بالای شهر، مرکز شهر و پایین شهر در کلانشهری چون تهران هر کدام مفاهیم خاصی را به ذهن شهروندان متبادر می‌کند. به عنوان مثال اغلب ساختمان‌های اداری و مراکز دولتی در مرکز شهر واقع شده‌اند و بالاشهر و
پایین شهر تفاوت‌هایی از نظر امکانات شهری با یکدیگر دارند به طوری که همواره برطرف کردن تمایزهای موجود در تقسیم امکانات شهری بالا و پایین تهران به عنوان یکی از محورهای فعالیت شهرداری مطرح می‌شود. با توجه به این تقسیم‌بندی عامیانه اما پذیرفته شده برای کلانشهری چون تهران، سعی کردیم نیم نگاهی نیز به تقسیمات شهری در چند پایتخت اروپایی و آسیایی داشته باشیم.
بروکسل، پایتخت بلژیک که به علت تعهد بلژیکی‌ها به موازین اخلاقی خاص خودشان به جمهوری‌اسلامی اروپا شهرت دارد از نظر تقسیمات شهری به دو بخش کاملا متمایز تقسیم می‌شود. به اصطلاح خودمانی‌تر بالاشهر و پایین شهر بروکسل به طرز آشکاری با یکدیگر متفاوت هستند. در واقع مرکز شهر که جاذبه‌های گردشگری فراوانی نیز دارد، بافتی قدیمی و سنتی دارد که بیشتر محل سکونت کارگرها و مهاجران است. البته در همین بخش مرکزی با خیابان‌های تنگ و تاریکی که رستوران‌های زیادی در امتداد آنها قرار گرفته پرجاذبه‌ترین مکان توریستی این کشور یعنی میدان گراندپالاس خودنمایی می‌کند. اطراف این میدان را خانه‌های قدیمی قرن 17 پرکرده است و این میدان جایگاهی برای جشن‌ها و گردهمایی‌های بلژیکی‌ها محسوب می‌شود. بروکسل به گرامی داشتن و اهمیت دادن به تاریخش مشهور است به همین دلیل جز منطقه مرکزی شهر یا همان پایین شهر که سعی شده دست‌نخورده باقی بماند موزه‌های زیادی نیز در این شهر فعال هستند، اما بخش مدرن این شهر که به اعتقاد شهرسازان شهری خطی است پر از ساختمان‌های مجلل و بلندی است که از جمله آنها می‌توان به پارلمان اروپای متحد اشاره کرد. در واقع در سال 1930 طرح شهر درخشان در کنگره بروکسل تصویب شد تا بالاشهر پایتخت بلژیک بر اساس ایده‌های شهرسازی «لوکوربوزیه» شکل بگیرد. گفتنی است پرتراکم‌ترین مناطق بلژیک در واقع در اطراف بروکسل واقع است.
آنچه این شهر را از دیگر پایتخت‌های جهان متمایز می‌کند تنها هنر فاخر آن نیست بلکه قانونی است که به موجب آن تنها ساختمان شهرداری بروکسل را به عنوان پایتخت کشور بلژیک معرفی می‌کند.
در پاریس، پایتخت فرانسه نیز تقسیمات شهری مشابهی را شاهد هستیم به طوری که به موجب قانون سختگیرانه ساخت و ساز در منطقه مرکزی پاریس اغلب ساختمان‌های بلند و مرتفع اداری و دولتی به حاشیه شهر منتقل شده‌اند. در پاریس نه تنها مؤسسات تجاری، دانشگاه‌ها و وزارتخانه‌ها در منطقه‌ای موسوم به لادفانس تأسیس شده‌اند بلکه خانه‌ها هم بیشتر در حاشیه شهر قرار دارند. این قوانین که به موجب آنها بافت سنتی این شهر حفظ می‌شود از سوی دیگر موجب بزرگ و بزرگ‌تر شدن این شهر شده است.
با نگاهی به شهرهای آسیایی نیز می‌توانیم شاهد اعمال سیاست‌هایی از این دست باشیم. به عنوان مثال در بانکوک خیابان عریضی به ساختمان‌های دولتی و اداری اختصاص دارد. این خیابان که اغلب بناهای آن به عنوان مایملک پادشاه به رنگ زرد است کمی از مرکز شهر فاصله دارد. در واقع مرکز شهر بانکوک که برای زندگی نیز جای چندان مناسبی نیست بیشتر بافت تجاری دارد و بالاشهرنشین‌ها ترجیح می‌دهند درمنطقه‌ای در حاشیه شهر در خانه‌های ویلایی بزرگ زندگی کنند. مساحت خانه‌های آپارتمانی در بانکوک عموما تنها 25 مترمربع است و به همین دلیل خانواده‌هایی که فرزند دارند، سعی می‌کنند در خانه‌های ویلایی در محله‌ای نزدیک باغ‌وحش این شهر که با مرکز شهر فاصله دارد، زندگی کنند. نگاهی به چگونگی تقسیمات شهری در جهان
ساختمان‌های اداری کجای شهر هستند؟
بالای شهر، مرکز شهر و پایین شهر در کلانشهری چون تهران هر کدام مفاهیم خاصی را به ذهن شهروندان متبادر می‌کند. به عنوان مثال اغلب ساختمان‌های اداری و مراکز دولتی در مرکز شهر واقع شده‌اند و بالاشهر و
پایین شهر تفاوت‌هایی از نظر امکانات شهری با یکدیگر دارند به طوری که همواره برطرف کردن تمایزهای موجود در تقسیم امکانات شهری بالا و پایین تهران به عنوان یکی از محورهای فعالیت شهرداری مطرح می‌شود. با توجه به این تقسیم‌بندی عامیانه اما پذیرفته شده برای کلانشهری چون تهران، سعی کردیم نیم نگاهی نیز به تقسیمات شهری در چند پایتخت اروپایی و آسیایی داشته باشیم.
بروکسل، پایتخت بلژیک که به علت تعهد بلژیکی‌ها به موازین اخلاقی خاص خودشان به جمهوری‌اسلامی اروپا شهرت دارد از نظر تقسیمات شهری به دو بخش کاملا متمایز تقسیم می‌شود. به اصطلاح خودمانی‌تر بالاشهر و پایین شهر بروکسل به طرز آشکاری با یکدیگر متفاوت هستند. در واقع مرکز شهر که جاذبه‌های گردشگری فراوانی نیز دارد، بافتی قدیمی و سنتی دارد که بیشتر محل سکونت کارگرها و مهاجران است. البته در همین بخش مرکزی با خیابان‌های تنگ و تاریکی که رستوران‌های زیادی در امتداد آنها قرار گرفته پرجاذبه‌ترین مکان توریستی این کشور یعنی میدان گراندپالاس خودنمایی می‌کند. اطراف این میدان را خانه‌های قدیمی قرن 17 پرکرده است و این میدان جایگاهی برای جشن‌ها و گردهمایی‌های بلژیکی‌ها محسوب می‌شود. بروکسل به گرامی داشتن و اهمیت دادن به تاریخش مشهور است به همین دلیل جز منطقه مرکزی شهر یا همان پایین شهر که سعی شده دست‌نخورده باقی بماند موزه‌های زیادی نیز در این شهر فعال هستند، اما بخش مدرن این شهر که به اعتقاد شهرسازان شهری خطی است پر از ساختمان‌های مجلل و بلندی است که از جمله آنها می‌توان به پارلمان اروپای متحد اشاره کرد. در واقع در سال 1930 طرح شهر درخشان در کنگره بروکسل تصویب شد تا بالاشهر پایتخت بلژیک بر اساس ایده‌های شهرسازی «لوکوربوزیه» شکل بگیرد. گفتنی است پرتراکم‌ترین مناطق بلژیک در واقع در اطراف بروکسل واقع است.
آنچه این شهر را از دیگر پایتخت‌های جهان متمایز می‌کند تنها هنر فاخر آن نیست بلکه قانونی است که به موجب آن تنها ساختمان شهرداری بروکسل را به عنوان پایتخت کشور بلژیک معرفی می‌کند.
در پاریس، پایتخت فرانسه نیز تقسیمات شهری مشابهی را شاهد هستیم به طوری که به موجب قانون سختگیرانه ساخت و ساز در منطقه مرکزی پاریس اغلب ساختمان‌های بلند و مرتفع اداری و دولتی به حاشیه شهر منتقل شده‌اند. در پاریس نه تنها مؤسسات تجاری، دانشگاه‌ها و وزارتخانه‌ها در منطقه‌ای موسوم به لادفانس تأسیس شده‌اند بلکه خانه‌ها هم بیشتر در حاشیه شهر قرار دارند. این قوانین که به موجب آنها بافت سنتی این شهر حفظ می‌شود از سوی دیگر موجب بزرگ و بزرگ‌تر شدن این شهر شده است.
با نگاهی به شهرهای آسیایی نیز می‌توانیم شاهد اعمال سیاست‌هایی از این دست باشیم. به عنوان مثال در بانکوک خیابان عریضی به ساختمان‌های دولتی و اداری اختصاص دارد. این خیابان که اغلب بناهای آن به عنوان مایملک پادشاه به رنگ زرد است کمی از مرکز شهر فاصله دارد. در واقع مرکز شهر بانکوک که برای زندگی نیز جای چندان مناسبی نیست بیشتر بافت تجاری دارد و بالاشهرنشین‌ها ترجیح می‌دهند درمنطقه‌ای در حاشیه شهر در خانه‌های ویلایی بزرگ زندگی کنند. مساحت خانه‌های آپارتمانی در بانکوک عموما تنها 25 مترمربع است و به همین دلیل خانواده‌هایی که فرزند دارند، سعی می‌کنند در خانه‌های ویلایی در محله‌ای نزدیک باغ‌وحش این شهر که با مرکز شهر فاصله دارد، زندگی کنند. ارسال نظر
پربیننده