امروزه برخلاف انتظار، تکنولوژی یک خستگی غیر قابل باور برای آدم‌ها به ارمغان آورده است. در کنار آن مشکلات شهری جدید مثل آلودگی
محیط زیست، شلوغی و ترافیک آزاردهنده باعث شده اغلب مردم بویژه آنهایی که آگاه‌ترند محل زندگی خویش را یک جای دنج انتخاب کنند مثل روستاها که محل آرامش، دارای آب و هوای پاک و آسمان آبی، محیط زیست سالم و محل بسیار مناسبی برای زندگی است. به نظر می‌رسد این یک تصمیم درست و عاقلانه است. اگر انسان بخواهد بقای خویش را تضمین کند به ناچار باید تمام راه‌هایی که او را به سیستم‌های طبیعی وابسته می‌کند کاملا درک کرده و شیوه زندگی متوازن و هماهنگ با کل محیط زیست را بیاموزد و ضمن بهره‌برداری از آن در حفظ و نگهداری آن بکوشد.
توسعه همه‌جانبه و زندگی شرافتمندانه امکان‌پذیر نیست مگر اینکه به ارزش‌های انسانی و فرهنگی توجه اساسی شود تا بتوان در کنار آن به یک الگوی ایده‌آل و مطلوب زندگی که دارای یک روند پویاست، دست یافت.
افزایش مدام جمعیت، استفاده غیرمنطقی از طبیعت، آلودگی، تسخیر منابع ملی و تخریب به بهانه ایجاد شهر، استفاده بی‌رویه و بی‌مورد از منابع آبی و خاک، سیاست‌های غلط و نبود قوانین حفاظتی جدی معضلات زیستی را دوچندان کرده است. آنچه پیداست آگاهانه یا غیرآگاهانه ارزش طبیعت و حمایت از آن فدای مسائل اقتصادی شده و به علت استفاده بی‌رویه از طبیعت بکر، آبخیزها و پوشش گیاهی و تخریب خاک که نقش اساسی در چرخه حیات دارد موجبات نابودی طبیعت خدادادی را به‌وجود آورده است. متاسفانه تخریب طبیعت و محیط زیست به سرعت انجام می‌گیرد و همانطور که اشاره شد معضلاتی مانند تولید مواد پلاستیکی، استفاده و رها کردن آن در دل طبیعت، استفاده ناصحیح از طبیعت، چرای بی‌رویه دام و نظایر آن طبیعت را زشت کرده، طوری که آدم احساس می‌کند جبران آن دیر شده است. بی‌سبب نیست که خاک مورد احترام پیشینیان قرار می‌گرفت. در حال حاضر بیش از هر زمانی آموزش صحیح حفاظت از محیط زیست از طریق مراجع رسمی و قانونی لازم است. یکی از این راه‌ها توجه و پرداختن به مساله جهانگردی و توریسم است. امروزه در دنیا پدیده جهانگردی که یکی از اشکال زندگی اجتماعی است با اهداف منطقی و با شتاب فراوان در حال شکل‌گیری است. توریسم واژه‌ای است فرانسوی که از ریشه تور گرفته شده است به معناي مسافت کردن و رفتن به جایی غیر از مکان همیشگی و متعارف زندگی، به منظور تفنن و لذت بردن. توریسم بر اساس تعریف سازمان جهانی توریسم به تمام فعالیت‌های افرادی اطلاق می‌شود که به مکان‌هایی خارج از محیط عادی خود به منظور گذراندن ایام فراغت، انجام کار و دیگر هدف‌ها برای مدت کمتر از یک سال می‌روند.
به این ترتیب محدوده توریسم از مسافرت‌هایی که صرفا به منظور گذراندن تعطیلات و سپری کردن چند روز برای دیدار دوستان و آشنایان و بازدید از مناطق جذاب انجام می‌گیرد، بسی فراتر است.
توریست فردی است که بیش از یک روز و کمتر از یک سال در محل غیر از محل اصلی اقامت خود بماند. این تعریف سفرهای تجاری و بازرگانی را شامل می‌شود، اما سفرهای مرتبط با کارکنان نظامی، دیپلمات‌ها، مهاجران و دانشجویان را دربر نمی‌گیرد. البته به کسی که برای تجدید نیرو، رفع خستگی و خودسازی از راه آشنایی با اقوام و ملل گوناگون و شناخت پدیده‌های هستی به مسافرت می‌رود نیز توریست می‌گویند.
اکوتوریسم که از دو واژه اکولوژی و توریسم مشتق شده آن نوع توریسم است که با محیط‌های بکر و دست نخورده و همچنین نواحی حفاظت شده مرتبط می‌شود. طبق تعریف انجمن بین‌المللی اکوتوریسم، اکوتوریسم سفر مسؤولانه به محیط‌های طبیعی است که اهداف عمده آن حفاظت از منابع زیست‌محیطی و ارتقای سطح زندگی جوامع محلی است. جهانگردی دارای انواع مختلفی است که با انگیزه‌های مختلف علمی، مذهبی، ورزشی، ماجراجویانه و تفریحی انجام می‌شود.
جهانگردی می‌تواند کانون توجه را به مسائل مهم زیست محیطی معطوف کند و پایه‌گذار طرحی باشد که موجب حفظ و حراست از محیط زیست شوند. جهانگردی قادر است توجه مردم را به نکات تازه‌ای جلب کند مثل تنوع گونه‌های حیوانات، نمونه‌های حیوانی و گیاهی بسیاری که در خطر انقراض هستند و همین‌طور مواردی که جهت حفاظت از محیط زیست لازم و ضروری است.
ما می‌دانیم که جان همه موجودات زنده بستگی به محیط زیست اطراف دارد. اگر چاره درستی در این باره اندیشیده نشود و رهیافت مناسبی اتخاذ نشود بحران زیست محیطی بلافاصله فرامی‌رسد.
البته شاید هنوز هم این صحبت مورد تمسخر قرار گیرد ولی این خطر جدی است که ما را تهدید می‌کند. پرنده‌ها، تالاب‌ها، جیرجیرک‌ها و کوهستان همه از دست بشر گله‌مندند. ای کاش حفاظت از محیط‌زیست و طبیعت اطراف به صورت یک شعار هر روزه درآید تا به درستی در ذهن‌ها بگنجد. هنوز هم بیشتر مردم قدر محیط زیست را نمی‌دانند و ندانسته مشغول تخریب آن هستند. حفاظت از محیط زیست را از حرف به عمل بدل کنید
امروزه برخلاف انتظار، تکنولوژی یک خستگی غیر قابل باور برای آدم‌ها به ارمغان آورده است. در کنار آن مشکلات شهری جدید مثل آلودگی
محیط زیست، شلوغی و ترافیک آزاردهنده باعث شده اغلب مردم بویژه آنهایی که آگاه‌ترند محل زندگی خویش را یک جای دنج انتخاب کنند مثل روستاها که محل آرامش، دارای آب و هوای پاک و آسمان آبی، محیط زیست سالم و محل بسیار مناسبی برای زندگی است. به نظر می‌رسد این یک تصمیم درست و عاقلانه است. اگر انسان بخواهد بقای خویش را تضمین کند به ناچار باید تمام راه‌هایی که او را به سیستم‌های طبیعی وابسته می‌کند کاملا درک کرده و شیوه زندگی متوازن و هماهنگ با کل محیط زیست را بیاموزد و ضمن بهره‌برداری از آن در حفظ و نگهداری آن بکوشد.
توسعه همه‌جانبه و زندگی شرافتمندانه امکان‌پذیر نیست مگر اینکه به ارزش‌های انسانی و فرهنگی توجه اساسی شود تا بتوان در کنار آن به یک الگوی ایده‌آل و مطلوب زندگی که دارای یک روند پویاست، دست یافت.
افزایش مدام جمعیت، استفاده غیرمنطقی از طبیعت، آلودگی، تسخیر منابع ملی و تخریب به بهانه ایجاد شهر، استفاده بی‌رویه و بی‌مورد از منابع آبی و خاک، سیاست‌های غلط و نبود قوانین حفاظتی جدی معضلات زیستی را دوچندان کرده است. آنچه پیداست آگاهانه یا غیرآگاهانه ارزش طبیعت و حمایت از آن فدای مسائل اقتصادی شده و به علت استفاده بی‌رویه از طبیعت بکر، آبخیزها و پوشش گیاهی و تخریب خاک که نقش اساسی در چرخه حیات دارد موجبات نابودی طبیعت خدادادی را به‌وجود آورده است. متاسفانه تخریب طبیعت و محیط زیست به سرعت انجام می‌گیرد و همانطور که اشاره شد معضلاتی مانند تولید مواد پلاستیکی، استفاده و رها کردن آن در دل طبیعت، استفاده ناصحیح از طبیعت، چرای بی‌رویه دام و نظایر آن طبیعت را زشت کرده، طوری که آدم احساس می‌کند جبران آن دیر شده است. بی‌سبب نیست که خاک مورد احترام پیشینیان قرار می‌گرفت. در حال حاضر بیش از هر زمانی آموزش صحیح حفاظت از محیط زیست از طریق مراجع رسمی و قانونی لازم است. یکی از این راه‌ها توجه و پرداختن به مساله جهانگردی و توریسم است. امروزه در دنیا پدیده جهانگردی که یکی از اشکال زندگی اجتماعی است با اهداف منطقی و با شتاب فراوان در حال شکل‌گیری است. توریسم واژه‌ای است فرانسوی که از ریشه تور گرفته شده است به معناي مسافت کردن و رفتن به جایی غیر از مکان همیشگی و متعارف زندگی، به منظور تفنن و لذت بردن. توریسم بر اساس تعریف سازمان جهانی توریسم به تمام فعالیت‌های افرادی اطلاق می‌شود که به مکان‌هایی خارج از محیط عادی خود به منظور گذراندن ایام فراغت، انجام کار و دیگر هدف‌ها برای مدت کمتر از یک سال می‌روند.
به این ترتیب محدوده توریسم از مسافرت‌هایی که صرفا به منظور گذراندن تعطیلات و سپری کردن چند روز برای دیدار دوستان و آشنایان و بازدید از مناطق جذاب انجام می‌گیرد، بسی فراتر است.
توریست فردی است که بیش از یک روز و کمتر از یک سال در محل غیر از محل اصلی اقامت خود بماند. این تعریف سفرهای تجاری و بازرگانی را شامل می‌شود، اما سفرهای مرتبط با کارکنان نظامی، دیپلمات‌ها، مهاجران و دانشجویان را دربر نمی‌گیرد. البته به کسی که برای تجدید نیرو، رفع خستگی و خودسازی از راه آشنایی با اقوام و ملل گوناگون و شناخت پدیده‌های هستی به مسافرت می‌رود نیز توریست می‌گویند.
اکوتوریسم که از دو واژه اکولوژی و توریسم مشتق شده آن نوع توریسم است که با محیط‌های بکر و دست نخورده و همچنین نواحی حفاظت شده مرتبط می‌شود. طبق تعریف انجمن بین‌المللی اکوتوریسم، اکوتوریسم سفر مسؤولانه به محیط‌های طبیعی است که اهداف عمده آن حفاظت از منابع زیست‌محیطی و ارتقای سطح زندگی جوامع محلی است. جهانگردی دارای انواع مختلفی است که با انگیزه‌های مختلف علمی، مذهبی، ورزشی، ماجراجویانه و تفریحی انجام می‌شود.
جهانگردی می‌تواند کانون توجه را به مسائل مهم زیست محیطی معطوف کند و پایه‌گذار طرحی باشد که موجب حفظ و حراست از محیط زیست شوند. جهانگردی قادر است توجه مردم را به نکات تازه‌ای جلب کند مثل تنوع گونه‌های حیوانات، نمونه‌های حیوانی و گیاهی بسیاری که در خطر انقراض هستند و همین‌طور مواردی که جهت حفاظت از محیط زیست لازم و ضروری است.
ما می‌دانیم که جان همه موجودات زنده بستگی به محیط زیست اطراف دارد. اگر چاره درستی در این باره اندیشیده نشود و رهیافت مناسبی اتخاذ نشود بحران زیست محیطی بلافاصله فرامی‌رسد.
البته شاید هنوز هم این صحبت مورد تمسخر قرار گیرد ولی این خطر جدی است که ما را تهدید می‌کند. پرنده‌ها، تالاب‌ها، جیرجیرک‌ها و کوهستان همه از دست بشر گله‌مندند. ای کاش حفاظت از محیط‌زیست و طبیعت اطراف به صورت یک شعار هر روزه درآید تا به درستی در ذهن‌ها بگنجد. هنوز هم بیشتر مردم قدر محیط زیست را نمی‌دانند و ندانسته مشغول تخریب آن هستند. ارسال نظر
پربیننده