شکاف موجود میان گروه‌های فلسطینی هر روز افزایش می‌یابد و نگرانی‌های مردم این کشور نیز به همین میزان رو به گسترش است. در حال حاضر بسیاری از مردم مشکلات کنونی فلسطین را نشأت گرفته از افتراق و اختلاف گروه‌های فلسطینی می‌دانند و بر این باورند که این شکاف سبب شده است دشمنان از وضعیت موجود سوء استفاده کرده و عرصه را بیش از پیش بر مردم تنگ کنند. از این رو در بدنه جامعه فلسطینی خواستی غیرقابل انکار برای پرهیز از واگرایی و همگرایی مجدد گروه‌های فلسطینی بویژه فتح و حماس وجود دارد. هرچند این گروه‌ها اختلافاتی بنیادین با یکدیگر دارند که نزدیکی آنها به یکدیگر را دشوار کرده است، اما این مسأله نباید سبب فراهم آوردن بستری به منظور سوء‌استفاده دیگر دشمنان بویژه دشمن صهیونیستی شود. فتح و تشکیلات خودگردان مدت‌هاست رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخته‌اند و اساسا مشی مقاومت را کنار نهاده و به سازش با رژیم صهیونیستی روی آورده‌اند. در این میان آنها در تمام طرح‌هایی که به منظور سازش با رژیم صهیونیستی تدوین شده‌اند مشارکت داشته و تلاش کرده‌اند خود را نایب مردم فلسطین جلوه بدهند حال آنکه به واقع اینگونه نبوده است و انتخابات پارلمانی فلسطین نیز که حدود 4 سال پیش برگزار شد به خوبی این موضوع را نشان داده و بر این مسأله که فتح از جایگاه مردمی چندانی برخوردار نیست، صحه گذاشته است. از دیگر موارد مورد اختلاف فتح و حماس، رفتارهای غیر قانونی اعضای فتح و تشکیلات خودگردان است. سران تشکیلات خودگردان بارها نشان داده‌اند که چندان التزامی به قانون اساسی فلسطین ندارند و به جای حرکت در مسیر قانون، مستبدانه و دیکتاتورمآبانه در مسیر منافع خود گام برمی‌دارند. محمود عباس (ابومازن) با اینکه دوران زمامداری‌اش بر تشکیلات خودگردان به پایان رسیده است، حاضر نیست این جایگاه را رها کند. حتی تشکیل دولت در دولت و تأسیس دولت خود ساخته سلام فیاض را می‌توان از دیگر قرائن بی‌قانونی سران فتح دانست. به واقع سران فتح و تشکیلات خودگردان آشکارا چشم خود را بر حماس به عنوان دولت منتخب مردم فلسطین بسته‌اند و حاضر نیستند این جایگاه را بپذیرند. با این حال اخیرا سیگنال‌های مثبتی از جانب تشکیلات خودگردان دیده شده که بارقه‌هایی از امید را در دل مردم مظلوم و ستمدیده فلسطین زنده کرده است. در حالی که بیش از دو سال از اختلافات داخلی گروه‌های فلسطینی می‌گذرد، چندی پیش محمود عباس حکم آزادی زندانیان سیاسی حماس را که در زندان‌های وابسته به این تشکیلات در رام‌الله گرفتار هستند، امضا کرد که این اقدام سازنده با استقبال مقاومت مواجه شد. ناظران سیاسی بر این باورند که برخی تحولات اخیر منطقه سبب شده است سران تشکیلات خودگردان از عملکرد و مواضع گذشته خود بشدت ناامید شوند و به فکر تغییر در رویکردهای سابق خود بیفتند. یکی از این مسائلی که موجبات سرخوردگی سران فتح و تشکیلات خودگردان را مهیا کرد، سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در دانشگاه «بارایلان» بود. نتانیاهو در شرایطی در دانشگاه افراطی بار ایلان پشت تریبون سخنرانی قرار گرفت که بسیاری انتظار داشتند سخنان مثبتی از نخست وزیر
رژیم صهیونیستی بشنوند. پس از تقابل ظاهری ایالات متحده به رهبری باراک اوباما با رژیم صهیونیستی و همچینین رایزنی‌های مکرر منطقه‌ای، بسیاری فکر می‌کردند نتانیاهو تسلیم فشارها شود و مسأله تشکیل دولت مستقل فلسطینی را بی‌چون و چرا بپذیرد؛ اتقافی که هیچگاه رخ نداد. نخست‌وزیر افراطی رژیم صهیونیستی در دانشگاه بارایلان مواضع قبلی خود را بار دیگر اعلام کرد و تأکید کرد قدس، پایتخت یکپارچه و ابدی اسرائيل خواهد ماند. وی عملا موضوع بازگشت آوارگان فلسطینی را منتفی و تشکیل دولت مستقل فلسطینی را با مختصاتی عجیب و غریب تعریف کرد.
نتانیاهو تأکید کرد که کشور مستقل فلسطینی باید فاقد ارتش و تشکیلات امنیتی باشد و بر حریم هوایی خود نیز تسلط نداشته باشد. سخنان نتانیاهو به قدری شوک برانگیز بود که سازشکاران تشکیلات خودگردان را نیز به واکنش واداشت و آنها نیز بشدت نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی را شماتت کردند. به واقع سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر افراطی اسرائیل که حدود دو هفته پیش انجام شد و در آن بر تداوم شهرک‌سازی‌های اسرائیل و تحمیل شرط‌های ناقص جهت تشکیل کشور فلسطین و پایبندی به ادامه اشغالگری بیت‌المقدس به عنوان پایتخت متحد اسرائیل تاکید شد، نقش مهم و برجسته‌ای را در وادار کردن این دو جنبش به پشت‌سر گذاشتن اختلافات و نزدیک شدن به یکدیگر ایفا کرد و بدون شک این گام‌ها به سازماندهی داخلی فلسطین جهت رویارویی با تهدید جبهه متحد اسرائیل منجر خواهد شد. از این رو بسیاری از صاحبنظران سیاسی بر این باورند که باید آزادی اسرای سیاسی حماس را واکنشی از سر سرخوردگی دانست. در حال حاضر برخی امیدوارند با توجه به تغییرات به وجود آمده، تشکیلات خودگردان و فتح اندکی در مشی سازشکارانه خود تجدیدنظر کنند و به مقاومت در مقابل رژیم صهیونیستی و از همه مهم‌تر التزام به قانون اساسی فلسطین روی آورند و با تمکین به قانون آن را به عنوان فصل‌الخطاب مشکلات فلسطین به رسمیت بشناسد. تأملی در اختلافات گروه‌های فلسطینی
فتح باید به قانون بازگردد
شکاف موجود میان گروه‌های فلسطینی هر روز افزایش می‌یابد و نگرانی‌های مردم این کشور نیز به همین میزان رو به گسترش است. در حال حاضر بسیاری از مردم مشکلات کنونی فلسطین را نشأت گرفته از افتراق و اختلاف گروه‌های فلسطینی می‌دانند و بر این باورند که این شکاف سبب شده است دشمنان از وضعیت موجود سوء استفاده کرده و عرصه را بیش از پیش بر مردم تنگ کنند. از این رو در بدنه جامعه فلسطینی خواستی غیرقابل انکار برای پرهیز از واگرایی و همگرایی مجدد گروه‌های فلسطینی بویژه فتح و حماس وجود دارد. هرچند این گروه‌ها اختلافاتی بنیادین با یکدیگر دارند که نزدیکی آنها به یکدیگر را دشوار کرده است، اما این مسأله نباید سبب فراهم آوردن بستری به منظور سوء‌استفاده دیگر دشمنان بویژه دشمن صهیونیستی شود. فتح و تشکیلات خودگردان مدت‌هاست رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخته‌اند و اساسا مشی مقاومت را کنار نهاده و به سازش با رژیم صهیونیستی روی آورده‌اند. در این میان آنها در تمام طرح‌هایی که به منظور سازش با رژیم صهیونیستی تدوین شده‌اند مشارکت داشته و تلاش کرده‌اند خود را نایب مردم فلسطین جلوه بدهند حال آنکه به واقع اینگونه نبوده است و انتخابات پارلمانی فلسطین نیز که حدود 4 سال پیش برگزار شد به خوبی این موضوع را نشان داده و بر این مسأله که فتح از جایگاه مردمی چندانی برخوردار نیست، صحه گذاشته است. از دیگر موارد مورد اختلاف فتح و حماس، رفتارهای غیر قانونی اعضای فتح و تشکیلات خودگردان است. سران تشکیلات خودگردان بارها نشان داده‌اند که چندان التزامی به قانون اساسی فلسطین ندارند و به جای حرکت در مسیر قانون، مستبدانه و دیکتاتورمآبانه در مسیر منافع خود گام برمی‌دارند. محمود عباس (ابومازن) با اینکه دوران زمامداری‌اش بر تشکیلات خودگردان به پایان رسیده است، حاضر نیست این جایگاه را رها کند. حتی تشکیل دولت در دولت و تأسیس دولت خود ساخته سلام فیاض را می‌توان از دیگر قرائن بی‌قانونی سران فتح دانست. به واقع سران فتح و تشکیلات خودگردان آشکارا چشم خود را بر حماس به عنوان دولت منتخب مردم فلسطین بسته‌اند و حاضر نیستند این جایگاه را بپذیرند. با این حال اخیرا سیگنال‌های مثبتی از جانب تشکیلات خودگردان دیده شده که بارقه‌هایی از امید را در دل مردم مظلوم و ستمدیده فلسطین زنده کرده است. در حالی که بیش از دو سال از اختلافات داخلی گروه‌های فلسطینی می‌گذرد، چندی پیش محمود عباس حکم آزادی زندانیان سیاسی حماس را که در زندان‌های وابسته به این تشکیلات در رام‌الله گرفتار هستند، امضا کرد که این اقدام سازنده با استقبال مقاومت مواجه شد. ناظران سیاسی بر این باورند که برخی تحولات اخیر منطقه سبب شده است سران تشکیلات خودگردان از عملکرد و مواضع گذشته خود بشدت ناامید شوند و به فکر تغییر در رویکردهای سابق خود بیفتند. یکی از این مسائلی که موجبات سرخوردگی سران فتح و تشکیلات خودگردان را مهیا کرد، سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در دانشگاه «بارایلان» بود. نتانیاهو در شرایطی در دانشگاه افراطی بار ایلان پشت تریبون سخنرانی قرار گرفت که بسیاری انتظار داشتند سخنان مثبتی از نخست وزیر
رژیم صهیونیستی بشنوند. پس از تقابل ظاهری ایالات متحده به رهبری باراک اوباما با رژیم صهیونیستی و همچینین رایزنی‌های مکرر منطقه‌ای، بسیاری فکر می‌کردند نتانیاهو تسلیم فشارها شود و مسأله تشکیل دولت مستقل فلسطینی را بی‌چون و چرا بپذیرد؛ اتقافی که هیچگاه رخ نداد. نخست‌وزیر افراطی رژیم صهیونیستی در دانشگاه بارایلان مواضع قبلی خود را بار دیگر اعلام کرد و تأکید کرد قدس، پایتخت یکپارچه و ابدی اسرائيل خواهد ماند. وی عملا موضوع بازگشت آوارگان فلسطینی را منتفی و تشکیل دولت مستقل فلسطینی را با مختصاتی عجیب و غریب تعریف کرد.
نتانیاهو تأکید کرد که کشور مستقل فلسطینی باید فاقد ارتش و تشکیلات امنیتی باشد و بر حریم هوایی خود نیز تسلط نداشته باشد. سخنان نتانیاهو به قدری شوک برانگیز بود که سازشکاران تشکیلات خودگردان را نیز به واکنش واداشت و آنها نیز بشدت نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی را شماتت کردند. به واقع سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر افراطی اسرائیل که حدود دو هفته پیش انجام شد و در آن بر تداوم شهرک‌سازی‌های اسرائیل و تحمیل شرط‌های ناقص جهت تشکیل کشور فلسطین و پایبندی به ادامه اشغالگری بیت‌المقدس به عنوان پایتخت متحد اسرائیل تاکید شد، نقش مهم و برجسته‌ای را در وادار کردن این دو جنبش به پشت‌سر گذاشتن اختلافات و نزدیک شدن به یکدیگر ایفا کرد و بدون شک این گام‌ها به سازماندهی داخلی فلسطین جهت رویارویی با تهدید جبهه متحد اسرائیل منجر خواهد شد. از این رو بسیاری از صاحبنظران سیاسی بر این باورند که باید آزادی اسرای سیاسی حماس را واکنشی از سر سرخوردگی دانست. در حال حاضر برخی امیدوارند با توجه به تغییرات به وجود آمده، تشکیلات خودگردان و فتح اندکی در مشی سازشکارانه خود تجدیدنظر کنند و به مقاومت در مقابل رژیم صهیونیستی و از همه مهم‌تر التزام به قانون اساسی فلسطین روی آورند و با تمکین به قانون آن را به عنوان فصل‌الخطاب مشکلات فلسطین به رسمیت بشناسد. ارسال نظر
پربیننده