قال و مقال عالمی، می‌کشم از برای تو
من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان/ قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو
سال‌ها پیش داستانی از «هرمان هسه» خواندم درباره جوانی که می‌خواست نقاش شود؛ چون دنیا را به شکلی که واقعا وجود داشت، نمی‌پسندید. او دلش می‌خواست دنیایی دیگر بسازد؛ یک دنیای آرمانی که تنها در ذهنش آن را تجسم می‌کرد. برای همین، یک روز ناگهان تصمیم گرفت همسر جوان و فرزند کوچکش را رها کند و راهی سفری دوردست شود تا هر آنچه از آن دنیای آرمانی‌اش می‌خواهد روی بومی نقاشی کند و روی آن بوم که بزرگی جهان است، دنیایی دیگر خلق کند. مرد در این مسیر مشکلات فراوانی دید؛ فقر و گرسنگی مردم را می‌دید، شادی‌ها و رنج‌هایشان را از نزدیک مشاهده می‌کرد، عشق و ناکامی را شناخت، با بیماران دم مرگ آشنا شد و با کودکانی که به دلیل جنگ‌ها و هیاهوی درون بشر، هرگز به دنیا نیامدند. مرد هر بار که چیزی می‌دید، که کمی شبیه دنیای آرمانی‌اش بود، آن را نقاشی می‌کرد، اما چند لحظه بعد وقتی چیز دیگری می‌دید که کمی با دنیای آرمانی‌اش مخالف بود، بوم قبلی را پاره می‌کرد. او دنبال دنیایی می‌گشت که فقط در ذهنش حضور داشت و برای همین هرگز به جز کاغذها و بوم‌های پاره چیزی پشت سرش به جا نگذاشت. دیگر پیر شده بود. یک روز زیر درختی نشست که کمی استراحت کند، سایه برگ‌های درخت روی دستانش افتاد و احساس کرد، این زیباترین تصویری است که تاکنون دیده است؛ تصویر مردی در آرامش مطلق، آزاد و رها از هر چیز. خواست قلم بردارد و این تصویر را به عنوان دنیای آرمانی‌اش نقاشی کند، دید که دست‌هایش توان ندارد، حتی نمی‌توانست قلم را بردارد. در آن لحظه ناگهان به یاد همسر جوان و خنده‌های شیرین کودکش افتاد. دلش برای آنها تنگ شد، خواست یک بار دیگر آنها را ببیند، به سمت خانه‌اش برگشت، از خانه‌اش جز ویرانه‌ای برجا نمانده بود و هیچ‌کس خبری از زن و فرزند او نداشت. ناگهان مرد احساس کرد، دنیای آرمانی‌اش همان خانه بوده است؛ همان چهاردیواری کوچک با صدای خنده‌های فرزندش و مهربانی‌های زنی که هرگز او را درک نکرده بود. با خود گفت: «ای کاش هرگز جایی نرفته بودم». دنیای آرمانی هر کس را خودش می‌سازد و این دنیا می‌تواند در چهاردیواری امن یک خانواده باشد به شرطی که لذت با هم بودن در آن خانه را با هم درک کنیم، همدیگر را دوست داشته باشیم و به نظرات هم احترام بگذاریم. اصلا این تفاوت‌های فردی آدم‌هاست که من را زیبا می‌کند و خدا هر یک از ما را به شکل یکی از اسامی‌اش آفریده است. پس؛ ایران میزگرد همه ما است. این میز مربع نیست، مثلث هم نیست، بزرگ و گرد است مثل کره زمین و... و جا برای همه ما دارد؛ اگر کمی مهربانانه‌تر بنشینیم و به دیگران هم جایی برای نشستن بدهیم و به هر کس فرصتی برای صحبت کردن. ایران خانه همه ما است؛ اگر در این خانه همه فریاد بکشیم یا مثلا همه گریه کنیم یا شیشه‌ها را بشکنیم، صدای هیچ‌کدام‌مان به گوش دیگری نمی‌رسد و تنها یک خانه ویران داریم و آرزویی داریم مثل آن مرد که دلش می‌خواست یک بار امنیت در خانه بودن و خانواده را تجربه کند. همه ما می‌دانیم که آنکه عزیزترین است، تاریخ، فرهنگ و دین مشترکی است که سال‌ها با هم قسمت کرده‌ایم؛ تجربه شیرینی که ما را «ایرانی» می‌کند و به جهان، یک «ایرانی» مسلمان و واقعی را نشان می‌دهد. کمی فکر کنیم، لبخند فرزندمان به آرامش روحی ما نیاز دارد و ما به هم نیاز داریم و ایران به همه ما؛ به دانشجویان، کارمندان بانک، مغازه‌داران، فرهنگیان و هنرمندان و مهم‌تر از همه لبخند بچه‌ها. لبخند کودکان این سرزمین را نگیریم. همه چیز پشت میزگرد ایران قابل حل است، بدون ترک خانه یا شکستن شیشه‌هایش... این میز گرد است و جا برای همه ما دارد، کمی دوستانه‌تر بنشینیم، قال و مقال عالمی را به خاطر آبروی ایران به جان بخریم... .
مسعود ده‌نمکی:
وبلاگ من هک شده است
مسعود ده‌نمکی با اعلام اینکه مطلب منتشره دیروز در وبلاگ او، با هماهنگی با سایت‌های ضدانقلاب انجام شده، گفت: وبلاگ من هک شده و مطالب کذبی روی آن قرار داده شده است. وی افزود: متأسفانه دوشنبه اول تیر وبلاگ و ایمیل‌های من هک شد و مطلب کذبی در دفاع از آشوب‌های خیابانی و یک کاندیدای خاص انتخابات در وبلاگ من گذاشته شد که این کار با هماهنگی با سایت‌های ضدانقلاب انجام شده است. ده‌نمکی در پایان تصریح کرد: درج هرگونه مطلب در وبلاگ من یا ارسال ایمیلی به نام «مسعود ده‌نمکی» کاملا کذب محض است. البته بزودی وبلاگ من به حالت قبلی بازمی‌گردد و مطالب جدیدی در آن قرار خواهد گرفت.
3 تیر
روز جهانی حافظان قرآن – 1430 ق
انجمن جهانی حافظان قرآن برای ايجاد علاقه و جلب توجه مسلمانان جهان به سمت ارزش‌های اسلامی و اهميت حفظ و قرائت قرآن تصميم گرفت كه اول ماه رجب را به عنوان روز جهانی حافظان اعلام كند.
اعلاميه نوبل‌داران بر ضد بوش- 2004م
48 دانشمند آمريكايي برنده جايزه نوبل در اعلاميه‌اي در ژوئن 2004 تاكيد كردند كه در انتخابات نوامبر 2004 به جورج بوش راي نخواهند داد. آنان نوشته بودند كه بوش توجه كافي به دانش و دانشمند ندارد و تجديد انتخاب او به زيان دانش است كه نبايد از پيشرفت باز ايستد. مرور زمان نشان داد که بوش برنده انتخابات شد، ولي تشديد وضعيت وخيم عراق از ميزان هواداري و تاييد او در جامعه آمريکا کاست و سرانجام در ژوئن 2007 تنها 29 درصد آمريکائيان او را تاييد مي‌کردند. یادداشت
قال و مقال عالمی، می‌کشم از برای تو
من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان/ قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو
سال‌ها پیش داستانی از «هرمان هسه» خواندم درباره جوانی که می‌خواست نقاش شود؛ چون دنیا را به شکلی که واقعا وجود داشت، نمی‌پسندید. او دلش می‌خواست دنیایی دیگر بسازد؛ یک دنیای آرمانی که تنها در ذهنش آن را تجسم می‌کرد. برای همین، یک روز ناگهان تصمیم گرفت همسر جوان و فرزند کوچکش را رها کند و راهی سفری دوردست شود تا هر آنچه از آن دنیای آرمانی‌اش می‌خواهد روی بومی نقاشی کند و روی آن بوم که بزرگی جهان است، دنیایی دیگر خلق کند. مرد در این مسیر مشکلات فراوانی دید؛ فقر و گرسنگی مردم را می‌دید، شادی‌ها و رنج‌هایشان را از نزدیک مشاهده می‌کرد، عشق و ناکامی را شناخت، با بیماران دم مرگ آشنا شد و با کودکانی که به دلیل جنگ‌ها و هیاهوی درون بشر، هرگز به دنیا نیامدند. مرد هر بار که چیزی می‌دید، که کمی شبیه دنیای آرمانی‌اش بود، آن را نقاشی می‌کرد، اما چند لحظه بعد وقتی چیز دیگری می‌دید که کمی با دنیای آرمانی‌اش مخالف بود، بوم قبلی را پاره می‌کرد. او دنبال دنیایی می‌گشت که فقط در ذهنش حضور داشت و برای همین هرگز به جز کاغذها و بوم‌های پاره چیزی پشت سرش به جا نگذاشت. دیگر پیر شده بود. یک روز زیر درختی نشست که کمی استراحت کند، سایه برگ‌های درخت روی دستانش افتاد و احساس کرد، این زیباترین تصویری است که تاکنون دیده است؛ تصویر مردی در آرامش مطلق، آزاد و رها از هر چیز. خواست قلم بردارد و این تصویر را به عنوان دنیای آرمانی‌اش نقاشی کند، دید که دست‌هایش توان ندارد، حتی نمی‌توانست قلم را بردارد. در آن لحظه ناگهان به یاد همسر جوان و خنده‌های شیرین کودکش افتاد. دلش برای آنها تنگ شد، خواست یک بار دیگر آنها را ببیند، به سمت خانه‌اش برگشت، از خانه‌اش جز ویرانه‌ای برجا نمانده بود و هیچ‌کس خبری از زن و فرزند او نداشت. ناگهان مرد احساس کرد، دنیای آرمانی‌اش همان خانه بوده است؛ همان چهاردیواری کوچک با صدای خنده‌های فرزندش و مهربانی‌های زنی که هرگز او را درک نکرده بود. با خود گفت: «ای کاش هرگز جایی نرفته بودم». دنیای آرمانی هر کس را خودش می‌سازد و این دنیا می‌تواند در چهاردیواری امن یک خانواده باشد به شرطی که لذت با هم بودن در آن خانه را با هم درک کنیم، همدیگر را دوست داشته باشیم و به نظرات هم احترام بگذاریم. اصلا این تفاوت‌های فردی آدم‌هاست که من را زیبا می‌کند و خدا هر یک از ما را به شکل یکی از اسامی‌اش آفریده است. پس؛ ایران میزگرد همه ما است. این میز مربع نیست، مثلث هم نیست، بزرگ و گرد است مثل کره زمین و... و جا برای همه ما دارد؛ اگر کمی مهربانانه‌تر بنشینیم و به دیگران هم جایی برای نشستن بدهیم و به هر کس فرصتی برای صحبت کردن. ایران خانه همه ما است؛ اگر در این خانه همه فریاد بکشیم یا مثلا همه گریه کنیم یا شیشه‌ها را بشکنیم، صدای هیچ‌کدام‌مان به گوش دیگری نمی‌رسد و تنها یک خانه ویران داریم و آرزویی داریم مثل آن مرد که دلش می‌خواست یک بار امنیت در خانه بودن و خانواده را تجربه کند. همه ما می‌دانیم که آنکه عزیزترین است، تاریخ، فرهنگ و دین مشترکی است که سال‌ها با هم قسمت کرده‌ایم؛ تجربه شیرینی که ما را «ایرانی» می‌کند و به جهان، یک «ایرانی» مسلمان و واقعی را نشان می‌دهد. کمی فکر کنیم، لبخند فرزندمان به آرامش روحی ما نیاز دارد و ما به هم نیاز داریم و ایران به همه ما؛ به دانشجویان، کارمندان بانک، مغازه‌داران، فرهنگیان و هنرمندان و مهم‌تر از همه لبخند بچه‌ها. لبخند کودکان این سرزمین را نگیریم. همه چیز پشت میزگرد ایران قابل حل است، بدون ترک خانه یا شکستن شیشه‌هایش... این میز گرد است و جا برای همه ما دارد، کمی دوستانه‌تر بنشینیم، قال و مقال عالمی را به خاطر آبروی ایران به جان بخریم... .
مسعود ده‌نمکی:
وبلاگ من هک شده است
مسعود ده‌نمکی با اعلام اینکه مطلب منتشره دیروز در وبلاگ او، با هماهنگی با سایت‌های ضدانقلاب انجام شده، گفت: وبلاگ من هک شده و مطالب کذبی روی آن قرار داده شده است. وی افزود: متأسفانه دوشنبه اول تیر وبلاگ و ایمیل‌های من هک شد و مطلب کذبی در دفاع از آشوب‌های خیابانی و یک کاندیدای خاص انتخابات در وبلاگ من گذاشته شد که این کار با هماهنگی با سایت‌های ضدانقلاب انجام شده است. ده‌نمکی در پایان تصریح کرد: درج هرگونه مطلب در وبلاگ من یا ارسال ایمیلی به نام «مسعود ده‌نمکی» کاملا کذب محض است. البته بزودی وبلاگ من به حالت قبلی بازمی‌گردد و مطالب جدیدی در آن قرار خواهد گرفت.
3 تیر
روز جهانی حافظان قرآن – 1430 ق
انجمن جهانی حافظان قرآن برای ايجاد علاقه و جلب توجه مسلمانان جهان به سمت ارزش‌های اسلامی و اهميت حفظ و قرائت قرآن تصميم گرفت كه اول ماه رجب را به عنوان روز جهانی حافظان اعلام كند.
اعلاميه نوبل‌داران بر ضد بوش- 2004م
48 دانشمند آمريكايي برنده جايزه نوبل در اعلاميه‌اي در ژوئن 2004 تاكيد كردند كه در انتخابات نوامبر 2004 به جورج بوش راي نخواهند داد. آنان نوشته بودند كه بوش توجه كافي به دانش و دانشمند ندارد و تجديد انتخاب او به زيان دانش است كه نبايد از پيشرفت باز ايستد. مرور زمان نشان داد که بوش برنده انتخابات شد، ولي تشديد وضعيت وخيم عراق از ميزان هواداري و تاييد او در جامعه آمريکا کاست و سرانجام در ژوئن 2007 تنها 29 درصد آمريکائيان او را تاييد مي‌کردند. ارسال نظر
پربیننده