هما نصرتی: سمبل شهری می‌تواند یک میدان، یک خیابان، یک ساختمان مخصوص یا یک محله محصور باشد. این سمبل یا نماد شهرسازانه در جایگاه معناشناسی، دارای هویتی است به اندازه هنر، زبان و هویت ساکنان آن شهر؛ ما مردم فرانسه را به افتخار مهندس ایفل با برج فلزی‌اش می‌شناسیم و چین را با دیوار هزار ساله‌اش. به عنوان نمونه سازه میدان آزادی تهران برای مردم ما و شاید مردم دنیا سمبل ایران است همان طور که برج‌العرب سمبل دوبی است و پیزا سمبل ایتالیا. کم نیستند کشورهایی که ساختمانی در جایگاه سمبل ملی آنهاست. اما در ایران خودمان مردم برخی شهرها را نیز با سمبل‌های مشابهی می‌شناسند. اگر بخواهیم این سمبل‌ها را تقسیم‌بندی کنیم شاید به چنین دسته‌هایی برسیم:
1- سازه‌های معماری متاثر از محیط: مثل بادگیرهایی که سمبل یزد هستند.
2- سازه‌هایی که بخشی از تاریخ کهن کشورمان را بازگو می‌کنند: مثل ارگ بم که سمبل کرمان
است یا بود!
3- سازه‌هایی که فرهنگ کشورمان را یادآوری می‌کنند: مثل مقبره باباطاهر که سمبل همدان است.
4- سازه‌های صنعتی: مانند پالایشگاه نفت که سمبل آبادان است.
به نظرم افزودن نمونه‌ای دیگر به این نمونه‌ها کار چندان سختی نیست. علاوه بر این سمبل‌هایی که هر کدام از دل یک معماری بیرون آمده‌اند، گاهی برخی الگوهای معماری برای مردم ما سمبل یک طرز فکر خاص است مثل طراحی درونی و بیرونی برای خانه که به نوعی سمبل تفکر سنتی است. سوالی که باید بار دیگر مطرح کرد این است که ما مردم کشوری هستیم که تجربه یک انقلاب پیروز و تغییر سیستم حکومتی از شاهنشاهی به جمهوری را داشته و هشت سال جنگ را پشت سر گذاشته است؛ جنگی که طولانی‌ترین جنگ در پایان قرن 20 لقب گرفته است؛ کدام سمبل در معماری معاصر هویت جدید ما را نشان می‌دهد؟ کدام سمبل در معماری معاصر هویت جدید ما را نشان می‌دهد؟
هما نصرتی: سمبل شهری می‌تواند یک میدان، یک خیابان، یک ساختمان مخصوص یا یک محله محصور باشد. این سمبل یا نماد شهرسازانه در جایگاه معناشناسی، دارای هویتی است به اندازه هنر، زبان و هویت ساکنان آن شهر؛ ما مردم فرانسه را به افتخار مهندس ایفل با برج فلزی‌اش می‌شناسیم و چین را با دیوار هزار ساله‌اش. به عنوان نمونه سازه میدان آزادی تهران برای مردم ما و شاید مردم دنیا سمبل ایران است همان طور که برج‌العرب سمبل دوبی است و پیزا سمبل ایتالیا. کم نیستند کشورهایی که ساختمانی در جایگاه سمبل ملی آنهاست. اما در ایران خودمان مردم برخی شهرها را نیز با سمبل‌های مشابهی می‌شناسند. اگر بخواهیم این سمبل‌ها را تقسیم‌بندی کنیم شاید به چنین دسته‌هایی برسیم:
1- سازه‌های معماری متاثر از محیط: مثل بادگیرهایی که سمبل یزد هستند.
2- سازه‌هایی که بخشی از تاریخ کهن کشورمان را بازگو می‌کنند: مثل ارگ بم که سمبل کرمان
است یا بود!
3- سازه‌هایی که فرهنگ کشورمان را یادآوری می‌کنند: مثل مقبره باباطاهر که سمبل همدان است.
4- سازه‌های صنعتی: مانند پالایشگاه نفت که سمبل آبادان است.
به نظرم افزودن نمونه‌ای دیگر به این نمونه‌ها کار چندان سختی نیست. علاوه بر این سمبل‌هایی که هر کدام از دل یک معماری بیرون آمده‌اند، گاهی برخی الگوهای معماری برای مردم ما سمبل یک طرز فکر خاص است مثل طراحی درونی و بیرونی برای خانه که به نوعی سمبل تفکر سنتی است. سوالی که باید بار دیگر مطرح کرد این است که ما مردم کشوری هستیم که تجربه یک انقلاب پیروز و تغییر سیستم حکومتی از شاهنشاهی به جمهوری را داشته و هشت سال جنگ را پشت سر گذاشته است؛ جنگی که طولانی‌ترین جنگ در پایان قرن 20 لقب گرفته است؛ کدام سمبل در معماری معاصر هویت جدید ما را نشان می‌دهد؟ ارسال نظر
پربیننده