مهم‌ترین خبر و تحول در شبه جزیره کره اقدام به آزمایش‌های هسته‌ای و موشکی توسط کره شمالی و مهم‌تر از آن تهدید این کشور در به کارگیری سلاح‌های اتمی است. از دید همسایه شمالی، این آزمایش‌ها یک اقدام بازدارنده بود در مقابل فشارهایی که آمریکا به کره شمالی وارد می‌کند. علاوه بر این، پیونگ‌یانگ معتقد است پس از آنکه باراک اوباما قدرت را در ایالات متحده آمریکا به دست گرفت و سیاست تغییر را مطرح کرد، در سیاست تغییر خود هیچ اشاره‌ای به کره شمالی نکرد. به عبارت دیگر از دید کره شمالی نوعی بی‌توجهی و بی‌اعتنایی از سوی دولت آمریکا نسبت به کره شمالی صورت گرفته است. کره شمالی انتظار داشت که سیاست تغییر اوباما مشمول پیونگ‌یانگ هم بشود و این سیاست تغییر به شکل ورود به مذاکرات مسالمت‌آمیز با کره‌شمالی و متعاقب آن مذاکرات رفع تحریم و امضای پیمان عدم تجاوز به این کشور بروز پیدا کند که در مجموع به کاهش نکات منفی که در روابط میان واشنگتن و پیونگ‌یانگ وجود داشت، منتهی می‌شد، بنابراین هدف کره شمالی از انجام آزمایش‌های اتمی و موشکی این بوده است که توجه آمریکا را به خود معطوف کرده و به نوعی به آنها تفهیم کند که سیاست تغییر اوباما باید مشمول حال کره‌شمالی هم بشود. نکته بعدی این است که چون رئیس‌جمهور کره‌شمالی بیمار بوده و حتی ممکن است آنگونه که خبرگزاری‌های کره و ژاپن گزارش داده‌اند، مرده باشد پیونگ‌یانگ قصد دارد با انجام این آزمایش‌ها به نوعی توجهات را از مرگ رهبر خود و پیامدهای منفی‌ای که ممکن است به دنبال داشته باشد منحرف کند. «کیم‌جونگ نام» سومین و کوچک‌ترین پسر «کیم جونگ ایل» که به‌عنوان جانشین وی مطرح شده به تازگی سفری محرمانه به چین داشته است. این سفر می‌تواند دو معنا داشته باشد، مهم‌ترین مفهوم این است که از این پس او وارد چرخه رسمی قدرت در کره‌شمالی شده و کشورهای دوست و جامعه بین‌المللی باید به تدریج جایگاه او در ساختار قدرت کره‌شمالی را به رسمیت بشناسند. پیام دیگر سفر این بود که فرضیه بیماری یا مرگ رهبرشان صحت دارد و او که به جانشینی پدر منصوب شده از این پس رسالت‌های رهبری مردم را انجام خواهد داد. سوم اینکه سفر او به چین نشان می‌دهد که پکن در دیپلماسی کره‌شمالی جایگاه برجسته‌ای دارد، در نتیجه در قبال مسائل مختلف و تحولات مهم منطقه‌ای با متحد چینی خود مشورت و مذاکره خواهد کرد.
در مجموع به نظر می‌رسد هر کدام از این علت‌ها که مطرح باشد، کره شمالی بعد از انجام آزمایش‌ها نگران این است که تحریم‌های سخت‌تری از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد نسبت به این کشور وضع شود. اگر این تحریم‌ها به تصویب برسد پیونگ‌یانگ نتایجی عکس آنچه انتظار داشت را به دست خواهد آورد. فرض بر این بود که با انجام این آزمایش‌ها همسایه شمالی شبه جزیره قصد داشته فشارها را علیه خود کاهش دهد اما در مقابل، شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه کره شمالی محدودیت‌های اقتصادی- سیاسی بیشتری را وضع خواهد کرد هرچند ممکن است وارد اقدامات نظامی نشود. قاعدتا وقتی کره شمالی دست به آزمایش‌های هسته‌ای و موشک‌های بالستیک می‌زند، ماده 39 منشور سازمان ملل یعنی تجاوز، تهدید و نقض
صلح را انجام داده است. هر کشوری که این اقدامات را انجام دهد از سوی جامعه بین‌المللی تحت فشار قرار می‌گیرد و مشمول فصل هفتم منشور یعنی اقدام نظامی می‌شود. حال که بر کره‌شمالی فشارهای سیاسی و اقتصادی اعمال می‌شود، می‌توان گفت، این فشارها بسیار اندک‌تر از فشارهایی است که ممکن بود از طریق نظامی به دلیل نقض صلح علیه این کشور وارد آید، بنابراین به نظر می‌رسد چاره‌ای جز فشارهای اقتصادی و سیاسی برای سازمان ملل باقی نمانده بود، چون اعمال فشار نظامی تقریباً غیرممکن و منتفی می‌نمود، اما اینکه تا چه حد این تحریم‌ها می‌تواند برای کره عملی شده و به آن فشار وارد آورد بستگی به نقش چین در این معادله دارد. گفتنی است، چین با کره‌شمالی مرز مشترک دارد و مادامی که چین در انجام این تحریم‌ها علیه کره‌شمالی وارد عمل نشود، تحریم‌های بین‌المللی علیه کره‌شمالی کمترین اثر را خواهد داشت. با توجه به اینکه اکثر وابستگی‌های کره‌شمالی به چین است، پکن قادر خواهد بود به‌طور پنهانی نیازهای کره‌شمالی را برطرف کند، در نتیجه میزان آسیب‌پذیری کره‌شمالی در مقابل تحریم‌ها را کاهش دهد. در هر حال باید گفت وقتی کشوری به سلاح هسته‌ای دسترسی پیدا می‌کند ورود به جنگ با این کشور کار دشواری است. پس به نظر می‌رسد به‌رغم تمام تهدیدها نه ایالات‌متحده تمایل دارد با کره‌شمالی هسته‌ای وارد جنگ شود و نه متحدان منطقه‌ای آمریکا مانند کره‌جنوبی و ژاپن به آمریکا اجازه خواهند داد که علیه همسایه آنها وارد جنگ شود زیرا وقوع هرگونه جنگ میان آمریکا و کره‌شمالی به یک انفجار هسته‌ای در منطقه شرق آسیا منجر می‌شود که آثار و تبعات آن متوجه کشورهایی است که در منطقه ساکن هستند نه آمریکا که دور از منطقه قرار دارد، بنابراین پیامدهای وحشتناک یک جنگ هسته‌ای، فشارهای متحدان آمریکا در منطقه و مهم‌تر از همه اینها فشارهای احتمالی چین و روسیه به آمریکا و کره‌شمالی مانع از آن خواهد شد که روابط دو کشور به سوی یک جریان جنگی بویژه جنگ اتمی هدایت شود. در نهایت باید گفت، کره‌شمالی به عنوان یک قدرت هسته‌ای مطرح شده و آمریکا و متحدان منطقه‌ای خود باید آن را به رسمیت بشناسند و با این کشور از در مسالمت و به عنوان یک قدرت هسته‌ای وارد شوند. در غیر این صورت، تداوم خصومت‌ها و تضادها در شرق آسیا، بویژه شبه‌جزیره کره نتیجه‌ای جز بی‌ثبات ماندن این منطقه و ایجاد تنش و درگیری و افزایش هزینه‌های کشورهایی که در این منطقه قرار دارند را به دنبال نخواهد داشت. چین، سپر دفاع پیونگ‌یانگ
مهم‌ترین خبر و تحول در شبه جزیره کره اقدام به آزمایش‌های هسته‌ای و موشکی توسط کره شمالی و مهم‌تر از آن تهدید این کشور در به کارگیری سلاح‌های اتمی است. از دید همسایه شمالی، این آزمایش‌ها یک اقدام بازدارنده بود در مقابل فشارهایی که آمریکا به کره شمالی وارد می‌کند. علاوه بر این، پیونگ‌یانگ معتقد است پس از آنکه باراک اوباما قدرت را در ایالات متحده آمریکا به دست گرفت و سیاست تغییر را مطرح کرد، در سیاست تغییر خود هیچ اشاره‌ای به کره شمالی نکرد. به عبارت دیگر از دید کره شمالی نوعی بی‌توجهی و بی‌اعتنایی از سوی دولت آمریکا نسبت به کره شمالی صورت گرفته است. کره شمالی انتظار داشت که سیاست تغییر اوباما مشمول پیونگ‌یانگ هم بشود و این سیاست تغییر به شکل ورود به مذاکرات مسالمت‌آمیز با کره‌شمالی و متعاقب آن مذاکرات رفع تحریم و امضای پیمان عدم تجاوز به این کشور بروز پیدا کند که در مجموع به کاهش نکات منفی که در روابط میان واشنگتن و پیونگ‌یانگ وجود داشت، منتهی می‌شد، بنابراین هدف کره شمالی از انجام آزمایش‌های اتمی و موشکی این بوده است که توجه آمریکا را به خود معطوف کرده و به نوعی به آنها تفهیم کند که سیاست تغییر اوباما باید مشمول حال کره‌شمالی هم بشود. نکته بعدی این است که چون رئیس‌جمهور کره‌شمالی بیمار بوده و حتی ممکن است آنگونه که خبرگزاری‌های کره و ژاپن گزارش داده‌اند، مرده باشد پیونگ‌یانگ قصد دارد با انجام این آزمایش‌ها به نوعی توجهات را از مرگ رهبر خود و پیامدهای منفی‌ای که ممکن است به دنبال داشته باشد منحرف کند. «کیم‌جونگ نام» سومین و کوچک‌ترین پسر «کیم جونگ ایل» که به‌عنوان جانشین وی مطرح شده به تازگی سفری محرمانه به چین داشته است. این سفر می‌تواند دو معنا داشته باشد، مهم‌ترین مفهوم این است که از این پس او وارد چرخه رسمی قدرت در کره‌شمالی شده و کشورهای دوست و جامعه بین‌المللی باید به تدریج جایگاه او در ساختار قدرت کره‌شمالی را به رسمیت بشناسند. پیام دیگر سفر این بود که فرضیه بیماری یا مرگ رهبرشان صحت دارد و او که به جانشینی پدر منصوب شده از این پس رسالت‌های رهبری مردم را انجام خواهد داد. سوم اینکه سفر او به چین نشان می‌دهد که پکن در دیپلماسی کره‌شمالی جایگاه برجسته‌ای دارد، در نتیجه در قبال مسائل مختلف و تحولات مهم منطقه‌ای با متحد چینی خود مشورت و مذاکره خواهد کرد.
در مجموع به نظر می‌رسد هر کدام از این علت‌ها که مطرح باشد، کره شمالی بعد از انجام آزمایش‌ها نگران این است که تحریم‌های سخت‌تری از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد نسبت به این کشور وضع شود. اگر این تحریم‌ها به تصویب برسد پیونگ‌یانگ نتایجی عکس آنچه انتظار داشت را به دست خواهد آورد. فرض بر این بود که با انجام این آزمایش‌ها همسایه شمالی شبه جزیره قصد داشته فشارها را علیه خود کاهش دهد اما در مقابل، شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه کره شمالی محدودیت‌های اقتصادی- سیاسی بیشتری را وضع خواهد کرد هرچند ممکن است وارد اقدامات نظامی نشود. قاعدتا وقتی کره شمالی دست به آزمایش‌های هسته‌ای و موشک‌های بالستیک می‌زند، ماده 39 منشور سازمان ملل یعنی تجاوز، تهدید و نقض
صلح را انجام داده است. هر کشوری که این اقدامات را انجام دهد از سوی جامعه بین‌المللی تحت فشار قرار می‌گیرد و مشمول فصل هفتم منشور یعنی اقدام نظامی می‌شود. حال که بر کره‌شمالی فشارهای سیاسی و اقتصادی اعمال می‌شود، می‌توان گفت، این فشارها بسیار اندک‌تر از فشارهایی است که ممکن بود از طریق نظامی به دلیل نقض صلح علیه این کشور وارد آید، بنابراین به نظر می‌رسد چاره‌ای جز فشارهای اقتصادی و سیاسی برای سازمان ملل باقی نمانده بود، چون اعمال فشار نظامی تقریباً غیرممکن و منتفی می‌نمود، اما اینکه تا چه حد این تحریم‌ها می‌تواند برای کره عملی شده و به آن فشار وارد آورد بستگی به نقش چین در این معادله دارد. گفتنی است، چین با کره‌شمالی مرز مشترک دارد و مادامی که چین در انجام این تحریم‌ها علیه کره‌شمالی وارد عمل نشود، تحریم‌های بین‌المللی علیه کره‌شمالی کمترین اثر را خواهد داشت. با توجه به اینکه اکثر وابستگی‌های کره‌شمالی به چین است، پکن قادر خواهد بود به‌طور پنهانی نیازهای کره‌شمالی را برطرف کند، در نتیجه میزان آسیب‌پذیری کره‌شمالی در مقابل تحریم‌ها را کاهش دهد. در هر حال باید گفت وقتی کشوری به سلاح هسته‌ای دسترسی پیدا می‌کند ورود به جنگ با این کشور کار دشواری است. پس به نظر می‌رسد به‌رغم تمام تهدیدها نه ایالات‌متحده تمایل دارد با کره‌شمالی هسته‌ای وارد جنگ شود و نه متحدان منطقه‌ای آمریکا مانند کره‌جنوبی و ژاپن به آمریکا اجازه خواهند داد که علیه همسایه آنها وارد جنگ شود زیرا وقوع هرگونه جنگ میان آمریکا و کره‌شمالی به یک انفجار هسته‌ای در منطقه شرق آسیا منجر می‌شود که آثار و تبعات آن متوجه کشورهایی است که در منطقه ساکن هستند نه آمریکا که دور از منطقه قرار دارد، بنابراین پیامدهای وحشتناک یک جنگ هسته‌ای، فشارهای متحدان آمریکا در منطقه و مهم‌تر از همه اینها فشارهای احتمالی چین و روسیه به آمریکا و کره‌شمالی مانع از آن خواهد شد که روابط دو کشور به سوی یک جریان جنگی بویژه جنگ اتمی هدایت شود. در نهایت باید گفت، کره‌شمالی به عنوان یک قدرت هسته‌ای مطرح شده و آمریکا و متحدان منطقه‌ای خود باید آن را به رسمیت بشناسند و با این کشور از در مسالمت و به عنوان یک قدرت هسته‌ای وارد شوند. در غیر این صورت، تداوم خصومت‌ها و تضادها در شرق آسیا، بویژه شبه‌جزیره کره نتیجه‌ای جز بی‌ثبات ماندن این منطقه و ایجاد تنش و درگیری و افزایش هزینه‌های کشورهایی که در این منطقه قرار دارند را به دنبال نخواهد داشت. ارسال نظر
پربیننده