در کلانشهری چون نیویورک سازمان‌های مردم‌نهاد در اداره شهر با شهرداری همکاری تنگاتنگی دارند. به عنوان مثال این سازمان‌ها که بودجه اغلب آنها از طریق فعالیت‌های خیریه و کمک‌های مردمی تأمین می‌شود نقش تعیین‌کننده‌ای در پروژه موسوم به «بازسازی نیویورک» به‌عهده گرفته‌اند. پروژه بازسازی نیویورک شامل کاشت یک‌میلیون درخت در این شهر و در واقع بخشی از طرح جامع بلومبرگ شهردار نیویورک برای سال 2030 است. در این طرح که اجرای آن از سوی مقامات شهرداری نیازمند مشارکت همه شهروندان اعلام شده است 60 درصد هر خیابانی در نیویورک درختکاری خواهد شد و 40 درصد مابقی در اختیار ساختمان‌های تجاری، سازمان‌ها و املاک خصوصی قرار خواهد گرفت. گفتنی است؛ در سال 2005 معاهده‌ای موسوم به
«بستر سبز» به تصویب رسید که به موجب آن رویکرد محیط زیستی در شهرها در صدر دستورالعمل‌های شهرداری‌ها قرار گرفت، اما آنچه علاوه بر این ویژگی مهم طرح بازسازی نیویورک حائز اهمیت به نظر می‌رسد مشارکت گسترده سازمان‌های مردم‌نهاد در اجرای این طرح است به طوری که طرح کاشت بیش از 220 هزار درخت در خیابان‌های شهر توسط NGOها پیگیری می‌شود. مشارکت NGOها در این طرح به حدی است که به عنوان مثال یکی از این سازمان‌های مردم‌نهاد با 12 هزار عضو تاکنون توانسته با سرمایه‌گذاری بیش از 70 میلیون دلار از محل کمک‌های مردمی یکصد هزار درخت را برای گسترش فضای سبز و پارک‌های نیویورک بکارد. این مؤسسه در کارنامه خود جمع‌آوری بیش از 925 تن آشغال از پارک‌ها و جلوگیری از تخریب 114 فضای سبز در مقابل گسترش فضاهای تجاری را نیز گزارش کرده است. دپارتمان پارک‌های نیویورک که به طور رسمی موظف به پیگیری دائمی این طرح در پنج منطقه مختلف شهر و در 10 سال پیش رو است، اعلام کرده شهروندان در صورت تمایل می‌توانند برای درختکاری باغچه‌های خانگی و عمل به سهم خود در پروژه بازسازی نیویورک از این دپارتمان نهال دریافت کنند. این درحالی است که نیویورک تا پیش از اجرای این طرح حدود 27 هزار متر فضای سبز داشته که 40 درصد آنها دست‌نخورده و طبیعی بوده است. اجرای موفقیت‌آمیز این طرح به معنی احداث 800 خیابان سبز و جنگلکاری 2 هزار متر مربع پارک است.
آسم، شايع‌ترين بيماري آمريكا
مستندات نشان می‌دهد در سال ۱۹۹۹ نیم میلیون درخت در حاشیه خیابان‌های نیویورک وجود داشته است. این تعداد درخت بخشی از شهر نیویورک را کاملا سبز کرده بوده به طوری که در هر چهار هزار مترمربع هفت درخت کاشته شده بود و این منطقه با داشتن حدود یکهزار و ۶۷۵درخت در هر کیلومترمربع سرسبزترین ناحیه شهر به حساب می‌آمده است در حالی که ناحیه دیگری با ۱۰۹درخت در هر کیلومترمربع یا به عبارت دیگر نیم درخت در هر چهار هزار مترمربع کم درخت‌ترین ناحیه نیویورک در آن سال بوده است، اما آنچه به این آمار اهمیت ویژه‌ای می‌دهد بازخورد سازمان‌های سلامت و بهداشت نیویورک نسبت به این طرح است. با توجه به این نکته مهم که آسم شایع‌ترین بیماری کشور آمریکا از سال 1980 تاکنون بوده است سازمان‌های بهداشتی شهر نگرانی‌های عمده‌ای درباره درختکاری وسیع در شهر نیویورک داشتند، اما پروژه بازسازی نیویورک سرانجام توانست موافقت مسؤولان بهداشتی را نیز به دست آورد. در واقع ارائه آماری در خبرگزاری رویترز نگاه‌های پزشکان به این پروژه را مثبت کرد. دکتر جینا لوواسی و همکارانش از دانشگاه کلمبیا در مقاله‌ای که در خبرگزاری رویترز به چاپ رسید، اثبات کردند کودکان 4 و 5 سالهای که در سرسبزترین خیابان‌های شهر نیویورک زندگی می‌کردند کمتر از کودکانی که در خیابان‌های کم درخت بسر می‌برند از ابتلا به آسم رنج برده‌اند. گزارش‌های بیمارستانی حاکی بود شیوع آسم بین کودکان ۴و ۵ ساله در مناطق کم درخت ۹درصد و در مناطق پردرخت فقط ۶درصد بوده است. میزان بستری این بیماران در بیمارستان در مناطق سرسبز و پردرخت کمتر بود، اما این ارتباط از نظر آماری قابل توجه نبود. این یافته‌ها نشان می‌دهد نه تنها درختان عامل اصلی حملات آسمی نیستند بلکه می‌توانند با پاکسازی هوا و ترغیب کودکان به بازی در هوای آزاد به کاهش ابتلا به آسم کمک کنند. حتی پس از در نظر گرفتن شمار جمعیت زیر خط فقر ساکن در منطقه، نزدیکی با منابع آلودگی نظیر مسیرهای پررفت و آمد کامیون‌ها و دیگر عوامل مرتبط، افزایش تراکم درختان با کاهش شیوع آسم مرتبط شناخته شد. این تحقیق نشان داد افزایش ۳۴۳درخت در هر کیلومترمربع شیوع آسم را ۲۹درصد کاهش می‌دهد.
براساس گزارش‌های سازمان ملل متحد، در
دو دهه گذشته سطح جنگل‌ها در جهان به اندازه دو برابر مساحت ایران کاهش یافته است این در حالی است که آمار تفکیکی تخریب جنگل‌ها نشان می‌دهد در فاصله سالهای 1990 تا 1995 مناطق تحت پوشش جنگلی در کشورهای صنعتی هر سال حدود 75/1 میلیون هکتار گسترش یافته و در کشورهای در حال توسعه 7/13 میلیون هکتار از سطح جنگل‌ها کاسته شده است.
در این میان پروژه بازسازی نیویورک حکایت از این موضوع دارد که به‌رغم گذشت بیش از 10 سال از آمار تکان دهنده تخریب فضاهای سبز همچنان روند گذشته به قوت خود باقی است و در حالی که کشورهای توسعه‌یافته به گسترش فضاهای سبز کمر همت بسته‌اند حرکت کشورهای در حال توسعه در این زمینه بسیار کند است.
سنترال پارک نیویورک
پارک مرکزی نیویورک نام پارک بزرگ و معروفی است که در مرکز منهتن و در میان مراکز تجاری شهر نیویورک قرار دارد. سنترال پارک، نخستين پارک مدرن در ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود که در سال ۱۸۵۷ میلادی افتتاح شده و به همین دلیل برای مردم اهمیت تاریخی نیز دارد.
وسعت این پارک حدود ۳۴۲ هکتار است و به شکل مستطیل بزرگی طراحی شده است. پارک مرکزی نیویورک دارای چندین دریاچه مصنوعی به وسعت
7/60 هکتار و مجموعه‌های مختلفی از امکانات تفریحی از جمله دو محوطه ویژه اسکیت، استخر شنا، باغ‌وحش و باغ‌های مختلف است. پارک مرکزی توسط بخش خصوصی اداره می‌شود و سازمان پارک‌های این شهر تنها نقش نظارتی بر عملکرد آن دارد. این پارک با سالانه 25 میلیون نفر بازدیدکننده شلوغ‌ترین پارک آمریکا‌ست به طوری که در بعدازظهر روزهای تعطیل ترافیک سنگین در جاده رانندگی این پارک موجب می‌شود تنها دوچرخه‌سواران بتوانند از میان انبوه ماشین‌ها برای خود راهی باز کنند. در این پارک علاوه بر فضای مخصوص بچه‌ها، صحنه تئاتر تابستانی، فضایی مخصوص صخره‌نوردی و درشکه‌سواری هم وجود دارد. در این پارک که در واقع جنگلی در مرکز نیویورک است حداقل 200 گونه مختلف پرندگان لانه دارند. شهر نیویورک در کنار پورتلند و شیکاگو در زمره سبزترین شهرهای ایالات متحده شناخته شده‌اند. در نیویورک با توجه به جمعیت آن میزان تولید زباله در مقایسه با دیگر شهرهای آمریکا پایین است و کیفیت بالای آب، خانه‌سازی‌های کنترل شده، برخورداری از سیستم حمل و نقل عمومی و اقبال 80 درصدی شهروندان برای استفاده موجب شده دپارتمان فضای سبز این شهر کارنامه موفقی داشته باشد. یک‌میلیون درخت تا سال 2030 در نیویورک کاشته می‌شود
درختکاری زیر سایه مشارکت مردمی
در کلانشهری چون نیویورک سازمان‌های مردم‌نهاد در اداره شهر با شهرداری همکاری تنگاتنگی دارند. به عنوان مثال این سازمان‌ها که بودجه اغلب آنها از طریق فعالیت‌های خیریه و کمک‌های مردمی تأمین می‌شود نقش تعیین‌کننده‌ای در پروژه موسوم به «بازسازی نیویورک» به‌عهده گرفته‌اند. پروژه بازسازی نیویورک شامل کاشت یک‌میلیون درخت در این شهر و در واقع بخشی از طرح جامع بلومبرگ شهردار نیویورک برای سال 2030 است. در این طرح که اجرای آن از سوی مقامات شهرداری نیازمند مشارکت همه شهروندان اعلام شده است 60 درصد هر خیابانی در نیویورک درختکاری خواهد شد و 40 درصد مابقی در اختیار ساختمان‌های تجاری، سازمان‌ها و املاک خصوصی قرار خواهد گرفت. گفتنی است؛ در سال 2005 معاهده‌ای موسوم به
«بستر سبز» به تصویب رسید که به موجب آن رویکرد محیط زیستی در شهرها در صدر دستورالعمل‌های شهرداری‌ها قرار گرفت، اما آنچه علاوه بر این ویژگی مهم طرح بازسازی نیویورک حائز اهمیت به نظر می‌رسد مشارکت گسترده سازمان‌های مردم‌نهاد در اجرای این طرح است به طوری که طرح کاشت بیش از 220 هزار درخت در خیابان‌های شهر توسط NGOها پیگیری می‌شود. مشارکت NGOها در این طرح به حدی است که به عنوان مثال یکی از این سازمان‌های مردم‌نهاد با 12 هزار عضو تاکنون توانسته با سرمایه‌گذاری بیش از 70 میلیون دلار از محل کمک‌های مردمی یکصد هزار درخت را برای گسترش فضای سبز و پارک‌های نیویورک بکارد. این مؤسسه در کارنامه خود جمع‌آوری بیش از 925 تن آشغال از پارک‌ها و جلوگیری از تخریب 114 فضای سبز در مقابل گسترش فضاهای تجاری را نیز گزارش کرده است. دپارتمان پارک‌های نیویورک که به طور رسمی موظف به پیگیری دائمی این طرح در پنج منطقه مختلف شهر و در 10 سال پیش رو است، اعلام کرده شهروندان در صورت تمایل می‌توانند برای درختکاری باغچه‌های خانگی و عمل به سهم خود در پروژه بازسازی نیویورک از این دپارتمان نهال دریافت کنند. این درحالی است که نیویورک تا پیش از اجرای این طرح حدود 27 هزار متر فضای سبز داشته که 40 درصد آنها دست‌نخورده و طبیعی بوده است. اجرای موفقیت‌آمیز این طرح به معنی احداث 800 خیابان سبز و جنگلکاری 2 هزار متر مربع پارک است.
آسم، شايع‌ترين بيماري آمريكا
مستندات نشان می‌دهد در سال ۱۹۹۹ نیم میلیون درخت در حاشیه خیابان‌های نیویورک وجود داشته است. این تعداد درخت بخشی از شهر نیویورک را کاملا سبز کرده بوده به طوری که در هر چهار هزار مترمربع هفت درخت کاشته شده بود و این منطقه با داشتن حدود یکهزار و ۶۷۵درخت در هر کیلومترمربع سرسبزترین ناحیه شهر به حساب می‌آمده است در حالی که ناحیه دیگری با ۱۰۹درخت در هر کیلومترمربع یا به عبارت دیگر نیم درخت در هر چهار هزار مترمربع کم درخت‌ترین ناحیه نیویورک در آن سال بوده است، اما آنچه به این آمار اهمیت ویژه‌ای می‌دهد بازخورد سازمان‌های سلامت و بهداشت نیویورک نسبت به این طرح است. با توجه به این نکته مهم که آسم شایع‌ترین بیماری کشور آمریکا از سال 1980 تاکنون بوده است سازمان‌های بهداشتی شهر نگرانی‌های عمده‌ای درباره درختکاری وسیع در شهر نیویورک داشتند، اما پروژه بازسازی نیویورک سرانجام توانست موافقت مسؤولان بهداشتی را نیز به دست آورد. در واقع ارائه آماری در خبرگزاری رویترز نگاه‌های پزشکان به این پروژه را مثبت کرد. دکتر جینا لوواسی و همکارانش از دانشگاه کلمبیا در مقاله‌ای که در خبرگزاری رویترز به چاپ رسید، اثبات کردند کودکان 4 و 5 سالهای که در سرسبزترین خیابان‌های شهر نیویورک زندگی می‌کردند کمتر از کودکانی که در خیابان‌های کم درخت بسر می‌برند از ابتلا به آسم رنج برده‌اند. گزارش‌های بیمارستانی حاکی بود شیوع آسم بین کودکان ۴و ۵ ساله در مناطق کم درخت ۹درصد و در مناطق پردرخت فقط ۶درصد بوده است. میزان بستری این بیماران در بیمارستان در مناطق سرسبز و پردرخت کمتر بود، اما این ارتباط از نظر آماری قابل توجه نبود. این یافته‌ها نشان می‌دهد نه تنها درختان عامل اصلی حملات آسمی نیستند بلکه می‌توانند با پاکسازی هوا و ترغیب کودکان به بازی در هوای آزاد به کاهش ابتلا به آسم کمک کنند. حتی پس از در نظر گرفتن شمار جمعیت زیر خط فقر ساکن در منطقه، نزدیکی با منابع آلودگی نظیر مسیرهای پررفت و آمد کامیون‌ها و دیگر عوامل مرتبط، افزایش تراکم درختان با کاهش شیوع آسم مرتبط شناخته شد. این تحقیق نشان داد افزایش ۳۴۳درخت در هر کیلومترمربع شیوع آسم را ۲۹درصد کاهش می‌دهد.
براساس گزارش‌های سازمان ملل متحد، در
دو دهه گذشته سطح جنگل‌ها در جهان به اندازه دو برابر مساحت ایران کاهش یافته است این در حالی است که آمار تفکیکی تخریب جنگل‌ها نشان می‌دهد در فاصله سالهای 1990 تا 1995 مناطق تحت پوشش جنگلی در کشورهای صنعتی هر سال حدود 75/1 میلیون هکتار گسترش یافته و در کشورهای در حال توسعه 7/13 میلیون هکتار از سطح جنگل‌ها کاسته شده است.
در این میان پروژه بازسازی نیویورک حکایت از این موضوع دارد که به‌رغم گذشت بیش از 10 سال از آمار تکان دهنده تخریب فضاهای سبز همچنان روند گذشته به قوت خود باقی است و در حالی که کشورهای توسعه‌یافته به گسترش فضاهای سبز کمر همت بسته‌اند حرکت کشورهای در حال توسعه در این زمینه بسیار کند است.
سنترال پارک نیویورک
پارک مرکزی نیویورک نام پارک بزرگ و معروفی است که در مرکز منهتن و در میان مراکز تجاری شهر نیویورک قرار دارد. سنترال پارک، نخستين پارک مدرن در ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود که در سال ۱۸۵۷ میلادی افتتاح شده و به همین دلیل برای مردم اهمیت تاریخی نیز دارد.
وسعت این پارک حدود ۳۴۲ هکتار است و به شکل مستطیل بزرگی طراحی شده است. پارک مرکزی نیویورک دارای چندین دریاچه مصنوعی به وسعت
7/60 هکتار و مجموعه‌های مختلفی از امکانات تفریحی از جمله دو محوطه ویژه اسکیت، استخر شنا، باغ‌وحش و باغ‌های مختلف است. پارک مرکزی توسط بخش خصوصی اداره می‌شود و سازمان پارک‌های این شهر تنها نقش نظارتی بر عملکرد آن دارد. این پارک با سالانه 25 میلیون نفر بازدیدکننده شلوغ‌ترین پارک آمریکا‌ست به طوری که در بعدازظهر روزهای تعطیل ترافیک سنگین در جاده رانندگی این پارک موجب می‌شود تنها دوچرخه‌سواران بتوانند از میان انبوه ماشین‌ها برای خود راهی باز کنند. در این پارک علاوه بر فضای مخصوص بچه‌ها، صحنه تئاتر تابستانی، فضایی مخصوص صخره‌نوردی و درشکه‌سواری هم وجود دارد. در این پارک که در واقع جنگلی در مرکز نیویورک است حداقل 200 گونه مختلف پرندگان لانه دارند. شهر نیویورک در کنار پورتلند و شیکاگو در زمره سبزترین شهرهای ایالات متحده شناخته شده‌اند. در نیویورک با توجه به جمعیت آن میزان تولید زباله در مقایسه با دیگر شهرهای آمریکا پایین است و کیفیت بالای آب، خانه‌سازی‌های کنترل شده، برخورداری از سیستم حمل و نقل عمومی و اقبال 80 درصدی شهروندان برای استفاده موجب شده دپارتمان فضای سبز این شهر کارنامه موفقی داشته باشد. ارسال نظر
پربیننده