با وجود شبکه امنیت اجتماعی قوی از جمله تحصیلات رایگان و بیمه‌های درمانی، سعودی‌های فقیری در این کشور وجود دارند و بسیاری افراد از طبقه متوسط جامعه، به زحمت می‌توانند درآمد مکفی برای گذران زندگی خود به دست بیاورند. این در حالی است که شاهزاده‌های عربستان سعودی از امتیازاتی مانند بیمارستان‌هایی شبیه به قصر، هتل‌های
5 ستاره و ترمینال‌های ویژه خاندان سلطنتی در فرودگاه‌ها بهره‌مند می‌شوند. احتمالا عمیق‌ترین بررسی مسائل مالی خاندان سلطنتی مربوط به زمانی است که در سال 1996 در اقدامی دور از انتظار، به یکی از مقام‌های سفارت آمریکا در ریاض دسترسی بی‌سابقه‌ای به اداره تصمیمات و قوانین وزارت دارایی داده شد. به گفته این دیپلمات آمریکایی، این اداره «پر از خدمتکارانی بود که برای اربابان خود پول نقد برمی‌داشتند». این مقام رسمی گزارش داد که حق‌الزحمه اعضای این خاندان از 270 هزار دلار در ماه برای یکی از پسران پادشاه تا 8 هزار دلار در ماه برای از یکی از نوادگان وی متغیر است. این دیپلمات آمریکایی در یادداشتی که ویکی‌لیکس
5 سال پیش به همراه اسناد دیگری منتشر کرد، نوشت این کمک‌هزینه‌ها که پرداخت پول به دیگر خانواده‌های سرشناس این کشور را نیز شامل می‌شود، حدود
2 میلیارد دلار از کل بودجه 40 میلیارد دلاری دولت یا 5 درصد از کل هزینه‌های عمومی را به خود اختصاص می‌دهد. به گفته مقام‌های آمریکایی، شاهزاده ولید بن طلال، سرمایه‌گذار میلیاردر، به سفیر آمریکا گفته است که درآمد حاصل از فروش یک میلیون بشکه نفت در روز صرف برنامه‌هایی می‌شود که تحت نظارت مستقیم پادشاه و شماری از شاهزادگان ارشد قرار دارد. طبق یادداشتی که یکی از دیپلمات‌های آمریکایی در سال 2007 نوشته است، شاهزاده بندر بن سلطان، یکی از سفرای عربستان در آمریکا و شاهزاده عبدالعزیز بن فهد، یکی از پسران مورد علاقه ملک فهد، با فروش زمینی در شمال جده که قرار است تبدیل به یک کلانشهر شود، صدها میلیون دلار به جیب زدند. شاهزاده بندر در سال 2001 در مصاحبه‌ای با شبکه پی‌بی‌اس، از فساد موجود در این کشور دفاع کرد.