در آغاز فصل جاری فوتبال اروپا و به دنبال سیاست‌های عجیب و غریب و همیشگی فلورنتینو پرس شاید هیچ‌یک از هواداران رئال‌مادرید امید به موفقیت تیمشان نداشتند و حتی بدبین‌ترها فکر می‌کردند فصلی به مراتب بدتر از فصل گذشته انتظارشان را می‌کشد اما فوتبال این بار روی دیگر سکه را به آنها نشان داده، حداقل تا به اینجای کار. فصل نقل و انتقالات به هیچ‌وجه برای هواداران رئال خواستنی نبود. آنها خواسته‌هایشان را کاملا در نقطه مقابل تصمیمات پرس می‌دیدند و نمی‌توانستند برخی خرید و فروش‌های پرس را هضم کنند. از یک‌سو کایخون جوان که بسیار به او دل‌بسته بودند تا در آینده‌ای نزدیک بتواند به عنوان یکی از محصولات آکادمی رئال بدرخشد و برایشان به مهره‌ای تبدیل شود و از پایه و اساس در دل تیم خودشان رشد کرده، از سوی دیگر هم گونزالو ایگوآین که می‌توان به جرات گفت اکثر
قریب به اتفاق دوستداران رئال بازی چشم‌نواز او را بارها و بارها به فوتبالی که بنزما در فصول گذشته ارائه داده بود ترجیح می‌دادند به یک باره به ناپولی فروخته شدند تا به نوعی آه از نهاد رئالی‌ها برخیزد و فصلی تلخ را برای تیمشان پیش‌بینی کنند. از سوی دیگر هر روز بیش از پیش انتقال قریب‌الوقوع گرت بیل به رئال‌مادرید با قیمتی هنگفت دهان به دهان می‌چرخید، آن هم در حالی که هواداران رئال معتقد بودند تیمشان بیش از پست وینگر، نیاز به مهره‌ای تمام‌عیار در نوک پیکان حمله را فریاد می‌زند اما این فریاد به گوش همه می‌رسید جز فلورنتینو پرس. آنها بر این باور بودند که بنزما آزموده‌ای است که آزمودنش خطاست و به هیچ‌وجه نمی‌تواند مهره‌ای قابل اتکا باشد، آن هم در حالی که آلترناتیوی به نام ایگوآین نیز برنابئو را ترک کرده و تحت هر شرایطی بنزما خیالش از فیکس بودن تقریبا راحت است اما گوش پرس هم به این حرف‌ها بدهکار نبود و او یک بار دیگر ترجیح داد ستاره‌ای اسم و رسم‌دار را با خرجی کلان به مادرید بیاورد و شاید نقص‌ها و ضعف‌هایش را در سایه چنین انتقالی پنهان کند. فروش مسعوت اوزیل در آخرین روز فصل
نقل و انتقالات، خاطره فروش ماکه‌له‌له را برای رئالی‌ها زنده کرد تا بنابر تجربه، آنها به این نتیجه برسند که از دست دادن اوزیل نیز همانند ستاره فرانسوی برایشان پشیمانی از دست دادن ستاره‌ای بزرگ را به‌بار می‌آورد. در کنار تمام این مسائل، بازی‌های آغازین فصل برای رئالی‌ها اصلا دلچسب نبود و در میانه‌های میدان یک حفره بزرگ کوچ اوزیل از برنابئو را یادآوری می‌کرد. اوزیلی که فرسنگ‌ها آن‌طرف‌تر برای توپچی‌ها دلبری می‌کرد. همین مسائل در آغاز کار هواداران رئال را بی‌نهایت ناامید کرده بود و آنها چشمشان آب نمی‌خورد که در این فصل هم گشایشی حاصل شود و کارلتو را به نوعی ادامه‌دهنده راه مورینیو در آخرین فصل حضورش در مادرید می‌دیدند اما طبق قانون نانوشته فوتبال، این بار هم پیش‌بینی‌ها درست
از آب درنیامد. رئال بهتر و بهتر شد و آهسته آهسته فوتبال روی خوشش را به هواداران رئال نشان داد. آنها بازی به بازی بهتر شدند و مهره‌هایی که هوادارانشان به آنها امید چندانی نداشتند روز به روز آماده‌تر به نظر می‌رسیدند. گرت بیل که در اولین نمایش‌هایش به‌رغم گلزنی یا دادن پاس گل، چندان با پازل رئال جور در نمی‌آمد به مهره‌ای قابل اتکا تبدیل شد و حالا و در حالی که 25 هفته از فصل گذشته و او هفته‌های زیادی را هم به علت مصدومیت از دست داده است آمار فوق‌العاده 10 گل و 9 پاس گل را در لالیگا از خود بر جای گذاشته است. علاوه بر بیل، کریم بنزما هم نمایشی فراتر از حد تصور از خود ارائه داده تا متوجه شویم همیشه فقدان یک رقیب ششدانگ برای یک بازیکن در یک تیم نمی‌تواند نکته‌ای منفی تلقی شود و ممکن است گاهی زمینه‌ساز حرکت رو به جلوی او شود. بنزما در این فصل بهترین روزهایش در رئال را تجربه می‌کند و حالا تا پایان هفته
بیست و پنجم لالیگا 14 گل به ثمر رسانده و 6 پاس گل نیز به هم‌تیمی‌هایش داده است. در کنار این دو، کریستیانو رونالدو هم در این فصل عملکردی خیره‌کننده داشته و با شروع فوق‌العاده‌اش در این فصل بار دیگر توپ طلا را به ویترین افتخارات رئالی‌ها اضافه کرده است. از سوی دیگر و در کنار این ستاره‌ها، بازیکنانی چون دی‌ماریا، په‌په، مارسلو و... به نظر می‌رسد کاملا احیا شده‌اند و در این فصل همگی در نتایج خوب رئال نقش بسزایی داشته‌اند. علاوه بر این، بازیکنان جوانی چون خسه رودریگز و ایسکو نیز هرگاه به کار گرفته شده‌اند ظهور ستاره‌هایی دیگر برای رئال را نوید داده‌اند. در کنار تمام این مسائل، آمار تدافعی آنها در این فصل نشان می‌دهد هر چه از آغاز فصل گذشته است رئال‌مادرید در فاز تدافعی بهتر و هماهنگ‌تر شده و برخلاف فصول گذشته و البته ابتدای فصل، درحال حاضر این تیم می‌تواند به دفاع قرص و محکم خود نیز ببالد و به موفقیت در این فصل امیدوارتر شود. همه این اتفاق‌های مثبت از رئالی که کمتر کسی در ابتدای فصل روی موفقیتش حساب باز می‌کرد، تیمی ساخته که خود را در فینال کوپادل‌ری و صدر جدول لالیگا می‌بیند و با قاطع‌ترین پیروزی در دور رفت مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان، صعودش را به جمع 8 تیم برتر این مسابقات حتمی کرده است. آنها در لالیگا تنها 6 بازی را بدون پیروزی سپری کرده‌اند. این اوصاف نشان می‌دهد حالا و تا به اینجای فصل شرایط برای رئال آنقدر مقتدرانه پیش رفته که هوادارانی که در آغاز کار امیدی به کارلتو و تیمش نداشتند، تا حدودی هم ناکامی فصل گذشته را فراموش کرده‌اند و هم مهر ستاره‌هایی که در فصل نقل و انتقالات از دست داده‌اند را از دل بیرون کرده‌اند و با امیدواری وصف‌نشدنی‌ای به آینده می‌نگرند.