نامه سرگشاده به «میرحسین موسوی»
به سیم آخر زده‌ای
اما برای بازگشت دیر نیست
جناب آقای میرحسین موسوی، قبول کن که گول خوردی و مانده‌ای که چگونه در این باتلاقی که خود با دست خود- البته با حمایت و تشویق گرگ‌های در لباس میش که اطرافت را احاطه کردند- گیر کردهای و نمی‌توانی از آن بیرون بیایی. مانده‌ای که چگونه با طنابی که همین دوستان همچون برادران جناب یوسف (ع) به چاه افتادی که بیرون آمدن از آن تنها با عنایت خداوند ممکن است و آن هم با توبه و اعتراف به خطاهای گذشته کم البته خود همین هم باز توفیق و عنایت خداوند را می‌طلبد. گمان می‌کردم که یک فرد فرهنگی و فرهیخته اهل قلم و بوم نقاشی و کاغذ که سال‌ها پرنده خیال خود را روی بوم‌های نقاشی به پرواز درآورده تا به آواز قناری در آن، دل تنهایی ما را شاد کند، روبه‌رویم. شما بهتر از من میدانی که حسد، حرص و کین آفت جان هنرمند است و هنر با این پیرایه‌ها فاسد می‌شود و از بین خواهد رفت. هنرمند همیشه تاریخ پیامبر رحمت و مهربانی و صلح و دوستی و مبشر عشق و الفت بوده و خواهد بود. اما در این چند مدت، بافته‌های ذهنی‌ام از شما، به هم ریخت. شما را در حصار و زندان سیاست اسیر دیدم. سیاست هم اگر با اخلاص و صمیمیت و فارغ از دوز و کلک و دغل باشد، می‌تواند همچون شهید بزرگوار مدرس و مولای او امیرمؤمنان علی (ع) انسان را رستگار بکند اما اگر آغشته به دنیا و عافیت و قدرت‌طلبی و هوای نفس شد، تا ثریا می‌‌رود دیوار کج!
برادر بزرگوار، شما سال‌ها نماینده مقام معظم رهبری در شورای تشخیص مصلحت نظام بودی. شما سال‌هاست ریاست فرهنگستان هنر را به عهده داری و از این راه، نان این حکومت و رهبری محترم آن را خورده‌ای.ای کاش حداقل بعد از فرمایشات کامل و جامع حضرت‌شان در نماز جمعه 29/3/88 کمی حرمت نگه می‌داشتی و همچون خیل کثیری از سیاسیون و اهل فرهنگ و نظر، از علما گرفته تا مردم عادی، فرمایشات ایشان را نصب‌العین و فصل‌الخطاب قرار می‌دادی و التزام عملی خود را به ولایت فقیه نشان می‌دادی که برای یک نامزد ریاست‌جمهوری، از ملزومات است.ای کاش حرمت نگه می‌داشتی و فریب دغل دوستان را نمی‌خوردی که اینها فربه‌شدگان همین انقلاب هستند که به مدد شعار اصلاحات به دنیای بی‌حسابی رسیدند و هنوز هم دندان طمع آنها تیز است و حرص‌شان از قدرت و دنیا، ناپایان. شما عزیز برادر بهتر از من می‌دانید و می‌دانستید که قوانین و مقررات و داوران وسط و کنار این مسابقه چه کسانی هستند، و با علم به این قضیه، وارد بازی انتخابات شدید.البته دوستان‌تان پیش از برگزاری انتخابات برای روز مبادا با هدایت از بیرون کشور زمزمه‌های حراست از آرا را سر داده بودند. همان قوانین و مقرراتی که قریب به 30 سال است با این مقررات در کشور انتخابات برگزار می‌شود و در دولت اصلاحات و اصولگرا فرق نمی‌کند و سال‌هاست اینگونه مسابقات برگزار شده است. چطور وقتی کیش و مات شدید یا گل خوردید و باختید، زیر بازی زدید و جرزنی را شروع کردید!؟ منطق دموکراسی و مدنیت را که شما و اطرافیان‌تان گفتید و می‌گویید، چرا رعایت نمی‌کنید؟
شما سال‌هاست که با همین قوانین و مجریان آن، موهای خود را سفید کرده‌اید و چاق و تپل شده‌اید. چطور حالا این قوانین و فرامین رهبری را برنمی‌تابید و به آن تمکین نمی‌کنید؟ در حالی که در دوران تبلیغات انتخاباتی بارها و بارها قصد داشتید رقیب خود را با چماق قانون گریزی و قانو‌ن‌‌ستیزی از میدان به در کنید. حالا چطور خودتان در صف اول قانون شکنان قرار گرفته‌اید؟ لابد شما هم مانند سردمداران آمریکا (شیطان بزرگ به تعبیر امام راحل‌مان) که حالا تمام شبکه‌های آن از شما پشتیبانی می‌کنند، قانونی را قبول دارید که با شما باشد نه بر شما!
شما که بیش از دیگران سنگ امام(ره) را به سینه می‌زنید، خاطرتان است که همان امام بت‌شکن در مورد قانون‌پذیری و تبعیت از قانون چه فرمودند؟ حضرت‌شان قانون را فصل‌الخطاب می‌دانستند و ولایت فقیه را تنها راه نجات کشور از دسیسه‌های شیاطین. 20 سال بیشتر نیست که از رحلت آن بزرگ مرد قرن گذشته. به این زودی فراموش کردید! یاد فرمایشات رهبر انقلاب امام خامنه‌ای افتادم و عبرت‌های عاشورا که سال‌ها پیش فرمودند. شما برادر بزرگوار باید خودتان را با قانون منطبق بکنید نه اینکه قانون را با خودتان. به قول رهبر فرزانه‌مان، هر قطره خونی که این روزها بر کف خیابان ریخته می‌شود از هر کس فرق نمی‌کند، یا خسارت‌های جانی و مالی که به مردم و بیت‌المال می‌خورد، مسؤولش شما هستید که نه قانون را تمکین می‌کنید نه فرامین رهبری را، که هر دو فصل‌الخطاب هستند.
می‌دانم در عمل انجام شده قرار گرفته‌ای و فریب خناس‌های پیرامون خودت را خورده‌ای و نه راه پیش داری نه راه پس. به سیم آخر زده‌ای! آمده‌ای ابرویش را درست کنی، زده‌ای چشمش را کور کردهای. باید با خدای خودت خلوت کنی آن هم تنهایی نه حتی با همسرت! خودت و خدای خودت. همان حرفی که در مناظره‌ات به نامزد مقابلت گفتی. آیا واقعا این میز و چهار سال مثلا خدمت و شب بیداری و مسؤولیت و خون دل خوردن، اینقدر ارزشش را دارد؟
برای بازگشت به آغوش رحمت بی‌منتهای خداوند، هیچ وقت دیر نیست. از خداوند کمک بخواه. به خداوند توکل کن که تنها اوست که دستگیر بی‌پناهان است و بازماندگان از ره... راه توبه باز است. بدون تردید این دوران فتنه هم تمام خواهد شد و این ملت بزرگ و شریف در این آزمون نیز آبدیده‌تر خواهند شد. همانگونه که در گذشته چنین بوده و شر دشمنان این نظام و اسلام عزیز به خودشان بازخواهد گشت که خداوند با صابران و مؤمنان است.
* کارگردان سینما و تلویزیون دیدگاه
نامه سرگشاده به «میرحسین موسوی»
به سیم آخر زده‌ای
اما برای بازگشت دیر نیست
جناب آقای میرحسین موسوی، قبول کن که گول خوردی و مانده‌ای که چگونه در این باتلاقی که خود با دست خود- البته با حمایت و تشویق گرگ‌های در لباس میش که اطرافت را احاطه کردند- گیر کردهای و نمی‌توانی از آن بیرون بیایی. مانده‌ای که چگونه با طنابی که همین دوستان همچون برادران جناب یوسف (ع) به چاه افتادی که بیرون آمدن از آن تنها با عنایت خداوند ممکن است و آن هم با توبه و اعتراف به خطاهای گذشته کم البته خود همین هم باز توفیق و عنایت خداوند را می‌طلبد. گمان می‌کردم که یک فرد فرهنگی و فرهیخته اهل قلم و بوم نقاشی و کاغذ که سال‌ها پرنده خیال خود را روی بوم‌های نقاشی به پرواز درآورده تا به آواز قناری در آن، دل تنهایی ما را شاد کند، روبه‌رویم. شما بهتر از من میدانی که حسد، حرص و کین آفت جان هنرمند است و هنر با این پیرایه‌ها فاسد می‌شود و از بین خواهد رفت. هنرمند همیشه تاریخ پیامبر رحمت و مهربانی و صلح و دوستی و مبشر عشق و الفت بوده و خواهد بود. اما در این چند مدت، بافته‌های ذهنی‌ام از شما، به هم ریخت. شما را در حصار و زندان سیاست اسیر دیدم. سیاست هم اگر با اخلاص و صمیمیت و فارغ از دوز و کلک و دغل باشد، می‌تواند همچون شهید بزرگوار مدرس و مولای او امیرمؤمنان علی (ع) انسان را رستگار بکند اما اگر آغشته به دنیا و عافیت و قدرت‌طلبی و هوای نفس شد، تا ثریا می‌‌رود دیوار کج!
برادر بزرگوار، شما سال‌ها نماینده مقام معظم رهبری در شورای تشخیص مصلحت نظام بودی. شما سال‌هاست ریاست فرهنگستان هنر را به عهده داری و از این راه، نان این حکومت و رهبری محترم آن را خورده‌ای.ای کاش حداقل بعد از فرمایشات کامل و جامع حضرت‌شان در نماز جمعه 29/3/88 کمی حرمت نگه می‌داشتی و همچون خیل کثیری از سیاسیون و اهل فرهنگ و نظر، از علما گرفته تا مردم عادی، فرمایشات ایشان را نصب‌العین و فصل‌الخطاب قرار می‌دادی و التزام عملی خود را به ولایت فقیه نشان می‌دادی که برای یک نامزد ریاست‌جمهوری، از ملزومات است.ای کاش حرمت نگه می‌داشتی و فریب دغل دوستان را نمی‌خوردی که اینها فربه‌شدگان همین انقلاب هستند که به مدد شعار اصلاحات به دنیای بی‌حسابی رسیدند و هنوز هم دندان طمع آنها تیز است و حرص‌شان از قدرت و دنیا، ناپایان. شما عزیز برادر بهتر از من می‌دانید و می‌دانستید که قوانین و مقررات و داوران وسط و کنار این مسابقه چه کسانی هستند، و با علم به این قضیه، وارد بازی انتخابات شدید.البته دوستان‌تان پیش از برگزاری انتخابات برای روز مبادا با هدایت از بیرون کشور زمزمه‌های حراست از آرا را سر داده بودند. همان قوانین و مقرراتی که قریب به 30 سال است با این مقررات در کشور انتخابات برگزار می‌شود و در دولت اصلاحات و اصولگرا فرق نمی‌کند و سال‌هاست اینگونه مسابقات برگزار شده است. چطور وقتی کیش و مات شدید یا گل خوردید و باختید، زیر بازی زدید و جرزنی را شروع کردید!؟ منطق دموکراسی و مدنیت را که شما و اطرافیان‌تان گفتید و می‌گویید، چرا رعایت نمی‌کنید؟
شما سال‌هاست که با همین قوانین و مجریان آن، موهای خود را سفید کرده‌اید و چاق و تپل شده‌اید. چطور حالا این قوانین و فرامین رهبری را برنمی‌تابید و به آن تمکین نمی‌کنید؟ در حالی که در دوران تبلیغات انتخاباتی بارها و بارها قصد داشتید رقیب خود را با چماق قانون گریزی و قانو‌ن‌‌ستیزی از میدان به در کنید. حالا چطور خودتان در صف اول قانون شکنان قرار گرفته‌اید؟ لابد شما هم مانند سردمداران آمریکا (شیطان بزرگ به تعبیر امام راحل‌مان) که حالا تمام شبکه‌های آن از شما پشتیبانی می‌کنند، قانونی را قبول دارید که با شما باشد نه بر شما!
شما که بیش از دیگران سنگ امام(ره) را به سینه می‌زنید، خاطرتان است که همان امام بت‌شکن در مورد قانون‌پذیری و تبعیت از قانون چه فرمودند؟ حضرت‌شان قانون را فصل‌الخطاب می‌دانستند و ولایت فقیه را تنها راه نجات کشور از دسیسه‌های شیاطین. 20 سال بیشتر نیست که از رحلت آن بزرگ مرد قرن گذشته. به این زودی فراموش کردید! یاد فرمایشات رهبر انقلاب امام خامنه‌ای افتادم و عبرت‌های عاشورا که سال‌ها پیش فرمودند. شما برادر بزرگوار باید خودتان را با قانون منطبق بکنید نه اینکه قانون را با خودتان. به قول رهبر فرزانه‌مان، هر قطره خونی که این روزها بر کف خیابان ریخته می‌شود از هر کس فرق نمی‌کند، یا خسارت‌های جانی و مالی که به مردم و بیت‌المال می‌خورد، مسؤولش شما هستید که نه قانون را تمکین می‌کنید نه فرامین رهبری را، که هر دو فصل‌الخطاب هستند.
می‌دانم در عمل انجام شده قرار گرفته‌ای و فریب خناس‌های پیرامون خودت را خورده‌ای و نه راه پیش داری نه راه پس. به سیم آخر زده‌ای! آمده‌ای ابرویش را درست کنی، زده‌ای چشمش را کور کردهای. باید با خدای خودت خلوت کنی آن هم تنهایی نه حتی با همسرت! خودت و خدای خودت. همان حرفی که در مناظره‌ات به نامزد مقابلت گفتی. آیا واقعا این میز و چهار سال مثلا خدمت و شب بیداری و مسؤولیت و خون دل خوردن، اینقدر ارزشش را دارد؟
برای بازگشت به آغوش رحمت بی‌منتهای خداوند، هیچ وقت دیر نیست. از خداوند کمک بخواه. به خداوند توکل کن که تنها اوست که دستگیر بی‌پناهان است و بازماندگان از ره... راه توبه باز است. بدون تردید این دوران فتنه هم تمام خواهد شد و این ملت بزرگ و شریف در این آزمون نیز آبدیده‌تر خواهند شد. همانگونه که در گذشته چنین بوده و شر دشمنان این نظام و اسلام عزیز به خودشان بازخواهد گشت که خداوند با صابران و مؤمنان است.
* کارگردان سینما و تلویزیون ارسال نظر
پربیننده