یکی از مشکلات والدین در تربیت کودکان وقتی پیش میآید که کودک به دلایل گوناگونی دچار اختلالات خلقی شود. اغلب والدین نمیدانند دلیل این بدرفتاریها و کجخلقیها چیست و گاهی واکنشهای تندی را در پاسخ به این رفتارها نشان میدهند که باعث تشدید این رفتارها میشود، غافل از اینکه به گفته روانشناسان کودک اگر این اختلالات خلقی ژنتیکی نباشد، معمولا ریشه در رفتار نادرست والدین دارد. کودکان آمیزهای از رفتار بزرگترها و محیط زندگی خود هستند و نباید آنها را به دلایل رفتارهای بد سرزنش کرد. روانشناسان بر این باورند که در مرحله اول باید به اصلاح رفتار والدین در قبال کودکان پرداخت و پس از ارائه آموزشها و مهارتهای لازم به آنها مشخص کرد که علت اختلالات خلقی در کودک چیست تا با کنترل شرایطی که بدرفتاری را تشدید میکند شروع به شخصیتسازی در کودکان کرد. کتایون خوشابی، فوقتخصص روانپزشکی کودک درباره علل بدرفتاری کودکان میگوید: در مقابله با کودکان بدرفتار، والدین به هیچوجه نباید رفتار نامناسبی از خود نشان دهند، مثلا بددهنی کودکان یکی از مشکلات والدین است که در بسیاری از موارد خود والدین در بروز آن نقش دارند و کودکان صرفا از روی تقلید این الفاظ را به کار میبرند. بعضی واکنشهای غلط والدین نیز باعث تقویت رفتارهای نادرست کودک میشود، مثلا لبخند زدن اتفاقی به حرف زشتی که یک کودک دو، سه ساله میزند یا پاسخ مثبت دادن به خواستهای کودک وقتی از داد و فریاد و بددهنی برای رسیدن به خواستهاش استفاده میکند. وی بر این باور است که یکی از مهمترین اصول در تعلیم فرزندان ارائه یک الگوی صحیح و سالم است، ولی سرزنش و انتقادهای مکرر عامل مهمی در تشدید رفتارهای بد در کودکان است و کودکانی که بهطور مرتب رفتارشان تحت نکوهش قرار میگیرد و رفتارهای مثبتشان تشویق نمیشود، بدرفتار میشوند. خوشابی اظهار داشت: در برنامههای رفتاری همواره تشویق مورد تأکید است و در صورتی که تشویق موثر نبود، تنبیه به صورت محرومیت از برخی مسائل در نظر گرفته میشود و درباره این محرومیت نیز باید از پیش به کودک هشدار داده شود و ضرورت دارد تا به تفاوتهای فردی کودکان توجه شده و هر کودکی در جایگاه خودش تشویق شود. چگونه با اختلالات خلقی کودکان رفتار کنیم
یکی از مشکلات والدین در تربیت کودکان وقتی پیش میآید که کودک به دلایل گوناگونی دچار اختلالات خلقی شود. اغلب والدین نمیدانند دلیل این بدرفتاریها و کجخلقیها چیست و گاهی واکنشهای تندی را در پاسخ به این رفتارها نشان میدهند که باعث تشدید این رفتارها میشود، غافل از اینکه به گفته روانشناسان کودک اگر این اختلالات خلقی ژنتیکی نباشد، معمولا ریشه در رفتار نادرست والدین دارد. کودکان آمیزهای از رفتار بزرگترها و محیط زندگی خود هستند و نباید آنها را به دلایل رفتارهای بد سرزنش کرد. روانشناسان بر این باورند که در مرحله اول باید به اصلاح رفتار والدین در قبال کودکان پرداخت و پس از ارائه آموزشها و مهارتهای لازم به آنها مشخص کرد که علت اختلالات خلقی در کودک چیست تا با کنترل شرایطی که بدرفتاری را تشدید میکند شروع به شخصیتسازی در کودکان کرد. کتایون خوشابی، فوقتخصص روانپزشکی کودک درباره علل بدرفتاری کودکان میگوید: در مقابله با کودکان بدرفتار، والدین به هیچوجه نباید رفتار نامناسبی از خود نشان دهند، مثلا بددهنی کودکان یکی از مشکلات والدین است که در بسیاری از موارد خود والدین در بروز آن نقش دارند و کودکان صرفا از روی تقلید این الفاظ را به کار میبرند. بعضی واکنشهای غلط والدین نیز باعث تقویت رفتارهای نادرست کودک میشود، مثلا لبخند زدن اتفاقی به حرف زشتی که یک کودک دو، سه ساله میزند یا پاسخ مثبت دادن به خواستهای کودک وقتی از داد و فریاد و بددهنی برای رسیدن به خواستهاش استفاده میکند. وی بر این باور است که یکی از مهمترین اصول در تعلیم فرزندان ارائه یک الگوی صحیح و سالم است، ولی سرزنش و انتقادهای مکرر عامل مهمی در تشدید رفتارهای بد در کودکان است و کودکانی که بهطور مرتب رفتارشان تحت نکوهش قرار میگیرد و رفتارهای مثبتشان تشویق نمیشود، بدرفتار میشوند. خوشابی اظهار داشت: در برنامههای رفتاری همواره تشویق مورد تأکید است و در صورتی که تشویق موثر نبود، تنبیه به صورت محرومیت از برخی مسائل در نظر گرفته میشود و درباره این محرومیت نیز باید از پیش به کودک هشدار داده شود و ضرورت دارد تا به تفاوتهای فردی کودکان توجه شده و هر کودکی در جایگاه خودش تشویق شود. ارسال نظر
پربیننده