گروه اجتماعي: قائم‌مقام سازمان میراث فرهنگی و گردشگری از ثبت جهانی سازه‌های آبی شوشتر به‌عنوان دهمین اثر ملی ایران،در سی و سومین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو خبر داد.
حمید بقایی اظهار داشت: در سی و سومین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در شهر سویل کشور اسپانیا برگزار شد، سازه‌های آبی شوشتر به ثبت جهانی رسید.
وی در ادامه با بیان اینکه سازه‌های آبی شوشتر به‌عنوان دهمین اثر ملی ایران به ثبت جهانی رسیده است، گفت: تیم کارشناسی میراث فرهنگی کشورمان زمان طولانی حدود 2سال را صرف تکمیل این پرونده برای ثبت جهانی کرده‌اند که خوشبختانه با حضور نمایندگان میراث فرهنگی کشورمان در این کمیته جهانی، پرونده ثبت جهانی این سازه‌ها به تصویب رسید. قائم‌مقام سازمان میراث فرهنگی و گردشگری افزود: سازه‌های آبی شوشتر در حیات شهر شوشتر تنیده شده است که این کار حفاظت از آن را بسیار دشوار می‌کند، با این حال سازمان میراث فرهنگی توانسته است در تعامل با دستگاه‌های دولتی، فرمانداری، شورای شهر و شهرداری و حمایت‌های مردم از این مجموعه بخوبی محافظت کند. بقایی درباره پرونده ارگ بم نیز که در کمیته میراث جهانی یونسکو مورد بررسی قرار گرفت، گفت: همان مصوبه پیشین کمیته مورد تصویب قرار گرفت و از ایران خواسته شد تا سال 2010 به فعالیت‌ها و اقدامات اصلاحی خود برای خروج ارگ بم از فهرست میراث جهانی در معرض خطر ادامه دهد. وی درباره پرونده برج جهان‌نما نیز افزود: اعضای کمیته میراث جهانی از دولت ایران خواستند که برای اجرای مصوبه‌های پیشین کمیته میراث جهانی و نیز نسبت به کاهش دو طبقه از برج جهان‌نما که در گزارش‌هایی به آن اشاره کرده بودند تلاش بیشتری داشته باشند. در دوره حکومت هخامنشیان، اقتصاد وابسته به درآمد حاصل از کشاورزی باعث می‌شده تا حکومت با توسعه این بخش، سطح درآمد کشاورزان و متعاقب آن درآمدهای کشور را افزایش دهد. حفر نهرهای دستکند«گرگر» و «داریون» در شوشتر از فعالیت‌های احتمالی دوره هخامنشیان به منظور توسعه کشاورزی است. پس از هخامنشیان، ساسانیان نیز برای ساخت و توسعه تاسیسات آبی در شوشتر کوشیده و موفق به ساخت بی‌نظیرترین شبکه آبیاری در اعصار کهن شده‌اند. گرچه در ساخت تاسیسات آبی شوشتر مهم‌ترین هدف، آبیاری بوده اما سازندگان آن توانسته‌اند به اهداف بزرگ دیگری چون اهداف صنعتی، بازرگانی، دفاعی، معماری، راه و... دست یابند. مجموعه آسیاب‌های شوشتر شامل ده‌ها آسیاب است که بزرگ‌ترین مجموعه صنعتی تا پیش از انقلاب صنعتی به شمار می‌رود. بهره‌گیری از رودخانه در گرداگرد شهر کهن شوشتر، به منظور ایجاد خندق در کنار حصار و ایجاد موقعیت استراتژیک دفاعی موجب شده تا این شهر در برهه‌هایی از تاریخ تسخیرناپذیر باشد. قابل کشتیرانی بودن رود دستکند گرگر باعث می‌شده تا شوشتر از نظر تجارت و بازرگانی از قطب‌های مطرح در سطح بین‌المللی باشد (تا قرن گذشته، جابه‌جایی بار و مسافر از طریق کشتی در رود گرگر رواج داشته است). استفاده از آب در ساخت محیطی برای زندگی براساس شرایط اقلیمی، با ایجاد شبکه‌های زیرزمینی در زیر شهر کهن شوشتر، موجب بروز یکی از هوشمندانه‌ترین اشکال معماری شهری – آبی شده است. پل و سد شادروان که بلندآوازگی آن در افسانه‌های ایرانی به چشم می‌خورد، نه‌تنها یکی از اساسی‌ترین بخش‌های شبکه آبیاری شوشتر، بلکه از معدود راه‌های عبور از رودخانه پهناور کارون بوده که احتمالا جاده شاهی نیز از همین پل عبور می‌کرده است. با توجه به اهمیت سیاسی و اقتصادی شوشتر و تاسیسات آبی آن، قلعه این شهر (سلاسل)، هم مرکز کنترل این تاسیسات بوده و هم مقر والی خوزستان به شمار می‌رفته و تا قرن گذشته شوشتر به عنوان مرکز خوزستان بوده است. سال گذشته نیز مجموعه کلیساهای ارامنه با محوریت قره کلیسا در آذربایجان شرقی به‌عنوان نهمین اثر تاریخی ایران در یونسکو ثبت جهانی شد. تخت‌جمشید، طاق بوستان، میدان امام اصفهان، پاسارگاد، چغازنبیل، سلطانیه، تخت سلیمان و بم نیز پیش از این در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت رسیده بودند. دهمین اثر جهانی ایران ثبت شد
سازه‌های آبی شوشتر در فهرست زیبایی‌های دنیا
گروه اجتماعي: قائم‌مقام سازمان میراث فرهنگی و گردشگری از ثبت جهانی سازه‌های آبی شوشتر به‌عنوان دهمین اثر ملی ایران،در سی و سومین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو خبر داد.
حمید بقایی اظهار داشت: در سی و سومین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در شهر سویل کشور اسپانیا برگزار شد، سازه‌های آبی شوشتر به ثبت جهانی رسید.
وی در ادامه با بیان اینکه سازه‌های آبی شوشتر به‌عنوان دهمین اثر ملی ایران به ثبت جهانی رسیده است، گفت: تیم کارشناسی میراث فرهنگی کشورمان زمان طولانی حدود 2سال را صرف تکمیل این پرونده برای ثبت جهانی کرده‌اند که خوشبختانه با حضور نمایندگان میراث فرهنگی کشورمان در این کمیته جهانی، پرونده ثبت جهانی این سازه‌ها به تصویب رسید. قائم‌مقام سازمان میراث فرهنگی و گردشگری افزود: سازه‌های آبی شوشتر در حیات شهر شوشتر تنیده شده است که این کار حفاظت از آن را بسیار دشوار می‌کند، با این حال سازمان میراث فرهنگی توانسته است در تعامل با دستگاه‌های دولتی، فرمانداری، شورای شهر و شهرداری و حمایت‌های مردم از این مجموعه بخوبی محافظت کند. بقایی درباره پرونده ارگ بم نیز که در کمیته میراث جهانی یونسکو مورد بررسی قرار گرفت، گفت: همان مصوبه پیشین کمیته مورد تصویب قرار گرفت و از ایران خواسته شد تا سال 2010 به فعالیت‌ها و اقدامات اصلاحی خود برای خروج ارگ بم از فهرست میراث جهانی در معرض خطر ادامه دهد. وی درباره پرونده برج جهان‌نما نیز افزود: اعضای کمیته میراث جهانی از دولت ایران خواستند که برای اجرای مصوبه‌های پیشین کمیته میراث جهانی و نیز نسبت به کاهش دو طبقه از برج جهان‌نما که در گزارش‌هایی به آن اشاره کرده بودند تلاش بیشتری داشته باشند. در دوره حکومت هخامنشیان، اقتصاد وابسته به درآمد حاصل از کشاورزی باعث می‌شده تا حکومت با توسعه این بخش، سطح درآمد کشاورزان و متعاقب آن درآمدهای کشور را افزایش دهد. حفر نهرهای دستکند«گرگر» و «داریون» در شوشتر از فعالیت‌های احتمالی دوره هخامنشیان به منظور توسعه کشاورزی است. پس از هخامنشیان، ساسانیان نیز برای ساخت و توسعه تاسیسات آبی در شوشتر کوشیده و موفق به ساخت بی‌نظیرترین شبکه آبیاری در اعصار کهن شده‌اند. گرچه در ساخت تاسیسات آبی شوشتر مهم‌ترین هدف، آبیاری بوده اما سازندگان آن توانسته‌اند به اهداف بزرگ دیگری چون اهداف صنعتی، بازرگانی، دفاعی، معماری، راه و... دست یابند. مجموعه آسیاب‌های شوشتر شامل ده‌ها آسیاب است که بزرگ‌ترین مجموعه صنعتی تا پیش از انقلاب صنعتی به شمار می‌رود. بهره‌گیری از رودخانه در گرداگرد شهر کهن شوشتر، به منظور ایجاد خندق در کنار حصار و ایجاد موقعیت استراتژیک دفاعی موجب شده تا این شهر در برهه‌هایی از تاریخ تسخیرناپذیر باشد. قابل کشتیرانی بودن رود دستکند گرگر باعث می‌شده تا شوشتر از نظر تجارت و بازرگانی از قطب‌های مطرح در سطح بین‌المللی باشد (تا قرن گذشته، جابه‌جایی بار و مسافر از طریق کشتی در رود گرگر رواج داشته است). استفاده از آب در ساخت محیطی برای زندگی براساس شرایط اقلیمی، با ایجاد شبکه‌های زیرزمینی در زیر شهر کهن شوشتر، موجب بروز یکی از هوشمندانه‌ترین اشکال معماری شهری – آبی شده است. پل و سد شادروان که بلندآوازگی آن در افسانه‌های ایرانی به چشم می‌خورد، نه‌تنها یکی از اساسی‌ترین بخش‌های شبکه آبیاری شوشتر، بلکه از معدود راه‌های عبور از رودخانه پهناور کارون بوده که احتمالا جاده شاهی نیز از همین پل عبور می‌کرده است. با توجه به اهمیت سیاسی و اقتصادی شوشتر و تاسیسات آبی آن، قلعه این شهر (سلاسل)، هم مرکز کنترل این تاسیسات بوده و هم مقر والی خوزستان به شمار می‌رفته و تا قرن گذشته شوشتر به عنوان مرکز خوزستان بوده است. سال گذشته نیز مجموعه کلیساهای ارامنه با محوریت قره کلیسا در آذربایجان شرقی به‌عنوان نهمین اثر تاریخی ایران در یونسکو ثبت جهانی شد. تخت‌جمشید، طاق بوستان، میدان امام اصفهان، پاسارگاد، چغازنبیل، سلطانیه، تخت سلیمان و بم نیز پیش از این در فهرست آثار جهانی یونسکو به ثبت رسیده بودند. ارسال نظر
پربیننده