گذشت زمان به من آموخته است زمانه اینچنین است و اگر نمی‌توانی با آن دربیفتی کنار بنشین. متاسفانه آنهایی که کار در دست‌شان نیست، دل‌هایشان یکی است، اما آنهایی که در کارند، حرف هم را نمی‌فهمند. دو‌دهه قبل مرحوم دهداری، استاد بزرگ فوتبال و اخلاق را برکنار و من را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کردند، اما در همان زمان مرحوم سیداحمد خمینی به فدراسیون نامه نوشت و گفت دهداری باید بماند ولی رئیس فدراسیون وقت استعفا کرد و گفت در انتخاب سرمربی تیم ملی ریاست فدراسیون اختیار تام دارد. بحث من با کفاشیان نیز همین است. به او می‌گویم بمان ولی مستقل باش و اگر ماندی خودت باش و از قداست فدراسیون دفاع و هر کسی را که انتخاب کردی از او حمایت کن. کفاشیان شخصیت بالایی دارد و مأخوذ به حیاست اما باید مستقل باشد. من کفاشیان را واقعا دوست دارم و نباید با شخصیت افراد بازی کرد. هر کسی باید خودش را اصلاح کند، خود را طماع نشان ندهد و خودستا و خودمحور نباشد. همه جنگ و دعوایی که در دنیا وجود دارد بر سر همین خودستایی است. کسی که در راس فدراسیون فوتبال قرار می‌گیرد، با احساس و شخصیت و شور و اشتیاق حداقل 50 میلیون نفر سروکار دارد و تنها کسی که می‌تواند از این حقوق دفاع کند باید این مسؤولیت را بپذیرد. من حرف‌هایم را قبلا زده‌ام چون قبلا صحبت کرده‌ام حالا حرفی برای گفتن ندارم. یک میهمانی عادی معمولی را با لباس عادی و معمولی می‌توان رفت ولی برای رفتن به میهمانی مجلل و ارزشمند باید از اول هفته امکانات را فراهم کرد. لباس و کفش و پارچه خرید. جام جهانی هم جایی است که بالاترین تکنیک‌ها و تاکتیک‌ها در آن به نمایش درمی‌آید و طولانی‌ترین مسیر را برای رسیدن به قله باید پیمود. حالا آقایان بررسی کنند که ما در این چهار سال چکار کردیم که حالا انتظار نتیجه داریم و از آن طرف بررسی کنند ببینند که کره، امارات و عربستان چه کرده‌اند. ما چه بذری پاشیده‌ایم که حالا بخواهیم آن را درو کنیم.در این چهار سال نصف وقت‌مان را تلف کردیم و بعد از آن فقط بحث کردیم و بحث و بحث و کار به جایی رسید که قطبی بین دو نیمه بازی مقاومت و پرسپولیس از بازیکنان خداحافظی کرد، اما به یکباره گفتند دایی سرمربی شد. نمی‌دانم چگونه قطبی آمد و رفت و دایی آمد و رفت. قطبی که 30 سال عمر خود را در آمریکا گذرانده به یکباره سر از ایران درمی‌آورد و بلافاصله سرمربی تیم ملی می‌شود. او چه می‌داند که ما در این 30 سال چه کشیده‌ایم و چه اتفاقاتی افتاده است. ما در کارهای‌مان ضابطه نداریم و براساس رابطه کار می‌کنیم. من حرف‌هایم را زده‌ام اما آنچه به جایی نرسد فریاد است. انتخاب سرمربی خیلی مهم است به عنوان مثال برانکو تا قبل از جام جهانی خوب کار کرد ولی حضور خوب در جام جهانی به یک مربی با کلاس بالاتر نیاز دارد. ما علت‌ها را رها کرده‌ایم و
به معلول چسبیده‌ایم.
* سرمربي سابق تيم ملي علت‌را رها كرده و به معلول چسبیده‌ایم!
گذشت زمان به من آموخته است زمانه اینچنین است و اگر نمی‌توانی با آن دربیفتی کنار بنشین. متاسفانه آنهایی که کار در دست‌شان نیست، دل‌هایشان یکی است، اما آنهایی که در کارند، حرف هم را نمی‌فهمند. دو‌دهه قبل مرحوم دهداری، استاد بزرگ فوتبال و اخلاق را برکنار و من را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کردند، اما در همان زمان مرحوم سیداحمد خمینی به فدراسیون نامه نوشت و گفت دهداری باید بماند ولی رئیس فدراسیون وقت استعفا کرد و گفت در انتخاب سرمربی تیم ملی ریاست فدراسیون اختیار تام دارد. بحث من با کفاشیان نیز همین است. به او می‌گویم بمان ولی مستقل باش و اگر ماندی خودت باش و از قداست فدراسیون دفاع و هر کسی را که انتخاب کردی از او حمایت کن. کفاشیان شخصیت بالایی دارد و مأخوذ به حیاست اما باید مستقل باشد. من کفاشیان را واقعا دوست دارم و نباید با شخصیت افراد بازی کرد. هر کسی باید خودش را اصلاح کند، خود را طماع نشان ندهد و خودستا و خودمحور نباشد. همه جنگ و دعوایی که در دنیا وجود دارد بر سر همین خودستایی است. کسی که در راس فدراسیون فوتبال قرار می‌گیرد، با احساس و شخصیت و شور و اشتیاق حداقل 50 میلیون نفر سروکار دارد و تنها کسی که می‌تواند از این حقوق دفاع کند باید این مسؤولیت را بپذیرد. من حرف‌هایم را قبلا زده‌ام چون قبلا صحبت کرده‌ام حالا حرفی برای گفتن ندارم. یک میهمانی عادی معمولی را با لباس عادی و معمولی می‌توان رفت ولی برای رفتن به میهمانی مجلل و ارزشمند باید از اول هفته امکانات را فراهم کرد. لباس و کفش و پارچه خرید. جام جهانی هم جایی است که بالاترین تکنیک‌ها و تاکتیک‌ها در آن به نمایش درمی‌آید و طولانی‌ترین مسیر را برای رسیدن به قله باید پیمود. حالا آقایان بررسی کنند که ما در این چهار سال چکار کردیم که حالا انتظار نتیجه داریم و از آن طرف بررسی کنند ببینند که کره، امارات و عربستان چه کرده‌اند. ما چه بذری پاشیده‌ایم که حالا بخواهیم آن را درو کنیم.در این چهار سال نصف وقت‌مان را تلف کردیم و بعد از آن فقط بحث کردیم و بحث و بحث و کار به جایی رسید که قطبی بین دو نیمه بازی مقاومت و پرسپولیس از بازیکنان خداحافظی کرد، اما به یکباره گفتند دایی سرمربی شد. نمی‌دانم چگونه قطبی آمد و رفت و دایی آمد و رفت. قطبی که 30 سال عمر خود را در آمریکا گذرانده به یکباره سر از ایران درمی‌آورد و بلافاصله سرمربی تیم ملی می‌شود. او چه می‌داند که ما در این 30 سال چه کشیده‌ایم و چه اتفاقاتی افتاده است. ما در کارهای‌مان ضابطه نداریم و براساس رابطه کار می‌کنیم. من حرف‌هایم را زده‌ام اما آنچه به جایی نرسد فریاد است. انتخاب سرمربی خیلی مهم است به عنوان مثال برانکو تا قبل از جام جهانی خوب کار کرد ولی حضور خوب در جام جهانی به یک مربی با کلاس بالاتر نیاز دارد. ما علت‌ها را رها کرده‌ایم و
به معلول چسبیده‌ایم.
* سرمربي سابق تيم ملي ارسال نظر
پربیننده