آزاده صالحی: جعفر ابراهیمی طی سال‌ها فعالیت در حوزه ادبیات کودک و نوجوان سمت‌های مختلفی داشته است که سردبیر جنگ ادب آیش، دبیر ششمین دوره جشنواره مطبوعات، مسؤول شورای شعر کانون و ... از این جمله است. «یک سنگ و یک دوست»، «آواز پوپک»، «آسمان ابری نیست»، «آب مثل سلام»، «خورشیدی اینجا، خورشیدی آنجا» و «به خاطر پرنده‌ها» نیز برخی آثار او را تشکیل می‌دهند. با او به بهانه انتشار کتاب تازه‌اش گپی زده‌ایم.
بتازگی مجموعه شعر«غصه‌ها را ساده‌کن» از شما به چاپ رسیده است. درباره این کتاب توضیح بیشتری دهید.
این مجموعه شعر برای گروه سنی«ج» و«د» از سوی نشر مدرسه منتشر شده است و مشتمل بر 15 شعر با درونمایه‌های نیایش و معنویات است ضمن اینکه برخی مضامین این کتاب درباره موضوعات اجتماعی نیز هست.
آقای ابراهیمی باتوجه به اینکه شما از معدود شاعران حوزه کودک و نوجوان هستید که غالبا به بازآفرینی متون کهن می‌پردازید، برای بازنویسی متونی مانند«مثنوی معنوی» برای کودکان چه مولفه‌هایی را در نظر می‌گیرید؟
به‌عنوان مثال برای بازآفرینی حکایت«بقال و طوطی» سعی کردم با پرداخت داستانی و استفاده از نگاه کودکانه مجموعه قصه‌های شیرین مثنوی را برای طیف کودک کار کنم که فکر می‌کنم برآیند مطلوبی هم در پی داشت. به هر حال کارکردن برای هر گروه سنی، شرایط مخصوص، زاویه دید و بیان و شیوه خاصی را می‌طلبد.
آیا طی سال‌های اخیر شاهد فرازهایی در حیطه شعر کودک بوده‌اید؟
گمان من بر این است که به تدریج به تعادل مطلوبی دست می‌یابیم. پیش‌تر، شعر در حوزه ادبیات کودک و نوجوان به سمت طیف نوجوان گرایش داشت اما امروز این تمرکز روی طیف کودک نیز وجود دارد.
منظورتان از تعادلی که اشاره می‌کنید، چیست؛ یعنی این تعادل در تکنیک اتفاق افتاده یا محتوا ؟
به نظر من در هر دو. ببینید شعر کودک جایگاه خود را یافته است. در سال‌های گذشته کتاب‌هایی که برای کودکان منتشر می‌شد، محدود به نقاشی و رنگ و لعاب بود اما امروز مشاهده می‌کنیم که شاعران حرفه‌ای به شکل اصولی به این حوزه پرداخته‌اند.
اما به نظر می‌رسد باز هم در حوزه ادبیات کودک و نوجوان، جای شعر خوب کودک، البته صرف‌نظر از آثار شما و دیگر همکارانتان که سال‌هاست به شکل جدی فعالیت می‌کنید، خالی است.
قبول دارم که کار جدی کمتر در این حوزه انجام شده است. اما یادمان باشد دلیلش این است که شاعر کودک در این حوزه اندک است و همان طور که اشاره کردم عمده تمرکز روی نوجوانان بوده است. شعر کودک در مقایسه با شعر نوجوان، دشواری‌های بیشتری دارد و هر شاعری قادر به انجام آن نیست. در عین حال کتاب‌های شعر کودک به دلیل داشتن صفحات رنگی، هزینه بالایی را برای چاپ می‌طلبد و طبعا هر ناشری تن به انتشار آن نمی‌دهد. با جعفر ابراهیمی، شاعر کودک و نوجوان
شعر کودک به تعادل رسیده است
آزاده صالحی: جعفر ابراهیمی طی سال‌ها فعالیت در حوزه ادبیات کودک و نوجوان سمت‌های مختلفی داشته است که سردبیر جنگ ادب آیش، دبیر ششمین دوره جشنواره مطبوعات، مسؤول شورای شعر کانون و ... از این جمله است. «یک سنگ و یک دوست»، «آواز پوپک»، «آسمان ابری نیست»، «آب مثل سلام»، «خورشیدی اینجا، خورشیدی آنجا» و «به خاطر پرنده‌ها» نیز برخی آثار او را تشکیل می‌دهند. با او به بهانه انتشار کتاب تازه‌اش گپی زده‌ایم.
بتازگی مجموعه شعر«غصه‌ها را ساده‌کن» از شما به چاپ رسیده است. درباره این کتاب توضیح بیشتری دهید.
این مجموعه شعر برای گروه سنی«ج» و«د» از سوی نشر مدرسه منتشر شده است و مشتمل بر 15 شعر با درونمایه‌های نیایش و معنویات است ضمن اینکه برخی مضامین این کتاب درباره موضوعات اجتماعی نیز هست.
آقای ابراهیمی باتوجه به اینکه شما از معدود شاعران حوزه کودک و نوجوان هستید که غالبا به بازآفرینی متون کهن می‌پردازید، برای بازنویسی متونی مانند«مثنوی معنوی» برای کودکان چه مولفه‌هایی را در نظر می‌گیرید؟
به‌عنوان مثال برای بازآفرینی حکایت«بقال و طوطی» سعی کردم با پرداخت داستانی و استفاده از نگاه کودکانه مجموعه قصه‌های شیرین مثنوی را برای طیف کودک کار کنم که فکر می‌کنم برآیند مطلوبی هم در پی داشت. به هر حال کارکردن برای هر گروه سنی، شرایط مخصوص، زاویه دید و بیان و شیوه خاصی را می‌طلبد.
آیا طی سال‌های اخیر شاهد فرازهایی در حیطه شعر کودک بوده‌اید؟
گمان من بر این است که به تدریج به تعادل مطلوبی دست می‌یابیم. پیش‌تر، شعر در حوزه ادبیات کودک و نوجوان به سمت طیف نوجوان گرایش داشت اما امروز این تمرکز روی طیف کودک نیز وجود دارد.
منظورتان از تعادلی که اشاره می‌کنید، چیست؛ یعنی این تعادل در تکنیک اتفاق افتاده یا محتوا ؟
به نظر من در هر دو. ببینید شعر کودک جایگاه خود را یافته است. در سال‌های گذشته کتاب‌هایی که برای کودکان منتشر می‌شد، محدود به نقاشی و رنگ و لعاب بود اما امروز مشاهده می‌کنیم که شاعران حرفه‌ای به شکل اصولی به این حوزه پرداخته‌اند.
اما به نظر می‌رسد باز هم در حوزه ادبیات کودک و نوجوان، جای شعر خوب کودک، البته صرف‌نظر از آثار شما و دیگر همکارانتان که سال‌هاست به شکل جدی فعالیت می‌کنید، خالی است.
قبول دارم که کار جدی کمتر در این حوزه انجام شده است. اما یادمان باشد دلیلش این است که شاعر کودک در این حوزه اندک است و همان طور که اشاره کردم عمده تمرکز روی نوجوانان بوده است. شعر کودک در مقایسه با شعر نوجوان، دشواری‌های بیشتری دارد و هر شاعری قادر به انجام آن نیست. در عین حال کتاب‌های شعر کودک به دلیل داشتن صفحات رنگی، هزینه بالایی را برای چاپ می‌طلبد و طبعا هر ناشری تن به انتشار آن نمی‌دهد. ارسال نظر
پربیننده