گروه فرهنگ و هنر: روزهای گرم انتخابات، بحث و نظرهای پس از اعلام نتایج و بروز اعترض‌ها و آشوب‌های خیابانی، اگرچه در نگاه ابتدایی بستر برخی تلخکامی‌ها بود، اما در بطن خود آبستن شفاف‌سازی مواضع بسیاری از تأثیرگذاران در عرصه‌های گوناگون بويژه عرصه فرهنگ نیز شد. در این میان نامه‌نگاری تند و تیز دبیر هیأت اسلامی هنرمندان و مدیرعامل خانه سینما یکی از بارزترین نمودها در این راستا بود؛ نامه‌نگاری‌هایی که با گفت‌وگوی علیرضا سجادپور با خبرگزاری فارس کلید خورد و با نامه شدیداللحن محمدمهدی‌عسگرپور وارد فازی متفاوت شد.
سجادپور، دبیر هیات اسلامی هنرمندان چند روز پيش از این گفته بود: خانه سینما باید رسما اعلام کند هیچ‌کدام از هنرمندانش ربطی به آشوب‌ها ندارند و اگر کسی با رسانه‌های خارجی صحبت کرده، او را از این صنف اخراج کند. من علت سکوت عجیب و مرگ‌آور «خانه سینما» را نمی‌فهمم. مدیر اجرایی هیأت اسلامی هنرمندان گفت: خانه سینما به چه دردی می‌خورد، جز اینکه الان بیاید وسط و رسما اعلام کند هیچ کدام از هنرمندانش ربطی به این آشوب‌ها ندارند و اگر کسی با رسانه‌های خارجی صحبت کرده، خانه سینما باید او را از این صنف اخراج کند. سجادپور در انتهای سخنانش گفت: چرا درست موقعی که وقت سخن گفتن است، اینان را سکوتی مرگ‌آور می‌گیرد؟
واکنش تند رئیس خانه سینما
اما سوال صریح علیرضا سجادپور ساعتی بیش، بی‌پاسخ نماند و اندکی پس از انتشار سخنانش محمدمهدی عسگرپور، کارگردان سینمای ایران و رئیس فعلی «خانه سینما» در نامه‌ای شدیداللحن در مقام پاسخگویی به او برآمد. در متن این نامه خطاب به سجادپور آمده بود: آقای سجادپور! نظر همکارانم در خانه سینما این بود که در ایام جاری پاسخی به تحریکات جنابعالی و دیگر هم‌رای‌هایتان داده نشود، ولی چه کنم که چندان صبور نیستم بويژه هنگامی که احساس کنم، بی‌انصافی و بی‌تقوایی از خط متعارفش گذشته باشد. عسگرپور با این استدلال از مرز پاسخگویی فراتر رفته و ادامه جوابیه خود را به محملی برای انتقاد از آنچه خود «موضع‌گیری بر مبنای اغراض شخصی» می‌خواند، قرار می‌دهد و می‌افزاید: اگر کسی راجع به سوء یا حسن مدیریت فرهنگی اظهار نظر کند، به‌طور نسبی همه همکاران (سینمایی) می‌فهمند که خاستگاه این سخنان چیست و آیا منافع فردی دلیل اصلی بوده یا منافع جمعی؟ در حالی که افراد بیرون از دایره ممکن است به اشتباه بیفتند و مثلاً اغراض شخصی را عین غیرت دینی تلقی کنند. وی در بخش دیگری از جوابیه خود، ادبیات سجادپور را «نظامی» خوانده و می‌آورد: جناب سجادپور! همانقدر که شما انگیزه‌های من را خوب می‌شناسید، من هم تا حدی انگیزه‌های شما را از به کار بردن اینگونه ادبیات نظامی (آن هم پس از فتح کشور دشمن) می‌شناسم. پس بگذارید دست‌کم شما را کمتر سیاسی و بیشتر فرهنگی بدانند. این را هم بدانید که با شیوه تفتیش عقاید، آن هم پس از عزم عمومی برای آرامش بخشی فقط در کوتاه‌مدت، تکرار می‌کنم در کوتاه مدت، موفق به حذف هنرمندان برجسته و جایگزین کردن دوستان کم‌هنر خواهید شد. وی در انتهای جوابیه خود تأکید می‌کند: من قویاً معتقدم انتخابات پرشکوه 22 خرداد به‌رغم فضای تلخ پس از آن حُسن بزرگی برای کشورمان داشت و آن پیدا شدن فرصت استثنایی برای بیان مکنونات قلبی خیلی‌ها بود. من و شما باید تلاشمان در جهت ایجاد آرامش و گسترش حلاوت آن باشد و بدانیم که پروژه کهنه تفتیش عقاید با آموزه‌های دینی هیچ سازگاری و همخوانی‌ای ندارد.
سجادپور: این عصبیت و خشم از چیست!؟
اما این نامه که از نظر کاربرد الفاظ و ادبیات تهاجمی از سوی یک مدیر فرهنگی- سینمایی، در نوع خود بی‌سابقه بود، بار دیگر واکنش سیدعلیرضا سجادپور، نویسنده و تهیه‌کننده سینما و دبیر هیات اسلامی هنرمندان را برانگیخت تا در دفاع از انتقادهای پیشین خود خطاب به رئیس خانه سینما اعلام کند: «سخت در شگفت شدم که این مطالب تند و درشت‌گویی‌ها به کدام سخن اینجانب مرتبط است؟! من کجا و چه وقت بحث تفتیش عقاید را مطرح کرده‌ام و کدام رانت نصیب من شده و صحبت از کدام پروژه سنگین و میلیاردی می‌کنید؟» سجادپور با اشاره به گفت‌وگوی خود با فارس تأکید کرده است: مگر در آن مصاحبه چه گفته شده بود؟ مطلب اول این بود که هنرمندان باید در قبال اغتشاش‌ها و آشوبگری‌های اخیر که اساس نظام را هدف گرفته موضع‌گیری کنند، دوم اینکه اگر کسی از میان سینماگران با رسانه‌های بیگانه مصاحبه کرده و از آشوب‌های خیابانی حمایت کرده‌اند، صنف باید با او برخورد کند و سوم اینکه، کسانی اپوزیسیون‌بازی در می‌آورند که بیش از همه از رانت‌ها، بودجه‌ها و حمایت‌های دولتی بهره برده و چاق شده‌اند و حالا اینگونه پنجه به صورت نظام و دولت می‌کشند. آقای عسگرپور! آیا پاسخ مطالب من، این مجموعه درشت‌گویی‌ها و تعدی‌ها بود؟ سجادپور می‌افزاید: من می‌گویم نباید یک سینماگر و هنرمند با رسانه‌های بیگانه و دشمن گفت‌وگو و از آشوبگران ضد نظام حمایت کند و چنین کسی هنرمند مردمی نیست، شما می‌گویید هست؟! با سوابقی که از شما می‌شناسم بعید می‌دانم نظر شما این باشد. پس چرا از این رفتارها حمایت می‌کنید؟ دبیر اجرایی هیأت اسلامی هنرمندان در پایان خطاب به رئیس خانه سینما تصریح می‌کند: البته تلاش می‌کنم شما را درک کنم و از فشاری که توسط همان باند همیشه مسلط بر بودجه‌ها، پروژه‌ها، رابطه‌ها، تریبون‌ها و... به شما وارد می‌شود تا حدودی مطلع هستم، اما آقای عسگرپور، شرط آزادگی و شجاعت این است که با وجود فشارها و فارغ از ملاحظات موضع حق و عدل بگیرید. نمی‌دانم چرا دوستان شما اینقدر تغییر عقیده و نظر می‌دهند؟ به اینان بگویید همراهی با جهت باد هم حدی دارد. سجادپور در پاسخ به نامه سرگشاده رئیس خانه سینما:
همراهی با جهت باد هم حدی دارد
گروه فرهنگ و هنر: روزهای گرم انتخابات، بحث و نظرهای پس از اعلام نتایج و بروز اعترض‌ها و آشوب‌های خیابانی، اگرچه در نگاه ابتدایی بستر برخی تلخکامی‌ها بود، اما در بطن خود آبستن شفاف‌سازی مواضع بسیاری از تأثیرگذاران در عرصه‌های گوناگون بويژه عرصه فرهنگ نیز شد. در این میان نامه‌نگاری تند و تیز دبیر هیأت اسلامی هنرمندان و مدیرعامل خانه سینما یکی از بارزترین نمودها در این راستا بود؛ نامه‌نگاری‌هایی که با گفت‌وگوی علیرضا سجادپور با خبرگزاری فارس کلید خورد و با نامه شدیداللحن محمدمهدی‌عسگرپور وارد فازی متفاوت شد.
سجادپور، دبیر هیات اسلامی هنرمندان چند روز پيش از این گفته بود: خانه سینما باید رسما اعلام کند هیچ‌کدام از هنرمندانش ربطی به آشوب‌ها ندارند و اگر کسی با رسانه‌های خارجی صحبت کرده، او را از این صنف اخراج کند. من علت سکوت عجیب و مرگ‌آور «خانه سینما» را نمی‌فهمم. مدیر اجرایی هیأت اسلامی هنرمندان گفت: خانه سینما به چه دردی می‌خورد، جز اینکه الان بیاید وسط و رسما اعلام کند هیچ کدام از هنرمندانش ربطی به این آشوب‌ها ندارند و اگر کسی با رسانه‌های خارجی صحبت کرده، خانه سینما باید او را از این صنف اخراج کند. سجادپور در انتهای سخنانش گفت: چرا درست موقعی که وقت سخن گفتن است، اینان را سکوتی مرگ‌آور می‌گیرد؟
واکنش تند رئیس خانه سینما
اما سوال صریح علیرضا سجادپور ساعتی بیش، بی‌پاسخ نماند و اندکی پس از انتشار سخنانش محمدمهدی عسگرپور، کارگردان سینمای ایران و رئیس فعلی «خانه سینما» در نامه‌ای شدیداللحن در مقام پاسخگویی به او برآمد. در متن این نامه خطاب به سجادپور آمده بود: آقای سجادپور! نظر همکارانم در خانه سینما این بود که در ایام جاری پاسخی به تحریکات جنابعالی و دیگر هم‌رای‌هایتان داده نشود، ولی چه کنم که چندان صبور نیستم بويژه هنگامی که احساس کنم، بی‌انصافی و بی‌تقوایی از خط متعارفش گذشته باشد. عسگرپور با این استدلال از مرز پاسخگویی فراتر رفته و ادامه جوابیه خود را به محملی برای انتقاد از آنچه خود «موضع‌گیری بر مبنای اغراض شخصی» می‌خواند، قرار می‌دهد و می‌افزاید: اگر کسی راجع به سوء یا حسن مدیریت فرهنگی اظهار نظر کند، به‌طور نسبی همه همکاران (سینمایی) می‌فهمند که خاستگاه این سخنان چیست و آیا منافع فردی دلیل اصلی بوده یا منافع جمعی؟ در حالی که افراد بیرون از دایره ممکن است به اشتباه بیفتند و مثلاً اغراض شخصی را عین غیرت دینی تلقی کنند. وی در بخش دیگری از جوابیه خود، ادبیات سجادپور را «نظامی» خوانده و می‌آورد: جناب سجادپور! همانقدر که شما انگیزه‌های من را خوب می‌شناسید، من هم تا حدی انگیزه‌های شما را از به کار بردن اینگونه ادبیات نظامی (آن هم پس از فتح کشور دشمن) می‌شناسم. پس بگذارید دست‌کم شما را کمتر سیاسی و بیشتر فرهنگی بدانند. این را هم بدانید که با شیوه تفتیش عقاید، آن هم پس از عزم عمومی برای آرامش بخشی فقط در کوتاه‌مدت، تکرار می‌کنم در کوتاه مدت، موفق به حذف هنرمندان برجسته و جایگزین کردن دوستان کم‌هنر خواهید شد. وی در انتهای جوابیه خود تأکید می‌کند: من قویاً معتقدم انتخابات پرشکوه 22 خرداد به‌رغم فضای تلخ پس از آن حُسن بزرگی برای کشورمان داشت و آن پیدا شدن فرصت استثنایی برای بیان مکنونات قلبی خیلی‌ها بود. من و شما باید تلاشمان در جهت ایجاد آرامش و گسترش حلاوت آن باشد و بدانیم که پروژه کهنه تفتیش عقاید با آموزه‌های دینی هیچ سازگاری و همخوانی‌ای ندارد.
سجادپور: این عصبیت و خشم از چیست!؟
اما این نامه که از نظر کاربرد الفاظ و ادبیات تهاجمی از سوی یک مدیر فرهنگی- سینمایی، در نوع خود بی‌سابقه بود، بار دیگر واکنش سیدعلیرضا سجادپور، نویسنده و تهیه‌کننده سینما و دبیر هیات اسلامی هنرمندان را برانگیخت تا در دفاع از انتقادهای پیشین خود خطاب به رئیس خانه سینما اعلام کند: «سخت در شگفت شدم که این مطالب تند و درشت‌گویی‌ها به کدام سخن اینجانب مرتبط است؟! من کجا و چه وقت بحث تفتیش عقاید را مطرح کرده‌ام و کدام رانت نصیب من شده و صحبت از کدام پروژه سنگین و میلیاردی می‌کنید؟» سجادپور با اشاره به گفت‌وگوی خود با فارس تأکید کرده است: مگر در آن مصاحبه چه گفته شده بود؟ مطلب اول این بود که هنرمندان باید در قبال اغتشاش‌ها و آشوبگری‌های اخیر که اساس نظام را هدف گرفته موضع‌گیری کنند، دوم اینکه اگر کسی از میان سینماگران با رسانه‌های بیگانه مصاحبه کرده و از آشوب‌های خیابانی حمایت کرده‌اند، صنف باید با او برخورد کند و سوم اینکه، کسانی اپوزیسیون‌بازی در می‌آورند که بیش از همه از رانت‌ها، بودجه‌ها و حمایت‌های دولتی بهره برده و چاق شده‌اند و حالا اینگونه پنجه به صورت نظام و دولت می‌کشند. آقای عسگرپور! آیا پاسخ مطالب من، این مجموعه درشت‌گویی‌ها و تعدی‌ها بود؟ سجادپور می‌افزاید: من می‌گویم نباید یک سینماگر و هنرمند با رسانه‌های بیگانه و دشمن گفت‌وگو و از آشوبگران ضد نظام حمایت کند و چنین کسی هنرمند مردمی نیست، شما می‌گویید هست؟! با سوابقی که از شما می‌شناسم بعید می‌دانم نظر شما این باشد. پس چرا از این رفتارها حمایت می‌کنید؟ دبیر اجرایی هیأت اسلامی هنرمندان در پایان خطاب به رئیس خانه سینما تصریح می‌کند: البته تلاش می‌کنم شما را درک کنم و از فشاری که توسط همان باند همیشه مسلط بر بودجه‌ها، پروژه‌ها، رابطه‌ها، تریبون‌ها و... به شما وارد می‌شود تا حدودی مطلع هستم، اما آقای عسگرپور، شرط آزادگی و شجاعت این است که با وجود فشارها و فارغ از ملاحظات موضع حق و عدل بگیرید. نمی‌دانم چرا دوستان شما اینقدر تغییر عقیده و نظر می‌دهند؟ به اینان بگویید همراهی با جهت باد هم حدی دارد. ارسال نظر
پربیننده