شبیه آثارش بود!

گروه فرهنگ و هنر: زمزمه شباهت استاد صنعتی و آثارش از زبان دختر وی و همچنین شنیدن سخنان شاگردش که می‌گفت «از پس مرگ غریبانه استاد بزرگ نقاشی و مجسمه‌سازی، آقاسیدعلی‌اکبر صنعتی بی‌گزافه و اغراق،‌ همه‌گاه در این اندیشه و خیال بودم که باری نزدیک به ربع قرن زندگی در کنار او و معاشرت‌های مکرر، شرحی را به رشته تحریر درآورم از ناگفته‌ها و ناشنیدنی‌هایی از زبان آن مرد مردستان» شکوه دستان سید‌علی‌اکبر صنعتی را در نظر هر هنردوستی دوچندان می‌کند. در چهارمین نشست پژوهشی هنر ویژه نکوداشت مرحوم استاد علی‌اکبر صنعتی عصر روز سه‌شنبه نهم تیرماه هنرمندان بسیاری از عرصه تجسمی در نگارخانه بزرگ تهران گرد هم جمع شدند و از آنچه بر دستان صنعتی گذشته است،‌ سخن گفتند و سخن شنیدند. رنجور از واژه «استاد»... در ابتدای این نشست هادی سیف با اشاره به اینکه حدود ربع قرن با زنده‌یاد صنعتی زندگی کرده، گفت: او می‌گفت گاهی فکر می‌کنم اگر من هم مثل دیگران از کودکی زندگی رو به راهی داشتم و غم نانی نداشتم بسا امروز آدمی بودم بی‌‌خیال و مرفه با خاطراتی خوش و ناخوش از عمری به بیهودگی طی شده و به عبث رفته از کف. چون نادارم آزاد‌ه‌ام،‌ بی‌خیال جنگ وارثان. سیف با اشاره به اینکه صنعتی همواره حقیقت را بیان می‌کرد و در زندگی‌اش سادگی و بی‌آلایشی بسیار آشکار بود،‌ گفت: وی هنرمندی متواضع بود و از واژه استاد رنجور می‌شد زیرا معتقد بود زمانی این واژه به کمال‌الملک نسبت داده می‌شد، ولی حالا از منزلتش کاسته شده و به هر کسی استاد می‌گویند! زنده‌یاد صنعتی پیرامون نقاشی معاصر سخت دلواپس بود و نگران از آینده میراثی که به قول خودش چند و چندین‌بار عالمگیر شده بود و سبب‌ساز حیرت جهانیان. وی با اشاره به اینکه صنعتی هنرمند واقعی را کسی می‌دانست که انسانی واقعی باشد، گفت: همیشه می‌گفت کمال‌الملک اول انسان والا و صدیق و درست‌کرداری بود و بعد نقاشی بی‌همتا. هنرمند در خیل مردم است که هنرش معنا پیدا می‌کند و بدون هنر مردم هنرمند هیچ است و هنرش پوچ. هنرمند باید الگوی راستی و درستکاری در جامعه باشد. پیشگام مجسمه سازی معاصر در ادامه این مراسم «حمید شانس» نیز در شرح آثار و نقد و تحلیل آنها گفت: صنعتی از پیشگامان مجسمه‌سازی معاصر است. صنعتی سه ویژگی داشت؛ نخستین آن شخصیت هنری و فردی «علی‌اکبر صنعتی» است. صنعتی هنرمندی است که شخصیت منحصر به فردی داشت و این خصلت از قابلیت‌های هنر معاصر است، دوم مساله تعهد هنرمند است و سوم بدعت و صنعت که هنوز هم قابل استفاده است و من جایگاه این سه مساله را در مجموعه آثار ایشان می‌بینم. شانس بیان داشت: هنرمندان بزرگ پیوندی عمیق با محیط اطرافشان دارند و با رشد خودشان محیط خود را نیز رشد می‌دهند که تأثیری متفاوت در دوره بعد دارد و صنعتی از این چارچوب مجزا نیست. وی ادامه داد: فضای کار و زندگی استاد، فضای سختی و رنج است اما فضای رشد و هدفمندی است و صنعتی مصداق کامل این گفته «رومن رولان» است که «او متعلق به جان‌هایی است که رنج می‌برند، پیکار می‌کنند و پیروز می‌شوند.» نگاه او به مضامین، نگاه از درون و نگاه به خود است. او از عناصری مانند رنج، فقر و سختی، تولید ثروت یا آثاری با غنای هنری می‌کرد. در ادامه این مراسم فرزند علی‌اکبر صنعتی نیز جملات کوتاهی را در وصف پدرش بیان کرد و گفت: من صنعتی را از آثارش جدا نمی‌دیدم، پدرم شبیه آثارش بود.