حبیب کاوش، کارگردان سینمای ایران در واکنش به نامه‌ای که مجیدی و سه کارگردان دیگر به موسوی نوشتند، گفت: شادی یکدست، یکجا، یکجور و پرشتاب سران اسرائیل، آمریکا و اروپا از اقدامات موسوی چگونه تعبیر می‌شود. نامه حبیب کاوش به این شرح است:
همکاران فرهیخته و روشن‌ضمیرم؛ جناب آقایان تبریزی، برزیده، مجیدی و میرکریمی
پس از سلام و ادب باید عرض کنم نامه مورخه 26/3/88 شما که در روزنامه وزین اعتماد ملی در جهت تکریم و تشکر از جناب آقای میرحسین موسوی، نخست‌وزیر محبوب دوران جنگ تحمیلی به چاپ رسیده بود مرا هم که سال‌هاست به کنجی نشانده شده‌ام دچار هیجان و انقلاب کرد. تمامی نامه کوتاه اما پربار شما بویژه آن بخش که می‌گوید: تلاش بی‌نظیر و مدبرانه حضرتعالی که در جان و دل ما روزهای خوش اول انقلاب را احیا کرد و صداقت و مردم‌خواهی حضرت امام (ره) را زنده کرد و جوانان را که گسسته از انقلاب می‌نمودند، با تمسک به اهل بیت عترت و طهارت(ع) به جریانی عظیم در صحنه بزرگ انقلاب بدل ساخت، این تلاش را ارج می‌نهیم و بزرگ می‌شماریم، هیجان انگیز و نشاط‌آور است.واقعاً اگر چنین اتفاق میمونی افتاده باشد که حتماً افتاده است، شما هنرمندان بزرگ با آن طبیعت هنرمندانه‌تان نه تنها حوادث داخل که حوادث جهانی را پس از وقوع رصد کرده و می‌کنید، این را هم حتماً باید دریافته باشید که این اتفاق میمون و پیامدهای آن چه ربطی به آقایان نتانیاهو، اوباما، گوردون براون، سارکوزی و خانم مرکل دارد!؟ چرا به جای ما آنها چنین از خود بی‌خود شده‌اند و چنین بی سر و دستار یک دست جام باده و یک دست جعد یار به ترقص درآمده‌اند؟!شهادت می‌دهم من که تقریباً به تعداد سال‌هایی که در انقلاب، به سر کردهام، پیش از انقلاب را هم تجربه کرده و عمر تباه کردهام هرگز چنین شعف و شادی یکدست، یکجا، یکجور و پرشتاب از سران اسرائیل، آمریکا و اروپا ندیده و نشنیده بودم، مگر اینکه خدای ناکرده زبانم لال این اتفاق میمون آنان را پیش از ما به هیجان و انقلاب کشانده باشد، ورنه چرا باید آمریکا که ماه‌ها بود در مقابل ملت ایران به انواع کرنش‌ها درافتاده بود، یکهو چنگ و دندان نشان دهد و کشور بی‌تاریخ و تمدنی چون آمریکا نگران تاریخ و تمدن ما شده باشد. اسرائیل، انگلیس، فرانسه، آلمان و... باقی این غزل را ای مطرب ظریف زین سان همی شمار... زیاده عرضی ندارم فقط خاضعانه استدعا می‌کنم از آنجا که شما به اعتبار تفکر و حضور جهانی که دارید و قطعاً اشتباه نمی‌کنید ان‌شاءالله آن‌هم نه یک یا دو بلکه چهار هنرمند بزرگ و تأثیرگذار، توجیهی روشن از این تناقض آشکار ارائه کنید، به ما بگویید حلقه گمشده این سلسله رنگین کمانی کجاست؟ برادرانه و موشکافانه برایمان تفسیر کنید چگونه قابل جمع‌اند، سینما‌سوزی دیروز با مسجد سوزی امروز؟ آگاهمان کنید تا من و امثال من که ساده‌دلانه به برنامه‌های آقای احمدی‌نژاد رای داده‌ایم به خیابان‌ها ریخته و به جای تشکر و سپاس به خاطر انتخاب مجدد به سبک بدیع شما، ما هم از وی بخواهیم که رای ما را هم پس بدهد. واکنش «حبیب کاوش» به نامه 4 کارگردان خطاب به موسوی
سینما‌سوزی دیروز با مسجد سوزی امروز چگونه قابل جمعند؟
حبیب کاوش، کارگردان سینمای ایران در واکنش به نامه‌ای که مجیدی و سه کارگردان دیگر به موسوی نوشتند، گفت: شادی یکدست، یکجا، یکجور و پرشتاب سران اسرائیل، آمریکا و اروپا از اقدامات موسوی چگونه تعبیر می‌شود. نامه حبیب کاوش به این شرح است:
همکاران فرهیخته و روشن‌ضمیرم؛ جناب آقایان تبریزی، برزیده، مجیدی و میرکریمی
پس از سلام و ادب باید عرض کنم نامه مورخه 26/3/88 شما که در روزنامه وزین اعتماد ملی در جهت تکریم و تشکر از جناب آقای میرحسین موسوی، نخست‌وزیر محبوب دوران جنگ تحمیلی به چاپ رسیده بود مرا هم که سال‌هاست به کنجی نشانده شده‌ام دچار هیجان و انقلاب کرد. تمامی نامه کوتاه اما پربار شما بویژه آن بخش که می‌گوید: تلاش بی‌نظیر و مدبرانه حضرتعالی که در جان و دل ما روزهای خوش اول انقلاب را احیا کرد و صداقت و مردم‌خواهی حضرت امام (ره) را زنده کرد و جوانان را که گسسته از انقلاب می‌نمودند، با تمسک به اهل بیت عترت و طهارت(ع) به جریانی عظیم در صحنه بزرگ انقلاب بدل ساخت، این تلاش را ارج می‌نهیم و بزرگ می‌شماریم، هیجان انگیز و نشاط‌آور است.واقعاً اگر چنین اتفاق میمونی افتاده باشد که حتماً افتاده است، شما هنرمندان بزرگ با آن طبیعت هنرمندانه‌تان نه تنها حوادث داخل که حوادث جهانی را پس از وقوع رصد کرده و می‌کنید، این را هم حتماً باید دریافته باشید که این اتفاق میمون و پیامدهای آن چه ربطی به آقایان نتانیاهو، اوباما، گوردون براون، سارکوزی و خانم مرکل دارد!؟ چرا به جای ما آنها چنین از خود بی‌خود شده‌اند و چنین بی سر و دستار یک دست جام باده و یک دست جعد یار به ترقص درآمده‌اند؟!شهادت می‌دهم من که تقریباً به تعداد سال‌هایی که در انقلاب، به سر کردهام، پیش از انقلاب را هم تجربه کرده و عمر تباه کردهام هرگز چنین شعف و شادی یکدست، یکجا، یکجور و پرشتاب از سران اسرائیل، آمریکا و اروپا ندیده و نشنیده بودم، مگر اینکه خدای ناکرده زبانم لال این اتفاق میمون آنان را پیش از ما به هیجان و انقلاب کشانده باشد، ورنه چرا باید آمریکا که ماه‌ها بود در مقابل ملت ایران به انواع کرنش‌ها درافتاده بود، یکهو چنگ و دندان نشان دهد و کشور بی‌تاریخ و تمدنی چون آمریکا نگران تاریخ و تمدن ما شده باشد. اسرائیل، انگلیس، فرانسه، آلمان و... باقی این غزل را ای مطرب ظریف زین سان همی شمار... زیاده عرضی ندارم فقط خاضعانه استدعا می‌کنم از آنجا که شما به اعتبار تفکر و حضور جهانی که دارید و قطعاً اشتباه نمی‌کنید ان‌شاءالله آن‌هم نه یک یا دو بلکه چهار هنرمند بزرگ و تأثیرگذار، توجیهی روشن از این تناقض آشکار ارائه کنید، به ما بگویید حلقه گمشده این سلسله رنگین کمانی کجاست؟ برادرانه و موشکافانه برایمان تفسیر کنید چگونه قابل جمع‌اند، سینما‌سوزی دیروز با مسجد سوزی امروز؟ آگاهمان کنید تا من و امثال من که ساده‌دلانه به برنامه‌های آقای احمدی‌نژاد رای داده‌ایم به خیابان‌ها ریخته و به جای تشکر و سپاس به خاطر انتخاب مجدد به سبک بدیع شما، ما هم از وی بخواهیم که رای ما را هم پس بدهد. ارسال نظر
پربیننده