سران رژیم صهیونیستی اخیرا رایزنیهای گستردهای را در سطح منطقه آغاز کردهاند و با سفر به کشورهای مختلف به مذاکره با سران كشورها میپردازند. چندی پیش ایهود باراک، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی به قاهره سفر کرد و برخلاف روال معمول که مبارک در تفرجگاه شرمالشیخ از سران رژیم صهیونیستی استقبال میکرد، با باراک در پایتخت مصر به مذاکره پرداخت.
به نظر میرسد مبحث اصلی که محور مذاکرات دوطرف بوده، مسأله حماس است. پس از پایان جنگ غزه، دولت قاهره که در زمان جنگ مناسبات بسیار نزدیکی با رژیم صهیونیستی برقرار کرده بود و حماس را با روشهای مختلف تحت فشار قرار میداد، به نیابت از اسرائیل با حماس وارد مذاکره شد تا بتواند به عنوان میانجی، آتشبسی درازمدت میان حماس و رژیم صهیونیستی برقرار کند. حال آنکه حماس تاکنون این مسأله را نپذیرفته است. از این رو بسیاری بر این باورند که باراک در جریان سفر خود به قاهره از مبارک درخواست کرده است تا فشارهایش را بر حماس بیشتر و مقاومت را وادار به پذیرش آتشبس کند؛ مسألهای که به نظر نمیرسد به سادگی محقق شود. از سوی دیگر ایهود باراک از مبارک درخواست کرده است که حماس را برای آزادی گلعاد شالیط تحت فشار قرار دهد. گلعاد شالیط چندین سال است به اسارت یکی از گروههای فلسطینی درآمده است و حماس اعلام کرده که در صورت آزادی اسرای فلسطینی میتواند شرایط آزادی شالیط را فراهم آورد. افزون بر این، پس از اغتشاشهای اخیر تهران، سران رژیم صهیونیستی تلاش کردند از آب گلآلود ماهی گرفته و زمینه را برای تحت فشار قرار دادن جمهوریاسلامی فراهم کنند. از این رو علاوه بر به راه انداختن یک جنگ روانی گسترده، در مذاکرات خود نیز به این موضوع میپردازند و در این میان برای همراهی با صهیونیستها براستی چه کسی را میتوان بهتر از مبارک یافت؟ کسی که همپیمان قسمخورده رژیم صهیونیستی در منطقه و دشمن قسمخورده کشورها وگروههای حامی مقاومت از جمله ایران، سوریه، حزبالله، جهاد اسلامي و حماس محسوب میشود. از این رو باراک در مذاکراتش با مبارک تلاش کرد به موضوع اغتشاشهای اخیر ایران نیز بپردازد. طرحی که پس از سفر وزیر جنگ رژیم صهیونیستی به مصر از جانب دولت قاهره و در قالب روند سازش اشاره شد را نیز میتوان ماحصل این سفر برای باراک دانست. این طرح که اصطلاحا به طرح 10 مادهای مشهور شده است، کماکان مشکلات همیشگی طرحهای سازش را در خود دارد؛ طرحهایی که در همگی آنها حق مردم مظلوم فلسطین نادیده گرفته میشود و به نحوی تنظیم میشوند که کفه ترازوی آن به شکل محسوسی به نفع رژیم صهیونیستی سنگینی میکند.
در این طرح 10 مادهای تلاش شده است تا حداقل در ظاهر امتیازهایی به گروههای فلسطینی اختصاص داده شود. در این طرح بر آشتی ملی گروههای فلسطینی و نیز کاهش محاصره غزه تاکید شده اما در بندهای طرح نکات قابل تامل بسیاری وجود دارد. از نکات اصلی به سازش کشاندن مقاومت در قالب همکاری با تشکیلات خودگردان است که بر اساس طرح همکاری حماس با محمود عباس (ابومازن) اجرا میشود. در این چارچوب به نام امنیت و پایان اختلاف گروههای فلسطینی، مصر خواستار کنار نهادن مقاومت شده است.
نکته بسیار مهم دیگری که در این طرح وجود دارد و توجه همگان را به خود معطوف داشته است، تلاش برای تثبیت جایگاه محمود عباس است. به واقع دولت قاهره در جریان این طرح تلاش کرده به ابومازن که در حال حاضر کسی در عدم مشروعیت وی به دلیل اتمام دوران تصدیاش بر تشکیلات خودگردان تردیدی ندارد، مشروعیت ببخشد. در طرح مذکور ابومازن مسؤول تمام تحولات فلسطین خواهد بود. در این چارچوب دولت را وی تشکیل داده و تنها یکی از معاونانش را از غزه و از اعضای حماس انتخاب خواهد کرد. از این رو به نظر میرسد این طرح نیز عملا مانند دیگر طرحهایی که از جانب مصر ارائه شده است (نظیر طرح 14 مادهای) هیچ کمکی به مقاومت نخواهد کرد و تنها هدف به سازش کشاندن حماس و دیگر گروههای مقاومت فلسطینی را دنبال میکند و تنها اهداف و منافع رژیم صهیونیستی و تا حدی تشکیلات خودگردان را تأمین میکند.
نکته بحثبرانگیز دیگری که در این طرح به چشم میخورد، مسأله عدم تمرکز بر رژیم صهیونیستی است. در قالب این طرح تلاش شده است اختلافهاي داخلی گروههای فلسطینی و نه اشغالگری رژیم صهیونیستی به عنوان منشأ بحران فلسطین نشان داده شود.
به واقع این اقدام فرصتی برای صهیونیستها ایجاد میکند که به بهانه برقراری ثبات و اجرای طرح مذکور به سرکوب فلسطینیها و توسعهطلبی در کرانه باختری و بیتالمقدس ادامه دهند. نکته اساسی آنکه مسؤولیتهای صهیونیستها مشروط به حل اختلافهای فلسطینیها شده که عملا صهیونیستها را در اجرای اهدافشان آزاد میگذارد. حتی در چارچوب این طرح تلاش شده گروههای فلسطینی را ملزم به آزادی گلعاد شالیط، نظامی صهیونیست کنند بیآنکه سخنی از آزادی اسرای فلسطینی در بند رژیم صهیونیستی به میان آید. از این رو تلاش شده با تاکید بر حل اختلاف فتح و حماس، رژیم صهیونیستی از اقدامات ضدانسانیاش تبرئه شود. البته با توجه به اینکه احتمالا این طرح توسط عمر سلیمان تدوین شده است، وجود رویکردهای صهیونیستی در آن کاملا طبیعی به نظر میرسد. «عمر سلیمان» که در حال حاضر رئیس سازمان امنیتی مصر محسوب میشود، از شخصیتهای متنفذ مصر و از گزینههای اصلی جایگزینی مبارک است و رقابت شدیدی با «جمال مبارک» ، فرزند «حسنی مبارک» دارد. وی که مسؤولیت اصلی به تفاهم رساندن گروههای فلسطینی را در قالب طرح مصر برعهده دارد، برای خوشامد صهیونیستها و جلب حمایت آنها از هیچ اقدامی کوتاهی نمیکند.
با این حال رایزنیهای سران رژیم صهیونیستی تنها به قاهره ختم نمیشود و این رایزنیها بسیار گسترده است. رژیم صهیونیستی که به دلیل سکوت جامعه جهانی همچنان به سیاست کشتار و توسعهطلبی ادامه میدهد، تلاش جدیدی را برای برخوردار شدن از حمایتهای متحدان خود در جهت تشدید سیاستهای گذشته آغاز کرده است. چندی پیش نیز آویگدور لیبرمن، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی به روسیه و سپس آمریکا سفر کرد تا حمایتهای شرق و غرب را برای رژیم صهیونیستی جلب کند؛ هر چند به نظر میرسد با توجه به تبار شرقی لیبرمن، وی در جلب حمایت روسیه موفقتر عمل کرده باشد. افزون بر این دیدار بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این رژیم از ایتالیا و فرانسه در کنار رایزنیهای منطقهای برخی دیگر از مقامات صهیونیستی نشانگر تحرکاتی همهجانبه از سوی آنهاست که از پیگیری اهدافی مهم و در عین حال منسجم توسط سران رژیم صهیونیستی حکایت دارد. یکی از مهمترین دلایل این رایزنیهای گسترده تلاش برای خروج از انزوای بینالمللی است که رژیم صهیونیستی بویژه پس از جنگ غزه با آن مواجه شده است. افول جایگاه صهیونیستها در نظام بینالملل پس از جنگ غزه تا حدی بود که سران این رژیم نیز به آن اذعان داشتند. از این رو تلاش کردهاند در ماههای اخیر رایزنیهای متعددی با سران کشورهای غربی و عربی انجام دهند. افزون بر این به نظر میرسد در شرایطی که سران رژیم صهیونیستی حداقل در ظاهر از جانب ایالات متحده برای توقف شهرکسازیها و پذیرش طرح تشکیل کشور مستقل فلسطینی تحت فشار قرار دارند، تلاش دارند با جلب حمایتهای بینالمللی به اقدامات زیادهخواهانه خود ادامه دهند و از زیر فشارهای دولت باراک اوباما نیز تا حدی خارج شوند. افزون بر این سران تلآویو میکوشند حمایت کشورهای دیگر را برای تبدیل قدس شریف به پایتخت یکپارچه و ابدی رژیم صهیونیستی جلب کنند. از دیگر مسائلی که سران رژیم صهیونیستی در جریان سفرهای خود دنبال میکنند تحت فشار قرار دادن گروهها و کشورهای حامی مقاومت است.
در این سفرها سران رژیم صهیونیستی تلاش میکنند کشورهای جبهه مقاومت شامل ایران و سوریه، حزبالله لبنان و گروههاي مقاومت فلسطین را هدف قرار دهند. سران اسرائیل تلاش دارند در جریان رایزنیهای خود، علیه دشمنانشان اجماع ایجاد کنند؛ هدفی که در دستیابی به آن تاکنون ناموفق عمل کردهاند. بهرغم تلاشهای رژیم صهیونیستی تاکنون حتی این رژیم در تحت فشار قرار دادن حزبالله نیز ناموفق بوده است. حزبالله در حال حاضر موقعیتی به مراتب بهتر از سالهای گذشته در نظام بینالملل کسب کرده است. مذاکره سفیر انگلیس در لبنان با نماینده حزبالله و همچنین مذاکرات سولانا، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپایی با حزبالله همگی از قرائنی است که نشان میدهد رژیم صهیونیستی در دستیابی به اهدافش ناموفق بوده؛ این قاعدهای است که درباره ایران، سوریه، جهاد اسلامی و حماس نیز صادق بوده است. تأملی در رایزنیهای اخیر سران رژیم صهیونیستی
طرح 10 مادهای مصر، هدیه جدید اعراب به اسرائیل
سران رژیم صهیونیستی اخیرا رایزنیهای گستردهای را در سطح منطقه آغاز کردهاند و با سفر به کشورهای مختلف به مذاکره با سران كشورها میپردازند. چندی پیش ایهود باراک، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی به قاهره سفر کرد و برخلاف روال معمول که مبارک در تفرجگاه شرمالشیخ از سران رژیم صهیونیستی استقبال میکرد، با باراک در پایتخت مصر به مذاکره پرداخت.
به نظر میرسد مبحث اصلی که محور مذاکرات دوطرف بوده، مسأله حماس است. پس از پایان جنگ غزه، دولت قاهره که در زمان جنگ مناسبات بسیار نزدیکی با رژیم صهیونیستی برقرار کرده بود و حماس را با روشهای مختلف تحت فشار قرار میداد، به نیابت از اسرائیل با حماس وارد مذاکره شد تا بتواند به عنوان میانجی، آتشبسی درازمدت میان حماس و رژیم صهیونیستی برقرار کند. حال آنکه حماس تاکنون این مسأله را نپذیرفته است. از این رو بسیاری بر این باورند که باراک در جریان سفر خود به قاهره از مبارک درخواست کرده است تا فشارهایش را بر حماس بیشتر و مقاومت را وادار به پذیرش آتشبس کند؛ مسألهای که به نظر نمیرسد به سادگی محقق شود. از سوی دیگر ایهود باراک از مبارک درخواست کرده است که حماس را برای آزادی گلعاد شالیط تحت فشار قرار دهد. گلعاد شالیط چندین سال است به اسارت یکی از گروههای فلسطینی درآمده است و حماس اعلام کرده که در صورت آزادی اسرای فلسطینی میتواند شرایط آزادی شالیط را فراهم آورد. افزون بر این، پس از اغتشاشهای اخیر تهران، سران رژیم صهیونیستی تلاش کردند از آب گلآلود ماهی گرفته و زمینه را برای تحت فشار قرار دادن جمهوریاسلامی فراهم کنند. از این رو علاوه بر به راه انداختن یک جنگ روانی گسترده، در مذاکرات خود نیز به این موضوع میپردازند و در این میان برای همراهی با صهیونیستها براستی چه کسی را میتوان بهتر از مبارک یافت؟ کسی که همپیمان قسمخورده رژیم صهیونیستی در منطقه و دشمن قسمخورده کشورها وگروههای حامی مقاومت از جمله ایران، سوریه، حزبالله، جهاد اسلامي و حماس محسوب میشود. از این رو باراک در مذاکراتش با مبارک تلاش کرد به موضوع اغتشاشهای اخیر ایران نیز بپردازد. طرحی که پس از سفر وزیر جنگ رژیم صهیونیستی به مصر از جانب دولت قاهره و در قالب روند سازش اشاره شد را نیز میتوان ماحصل این سفر برای باراک دانست. این طرح که اصطلاحا به طرح 10 مادهای مشهور شده است، کماکان مشکلات همیشگی طرحهای سازش را در خود دارد؛ طرحهایی که در همگی آنها حق مردم مظلوم فلسطین نادیده گرفته میشود و به نحوی تنظیم میشوند که کفه ترازوی آن به شکل محسوسی به نفع رژیم صهیونیستی سنگینی میکند.
در این طرح 10 مادهای تلاش شده است تا حداقل در ظاهر امتیازهایی به گروههای فلسطینی اختصاص داده شود. در این طرح بر آشتی ملی گروههای فلسطینی و نیز کاهش محاصره غزه تاکید شده اما در بندهای طرح نکات قابل تامل بسیاری وجود دارد. از نکات اصلی به سازش کشاندن مقاومت در قالب همکاری با تشکیلات خودگردان است که بر اساس طرح همکاری حماس با محمود عباس (ابومازن) اجرا میشود. در این چارچوب به نام امنیت و پایان اختلاف گروههای فلسطینی، مصر خواستار کنار نهادن مقاومت شده است.
نکته بسیار مهم دیگری که در این طرح وجود دارد و توجه همگان را به خود معطوف داشته است، تلاش برای تثبیت جایگاه محمود عباس است. به واقع دولت قاهره در جریان این طرح تلاش کرده به ابومازن که در حال حاضر کسی در عدم مشروعیت وی به دلیل اتمام دوران تصدیاش بر تشکیلات خودگردان تردیدی ندارد، مشروعیت ببخشد. در طرح مذکور ابومازن مسؤول تمام تحولات فلسطین خواهد بود. در این چارچوب دولت را وی تشکیل داده و تنها یکی از معاونانش را از غزه و از اعضای حماس انتخاب خواهد کرد. از این رو به نظر میرسد این طرح نیز عملا مانند دیگر طرحهایی که از جانب مصر ارائه شده است (نظیر طرح 14 مادهای) هیچ کمکی به مقاومت نخواهد کرد و تنها هدف به سازش کشاندن حماس و دیگر گروههای مقاومت فلسطینی را دنبال میکند و تنها اهداف و منافع رژیم صهیونیستی و تا حدی تشکیلات خودگردان را تأمین میکند.
نکته بحثبرانگیز دیگری که در این طرح به چشم میخورد، مسأله عدم تمرکز بر رژیم صهیونیستی است. در قالب این طرح تلاش شده است اختلافهاي داخلی گروههای فلسطینی و نه اشغالگری رژیم صهیونیستی به عنوان منشأ بحران فلسطین نشان داده شود.
به واقع این اقدام فرصتی برای صهیونیستها ایجاد میکند که به بهانه برقراری ثبات و اجرای طرح مذکور به سرکوب فلسطینیها و توسعهطلبی در کرانه باختری و بیتالمقدس ادامه دهند. نکته اساسی آنکه مسؤولیتهای صهیونیستها مشروط به حل اختلافهای فلسطینیها شده که عملا صهیونیستها را در اجرای اهدافشان آزاد میگذارد. حتی در چارچوب این طرح تلاش شده گروههای فلسطینی را ملزم به آزادی گلعاد شالیط، نظامی صهیونیست کنند بیآنکه سخنی از آزادی اسرای فلسطینی در بند رژیم صهیونیستی به میان آید. از این رو تلاش شده با تاکید بر حل اختلاف فتح و حماس، رژیم صهیونیستی از اقدامات ضدانسانیاش تبرئه شود. البته با توجه به اینکه احتمالا این طرح توسط عمر سلیمان تدوین شده است، وجود رویکردهای صهیونیستی در آن کاملا طبیعی به نظر میرسد. «عمر سلیمان» که در حال حاضر رئیس سازمان امنیتی مصر محسوب میشود، از شخصیتهای متنفذ مصر و از گزینههای اصلی جایگزینی مبارک است و رقابت شدیدی با «جمال مبارک» ، فرزند «حسنی مبارک» دارد. وی که مسؤولیت اصلی به تفاهم رساندن گروههای فلسطینی را در قالب طرح مصر برعهده دارد، برای خوشامد صهیونیستها و جلب حمایت آنها از هیچ اقدامی کوتاهی نمیکند.
با این حال رایزنیهای سران رژیم صهیونیستی تنها به قاهره ختم نمیشود و این رایزنیها بسیار گسترده است. رژیم صهیونیستی که به دلیل سکوت جامعه جهانی همچنان به سیاست کشتار و توسعهطلبی ادامه میدهد، تلاش جدیدی را برای برخوردار شدن از حمایتهای متحدان خود در جهت تشدید سیاستهای گذشته آغاز کرده است. چندی پیش نیز آویگدور لیبرمن، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی به روسیه و سپس آمریکا سفر کرد تا حمایتهای شرق و غرب را برای رژیم صهیونیستی جلب کند؛ هر چند به نظر میرسد با توجه به تبار شرقی لیبرمن، وی در جلب حمایت روسیه موفقتر عمل کرده باشد. افزون بر این دیدار بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این رژیم از ایتالیا و فرانسه در کنار رایزنیهای منطقهای برخی دیگر از مقامات صهیونیستی نشانگر تحرکاتی همهجانبه از سوی آنهاست که از پیگیری اهدافی مهم و در عین حال منسجم توسط سران رژیم صهیونیستی حکایت دارد. یکی از مهمترین دلایل این رایزنیهای گسترده تلاش برای خروج از انزوای بینالمللی است که رژیم صهیونیستی بویژه پس از جنگ غزه با آن مواجه شده است. افول جایگاه صهیونیستها در نظام بینالملل پس از جنگ غزه تا حدی بود که سران این رژیم نیز به آن اذعان داشتند. از این رو تلاش کردهاند در ماههای اخیر رایزنیهای متعددی با سران کشورهای غربی و عربی انجام دهند. افزون بر این به نظر میرسد در شرایطی که سران رژیم صهیونیستی حداقل در ظاهر از جانب ایالات متحده برای توقف شهرکسازیها و پذیرش طرح تشکیل کشور مستقل فلسطینی تحت فشار قرار دارند، تلاش دارند با جلب حمایتهای بینالمللی به اقدامات زیادهخواهانه خود ادامه دهند و از زیر فشارهای دولت باراک اوباما نیز تا حدی خارج شوند. افزون بر این سران تلآویو میکوشند حمایت کشورهای دیگر را برای تبدیل قدس شریف به پایتخت یکپارچه و ابدی رژیم صهیونیستی جلب کنند. از دیگر مسائلی که سران رژیم صهیونیستی در جریان سفرهای خود دنبال میکنند تحت فشار قرار دادن گروهها و کشورهای حامی مقاومت است.
در این سفرها سران رژیم صهیونیستی تلاش میکنند کشورهای جبهه مقاومت شامل ایران و سوریه، حزبالله لبنان و گروههاي مقاومت فلسطین را هدف قرار دهند. سران اسرائیل تلاش دارند در جریان رایزنیهای خود، علیه دشمنانشان اجماع ایجاد کنند؛ هدفی که در دستیابی به آن تاکنون ناموفق عمل کردهاند. بهرغم تلاشهای رژیم صهیونیستی تاکنون حتی این رژیم در تحت فشار قرار دادن حزبالله نیز ناموفق بوده است. حزبالله در حال حاضر موقعیتی به مراتب بهتر از سالهای گذشته در نظام بینالملل کسب کرده است. مذاکره سفیر انگلیس در لبنان با نماینده حزبالله و همچنین مذاکرات سولانا، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپایی با حزبالله همگی از قرائنی است که نشان میدهد رژیم صهیونیستی در دستیابی به اهدافش ناموفق بوده؛ این قاعدهای است که درباره ایران، سوریه، جهاد اسلامی و حماس نیز صادق بوده است. ارسال نظر
پربیننده