درباره «سسیل بی‌دمیل»
هیچ چیز اهمیت ندارد!
زمانی که صحبت از کارگردان‌های تاثیرگذار تاریخ سینما به میان می‌آید، ممکن است نام‌های بزرگی چون «جان فورد» و «هوارد هاوکس» پیش از هر کارگردان دیگری به ذهن‌ها خطور کند، اما هرگز نمی‌توان «سسیل بی‌دمیل» را در چنین فهرستی از قلم انداخت. وی در کنار فورد و نام‌های دیگری مانند «دی دبلیو گریفیث» از پیشگامان سینمای با کلام در آمریکا و جهان به شمار می‌آید.
«سسیل بلونت دمیل» در دوازدهم آگوست 1881 و در ایالت ماساچوست آمریکا به دنیا آمد. او 12 سال بیشتر نداشت که پدرش را از دست داد و تمام مسؤولیت‌های زندگی را مادرش برعهده گرفت. وی در خانواده‌ای متولد شد که با دنیای نمایش بیگانه نبود چرا که والدین سسیل هردو نمایشنامه‌نویس بودند. وی همچنین به دنبال برادرش «ویلیام» راهی آکادمی هنرهای دراماتیک نیویورک می‌شود و در سال 1900 فعالیت هنری خود را آغاز می‌کند. در سال 1913، دمیل به همراه «جس لاسکی» و «ساموئل گلدوین» کمپانی فیلم لاسکی را پایه‌گذاری می‌کنند که یک سال بعد به کالیفرنیا تغییر مکان می‌دهد و پس از مدتی به «پارامونت پیکچرز» تغییر نام می‌دهد. این کمپانی در حال حاضر یکی از معتبرترین شرکت‌های فیلمسازی جهان به شمار می‌رود. وی در این مدت دست به کارگردانی چندین فیلم صامت می‌زند که «همسر زن سرخپوست» (1914) به عنوان نخستین فیلم پارامونت پیکچرز و نخستین فیلم بلندی که در هالیوود تولید شد، دارای اهمیت تاریخی است. این فیلم با همکاری «اسکار افل» کارگردانی شد. دمیل در نگارش و تهیه‌کنندگی (در کنار لاسکی) این فیلم نیز سهیم بود و در یک نقش نیز حضور پیدا کرد.
شهرت دمیل در اواخر دهه 10 و اوایل دهه 20 و با تولید فیلم‌هایی چون «10 فرمان» (1923) و «پادشاه پادشاهان» (1927) وارد مرحله تازه‌ای می‌شود. او به جای سرمایه‌گذاری روی هنرپیشه‌های مطرح بیشتر روی ارزش‌های تولیدی یک فیلم تاکید می‌کرد. دمیل خود باعث پیشرفت و ظهور ستاره‌های سینما می‌شد که در میان آنها می‌توان به «گلوریا سوانسون» اشاره کرد. وی همچنین به سختگیری و داشتن رفتاری مستبدانه هنگام فیلمبرداری شهرت داشت. او در جایی خطاب به کارکنان خود می‌گوید: «شما برای جلب رضایت من اینجا هستید. هیچ چیز دیگری روی کره زمین اهمیت ندارد!»
اما او برای مخاطبان فیلم‌هایش اهمیت بسیاری قائل بود و این در جمله‌های معروفی که بر زبان می‌آورد کاملا مشخص بود. به گفته او حق همیشه با مخاطب بود و اینکه او فیلم‌هایش را برای مردم می‌ساخت نه منتقدان. دمیل همچنین از هنرپیشه‌هایی که از پذیرش صحنه‌های مخاطره‌آمیز اجتناب می‌کردند، بیزار بود. نمونه این اتفاقات در فیلم «سامسون و دلیله»(1949) روی می‌دهد؛ زمانی که «ویکتور ماتور» از کشتی گرفتن با شیری رام که دندان‌هایش را هم کشیده بودند خودداری می‌کند.
این کارگردان در بین سال‌های 1936 تا 1944 اجرا و کارگردانی برنامه محبوب رادیویی «تئاتر لوکس رادیو» را برعهده داشت. این برنامه یک اقتباس رادیویی یک ساعته از پرطرفدارترین فیلم‌های روز بود که غالبا با حضور ستارگان اصلی فیلم و نام‌های بزرگ هالیوودی همراه بود اما مجادله‌های آمیخته با سیاست که بین دمیل و فدراسیون هنرمندان رادیوی آمریکا به وجود آمد، ابتدا باعث تعلیق و در نهایت مانع ادامه فعالیت وی در این زمینه شد. دمیل در سال 1952 و با کارگردانی فیلم «بزرگ‌ترین نمایش جهان» در کنار نامزدی بهترین کارگردانی، موفق به دریافت اسکار بهترین فیلم سال می‌شود. او همچنین در سال 1956 دست به بازسازی فیلم «10 فرمان» می‌زند که تفاوت‌های بسیاری نسبت به نسخه سال 1923 آن داشت. هنگام تولید این فیلم، دمیل دچار سکته قلبی می‌شود اما با کمک دخترش و برخلاف نظر پزشک پس از مدت کوتاهی دوباره به صحنه بازمی‌گردد. وی در سال‌های 1918 و 1931 نیز دست به بازسازی نخستین فیلم خود یعنی «همسر زن سرخپوست» می‌زند که از این نظر تنها کارگردانی است که یک اثر خود را دوباره‌سازی کرده است. شاید از نظر دمیل یکی از دلایل برای بازسازی فیلم‌هایش پیشرفت صعودی سینما و تکنیک‌های مربوط به آن بود.
دمیل در اواخر عمر خود تصمیم می‌گیرد تا یکی دیگر از فیلم‌های خود را بازسازی کند اما ضعف جسمانی او را بر این می‌دارد تا از داماد خود یعنی «آنتونی کوئین» بخواهد تا کارگردانی آن را برعهده بگیردکه با وجود عملکرد خوب هنرپیشه‌هایی چون «چارلتون هیستون» و «یول برینر» و صرفنظر از صحنه‌های چشمگیر نبرد، نتیجه کار چندان مورد تایید دمیل نبود. دمیل در طول حیات حرفه‌ای خود دست به خلق بیش از 70 فیلم زد و در ساخت بسیاری دیگر نیز شرکت کرد.
سرانجام در سال 1959 این کارگردان بر اثر مشکلات قلبی درگذشت و در هالیوود به خاک سپرده شد. وی در این زمان 77 سال داشت. جایزه سالانه یک عمر موفقیت هنری گلدن گلاب برای بزرگداشت او نامگذاری شد و همچنین ستاره‌ای را در راهروی مشاهیر هالیوود به یاد وی نامگذاری کردند. مشاهیر
درباره «سسیل بی‌دمیل»
هیچ چیز اهمیت ندارد!
زمانی که صحبت از کارگردان‌های تاثیرگذار تاریخ سینما به میان می‌آید، ممکن است نام‌های بزرگی چون «جان فورد» و «هوارد هاوکس» پیش از هر کارگردان دیگری به ذهن‌ها خطور کند، اما هرگز نمی‌توان «سسیل بی‌دمیل» را در چنین فهرستی از قلم انداخت. وی در کنار فورد و نام‌های دیگری مانند «دی دبلیو گریفیث» از پیشگامان سینمای با کلام در آمریکا و جهان به شمار می‌آید.
«سسیل بلونت دمیل» در دوازدهم آگوست 1881 و در ایالت ماساچوست آمریکا به دنیا آمد. او 12 سال بیشتر نداشت که پدرش را از دست داد و تمام مسؤولیت‌های زندگی را مادرش برعهده گرفت. وی در خانواده‌ای متولد شد که با دنیای نمایش بیگانه نبود چرا که والدین سسیل هردو نمایشنامه‌نویس بودند. وی همچنین به دنبال برادرش «ویلیام» راهی آکادمی هنرهای دراماتیک نیویورک می‌شود و در سال 1900 فعالیت هنری خود را آغاز می‌کند. در سال 1913، دمیل به همراه «جس لاسکی» و «ساموئل گلدوین» کمپانی فیلم لاسکی را پایه‌گذاری می‌کنند که یک سال بعد به کالیفرنیا تغییر مکان می‌دهد و پس از مدتی به «پارامونت پیکچرز» تغییر نام می‌دهد. این کمپانی در حال حاضر یکی از معتبرترین شرکت‌های فیلمسازی جهان به شمار می‌رود. وی در این مدت دست به کارگردانی چندین فیلم صامت می‌زند که «همسر زن سرخپوست» (1914) به عنوان نخستین فیلم پارامونت پیکچرز و نخستین فیلم بلندی که در هالیوود تولید شد، دارای اهمیت تاریخی است. این فیلم با همکاری «اسکار افل» کارگردانی شد. دمیل در نگارش و تهیه‌کنندگی (در کنار لاسکی) این فیلم نیز سهیم بود و در یک نقش نیز حضور پیدا کرد.
شهرت دمیل در اواخر دهه 10 و اوایل دهه 20 و با تولید فیلم‌هایی چون «10 فرمان» (1923) و «پادشاه پادشاهان» (1927) وارد مرحله تازه‌ای می‌شود. او به جای سرمایه‌گذاری روی هنرپیشه‌های مطرح بیشتر روی ارزش‌های تولیدی یک فیلم تاکید می‌کرد. دمیل خود باعث پیشرفت و ظهور ستاره‌های سینما می‌شد که در میان آنها می‌توان به «گلوریا سوانسون» اشاره کرد. وی همچنین به سختگیری و داشتن رفتاری مستبدانه هنگام فیلمبرداری شهرت داشت. او در جایی خطاب به کارکنان خود می‌گوید: «شما برای جلب رضایت من اینجا هستید. هیچ چیز دیگری روی کره زمین اهمیت ندارد!»
اما او برای مخاطبان فیلم‌هایش اهمیت بسیاری قائل بود و این در جمله‌های معروفی که بر زبان می‌آورد کاملا مشخص بود. به گفته او حق همیشه با مخاطب بود و اینکه او فیلم‌هایش را برای مردم می‌ساخت نه منتقدان. دمیل همچنین از هنرپیشه‌هایی که از پذیرش صحنه‌های مخاطره‌آمیز اجتناب می‌کردند، بیزار بود. نمونه این اتفاقات در فیلم «سامسون و دلیله»(1949) روی می‌دهد؛ زمانی که «ویکتور ماتور» از کشتی گرفتن با شیری رام که دندان‌هایش را هم کشیده بودند خودداری می‌کند.
این کارگردان در بین سال‌های 1936 تا 1944 اجرا و کارگردانی برنامه محبوب رادیویی «تئاتر لوکس رادیو» را برعهده داشت. این برنامه یک اقتباس رادیویی یک ساعته از پرطرفدارترین فیلم‌های روز بود که غالبا با حضور ستارگان اصلی فیلم و نام‌های بزرگ هالیوودی همراه بود اما مجادله‌های آمیخته با سیاست که بین دمیل و فدراسیون هنرمندان رادیوی آمریکا به وجود آمد، ابتدا باعث تعلیق و در نهایت مانع ادامه فعالیت وی در این زمینه شد. دمیل در سال 1952 و با کارگردانی فیلم «بزرگ‌ترین نمایش جهان» در کنار نامزدی بهترین کارگردانی، موفق به دریافت اسکار بهترین فیلم سال می‌شود. او همچنین در سال 1956 دست به بازسازی فیلم «10 فرمان» می‌زند که تفاوت‌های بسیاری نسبت به نسخه سال 1923 آن داشت. هنگام تولید این فیلم، دمیل دچار سکته قلبی می‌شود اما با کمک دخترش و برخلاف نظر پزشک پس از مدت کوتاهی دوباره به صحنه بازمی‌گردد. وی در سال‌های 1918 و 1931 نیز دست به بازسازی نخستین فیلم خود یعنی «همسر زن سرخپوست» می‌زند که از این نظر تنها کارگردانی است که یک اثر خود را دوباره‌سازی کرده است. شاید از نظر دمیل یکی از دلایل برای بازسازی فیلم‌هایش پیشرفت صعودی سینما و تکنیک‌های مربوط به آن بود.
دمیل در اواخر عمر خود تصمیم می‌گیرد تا یکی دیگر از فیلم‌های خود را بازسازی کند اما ضعف جسمانی او را بر این می‌دارد تا از داماد خود یعنی «آنتونی کوئین» بخواهد تا کارگردانی آن را برعهده بگیردکه با وجود عملکرد خوب هنرپیشه‌هایی چون «چارلتون هیستون» و «یول برینر» و صرفنظر از صحنه‌های چشمگیر نبرد، نتیجه کار چندان مورد تایید دمیل نبود. دمیل در طول حیات حرفه‌ای خود دست به خلق بیش از 70 فیلم زد و در ساخت بسیاری دیگر نیز شرکت کرد.
سرانجام در سال 1959 این کارگردان بر اثر مشکلات قلبی درگذشت و در هالیوود به خاک سپرده شد. وی در این زمان 77 سال داشت. جایزه سالانه یک عمر موفقیت هنری گلدن گلاب برای بزرگداشت او نامگذاری شد و همچنین ستاره‌ای را در راهروی مشاهیر هالیوود به یاد وی نامگذاری کردند. ارسال نظر
پربیننده