
جنت یلن، اولین رئیس زن تاریخ بانک مرکزی آمریکا (صندوق ذخیره فدرال) روز سهشنبه در اولین سخنرانی خود سیاست و موضعگیریهای این بانک (در واقع خصوصی) را تشریح کرد. خانم یلن که در جمع اعضای کمیسیون مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا و در حضور رئیس کمیته امور مالی این نهاد، جب هنسارلینگ سخن میگفت، بر پیگیری سیاستهای پولی حمایتی بانک مرکزی که بن شالوم برنانکی، رئیس سابق صندوق فدرال نیز به اعمال آن پرداخت، تاکید کرد. یلن خود طی 8 سال ریاست برنانکی، معاون او بود. این دو همانند اکثریت قریب به اتفاق مدیران ارشد خزانهداری دولت و همچنین مدیران پیشین صندوق ذخیره فدرال یهودیزاده و از کارگزاران درجه اول خانوادههای بانکدار صهیونیست محسوب میشوند که پشت سر 10 نهاد مالی اول جهان قرار دارند. جنت یلن، رئیس بانک مرکزی آمریکا در ادامه گفت: «در نیمه دوم سال گذشته احیای امور اقتصادی بهترین شتاب را داشته است. با این وجود بهبود در وضعیت بازار کار و بیکاری کامل نیست. اگر آمار و ارقامی که در آینده به دست میآید، مطابق انتظارات کمیته سیاست پولی بانک مرکزی بوده و در جهت بهبود وضعیت بازار کار باشد، این کمیته در نشست آیندهاش احتمالا آهنگ خرید ماهانه اوراق قرضه را کاهش میدهد».
سیاستهای پولی حمایتی بانک مرکزی آمریکا از ماه دسامبر سال گذشته میلادی متحول شده است و این نهاد برنامه خرید ماهانه اوراق قرضه خود را از ۸۵ میلیارد به ۶۵ میلیارد دلار کاهش داد. صندوق ذخیره فدرال، در حقیقت یک بانک خصوصی است که دولت و بالطبع مردم آمریکا تقریبا هیچ کنترلی بر آن ندارند و سهام غالب آن در اختیار چند بانک و موسسه مالی غولآسای جهان شامل مورگان چیس، گلدمن سَکس و مریل لینچ است که آنها هم به نوبه خود تحت مالکیت و اداره 8 خاندان یهودی صهیونیست هستند که بر بیش از 80 درصد بازار سرمایه جهان کنترل دارند. این نفوذ به قدری است که دلار امروز به صورت بدون پشتوانه منتشر میشود و به بازارهای جهانی تزریق میشود. در حالی که دولت فدرال در همین سال جاری میلادی با کسری بودجه پانصد میلیارد دلاری روبهرو است. حتی سیاست بانک مرکزی آمریکا(صندوق ذخیره فدرال) برای انتشار سالانه یکهزار میلیارد دلار بدون پشتوانه مانع از افزایش کسری بودجه ایالات متحده نشده است. این معنایی جز این نخواهد داشت که آمریکا برای سالهای متمادی بدهکارترین کشور جهان باقی خواهد ماند طوری که بدهیهای آمریکا در پایان سال مالی 2013 به اندازه دو برابر مجموع بدهیهای همه کشورهای دنیاست.