کاپلو؛ تصویری از یک برنده

کاپلو؛ تصویری از یک برنده ادامه قسمت دوم: اسپال رجا در گفت و گویی در سال 2003 با یکی از روزنامه‌ها اظهار داشت: «فابیو فردی سرسخت و متعهد بود اما در آن زمان او از نظر استقامت با مشکلاتی روبه‌رو بود. با وجود اینکه ستاره جوان تیم ما بود، گاهی حتی توسط هواداران خودی هو می‌شد و در نتیجه همه ما به خاطر او سخت تلاش می‌کردیم. یکی از توانایی‌های من دوندگی‌های بی‌امانم بود. همواره به خاطر فابیو حاضر به فداکاری بودم. او گاهی می‌توانست با کمک من نفسی تازه کند. ما این مساله را درک می‌کردیم. باید از فابیو محافظت می‌کردیم چرا که او برای ما از اهمیت بسیاری برخوردار بود. تمام اعضای تیم از او حمایت می‌کردند». مسؤولان باشگاه متوجه شدند که کاپلو به تقویت قوای جسمی نیاز داشته و باید از نظر فیزیکی قدرت بیشتری پیدا می‌کرد. در آن زمان بازیکنی که به اندازه کافی خوب بود به میدان می‌رفت و دیگران هم باید خود را با شرایط تطبیق می‌دادند. رجا و کاپلو که تنها 19 سال سن داشتند حتی به تیم زیر 23 ساله‌های ایتالیا هم دعوت شدند و کاپلو با همان سن و سال کم به عنوان پنالتی‌زن نخست اسپال شناخته شد. او هرگز از نظر اعتماد به‌نفس مشکلی نداشت.در آن سال، اسپال چندین بار همانطوری که از یک تیم جوان انتظار می‌رود شگفتی‌ساز شد. 12 سپتامبر 1956 آنها نخستین شگفتی فصل را با پیروزی خارج از خانه 2‌بر صفر برابر رم در ورزشگاه المپیکو رقم زدند. کاپلو و رجا هر دو در مسیر تکامل قرار داشتند. رجا درباره پیروزی برابر رم می‌گوید: «ما بازی را در اختیار داشته و هر دو بسیار خوب کار کردیم. در خانه هم رم را با نتیجه 2 بر یک شکست دادیم. می‌دانستیم که آنها را تحت تاثیر قرار داده بودیم. این مساله بویژه درباره کاپلو واضح بود و موجب شد او بعدها از باشگاه‌های بزرگ‌تر پیشنهادهایی داشته باشد». اسپال در آخرین روز فصل توانست بقای خود در سری A را تضمین کند. آنها در حالی که با 2 گل از برشیا عقب بودند کار را به تساوی 2-2 کشانده و از دیدار حذفی برابر سمپدوریا گریختند. این مساله برای تیمی جوان که بودجه بسیار ناچیزی داشت خوشحالی زیادی به ارمغان می‌آورد.سال بعد سال چندان خوش‌یمنی برای کاپلو نبود. او بشدت از ناحیه زانوی پای چپ آسیب دید و این آسیب‌دیدگی تا پایان دوران فوتبالش او را رها نکرد. در آن زمان طب ورزشی در هر دو زمینه تشخیص و درمان سطحی بود. زانوی بازیکن آسیب می‌دید، پزشک آن را درمان می‌کرد و بازیکن دوباره به زمین می‌رفت. در آن فصل کاپلو تنها 16 بار برای تیمش به میدان رفت و بدون رهبری او اسپال به رده‌های پایین جدول سقوط کرد.سپس رم قدم پیش گذاشت. کاپلو در حال قدم گذاشتن به مرحله بزرگی بود؛ یک کلانشهر با جمعیتی بالغ بر 3 میلیون نفر، ورزشگاهی با گنجایش 80 هزار نفر، هوادارانی که شیفته ستارگان تیم محبوبشان بودند و رسانه‌ای که زندگی بازیکنان را مورد موشکافی قرار می‌داد. تغییرات بزرگی در آستانه وقوع بودند. برای کاپلو پایان یکی از کلیدی‌ترین قسمت‌های زندگی‌اش فرا رسیده بود. پنج سال حضور در فرارا او را به یک مرد تبدیل کرده بود. در واقع او متوجه شد برای تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه‌ای و بازی در بالاترین سطح فوتبال به اندازه کافی خوب بود. او خانواده بویژه پدرش را به عنوان حامی پشت سر خود می‌دید. کریس از دلایل جدایی می‌گوید با من‌يو اشباع شدم! کریستیانو رونالدو در نخستین‌ مصاحبه پس از آنکه با پیوستن به باشگاه مادریدی موافقت کرده، دلایلی که منجر به این انتقال شده است را برشمرده. او در گفت و گو با news of the world در این‌باره خاطرنشان کرده که مدتی است انتقال به سانتیاگو برنابئو را بررسی می‌کرده. او در این باره گفت: «پس از آنکه ما در رقابت‌های اروپایی (لیگ قهرمانان اروپای فصل قبل) به پیروزی رسیدیم، من حس کردم که دیگر عنوان دیگری برای من باقی نمانده که بخواهم با منچستریونایتد به آن برسم. من دریافتم وقتی که همه چیز را کسب کرده‌ای، دیگر زمان تغییر فرا رسیده است. من یک سال دیگر هم در منچستر ماندم و از حضورم در این تیم لذت بردم ولی رویای همیشگی من بازی برای رئال مادرید بود». بسیاری معتقدند که دلیل اصلی پیوستن کریس به رئال، بعد اقتصادی ماجراست ولی ستاره پرتغالی این شایعه را رد می‌کند: «‌قطعا من به خاطر پول به رئال نمی‌روم. تنها چیزی که من می‌خواهم این است که برترین بازیکن فوتبال دنیا باشم و برای رسیدن به این عنوان باید تلاش فراوانی کرد و این هدف اصلی من است. این واضح است که اگر بتوانی بهترین بازیکن تیم رئال مادرید باشی، قطعا یکی از بهترین‌های تاریخ‌خواهی بود».