باربد بهراد: ساده‌ترین کار ممکن در شرایط فعلی، انتقاد از تیم ملی و فدراسیون فوتبال است. هرکس سعی دارد حذف تیم ملی در راه جام‌جهانی را به گردن گروهی بیندازد که در چند وقت اخیر بیشترین اختلاف نظر و اصطکاک ممکن را با آنها داشته است. خداداد عزیزی؛ مرد همیشه معترض فوتبال ما که فصل قبل اسباب سقوط پیام را به لیگ یک فراهم کرد و دو فصل پیش چیزی نمانده بود همین سناریو را برای ابومسلم عملیاتی کند، این روزها تند‌ترین انتقادها را متوجه افشین قطبی می‌کند. به‌زعم خداداد، مقصر این ناکامی، سرمربی تیم ملی است چرا که او عقیده دارد ما باید در زمینی پیروز می‌شدیم که در طول تاریخ فوتبال‌مان تنها یک بار آن هم 40 سال قبل که هنوز شالوده فوتبال مدرن کره‌جنوبی شکل نگرفته بود، این مهم محقق شد. سوای خداداد، مردان دیگری هم هستند که به فراخور رقبای خود از آنها انتقاد کرده‌اند؛ مدیران از علی کفاشیان و فدراسیون فوتبال و عده‌ای دیگر از سازمان تربیت‌بدنی، اما آنچه در این میان بی‌اهمیت قلمداد شده آینده تیم ملی فوتبال است. یکی از ساکنان بهارستان که از قضا پیگیر مسائل ریز فوتبال است در اظهار نظری عجیب، خواستار تعطیلی دو ساله فوتبال شده تا در این زمان فرصتی مهیا شود تا تمام زیرساخت‌های ما
دچار تغییر شود. این نماینده مجلس همان نسخه‌ای را برای فوتبال تجویز کرده که در اوایل انقلاب شکوهمند اسلامی در دانشگاه‌های ما در قالب انقلاب فرهنگی رخ داد، اما سوال این است که آیا فوتبال ما امروز شبیه فضای دانشگاه‌های آن روز است؟ نسخه تعطیلی دوساله به بهانه بازسازی آنقدر می‌تواند مخرب باشد که شاید ما برای برگشت به وضعیت کنونی می‌باید زمانی بالغ بر یک دهه را طی کنیم. آیا فوتبال آلمان که در اواخر دهه 90 با نزول وحشتناکی از حیث ساختار و ستاره مواجه شد دو سال فوتبالش را تعطیل کرد تا سال 2002 به فینال جام‌جهانی صعود کند؟ شاید یکی از بزرگ‌ترین مصائب فوتبال ما همین نسخه‌های رادیکالی باشد که متاسفانه این روزها از سوی منتقدان تجویز می‌شود و چنان افراطی با مساله حذف از جام‌جهانی مقابله می‌کنیم که گویی چرخه فوتبال به پایانش رسیده و به غیر از جام جهانی دیگر هیچ تورنمنت و آینده‌ای پیش روی فوتبال ما نیست. تشکیل کمیته تحقیق و تفحص درباره شکست در هر ارگانی اعم از مجلس، سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال لازم به نظر می‌رسد اما تخریب همه ساختارها به بهانه نوسازی، بیشتر به بهانه‌ای می‌ماند برای انتقام تا دلسوزی واقعی. افشین قطبی در سه بازی آخر از هر حیث خوب کار کرد و اگر امروز راه آغاز شده او را قطع کنیم و به دنبال متد و مردان دیگری بگردیم آنگاه شاید همین تحولات بی‌پایان، منجر به حذف زودهنگام ما از مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا شود. آفریقا پایان راه نيست
باربد بهراد: ساده‌ترین کار ممکن در شرایط فعلی، انتقاد از تیم ملی و فدراسیون فوتبال است. هرکس سعی دارد حذف تیم ملی در راه جام‌جهانی را به گردن گروهی بیندازد که در چند وقت اخیر بیشترین اختلاف نظر و اصطکاک ممکن را با آنها داشته است. خداداد عزیزی؛ مرد همیشه معترض فوتبال ما که فصل قبل اسباب سقوط پیام را به لیگ یک فراهم کرد و دو فصل پیش چیزی نمانده بود همین سناریو را برای ابومسلم عملیاتی کند، این روزها تند‌ترین انتقادها را متوجه افشین قطبی می‌کند. به‌زعم خداداد، مقصر این ناکامی، سرمربی تیم ملی است چرا که او عقیده دارد ما باید در زمینی پیروز می‌شدیم که در طول تاریخ فوتبال‌مان تنها یک بار آن هم 40 سال قبل که هنوز شالوده فوتبال مدرن کره‌جنوبی شکل نگرفته بود، این مهم محقق شد. سوای خداداد، مردان دیگری هم هستند که به فراخور رقبای خود از آنها انتقاد کرده‌اند؛ مدیران از علی کفاشیان و فدراسیون فوتبال و عده‌ای دیگر از سازمان تربیت‌بدنی، اما آنچه در این میان بی‌اهمیت قلمداد شده آینده تیم ملی فوتبال است. یکی از ساکنان بهارستان که از قضا پیگیر مسائل ریز فوتبال است در اظهار نظری عجیب، خواستار تعطیلی دو ساله فوتبال شده تا در این زمان فرصتی مهیا شود تا تمام زیرساخت‌های ما
دچار تغییر شود. این نماینده مجلس همان نسخه‌ای را برای فوتبال تجویز کرده که در اوایل انقلاب شکوهمند اسلامی در دانشگاه‌های ما در قالب انقلاب فرهنگی رخ داد، اما سوال این است که آیا فوتبال ما امروز شبیه فضای دانشگاه‌های آن روز است؟ نسخه تعطیلی دوساله به بهانه بازسازی آنقدر می‌تواند مخرب باشد که شاید ما برای برگشت به وضعیت کنونی می‌باید زمانی بالغ بر یک دهه را طی کنیم. آیا فوتبال آلمان که در اواخر دهه 90 با نزول وحشتناکی از حیث ساختار و ستاره مواجه شد دو سال فوتبالش را تعطیل کرد تا سال 2002 به فینال جام‌جهانی صعود کند؟ شاید یکی از بزرگ‌ترین مصائب فوتبال ما همین نسخه‌های رادیکالی باشد که متاسفانه این روزها از سوی منتقدان تجویز می‌شود و چنان افراطی با مساله حذف از جام‌جهانی مقابله می‌کنیم که گویی چرخه فوتبال به پایانش رسیده و به غیر از جام جهانی دیگر هیچ تورنمنت و آینده‌ای پیش روی فوتبال ما نیست. تشکیل کمیته تحقیق و تفحص درباره شکست در هر ارگانی اعم از مجلس، سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال لازم به نظر می‌رسد اما تخریب همه ساختارها به بهانه نوسازی، بیشتر به بهانه‌ای می‌ماند برای انتقام تا دلسوزی واقعی. افشین قطبی در سه بازی آخر از هر حیث خوب کار کرد و اگر امروز راه آغاز شده او را قطع کنیم و به دنبال متد و مردان دیگری بگردیم آنگاه شاید همین تحولات بی‌پایان، منجر به حذف زودهنگام ما از مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا شود. ارسال نظر
پربیننده