هفته پیش بود که ژوان لاپورتا در ماجرایی ناخوشایند در «سیتگس» درگیر شد. روز بعد از حادثه او به بیمارستان رفت تا زانوی بشدت آسیب‌دیده‌‌اش را به پزشکان نشان دهد اما همه این گرفتاری‌ها هم باعث نخواهد شد رئیس «آسولگرانا» از وظایف روزانه‌اش شانه خالی کند. در یک هفته او به نیویورک، خاورمیانه و تاراگونا سرکشی کرد و در همه احوال شعارش این بوده، هست و خواهد بود: «ادامه بده!»
حالا لاپورتا پس از مدت‌ها در گفت‌و‌گویی بلند و تفصیلی با روزنامه دیاریو اسپورت کاتالونیا (ارگان باشگاه بارسلونا) شرکت می‌کند تا در امتداد پربارترین فصل تاریخ باشگاه بارسلونا، با نگاهی عمیق اما متواضع و متعادل چشم‌اندازي از گذشته، حال و آینده آبی و اناری‌ها ارائه دهد آن هم در روز‌هایی که همتایش در مادرید گرد‌و‌خاکی بی‌سابقه به راه انداخته است. صبح روز مصاحبه با اسپورت «ژوان لاپورتا» همراه «چیکی بگيریستاین»، «رائول سانلی»، «رافائل یوسته» و «ژوان اولیور» اعضای تیم تصمیم‌گیری باشگاه معظم کاتالان وارد جلسه‌ای اضطراری برای بحث درباره شرایط مذاکرات تمدید قرارداد با «ویکتور والدس» می‌شوند اما آقای رئیس زمان چندانی را در این جلسه نمی‌گذراند و ادامه کار را به معاونان و مشاورانش می‌سپارد تا بتواند سر موقع در را روی خبرنگاران اسپورت باز کند و در فاصله مزه‌مزه کردن « دوفنجان قهوه» در آرامشی کم‌نظیر ثابت کند که چرا او ژوان لاپورتاست که رؤسای رئال حسرت جایگاهش را می‌خورند.
آیا در چنین سطحی لذت بردن از فصلی اینقدر پربار کار دشواری است؟ زمان کافی داشته‌اید تا سه‌گانه فوتبال و قهرمانی بسکتبال بارسا را هضم کنید؟
این چیزی است که باید اندک‌اندک هضمش کرد البته وقتی شما مسؤولیتی نظیر ریاست یا مدیريت باشگاه بارسلونا را داشته باشید، زمان چندانی برای لذت بردن از دستاورد‌هایتان ندارید. این به زمان‌های آینده مربوط می‌شود که به عقب نگاه کنید و از دوران خوبی که داشته‌اید لذت ببرید. حالا فصل تمام شده و بلافاصله فصل جدید آغاز می‌شود. همه حواس ما معطوف به مشاوران فنی است تا برنامه‌ای برای فصل جدید طراحی کنیم.
این آخرین فصل شما در بارساست، حالا راحت‌تر از قبل نیستید؟
وقتی این فصل هم به پایان برسد به آرامش کامل ذهنی می‌رسم و آن وقت فرصت دارم که درباره برنامه‌های آینده‌ام فکر کنم. از طرف دیگر به خاطر چالش‌هایی که هنوز در سازمان ورزشی باشگاه پیش‌رو داریم هیجان زده‌ام.
دقیقا چه زمانی از باشگاه می‌روید؟
در ژوئن 2010، این افق من در بارسلوناست.
... و انتخابات چه زمانی برگزار می‌شود؟
به طور قانونی باید در ماه مه (یک ماه جلوتر از ژوئن) باشد اما هیأت‌مدیره باید در این‌باره تصمیم بگیرد.
حالا شش سال است که از آمدن شما می‌گذرد،فکر می‌کنید بارسا را در چه جایگاهی تحویل دهید؟
هرچه در این فصل رخ دهد باز هم باید بگویم مجموعا از آنچه در موقع آمدنم انجام داده‌ام راضی‌ام. حالا دیگر هیچ بحرانی در بارسا نداریم. چه در ساختار باشگاه و چه در تیم فوتبالمان به مدلی دست یافته‌ایم که روز‌به‌روز استحکام بیشتری می‌یابد و دنیا را درمی‌نوردد. این تابستان هم اتفاقی مشابه در راه است و یک تیم منسجم در حال شکل‌گیری است. ما باشگاهی به مراتب بهتر از آنچه تحویل گرفتیم بر جای خواهیم گذاشت؛ حرکتی که در تاریخ فوتبال ماندگار می‌شود. در فصل جدید هم عناوینی دیگر در راه خواهند بود، آن وقت بارسا را با سه عنوان لیگ قهرمانان بیش از دوران پیش از خودمان تحویل می‌دهیم.
چطور شد متوجه گذشته شدید و از «ما» به جای «من» استفاده کردید؟
چون من نمی‌توانستم رئیس باشگاه باشم اگر مدیران گذشته این صندلی را برای من به جای نمی‌گذاشتند و البته من از فعل جمع استفاده می‌کنم چون ما یک تیم هستیم.
پس از بارسا چکار می‌کنید؟
به عنوان یک وکیل به کارم ادامه می‌دهم، این راهی است که برای گذران زندگی بلدم.
آیا باز هم با دنیای فوتبال مرتبط خواهید بود یا اینکه دوباره به فوتبال باز می‌گردید؟
گمان می‌کنم نیاز دارم فاصله‌ای اندک با فوتبال داشته باشم. هفت سال در رأس بارسا برای من کافی‌است ... سال‌های کمی نیست. از این خوشحالم که در تمام این سال‌ها حضور در دفتر کارم در بارسا را متوقف نکردم و همواره با هواداران و اهالی باشگاه در تماس بودم.
پیش از آنکه درباره تمرکزتان روی وکالت در آینده بگویید درباره ورود به دنیای سیاست فکر نکردید؟
ما از طریق بارسا خدمات زیادی به کاتالونیا کردیم و من از دفتر حقوقی‌ام این راه را ادامه خواهم داد نه از عالم سیاست. چیزی در سیاست نیست که من را به وجد آورد. در بارسا ما به دنبال اعتلای کاتالونیا بودیم و به هدفمان رسیدیم و حالا باید به دنبال تکامل کاتالونیا باشیم. من هرگز غرورم را از اینکه کاتالان هستم پنهان نکردم و به عنوان یک فرد تحصیلکرده مدافع آزادی هستم.
از نظر شما سیاستمداران کاتالان در چه سطحی هستند؟ آیا پیش از این سیاستمدارهای بهتری در کاتالونیا نبودند؟
سطح سیاستمداران ما بالاست اما چیزی که ما نیاز داریم، رشد خود انتقادی در این جامعه است. ما این فصل در بارسا نمونه‌ای از چنین چیزی بودیم. این فصل درس‌های بزرگی برای ما داشته که باعث افتخار من است. باید به اهالی بارسا به خاطر گذراندن دوران دشواری که یک سال پیش داشتیم و غلبه‌شان بر ترس و تحمل فشار برای رسیدن به اعتلای فعلی جایزه داد البته این جایزه را باید به صاحبان همه دیدگاه‌ها و واکنش‌ها تقدیم کرد اما من شخصا به افرادی علاقه دارم که به جزئیات و تلاش اهمیت بیشتری می‌دهند تا پیروزی صرف. جایی خواندم که شاید یک قهرمان در یک مبارزه ببازد ولی خود مبارزه را نباخته است. من از آدم‌هایی که می‌جنگند، مقاومت می‌کنند و از ترس می‌گذرند که همان شجاعت است و از آدم‌های با شهامت و با مسؤولیت خوشم می‌آید. در جامعه ما باید این نکته جا بیفتد که پیش از آنکه دیگران به ما انتقاد کنند باید خودمان به خودمان نگاه کرده باشیم. ما باید با همبستگی کشتی بارسا را به جلو هدایت کنیم.
فران سوریانو یا ساندرو روسل؛ کدامیک نامزد خوبی برای جانشینی شما هستند؟
من دیدگاهم را برای خودم نگاه می‌دارم. آنها آزادند هرچه می‌خواهند بخواهند. همه دنیا من و آنها را می‌شناسند. من برای آنها احترام قائلم. هر کس گذشته‌ای دارد ولی من با آنهایی می‌مانم که در مسیری درست ثابت قدم بوده‌اند و تجربه اندوخته‌اند. آدم‌هایی که شهامت و مسؤولیت داشته باشند و از غریزه تصمیم‌گیری در لحظات دشوار برخوردار باشند. حالا که هیات مدیره جدید تشکیل شده است همه چیز به آنها مربوط است که ارزش تک‌تک نامزدهای انتخابات 2010 را بررسی کنند.
همه دنیا در افتخار این فصل بارسا شریک شده‌اند. آیا فکر نمی‌کنید این به خاطر سه گانه گوآردیولاست؟
این افتخار به بازیکنان و گوآردیولا تعلق دارد و البته بیشتر، بازیکنانی که نقشی کلیدی ایفا کردند و پپ که استادانه تیم را هدایت می‌کرد، همینطور چیکی بگيریستاین که در حال طرح‌ریزی فصلی تازه است. پپ توانست اشتباهاتش را به موقع اصلاح کند. من از اینکه او با تصمیماتی پرریسک از عهده کارها برآمد خوشحالم اما تصمیم‌گیری یک چیز است و شایستگی چیزی دیگر. او علاوه بر این شایسته هم بود. پس من از اینکه همه افتخارات را سهم او و بازیکنانش بدانم آزرده خاطر نمی‌شوم. گذشته، حال و آینده بارسا در گفت‌و‌گویی با «ژوان لاپورتا»
وقت لذت بردن ندارم
هفته پیش بود که ژوان لاپورتا در ماجرایی ناخوشایند در «سیتگس» درگیر شد. روز بعد از حادثه او به بیمارستان رفت تا زانوی بشدت آسیب‌دیده‌‌اش را به پزشکان نشان دهد اما همه این گرفتاری‌ها هم باعث نخواهد شد رئیس «آسولگرانا» از وظایف روزانه‌اش شانه خالی کند. در یک هفته او به نیویورک، خاورمیانه و تاراگونا سرکشی کرد و در همه احوال شعارش این بوده، هست و خواهد بود: «ادامه بده!»
حالا لاپورتا پس از مدت‌ها در گفت‌و‌گویی بلند و تفصیلی با روزنامه دیاریو اسپورت کاتالونیا (ارگان باشگاه بارسلونا) شرکت می‌کند تا در امتداد پربارترین فصل تاریخ باشگاه بارسلونا، با نگاهی عمیق اما متواضع و متعادل چشم‌اندازي از گذشته، حال و آینده آبی و اناری‌ها ارائه دهد آن هم در روز‌هایی که همتایش در مادرید گرد‌و‌خاکی بی‌سابقه به راه انداخته است. صبح روز مصاحبه با اسپورت «ژوان لاپورتا» همراه «چیکی بگيریستاین»، «رائول سانلی»، «رافائل یوسته» و «ژوان اولیور» اعضای تیم تصمیم‌گیری باشگاه معظم کاتالان وارد جلسه‌ای اضطراری برای بحث درباره شرایط مذاکرات تمدید قرارداد با «ویکتور والدس» می‌شوند اما آقای رئیس زمان چندانی را در این جلسه نمی‌گذراند و ادامه کار را به معاونان و مشاورانش می‌سپارد تا بتواند سر موقع در را روی خبرنگاران اسپورت باز کند و در فاصله مزه‌مزه کردن « دوفنجان قهوه» در آرامشی کم‌نظیر ثابت کند که چرا او ژوان لاپورتاست که رؤسای رئال حسرت جایگاهش را می‌خورند.
آیا در چنین سطحی لذت بردن از فصلی اینقدر پربار کار دشواری است؟ زمان کافی داشته‌اید تا سه‌گانه فوتبال و قهرمانی بسکتبال بارسا را هضم کنید؟
این چیزی است که باید اندک‌اندک هضمش کرد البته وقتی شما مسؤولیتی نظیر ریاست یا مدیريت باشگاه بارسلونا را داشته باشید، زمان چندانی برای لذت بردن از دستاورد‌هایتان ندارید. این به زمان‌های آینده مربوط می‌شود که به عقب نگاه کنید و از دوران خوبی که داشته‌اید لذت ببرید. حالا فصل تمام شده و بلافاصله فصل جدید آغاز می‌شود. همه حواس ما معطوف به مشاوران فنی است تا برنامه‌ای برای فصل جدید طراحی کنیم.
این آخرین فصل شما در بارساست، حالا راحت‌تر از قبل نیستید؟
وقتی این فصل هم به پایان برسد به آرامش کامل ذهنی می‌رسم و آن وقت فرصت دارم که درباره برنامه‌های آینده‌ام فکر کنم. از طرف دیگر به خاطر چالش‌هایی که هنوز در سازمان ورزشی باشگاه پیش‌رو داریم هیجان زده‌ام.
دقیقا چه زمانی از باشگاه می‌روید؟
در ژوئن 2010، این افق من در بارسلوناست.
... و انتخابات چه زمانی برگزار می‌شود؟
به طور قانونی باید در ماه مه (یک ماه جلوتر از ژوئن) باشد اما هیأت‌مدیره باید در این‌باره تصمیم بگیرد.
حالا شش سال است که از آمدن شما می‌گذرد،فکر می‌کنید بارسا را در چه جایگاهی تحویل دهید؟
هرچه در این فصل رخ دهد باز هم باید بگویم مجموعا از آنچه در موقع آمدنم انجام داده‌ام راضی‌ام. حالا دیگر هیچ بحرانی در بارسا نداریم. چه در ساختار باشگاه و چه در تیم فوتبالمان به مدلی دست یافته‌ایم که روز‌به‌روز استحکام بیشتری می‌یابد و دنیا را درمی‌نوردد. این تابستان هم اتفاقی مشابه در راه است و یک تیم منسجم در حال شکل‌گیری است. ما باشگاهی به مراتب بهتر از آنچه تحویل گرفتیم بر جای خواهیم گذاشت؛ حرکتی که در تاریخ فوتبال ماندگار می‌شود. در فصل جدید هم عناوینی دیگر در راه خواهند بود، آن وقت بارسا را با سه عنوان لیگ قهرمانان بیش از دوران پیش از خودمان تحویل می‌دهیم.
چطور شد متوجه گذشته شدید و از «ما» به جای «من» استفاده کردید؟
چون من نمی‌توانستم رئیس باشگاه باشم اگر مدیران گذشته این صندلی را برای من به جای نمی‌گذاشتند و البته من از فعل جمع استفاده می‌کنم چون ما یک تیم هستیم.
پس از بارسا چکار می‌کنید؟
به عنوان یک وکیل به کارم ادامه می‌دهم، این راهی است که برای گذران زندگی بلدم.
آیا باز هم با دنیای فوتبال مرتبط خواهید بود یا اینکه دوباره به فوتبال باز می‌گردید؟
گمان می‌کنم نیاز دارم فاصله‌ای اندک با فوتبال داشته باشم. هفت سال در رأس بارسا برای من کافی‌است ... سال‌های کمی نیست. از این خوشحالم که در تمام این سال‌ها حضور در دفتر کارم در بارسا را متوقف نکردم و همواره با هواداران و اهالی باشگاه در تماس بودم.
پیش از آنکه درباره تمرکزتان روی وکالت در آینده بگویید درباره ورود به دنیای سیاست فکر نکردید؟
ما از طریق بارسا خدمات زیادی به کاتالونیا کردیم و من از دفتر حقوقی‌ام این راه را ادامه خواهم داد نه از عالم سیاست. چیزی در سیاست نیست که من را به وجد آورد. در بارسا ما به دنبال اعتلای کاتالونیا بودیم و به هدفمان رسیدیم و حالا باید به دنبال تکامل کاتالونیا باشیم. من هرگز غرورم را از اینکه کاتالان هستم پنهان نکردم و به عنوان یک فرد تحصیلکرده مدافع آزادی هستم.
از نظر شما سیاستمداران کاتالان در چه سطحی هستند؟ آیا پیش از این سیاستمدارهای بهتری در کاتالونیا نبودند؟
سطح سیاستمداران ما بالاست اما چیزی که ما نیاز داریم، رشد خود انتقادی در این جامعه است. ما این فصل در بارسا نمونه‌ای از چنین چیزی بودیم. این فصل درس‌های بزرگی برای ما داشته که باعث افتخار من است. باید به اهالی بارسا به خاطر گذراندن دوران دشواری که یک سال پیش داشتیم و غلبه‌شان بر ترس و تحمل فشار برای رسیدن به اعتلای فعلی جایزه داد البته این جایزه را باید به صاحبان همه دیدگاه‌ها و واکنش‌ها تقدیم کرد اما من شخصا به افرادی علاقه دارم که به جزئیات و تلاش اهمیت بیشتری می‌دهند تا پیروزی صرف. جایی خواندم که شاید یک قهرمان در یک مبارزه ببازد ولی خود مبارزه را نباخته است. من از آدم‌هایی که می‌جنگند، مقاومت می‌کنند و از ترس می‌گذرند که همان شجاعت است و از آدم‌های با شهامت و با مسؤولیت خوشم می‌آید. در جامعه ما باید این نکته جا بیفتد که پیش از آنکه دیگران به ما انتقاد کنند باید خودمان به خودمان نگاه کرده باشیم. ما باید با همبستگی کشتی بارسا را به جلو هدایت کنیم.
فران سوریانو یا ساندرو روسل؛ کدامیک نامزد خوبی برای جانشینی شما هستند؟
من دیدگاهم را برای خودم نگاه می‌دارم. آنها آزادند هرچه می‌خواهند بخواهند. همه دنیا من و آنها را می‌شناسند. من برای آنها احترام قائلم. هر کس گذشته‌ای دارد ولی من با آنهایی می‌مانم که در مسیری درست ثابت قدم بوده‌اند و تجربه اندوخته‌اند. آدم‌هایی که شهامت و مسؤولیت داشته باشند و از غریزه تصمیم‌گیری در لحظات دشوار برخوردار باشند. حالا که هیات مدیره جدید تشکیل شده است همه چیز به آنها مربوط است که ارزش تک‌تک نامزدهای انتخابات 2010 را بررسی کنند.
همه دنیا در افتخار این فصل بارسا شریک شده‌اند. آیا فکر نمی‌کنید این به خاطر سه گانه گوآردیولاست؟
این افتخار به بازیکنان و گوآردیولا تعلق دارد و البته بیشتر، بازیکنانی که نقشی کلیدی ایفا کردند و پپ که استادانه تیم را هدایت می‌کرد، همینطور چیکی بگيریستاین که در حال طرح‌ریزی فصلی تازه است. پپ توانست اشتباهاتش را به موقع اصلاح کند. من از اینکه او با تصمیماتی پرریسک از عهده کارها برآمد خوشحالم اما تصمیم‌گیری یک چیز است و شایستگی چیزی دیگر. او علاوه بر این شایسته هم بود. پس من از اینکه همه افتخارات را سهم او و بازیکنانش بدانم آزرده خاطر نمی‌شوم. ارسال نظر
پربیننده