مهدی طاهرخانی: یک هفته از رسانه‌ای شدن خبر جنجالی برکناری دستیاران ایرانی کی‌روش توسط این مربی می‌گذرد و تا امروز هیچ رسانه‌ای به درستی از صحت و سقم موضوع و کم و کیفش با خبر نیست. نه فدراسیون فوتبال جواب صریحی می‌دهد و نه هیچ یک از این افراد حاضر به انجام مصاحبه هستند. جواد نکونام، مارکار آقاجانیان یا حتی مترجم کی‌روش روزه سکوت گرفته‌اند و مشخص نیست دقیقا سرمربی تیم‌ملی چه پروژه‌ای را در سر دارد. اما علائمی هست که شاید با دیدن آن بشود به نتایجی رسید.
پس از اختلاف‌نظر و چالش اساسی بین کی‌روش و برانکو، به دستور سرمربی پرتغالی تیم‌ملی، هیچ‌یک از مربیان ملی حق حضور در ورزشگاه آزادی و بازی‌های تیم برانکو را نداشتند. این دستوری بود که کی‌روش صادر کرد و در بازی با تراکتورسازی کماکان از سوی دستیاران ایرانی و همچنین خارجی‌اش اجرا شد. سوال این است آیا مارکار، نکونام و دیگران هنوز از کی‌روش دستور می‌گیرند؟ شاید حضور آنها در ورزشگاه آزادی و بازی با تراکتورسازی، جواب روشنی به این معما می‌داد اما غیبت آنها یک گره بر گره‌های سابق افزود. کی‌روش بامداد یکشنبه تهران را به مقصد نهایی لیسبون ترک کرد و مشخص نیست چه زمانی قصد بازگشت دارد اما وقتی در آخرین نشست او خبری از آرین قاسمی، مترجم همیشگی‌اش نبود، باید خبر منتشر شده را کمی جدی گرفت. اگرچه تلاش‌هایی از سوی فدراسیون شکل گرفت تا همه چیز بوی کذب به خودش بگیرد اما شواهد چیز دیگری را نشان می‌دهد.
از سوی دیگر علی‌اکبر طاهری در شب بازی تیمش و تراکتورسازی در تماسی که با تاج داشت درباره اظهارنظر عجیب کی‌روش ابراز نگرانی کرد که رئیس فدراسیون به او گفت این حرف‌های کی‌روش بیشتر جنبه فان و شوخی داشته است ولی حالا خبر موثق می‌رسد که در لیست ارسالی برای قطر و گرفتن ویزای این کشور، خبری از هیچ‌یک از 8 بازیکن پرسپولیس نیست. اگر به هر ترتیبی این اتفاق رخ دهد و کی‌روش بدون بازیکنان پرسپولیس به دوحه برود آن وقت در صورت ناکامی احتمالی تیم‌ملی آیا می‌شود مقابل این شایعه ایستاد که کی‌روش عامدانه تیم ایران را مقابل حریف با لجبازی‌های شخصی‌اش بازنده کرد؟
فاصله ما با جام‌جهانی روسیه تنها چند برد خانگی است اما اگر کی‌روش روی حرف اولیه‌اش بایستد و بخواهد براحتی روی آماده‌ترین و بهترین بازیکنان حال حاضر لیگ ایران قلم قرمز بکشد، آن وقت شکست احتمالی در دوحه می‌تواند یک بحران کاملا واقعی را ایجاد کند. وقتی خبر باخت عامدانه مطرح شود دیگر کنترل موضوع از دست تاج و کی‌روش خارج است. شاید سرمربی تیم‌ملی به خواسته قلبی‌اش یعنی فسخ قرارداد بدون دادن یک‌میلیون یورو غرامت برسد ولی آن وقت برچسب تیم‌فروشی‌اش (حتی بناحق) تا ابد روی نام او می‌ماند. کی‌روش با این بازی خطرناک براحتی محبوبیت 80 درصدی‌اش را در فوتبال ایران به حراج می‌گذارد و این بدترین پایان ممکن برای محبوب‌ترین مربی خارجی بعد از انقلاب در فوتبال ایران است.
مهدی تاج وظیفه خطیری برعهده دارد و اگر نتواند این بحران را به گونه‌ای آبرومندانه حل کند شاید پس از یک باخت نابهنگام مقابل قطر، فوتبال ما با یک وضعیت عجیب روبه‌رو شود؛ وضعیتی که ناباورانه قادر است کره و ازبک را به بالای جدول بفرستد و ما به همین سادگی جام‌جهانی را از دست بدهیم. موضوع کمی جدی‌تر از اختلاف کی‌روش و برانکو است و باید مسؤولان ورزش نگاهی جدی‌تر به موضوع و این اختلافات وسیع داشته باشند.