تا چند دهه پیش، غایت خواسته و آرزوی هر جوانی کسب یک شغل دولتی یا ادامه حرفه پدر و پدر بزرگ خود بود. شغل دولتی امنیت خاطر لازم را برای مردها و زن‌های نسل پیشین فراهم می‌کرد و شخص با پیشرفت تدریجی در حرفه خود، از حقوق و مزایای مناسب برخوردار می‌شد. امروزه با تغییر شرایط جامعه تنها با یافتن یک شغل نگرانی‌ها از بین نمی‌رود و گاهی به استرس شغلی تبدیل می‌شود. استرس شغلی یکی از بزرگ‌ترین معضلات جوامع شهری به شمار می‌رود؛ استرسی که حتی صاحبان رویایی‌ترین مشاغل هم از آن در امان نیستند. استرس یا فشار روانی به معنی فشار و نیرویی است که از انواع عوامل درونی و بیرونی فرد ناشی می‌شود و بر رفتار او تاثیر می‌گذارد. بسیاری از اندیشمندان معتقدند، اندکی استرس موجب بهبود عملکرد افراد می‌شود اما در صورتی که میزان این استرس افزایش یابد اثرات مخربی بر فرد خواهد گذاشت.
دو پژوهشگر به نام‌های «ایوانس ویج» و «ماته‌سون» درسال١٩٨٠ اظهار داشته‌اند که استرس شغلی زمانی رخ می‌دهد که بین اظهارات و خواسته‌های فرد و خواسته‌ها و انتظارات سازمان ناسازگاری وجود داشته باشد. از دیگر عوامل استرس‌زا به ویژگی‌های شغل می‌توان اشاره کرد. این ویژگی‌ها عبارتند از: آهنگ کار، تکرار کار، نوبت کاری، ویژگی‌های مربوط به وظیفه و کیفیت روابط کارکنان در محیط کار. دكتر شیرکوند از جمله روانپزشكاني است كه در مورد استرس‌هاي شغلي مطالعه و تحقيق مي‌كند. ايشان درباره استرس و اثرات آن در زندگی فرد می‌گوید: «همان‌طور که تکنولوژی پیشرفت می‌کند، عوامل استرس‌زا هم بیشتر می‌شود. » این روانپزشک می‌افزاید: «استرس یک معضل نیست، بلکه هرکس به اندازه ظرفیت خود تحت تأثیر عوامل استرس‌زا قرار می‌گیرد، بنابراین باید روش‌هایی را برای مقابله با استرس پیدا کنیم. البته این روش‌ها با توجه به ویژگی‌های افراد در همه یکسان نیست. در صورت آگاهی از پیشینه و ساختار شخصیتی و خلق و خوی فرد، می‌توان واکنش او را در برابر وضعیت‌های تنش‌زا و پراسترس پیش‌بینی کرد. پاداش و تنبیه به میزان درست و بموقع می‌تواند آثار ناشی از استرس و فشارهای روانی را تا حدی تقلیل دهد و نقش مهمی در حفظ سلامتی فرد ایفا کند».
اثرات استرس شغلی
استرس شغلی شدید و مداوم و محیط کار نامناسب، در صورتی که شخص ظرفیت کافی پذیرش استرس را نداشته باشد تخریب‌کننده است. شخصی که تحت چنین شرایطی قرار دارد، به تدریج علائم افسردگی و خستگی مزمن در او آشکار می‌شود. مطالعات دانشگاه اوتاوا مبنی بر این است که کارکنان شاغل پراسترس زودتر پیر می‌شوند و فشار خون آنها نسبت به سطوح نرمال، بالاتر است. فشار کاری موجب فرسودگی روانی می‌شود؛ حالتی که با خستگی روحی و نگرش‌های منفی و بدبینانه نسبت به خود و دیگران همراه است. به گفته دكتر مقدم- روانپزشك- راه‌های زیادی برای کنترل استرس شغلی وجود دارد. این روانشناس و مشاور می‌گوید: یکی از بهترین روش‌ها، ورزش و تغذیه مناسب است. روش‌های دیگر بر موضوعات خاصی چون مدیریت زمان (کنترل زمان) و آموزش مداوم مهارت‌های اجتماعی مناسب توجه می‌کنند. مقدم می‌افزاید: توصیه‌هایی برای کاهش استرس وجود دارد که عبارتند از: از بیشترین مقدار تنفس (استراحت) در یک روز کاری بهره ببرید. قدری پیاده‌روی کنید، با همکارتان پیرامون مسائلی غیر از شغل صحبت کنید. چشم‌هایتان را به آرامی ببندید و چند نفس عمیق بکشید. استانداردهای قابل قبولی برای خود و دیگران در نظر بگیرید و انتظار کمال مطلوب را نداشته باشید. استرس‌های شغلی مزاحم
تا چند دهه پیش، غایت خواسته و آرزوی هر جوانی کسب یک شغل دولتی یا ادامه حرفه پدر و پدر بزرگ خود بود. شغل دولتی امنیت خاطر لازم را برای مردها و زن‌های نسل پیشین فراهم می‌کرد و شخص با پیشرفت تدریجی در حرفه خود، از حقوق و مزایای مناسب برخوردار می‌شد. امروزه با تغییر شرایط جامعه تنها با یافتن یک شغل نگرانی‌ها از بین نمی‌رود و گاهی به استرس شغلی تبدیل می‌شود. استرس شغلی یکی از بزرگ‌ترین معضلات جوامع شهری به شمار می‌رود؛ استرسی که حتی صاحبان رویایی‌ترین مشاغل هم از آن در امان نیستند. استرس یا فشار روانی به معنی فشار و نیرویی است که از انواع عوامل درونی و بیرونی فرد ناشی می‌شود و بر رفتار او تاثیر می‌گذارد. بسیاری از اندیشمندان معتقدند، اندکی استرس موجب بهبود عملکرد افراد می‌شود اما در صورتی که میزان این استرس افزایش یابد اثرات مخربی بر فرد خواهد گذاشت.
دو پژوهشگر به نام‌های «ایوانس ویج» و «ماته‌سون» درسال١٩٨٠ اظهار داشته‌اند که استرس شغلی زمانی رخ می‌دهد که بین اظهارات و خواسته‌های فرد و خواسته‌ها و انتظارات سازمان ناسازگاری وجود داشته باشد. از دیگر عوامل استرس‌زا به ویژگی‌های شغل می‌توان اشاره کرد. این ویژگی‌ها عبارتند از: آهنگ کار، تکرار کار، نوبت کاری، ویژگی‌های مربوط به وظیفه و کیفیت روابط کارکنان در محیط کار. دكتر شیرکوند از جمله روانپزشكاني است كه در مورد استرس‌هاي شغلي مطالعه و تحقيق مي‌كند. ايشان درباره استرس و اثرات آن در زندگی فرد می‌گوید: «همان‌طور که تکنولوژی پیشرفت می‌کند، عوامل استرس‌زا هم بیشتر می‌شود. » این روانپزشک می‌افزاید: «استرس یک معضل نیست، بلکه هرکس به اندازه ظرفیت خود تحت تأثیر عوامل استرس‌زا قرار می‌گیرد، بنابراین باید روش‌هایی را برای مقابله با استرس پیدا کنیم. البته این روش‌ها با توجه به ویژگی‌های افراد در همه یکسان نیست. در صورت آگاهی از پیشینه و ساختار شخصیتی و خلق و خوی فرد، می‌توان واکنش او را در برابر وضعیت‌های تنش‌زا و پراسترس پیش‌بینی کرد. پاداش و تنبیه به میزان درست و بموقع می‌تواند آثار ناشی از استرس و فشارهای روانی را تا حدی تقلیل دهد و نقش مهمی در حفظ سلامتی فرد ایفا کند».
اثرات استرس شغلی
استرس شغلی شدید و مداوم و محیط کار نامناسب، در صورتی که شخص ظرفیت کافی پذیرش استرس را نداشته باشد تخریب‌کننده است. شخصی که تحت چنین شرایطی قرار دارد، به تدریج علائم افسردگی و خستگی مزمن در او آشکار می‌شود. مطالعات دانشگاه اوتاوا مبنی بر این است که کارکنان شاغل پراسترس زودتر پیر می‌شوند و فشار خون آنها نسبت به سطوح نرمال، بالاتر است. فشار کاری موجب فرسودگی روانی می‌شود؛ حالتی که با خستگی روحی و نگرش‌های منفی و بدبینانه نسبت به خود و دیگران همراه است. به گفته دكتر مقدم- روانپزشك- راه‌های زیادی برای کنترل استرس شغلی وجود دارد. این روانشناس و مشاور می‌گوید: یکی از بهترین روش‌ها، ورزش و تغذیه مناسب است. روش‌های دیگر بر موضوعات خاصی چون مدیریت زمان (کنترل زمان) و آموزش مداوم مهارت‌های اجتماعی مناسب توجه می‌کنند. مقدم می‌افزاید: توصیه‌هایی برای کاهش استرس وجود دارد که عبارتند از: از بیشترین مقدار تنفس (استراحت) در یک روز کاری بهره ببرید. قدری پیاده‌روی کنید، با همکارتان پیرامون مسائلی غیر از شغل صحبت کنید. چشم‌هایتان را به آرامی ببندید و چند نفس عمیق بکشید. استانداردهای قابل قبولی برای خود و دیگران در نظر بگیرید و انتظار کمال مطلوب را نداشته باشید. ارسال نظر
پربیننده