۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۱:۳۱

روستاهاى تنهامانده جاسک

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری هرمزگان گفت: وجود شنزارهاى فعال بویژه در حوزه شرق شهرستان جاسک موجب بروز مشکلات عدیده‌اى براى ساکنان این مناطق شده است به نحوى که تعداد زیادى از آبادى‌ها و روستاهاى منطقه خالى از سکنه است. به گزارش مهر، الیاس پرورش با اشاره به اینکه قرن حاضر را مى‌توان به عنوان قرن بحران آب، منابع طبیعى و محیط زیست نام برد، افزود: اگرچه در دهه اخیر این منابع به شیوه‌هاى مختلفی از سوی انسان‌ها مورد بى‌مهرى و تخریب قرار گرفته اما تلاش‌هاى همه‌جانبه جامعه جهانى و دوستداران محیط‌زیست بر بهره‌بردارى اصولى از این منابع به عنوان مهم‌ترین راهبرد و توسعه پایدار همواره تاکید داشته است. وی بیان کرد: از جمله تلاش‌هاى قابل توجه جامعه جهانى که در اواخر قرن 20 به ثمر نشست، کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایی ملل متحد بود که با هدف ارائه معقول‌ترین شیوه مدیریت و بهره‌بردارى از منابع پایه تولید در مناطق خشک یا نیمه خشک و خشک نیمه‌مرطوب تدوین شد. پرورش اظهار داشت: ایران با در اختیار داشتن 2/1 درصد خشکی‌هاى جهان و 34 میلیون هکتار اراضى بیابانى داراى 4/2 درصد از بیابان‌هاى جهان است که در سال 1375 با تصویب مجلس شوراى اسلامى به عنوان سومین کشور متعهد کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایى شناخته شد. به گفته وی، مناطق بیابانى ایران هم‌اکنون با 34 میلیون هکتار وسعت حدود 20 درصد مساحت کشور و 25 درصد عرصه‌هاى منابع طبیعى ایران را شامل مى‌شود. ‌‌طبق برآوردهاى موجود بالغ بر 565/1 میلیون هکتار از اراضى جلگه‌هاى ساحلى استان را عرصه‌هاى بیابانى تشکیل مى‌دهد که حدود 209 هزار هکتار آن به عنوان کانون‌هاى فرسایش بادى و 475 هزار هکتار به عنوان مناطق تحت تاثیر فرسایش بادى شناسایى شده‌اند. وی وجود شنزارهاى فعال بویژه در حوزه شرق شهرستان جاسک را موجب بروز مشکلات عدیده‌اى براى ساکنان این مناطق عنوان کرد و افزود: این مشکلات به نحوى است که تعداد زیادى از آبادی‌ها و روستاهاى منطقه خالى از سکنه شده است. وى در ادامه به اقدامات اداره کل منابع طبیعى و آبخیزدارى استان هرمزگان در مقابله با بیابان‌زایى اشاره کرد و اظهار داشت: به منظور استفاده بهینه از جریان‌هاى سطحى از جمع‌آورى آب به کمک بندسارهاى خاکى استفاده مى‌شود. پرورش گفت: استفاده بهینه از منابع آب و خاک با توجه به پتانسیل و استعدادهاى بالقوه این استان در مناطق مختلف آن مى‌تواند راهکار اساسى جهت مقابله با بیابان‌زایى، احیای مراتع و حفاظت خاک باشد. در این راستا اداره کل منابع طبیعى و آبخیزدارى هرمزگان از سال 76 تاکنون اقدام به اجراى پروژه‌هاى مدیریت هرز آب در سطح دو هزار و 35 هکتار کرده است. وى تثبیت شن‌هاى روان را از دیگر کارها درمقابله با بیابان‌زایى عنوان کرد و افزود: با توجه به برنامه توسعه استان هرمزگان اجراى هرگونه پروژه عمرانى بویژه در مناطق شرقى استان، با توجه به مرز طولانى دریایى، پروژه‌هاى مرتبط با صید و صیادى و اسکله‌هاى احداثى و استفاده از آب سدهاى در دست ساخت جگین، گابریک، جاده جاسک به چابهار و به طور کلى همه زیرساخت‌هاى اقتصادى‌ای که حیات اقتصاد در منطقه به آن مرتبط است منوط به اجراى پروژه‌هاى تثبیت ماسه‌هاى روان و بیابان‌زدایى است. وی حجم پروژه‌هاى تثبیت ماسه‌هاى روان که در قالب عملیات مالچ‌پاشى و نهالکارى از سوی اداره کل منابع طبیعى و آبخیزدارى استان هرمزگان از سال 81 تاکنون اجرا شده است را بالغ بر سه هزار و 38 هکتار مالچ‌پاشى و دو هزار و 37 هکتار عملیات نهالکارى با گونه‌هاى مقاوم بیابانى اعلام کرد. معماري بي‌نظير حمام فردوس‌ رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان‌جنوبی گفت: حمام سردشت شهر تون شهرستان فردوس از معماری کم‌ نظیری برخوردار است. اسدالله محمدپور در بازدید از این بنای تاریخی افزود: حمام سردشت در شهر تون در محله سردشت قدیم و در 70 متری خیابان رسالت واقع شده است. وی ادامه داد: از تاریخ بنای آن شواهد دقیق و مکتوبی در دست نیست، اما شواهد معماری حاکی از آن است که تاریخ بنای آن با بنا‌های تاریخی دیگر همچون حمام کوشک نزدیک و متعلق به دوره‌ صفوی است. رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان جنوبی یادآور شد: حمام سردشت مانند دیگر حمام‌های قدیمی تون در زلزله سال 47 آسیب چندانی ندیده و پس از آن نیز با تعمیراتی جزئی مدتی مورد استفاده مردم بوده است. به گزارش ايسنا، محمدپور با بیان اینکه این بنا در طول تاریخ دچار تغییراتی شده و از معماری کم‌نظیری برخوردار است، گفت: ترتیب سلسله مراتب فضا‌های مختلف حمام به گونه‌ای بوده که افراد ابتدا پس از وارد شدن به حمام و گذر از دالان و هشتی ورودی، وارد بینه حمام می‌شدند و این قسمت حکم ورودی حمام را داشته و از دیگر قسمت‌ها مجلل‌تر بوده و تزئینات بهتری داشته است. وی افزود: مردم پس از کندن لباس‌ها در سربینه مجددا وارد بینه شده و پس از گذشتن از یک دالان که به نام ‌«میان‌در» معروف است، وارد گرمخانه می‌شدند. وی عنوان کرد: پس از عبور از گرمخانه و بالارفتن از چند پله، از یک ورودی کوچک به صورت دولا وارد خزینه حمام می‌شدند و فضای خزینه گرم‌‌ترین و مرطوب‌ترین قسمت حمام بود. محمدپور با بیان اینکه بنای زیبای حمام سردشت در سال‌های گذشته در اثر عوامل مخرب انسانی و طبیعی دچار آسیب‌های جدی شده است، بیان داشت: عملیات مرمت نجات‌بخشی و استحکام‌بخشی حمام مذکور از سال 85 از سوی سازمان میراث فرهنگی آغاز شده و ادامه دارد.
ارسال نظر
captcha