یا نجات دهنده بماند برای امروزی که ما روز گذشته از آن بی‌خبر بودیم.
ترفند قطبی در نیمه نخست
وحید هاشمیان که در دو دیدار گذشته مقابل کره‌شمالی و امارات نتوانسته بود مثمرثمر واقع شود سر‌انجام به نیمکت تبعید شد تا این مسعود شجاعی باشد که در نقش تنها مهاجم ما ظاهر شود. البته نسبت به دیدار با امارات یک تغییر دیگر هم وجود داشت و آن بازگشت محمد نصرتی به پست دفاع چپ بود.
شناخت قطبی از کره‌جنوبی به جایی ختم شد که تیم ما از سوی کادر فنی دستور بازی درگیرانه و پر فشار را دریافت کرد؛ دو هافبک دفاعی ما (نکونام و آندو) در این بین نقش اول را ایفا می‌کردند و پژمان نوری به عنوان هافبک چپ همین کار را در جناح خود داشت.
نیمه نخست با همین نقش، تیم ما نمایش بهتری را ارائه داد و با این عملکرد مطلوب در دو نوبت می‌توانست به گل برتری دست پیدا کند؛ ابتدا در دقیقه 41 که جواد نکونام پشت ضربه ایستگاهی ایستاد و چیزی نمانده بود گلی را مشابه گل دیدار رفت در تهران به ثمر برساند اما سه دقیقه بعد بهترین موقعیت دو تیم در 45 دقیقه نخست حادث شد؛ مسعود شجاعی درون محوطه هجده قدم صاحب توپ شد که ضربه او را «لی وون جائه» دروازه‌بان کره هنرمندانه روانه کرنر کرد.
نیمه گل‌ها
آغاز نیمه دوم با حملات پر دامنه میزبان همراه شد اما این محمد نصرتی بود که با سانتر زیبایش اسباب گل برتری ملی‌پوشان کشورمان را پایه‌ریزی کرد؛ نصرتی با پای راست توپ را ارسال کرد و بعد از دخالت دروازه‌بان کره جنوبی توپ به شجاعی برخورد کرد و غلت‌زنان درون دروازه جا گرفت. بعد از این گل در حد فاصل دقایق 63 تا 67 سه موقعیت ویژه خلق شد که یکی از آنها را شجاعی با تعلل بی‌موقعش مقابل دروازه حریف از دست داد و در دو صحنه دیگر پاهای مهدی رحمتی و تیر دروازه ایران بودند که مانع از به ثمر رسیدن گل تساوی شدند. شاید بیرون کشیدن علی کریمی تصمیم چندان صحیحی نبود اما قطبی چنین کرد و درست در دقیقه 81 پارک‌جی سونگ گلی را در میان غفلت مدافعان ما به نام خویش ثبت کرد که شاید این گل به بهای از دست رفتن جام جهانی برای ما تمام شود؛ پیش‌بینی‌ای که امیدواریم هنگام خواندن این مطلب اشتباه از آب درآمده باشد. با تساوی مقابل کره‌جنوبی همه چیز به ریاض کشیده شد
باز هم گل مسعود پرپر شد
تنها 10 دقیقه تا دومین برد تاریخ‌مان در خاک کره‌جنوبی فاصله داشتیم اما گریز مهارناشدنی پارک جی‌سونگ و اشتباه مهدی رحمتی در بستن زاویه، همه آرزوهای ما را به گرو نتیجه عربستان و کره شمالی برد. هنگام نوشتن این مطلب هنوز مشخص نبود آیا این تساوی منجر به حذف ما شده است یا صعودمان به مرحله پلی‌آف، بنابراین بهترین زمان درباره قضاوت این یک امتیاز لحظه‌ای است که شما خواننده این نوشته هستید. عصر چهارشنبه، فوتبال ما به گرو نتیجه مصاف عربستان رفت و تنها در صورت پیروزی کم گل یکی از دو تیم سعودی و کره شمالی بود که ما جواز صعود به مرحله پلی‌آف را به عنوان تیم سوم پیدا می‌کردیم. عصر چهارشنبه لحظات پر التهابی برای ما بود و برخلاف امروز (پنجشنبه) که شما و ما از وضعیت صعود یا سقوط مطلعیم، آن لحظات به قدری گنگ و گیج بود که ما به درستی قادر به تجزیه و تحلیل این یک امتیاز نبودیم بنابراین قضاوت درباره اینکه آیا مساوی کشنده بود یا نجات دهنده بماند برای امروزی که ما روز گذشته از آن بی‌خبر بودیم.
ترفند قطبی در نیمه نخست
وحید هاشمیان که در دو دیدار گذشته مقابل کره‌شمالی و امارات نتوانسته بود مثمرثمر واقع شود سر‌انجام به نیمکت تبعید شد تا این مسعود شجاعی باشد که در نقش تنها مهاجم ما ظاهر شود. البته نسبت به دیدار با امارات یک تغییر دیگر هم وجود داشت و آن بازگشت محمد نصرتی به پست دفاع چپ بود.
شناخت قطبی از کره‌جنوبی به جایی ختم شد که تیم ما از سوی کادر فنی دستور بازی درگیرانه و پر فشار را دریافت کرد؛ دو هافبک دفاعی ما (نکونام و آندو) در این بین نقش اول را ایفا می‌کردند و پژمان نوری به عنوان هافبک چپ همین کار را در جناح خود داشت.
نیمه نخست با همین نقش، تیم ما نمایش بهتری را ارائه داد و با این عملکرد مطلوب در دو نوبت می‌توانست به گل برتری دست پیدا کند؛ ابتدا در دقیقه 41 که جواد نکونام پشت ضربه ایستگاهی ایستاد و چیزی نمانده بود گلی را مشابه گل دیدار رفت در تهران به ثمر برساند اما سه دقیقه بعد بهترین موقعیت دو تیم در 45 دقیقه نخست حادث شد؛ مسعود شجاعی درون محوطه هجده قدم صاحب توپ شد که ضربه او را «لی وون جائه» دروازه‌بان کره هنرمندانه روانه کرنر کرد.
نیمه گل‌ها
آغاز نیمه دوم با حملات پر دامنه میزبان همراه شد اما این محمد نصرتی بود که با سانتر زیبایش اسباب گل برتری ملی‌پوشان کشورمان را پایه‌ریزی کرد؛ نصرتی با پای راست توپ را ارسال کرد و بعد از دخالت دروازه‌بان کره جنوبی توپ به شجاعی برخورد کرد و غلت‌زنان درون دروازه جا گرفت. بعد از این گل در حد فاصل دقایق 63 تا 67 سه موقعیت ویژه خلق شد که یکی از آنها را شجاعی با تعلل بی‌موقعش مقابل دروازه حریف از دست داد و در دو صحنه دیگر پاهای مهدی رحمتی و تیر دروازه ایران بودند که مانع از به ثمر رسیدن گل تساوی شدند. شاید بیرون کشیدن علی کریمی تصمیم چندان صحیحی نبود اما قطبی چنین کرد و درست در دقیقه 81 پارک‌جی سونگ گلی را در میان غفلت مدافعان ما به نام خویش ثبت کرد که شاید این گل به بهای از دست رفتن جام جهانی برای ما تمام شود؛ پیش‌بینی‌ای که امیدواریم هنگام خواندن این مطلب اشتباه از آب درآمده باشد. ارسال نظر
پربیننده