فیلم
یک واژه اما با جهانی از کارکرد‌ها و علت و معلول‌ها! در لغت آمده است که فیلم در معانی زیر قابل پیگیری است: 1- پرده، لایه نازک، غبار و خاک 2- پوشاندن، غبار‌آلود کردن، داستانی را به پرده کشیدن و ... .
آنچه از معانی لغوی و اولیه این کلمه برمی‌آید، نشان ندادن صورت حقیقی و واقعی هر سوژه و گفتار و عمل است، به همین جهت برخی از کاراکتر‌ها که چهره و فیزیک بدنی آنها قابل تغییر است و ظرفیت خروج از مدار حقیقی و واقعی اجتماعی را دارند، اصطلاحا «خوش‌فیلم» یا «فتوژنیک» می‌گویند. دیگر آنکه همه بازیگران و هنرپیشه‌ها وقتی قرار است فیلم بازی کنند، می‌شوند دیگری! و از خودیت خود فاصله می‌گیرند و بعد می‌شوند هنرپیشه. پس در این صورت، بازیگر و هنرپیشه بودن چیز بدی نیست اما اگر هر انسانی در زندگی واقعی خود، در جامعه و سیاست و روابط مدنی و کاری، از خودیت خویش فاصله بگیرد و با شخصیت و فکر و ایده‌های دیگری ظاهر شود یا با چشم دیگری ببیند و با گوش دیگران بشنود و با لب‌های دیگری بخندد یا حرف‌های ناسزا و سزا بگوید دیگر اعتبار ذاتی و فکری فردی و خودی ندارد و تبدیل شده است به یک هنرپیشه که می‌خواهد همه‌جا فیلم بازی کند. اتفاقا یکی از تکیه‌کلام‌های معروف‌تر مردم مقابل حرف‌ها و کار‌های دیرباور طرف مقابل این است که «داری فیلم بازی می‌کنی» یعنی حقیقی و درست نیست. به تعبیر یک راننده تاکسی که گفته بود: «ما 60 میلیون جمعیت داریم و حداقل 55 میلیون هنرپیشه، چون همه دارن فیلم بازی می‌کنند واسه همدیگه!» بنابراین می‌توان نتیجه‌ای چنین گرفت که برخی پس از سال‌ها فیلم بازی کردن و پرسونای ساختگی بر چهره، پیش دیگران لو می‌روند و چهره پشت پرسونا و واقعی‌شان افشا می‌شود. افلاطون با دیدی تندتر و غضبناک‌تر اشاره می‌کند که «اگر نقاب مردم جهان را از چهره‌هایشان برداریم، دنیا تبدیل می‌شود به یک باغ‌وحش طبیعی» و منتقد دیگری به نام «مِرگ مولف» می‌گوید: «آرمانشهر زمانی به وجود می‌آید که ما پدیده‌ای به نام فیلم را از زندگی خود حذف کنیم». نکته دیگری که قابل تأمل است، مثلث خطرناک دوربین، تلویزیون و سینماست که به طرز وحشتناکی مخاطب را مسحور می‌کند و چهره‌های نمایش داده را مغرور و و بعضا منحرف از مسیر اصلی هدف و مقصود. کافی است برخی از فوتبالیست‌ها، هنرپیشه‌ها، مجریان تلویزیونی و امثالهم مورد نقد و بررسی قرار گیرند تا دریافته آید که این معروف‌ها و مشهور‌ها چقدر با ارزش‌های اجتماعی و فکری مطابقند. اگر معروفیت و شهرت آنها را وزن کنیم چند تن می‌شود و در مقابل تفکر، فرهنگ، بیان، پشتوانه علمی و ... به چند مثقال یا نهایتا کیلو می‌رسد. عرض کردم عموما نه همه! همه این «فیلم» است. همین برنامه‌های معروف‌تر تلویزیون مثل «نود» یا برخی فیلم‌های سینمایی انصافا برابر شهرت و معروفیت چقدر بار و حاصل و اعتبار فرهنگی و هنری دارند؟ حال قضاوت کنید «فیلم» چه‌ها که نمی‌کند. حداقل برای خودمان فیلم بازی نکنیم!!
با صدور بیانیه‌ای
600 هنرمند از فرمایشات
رهبر انقلاب حمایت کردند
گروه فرهنگي: 600 هنرمند در عرصه‌های مختلف با صدور بیانیه‌ای از بیانات و فرمایشات مقام معظم رهبری در نماز جمعه درباره انتخابات و مسائل مختلف داخلی و خارجی حمایت کردند. در این بیانیه آمده است:
ملت بزرگوار و هنردوست ایران!
با عنایت به حضور 40 میلیونی مردم شریف ایران در انتخابات ریاست‌جمهوری دهم و خلق حماسه‌ای بی‌همتا و پرشکوه، به واسطه برخی مناقشات و ایرادات نسبت به شمارش آرا و اعلان نتیجه انتخابات، نگرانی‌هایی برای بخشی از هموطنان عزیز به وجود آمده است.
ما هنرمندان، به عنوان علاقه‌مندان به دین و کشور و انقلاب از تمامی دلسوزان نسبت به مناقشات اخیر خواهانیم که برای حل مسائل خود مسیر تمکین به قانون و قانونگرایی را در پیش گرفته و از هرگونه اجتماعات و درگیری‌های خیابانی پرهیز کنند. همچنین از نهادهای قانونی و قانونگذاری کشور نیز تقاضا داریم از تمامی ظرفیت‌های قانونی خود برای رفع ابهام‌ها و سوءتفاهم‌ها استفاده کنند.
مردم عزیز ایران بدانند که تنها با استفاده از تمامی ظرفیت‌های قانونی کشور می‌توانیم وحدت، همبستگی، امنیت، آرامش و سربلندی کشور را استمرار بخشیم. آرزومندیم مردم بزرگ ایران از این آزمون بزرگ که پیروزی قانونگرایی بر بی‌قانونی است همچنان سربلند بیرون آیند.
اول تیر
تأسیس «سازمان تبلیغات اسلامی»
به فرمان امام خمینی(ره) – 1360
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، نهاد شورای عالی تبلیغات اسلامی در اول تیر ماه سال 1360، به صورت نهادی منسجم، مستقل و وابسته به ولایت فقیه با دستور امام خمینی(ره) و به منظور پرداختن به امر تبلیغات دینی و اشاعه معارف اسلامی به وجود آمد. این نهاد انقلابی در مسیر تکاملی خود در 14 فروردین سال 1368 با نظر حضرت امام(ره) به سازمان تبلیغات اسلامی تغییر نام یافت. سیاستگذاری، برنامه‌ریزی، هدایت، سازماندهی، پشتیبانی و نظارت بر تبلیغات دینی مردمی و... از جمله وظایف سازمان تبلیغات اسلامی است. باکلمه
فیلم
یک واژه اما با جهانی از کارکرد‌ها و علت و معلول‌ها! در لغت آمده است که فیلم در معانی زیر قابل پیگیری است: 1- پرده، لایه نازک، غبار و خاک 2- پوشاندن، غبار‌آلود کردن، داستانی را به پرده کشیدن و ... .
آنچه از معانی لغوی و اولیه این کلمه برمی‌آید، نشان ندادن صورت حقیقی و واقعی هر سوژه و گفتار و عمل است، به همین جهت برخی از کاراکتر‌ها که چهره و فیزیک بدنی آنها قابل تغییر است و ظرفیت خروج از مدار حقیقی و واقعی اجتماعی را دارند، اصطلاحا «خوش‌فیلم» یا «فتوژنیک» می‌گویند. دیگر آنکه همه بازیگران و هنرپیشه‌ها وقتی قرار است فیلم بازی کنند، می‌شوند دیگری! و از خودیت خود فاصله می‌گیرند و بعد می‌شوند هنرپیشه. پس در این صورت، بازیگر و هنرپیشه بودن چیز بدی نیست اما اگر هر انسانی در زندگی واقعی خود، در جامعه و سیاست و روابط مدنی و کاری، از خودیت خویش فاصله بگیرد و با شخصیت و فکر و ایده‌های دیگری ظاهر شود یا با چشم دیگری ببیند و با گوش دیگران بشنود و با لب‌های دیگری بخندد یا حرف‌های ناسزا و سزا بگوید دیگر اعتبار ذاتی و فکری فردی و خودی ندارد و تبدیل شده است به یک هنرپیشه که می‌خواهد همه‌جا فیلم بازی کند. اتفاقا یکی از تکیه‌کلام‌های معروف‌تر مردم مقابل حرف‌ها و کار‌های دیرباور طرف مقابل این است که «داری فیلم بازی می‌کنی» یعنی حقیقی و درست نیست. به تعبیر یک راننده تاکسی که گفته بود: «ما 60 میلیون جمعیت داریم و حداقل 55 میلیون هنرپیشه، چون همه دارن فیلم بازی می‌کنند واسه همدیگه!» بنابراین می‌توان نتیجه‌ای چنین گرفت که برخی پس از سال‌ها فیلم بازی کردن و پرسونای ساختگی بر چهره، پیش دیگران لو می‌روند و چهره پشت پرسونا و واقعی‌شان افشا می‌شود. افلاطون با دیدی تندتر و غضبناک‌تر اشاره می‌کند که «اگر نقاب مردم جهان را از چهره‌هایشان برداریم، دنیا تبدیل می‌شود به یک باغ‌وحش طبیعی» و منتقد دیگری به نام «مِرگ مولف» می‌گوید: «آرمانشهر زمانی به وجود می‌آید که ما پدیده‌ای به نام فیلم را از زندگی خود حذف کنیم». نکته دیگری که قابل تأمل است، مثلث خطرناک دوربین، تلویزیون و سینماست که به طرز وحشتناکی مخاطب را مسحور می‌کند و چهره‌های نمایش داده را مغرور و و بعضا منحرف از مسیر اصلی هدف و مقصود. کافی است برخی از فوتبالیست‌ها، هنرپیشه‌ها، مجریان تلویزیونی و امثالهم مورد نقد و بررسی قرار گیرند تا دریافته آید که این معروف‌ها و مشهور‌ها چقدر با ارزش‌های اجتماعی و فکری مطابقند. اگر معروفیت و شهرت آنها را وزن کنیم چند تن می‌شود و در مقابل تفکر، فرهنگ، بیان، پشتوانه علمی و ... به چند مثقال یا نهایتا کیلو می‌رسد. عرض کردم عموما نه همه! همه این «فیلم» است. همین برنامه‌های معروف‌تر تلویزیون مثل «نود» یا برخی فیلم‌های سینمایی انصافا برابر شهرت و معروفیت چقدر بار و حاصل و اعتبار فرهنگی و هنری دارند؟ حال قضاوت کنید «فیلم» چه‌ها که نمی‌کند. حداقل برای خودمان فیلم بازی نکنیم!!
با صدور بیانیه‌ای
600 هنرمند از فرمایشات
رهبر انقلاب حمایت کردند
گروه فرهنگي: 600 هنرمند در عرصه‌های مختلف با صدور بیانیه‌ای از بیانات و فرمایشات مقام معظم رهبری در نماز جمعه درباره انتخابات و مسائل مختلف داخلی و خارجی حمایت کردند. در این بیانیه آمده است:
ملت بزرگوار و هنردوست ایران!
با عنایت به حضور 40 میلیونی مردم شریف ایران در انتخابات ریاست‌جمهوری دهم و خلق حماسه‌ای بی‌همتا و پرشکوه، به واسطه برخی مناقشات و ایرادات نسبت به شمارش آرا و اعلان نتیجه انتخابات، نگرانی‌هایی برای بخشی از هموطنان عزیز به وجود آمده است.
ما هنرمندان، به عنوان علاقه‌مندان به دین و کشور و انقلاب از تمامی دلسوزان نسبت به مناقشات اخیر خواهانیم که برای حل مسائل خود مسیر تمکین به قانون و قانونگرایی را در پیش گرفته و از هرگونه اجتماعات و درگیری‌های خیابانی پرهیز کنند. همچنین از نهادهای قانونی و قانونگذاری کشور نیز تقاضا داریم از تمامی ظرفیت‌های قانونی خود برای رفع ابهام‌ها و سوءتفاهم‌ها استفاده کنند.
مردم عزیز ایران بدانند که تنها با استفاده از تمامی ظرفیت‌های قانونی کشور می‌توانیم وحدت، همبستگی، امنیت، آرامش و سربلندی کشور را استمرار بخشیم. آرزومندیم مردم بزرگ ایران از این آزمون بزرگ که پیروزی قانونگرایی بر بی‌قانونی است همچنان سربلند بیرون آیند.
اول تیر
تأسیس «سازمان تبلیغات اسلامی»
به فرمان امام خمینی(ره) – 1360
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، نهاد شورای عالی تبلیغات اسلامی در اول تیر ماه سال 1360، به صورت نهادی منسجم، مستقل و وابسته به ولایت فقیه با دستور امام خمینی(ره) و به منظور پرداختن به امر تبلیغات دینی و اشاعه معارف اسلامی به وجود آمد. این نهاد انقلابی در مسیر تکاملی خود در 14 فروردین سال 1368 با نظر حضرت امام(ره) به سازمان تبلیغات اسلامی تغییر نام یافت. سیاستگذاری، برنامه‌ریزی، هدایت، سازماندهی، پشتیبانی و نظارت بر تبلیغات دینی مردمی و... از جمله وظایف سازمان تبلیغات اسلامی است. ارسال نظر
پربیننده