سخنرانی چندی پیش بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به انتظار طولانی‌مدت برخی از کشورهای غربی و بسیاری از کشورهای عربی پایان داد و آنها که مدت‌ها بود در انتظار شنیدن مواضع رژیم صهیونیستی بودند، بالاخره رویای خود را تعبیر شده دیدند و توانستند از زبان نخست‌وزیر رژیم اشغالگر، نظرات سران این رژیم را متوجه شوند، اما سخنان بنیامین نتانیاهو واکنش‌های متعدد و در عین حال مختلفی را به دنبال داشت؛ برخی از کشورها از مواضع وی استقبال کردند و برخی دیگر بشدت مواضع وی را مورد نکوهش قرار دادند و سخنان نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی را زیر سوال بردند. ایالات متحده به رهبری باراک اوباما از مواضع بنیامین نتانیاهو استقبال کرد و آن را نقطه شروع خوبی برای دستیابی به صلح دانست. باراک اوباما که از زمان رسیدن به سمت ریاست‌جمهوری ایالات متحده سیاست خود را حداقل در ظاهر بر محوریت «تغییر» قرار داده است، بارها و بارها موضوع تشکیل دولت مستقل فلسطینی را طرح کرده است. باراک اوباما در جریان رایزنی‌های متعدد خود در طول مدتي که از دوران ریاست‌جمهوری‌اش می‌گذرد، کوشید اینگونه وانمود کند که تنها راهکار حل مشکلات اسرائیل و فلسطین و از میان رفتن منازعات موجود میان رژیم صهیونیستی و اعراب، تشکیل کشور مستقل فلسطینی است، از اینرو چندان عجیب نبود که واشنگتن بلافاصله از سخنان نتانیاهو استقبال و اظهار امیدواری کند که صلح دائمی میان دو طرف برقرار شود. در آن طرف ماجرا اعراب بویژه فلسطینی‌ها به هیچ‌وجه واکنش مثبتی به سخنان نتانیاهو نداشتند و سخنان وی را ادامه زیاده‌طلبی‌هایی دانستند که رژیم صهیونیستی از بدو تأسیس دولت نامشروع خود دنبال کرده است. اعراب بشدت نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی را به خاطر شروط عجیب و غریبش برای تشکیل کشور مستقل فلسطینی مورد نکوهش قرار دادند.
در واقع نتانیاهو در جریان سخنانی که چند روز پیش در میان جمعی از دانشجویان صهیونیست بیان کرد، کوشید تا اندکی از فشارهای ایالات متحده بر خود بکاهد. در این مدت سران رژیم صهیونیستی فشارهای بسیاری را از جانب سران کاخ سفید برای پذیرش تشکیل دولت مستقل فلسطینی تحمل کرده بودند، از این رو دادن پاسخ منفی درباره عدم پذیرش کشور مستقل فلسطینی می‌توانست هزینه گزافی برای تل‌آویو داشته باشد، لذا سران رژیم صهیونیستی نمی‌توانستند صراحتا به کاخ سفید‌نشینان پاسخ منفی دهند بویژه که بنیامین نتانیاهو، حدود 10 سال پیش طعم مخالفت با ایالات متحده را چشیده بود؛ مخالفتی که در آن برهه به عزل وی از سمت نخست‌وزیری رژیم صهیونیستی منجر شد، از اینرو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی تشکیل کشور مستقل فلسطینی را به صورت مشروط پذیرفت، اما شروطی که توسط رژیم صهیونیستی برای پذیرش کشور مستقل فلسطینی طرح شده است، اساسا ویژگی‌های یک کشور مستقل را ندارد و سران تل‌آویو عملا تعریف جدیدی از یک کشور را ارائه داده‌اند؛ تعریفی که در نظام بین‌الملل به هیچ‌وجه شناخته شده نیست. نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی اعلام کرد، کشور فلسطینی که تشکیل می‌شود، نمی‌تواند از ارتشی مستقل سود ببرد و بر حریم هوایی خود نیز نباید کنترل داشته باشد. این در حالی است که فلسطینی‌ها معتقدند، یک کشور مستقل فلسطینی به معنای آن است که این کشور اختیارات دیگر کشورهای مستقل را داشته باشد. این در حالی است که حتی رهبران سیاسی رژیم صهیونیستی که مفهوم دو کشور فلسطین - اسرائیل را پذیرفته‌اند، معتقدند که تمامیت ارضی محدودی باید برای یک کشور مستقل احتمالی فلسطین قائل شد. از سوی دیگر موضوع بازگشت آوارگان فلسطینی نیز حل و فصل نشده است و سران رژیم صهیونیستی با بازگشت مجدد آوارگان بشدت مخالفت می‌ورزند. از سوی دیگر مسأله قدس شریف نیز به عنوان یکی دیگر از مشکلات اصلی مطرح است چرا که بنیامین نتانیاهو در سخنان خود اعلام کرده که قدس به صورت یکپارچه باید پایتخت اسرائیل باشد، حال آنکه گروه‌های فلسطینی به هیچ‌وجه حاضر به پذیرش این موضوع نیستند. موضوع دیگر، مرزهای این کشور احتمالی است. تشکیلات خودگردان فلسطین و حماس احساس می‌کنند پذیرش مرزهای سال 1967 بیشتر یک توافق گسترده در جبهه آنهاست. مطمئنا آنها انتظار ندارند که چیز کمتری غیر از این به دست آورند اما این نوع مرزها شامل ساخت و ساز‌های یهودیان پس از سال 1967 در اراضی اشغالی و شرق بیت‌المقدس نمی‌شود. سومین موضوع، دموکراسی داخلی در اسرائیل است. این در حالی است که مسأله ساخت شهرک‌های صهیونیست‌نشین نیز کماکان یکی از اصلی‌ترین موضوعات مورد مناقشه دو طرف محسوب می‌شود و به‌رغم آنکه اوباما بارها تأکید کرده است این ساخت و سازها باید متوقف شوند اما رژیم صهیونیستی حاضر به پذیرش آن نیست، حتی نتانیاهو نیز در سخنان خود این موضوع را رد کرد. به نظر می‌رسد ادامه این روند، هرچه بیشتر دو طرف را از دستیابی به توافقاتی پایدار دور کرده و کار اوباما را در عمل به وعده تغییرش سخت‌تر کند. با این تفاسیر به نظر می‌رسد صلح پایداری که اوباما در پی آن است سرابی است که دستیابی به آن هیچ‌گاه امکان‌پذیر نبوده و محقق نخواهد شد. تأملی در مواضع جدید سران رژیم صهیونیستی
اوباما و سراب صلح پایدار
سخنرانی چندی پیش بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی به انتظار طولانی‌مدت برخی از کشورهای غربی و بسیاری از کشورهای عربی پایان داد و آنها که مدت‌ها بود در انتظار شنیدن مواضع رژیم صهیونیستی بودند، بالاخره رویای خود را تعبیر شده دیدند و توانستند از زبان نخست‌وزیر رژیم اشغالگر، نظرات سران این رژیم را متوجه شوند، اما سخنان بنیامین نتانیاهو واکنش‌های متعدد و در عین حال مختلفی را به دنبال داشت؛ برخی از کشورها از مواضع وی استقبال کردند و برخی دیگر بشدت مواضع وی را مورد نکوهش قرار دادند و سخنان نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی را زیر سوال بردند. ایالات متحده به رهبری باراک اوباما از مواضع بنیامین نتانیاهو استقبال کرد و آن را نقطه شروع خوبی برای دستیابی به صلح دانست. باراک اوباما که از زمان رسیدن به سمت ریاست‌جمهوری ایالات متحده سیاست خود را حداقل در ظاهر بر محوریت «تغییر» قرار داده است، بارها و بارها موضوع تشکیل دولت مستقل فلسطینی را طرح کرده است. باراک اوباما در جریان رایزنی‌های متعدد خود در طول مدتي که از دوران ریاست‌جمهوری‌اش می‌گذرد، کوشید اینگونه وانمود کند که تنها راهکار حل مشکلات اسرائیل و فلسطین و از میان رفتن منازعات موجود میان رژیم صهیونیستی و اعراب، تشکیل کشور مستقل فلسطینی است، از اینرو چندان عجیب نبود که واشنگتن بلافاصله از سخنان نتانیاهو استقبال و اظهار امیدواری کند که صلح دائمی میان دو طرف برقرار شود. در آن طرف ماجرا اعراب بویژه فلسطینی‌ها به هیچ‌وجه واکنش مثبتی به سخنان نتانیاهو نداشتند و سخنان وی را ادامه زیاده‌طلبی‌هایی دانستند که رژیم صهیونیستی از بدو تأسیس دولت نامشروع خود دنبال کرده است. اعراب بشدت نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی را به خاطر شروط عجیب و غریبش برای تشکیل کشور مستقل فلسطینی مورد نکوهش قرار دادند.
در واقع نتانیاهو در جریان سخنانی که چند روز پیش در میان جمعی از دانشجویان صهیونیست بیان کرد، کوشید تا اندکی از فشارهای ایالات متحده بر خود بکاهد. در این مدت سران رژیم صهیونیستی فشارهای بسیاری را از جانب سران کاخ سفید برای پذیرش تشکیل دولت مستقل فلسطینی تحمل کرده بودند، از این رو دادن پاسخ منفی درباره عدم پذیرش کشور مستقل فلسطینی می‌توانست هزینه گزافی برای تل‌آویو داشته باشد، لذا سران رژیم صهیونیستی نمی‌توانستند صراحتا به کاخ سفید‌نشینان پاسخ منفی دهند بویژه که بنیامین نتانیاهو، حدود 10 سال پیش طعم مخالفت با ایالات متحده را چشیده بود؛ مخالفتی که در آن برهه به عزل وی از سمت نخست‌وزیری رژیم صهیونیستی منجر شد، از اینرو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی تشکیل کشور مستقل فلسطینی را به صورت مشروط پذیرفت، اما شروطی که توسط رژیم صهیونیستی برای پذیرش کشور مستقل فلسطینی طرح شده است، اساسا ویژگی‌های یک کشور مستقل را ندارد و سران تل‌آویو عملا تعریف جدیدی از یک کشور را ارائه داده‌اند؛ تعریفی که در نظام بین‌الملل به هیچ‌وجه شناخته شده نیست. نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی اعلام کرد، کشور فلسطینی که تشکیل می‌شود، نمی‌تواند از ارتشی مستقل سود ببرد و بر حریم هوایی خود نیز نباید کنترل داشته باشد. این در حالی است که فلسطینی‌ها معتقدند، یک کشور مستقل فلسطینی به معنای آن است که این کشور اختیارات دیگر کشورهای مستقل را داشته باشد. این در حالی است که حتی رهبران سیاسی رژیم صهیونیستی که مفهوم دو کشور فلسطین - اسرائیل را پذیرفته‌اند، معتقدند که تمامیت ارضی محدودی باید برای یک کشور مستقل احتمالی فلسطین قائل شد. از سوی دیگر موضوع بازگشت آوارگان فلسطینی نیز حل و فصل نشده است و سران رژیم صهیونیستی با بازگشت مجدد آوارگان بشدت مخالفت می‌ورزند. از سوی دیگر مسأله قدس شریف نیز به عنوان یکی دیگر از مشکلات اصلی مطرح است چرا که بنیامین نتانیاهو در سخنان خود اعلام کرده که قدس به صورت یکپارچه باید پایتخت اسرائیل باشد، حال آنکه گروه‌های فلسطینی به هیچ‌وجه حاضر به پذیرش این موضوع نیستند. موضوع دیگر، مرزهای این کشور احتمالی است. تشکیلات خودگردان فلسطین و حماس احساس می‌کنند پذیرش مرزهای سال 1967 بیشتر یک توافق گسترده در جبهه آنهاست. مطمئنا آنها انتظار ندارند که چیز کمتری غیر از این به دست آورند اما این نوع مرزها شامل ساخت و ساز‌های یهودیان پس از سال 1967 در اراضی اشغالی و شرق بیت‌المقدس نمی‌شود. سومین موضوع، دموکراسی داخلی در اسرائیل است. این در حالی است که مسأله ساخت شهرک‌های صهیونیست‌نشین نیز کماکان یکی از اصلی‌ترین موضوعات مورد مناقشه دو طرف محسوب می‌شود و به‌رغم آنکه اوباما بارها تأکید کرده است این ساخت و سازها باید متوقف شوند اما رژیم صهیونیستی حاضر به پذیرش آن نیست، حتی نتانیاهو نیز در سخنان خود این موضوع را رد کرد. به نظر می‌رسد ادامه این روند، هرچه بیشتر دو طرف را از دستیابی به توافقاتی پایدار دور کرده و کار اوباما را در عمل به وعده تغییرش سخت‌تر کند. با این تفاسیر به نظر می‌رسد صلح پایداری که اوباما در پی آن است سرابی است که دستیابی به آن هیچ‌گاه امکان‌پذیر نبوده و محقق نخواهد شد. ارسال نظر
پربیننده