درباره شاعران و نویسندگان
به مناسبت روز قلم
قانونگذاران گمنام جامعه
متأسفانه کشور ما بسیار مناسبت محور است و از سوی دیگر، مناسبت‌ها در کشور ما مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌است. مناسبت‌هایی که در تقویم آورده شده بی‌تردید یک رویکرد مثبت برای سوق دادن توجه جامعه به آن مساله خاص است؛ اما در عمل، شاهد این واقعیت هستیم که از یکسو این اتفاق آنگونه‌ای که مدنظر است نمی‌افتد و از سوی دیگر کسانی در این میان کاسب‌کارانه برخورد می‌کنند. مثلاً وقتی روزی به نام یک شخصیت بزرگ نامگذاری می‌شود، شاهدیم که افراد بسیاری آمدند و انجمن‌ها و محافل مختلفی به نام آن شخصیت راه انداختند و از آن سود بردند و معمولاً ترجیع‌بند صحبت‌هایشان هم مظلومیت آن موضوع یا شخصیت است؛ ولی در عمل از امکاناتی که از مردم و مسؤولان کسب می‌کنند در راستای اهداف آن مؤسسه استفاده نمی‌کنند.
به اعتقاد من نامگذاری روزی در سال به نام روز قلم رویکرد مثبتی است به این مساله. جا دارد این روز جدی‌تر از این نگریسته شود و در چنین روزی از اصحاب این حوزه تقدیر شود. شاعران و نویسندگان، قانونگذاران گمنام جامعه بشریت هستند. در کنار این مسائل به مشکلات اهل قلم نیز رسیدگی شود و سعی شود که این امکان فراهم بیاید که اهل قلم در فضایی پر از آرامش و دغدغه به کار خود بپردازند و آثاری را به جامعه و نسل‌های بعد عرضه بدارند.
نامگذاری روز قلم در تقویم به طور رسمی، ابتکار هوشمندانه‌ای است اما این ابتکار باید با رویکرد هدفمندی روبه‌رو شود. به نوعی جای شگفتی دارد که حتی دوستان رسانه‌ای هم جهت پررنگ کردن این مناسبت تلاش نمی‌کنند، با آنکه خود آنها هم در این مناسبت سهیم هستند. جماعت اهل قلم انسان‌های نجیب و از خود گذشته‌ای هستند که من فکر می‌کنم بیش از دیگر اشخاص جامعه تلاش می‌کنند، چون در کنار مشاغلی که دارند کار نوشتن را هم انجام می‌دهند.
در کشور ما نویسندگی هنوز به عنوان یک شغل به رسمیت شناخته نشده در حالی که در تمام دنیا این مساله به عنوان یک واقعیت پذیرفته شده و تسهیلات خاصی برای اصحاب قلم در جوامع پیشرفته جهان در نظر گرفته شده است. همینگوی می‌گوید: برای نوشتن یک اثر خوب، نویسنده باید خیالش لااقل از هزینه زندگی و بدهی‌هایش در یک سال آینده آسوده باشد، اما در کشور ما نویسنده از چنین حاشیه امنیتی برخوردار نیست و به همین دلیل نویسندگان کارهای نیمه تمام فراوان دارند.
اگر فشارها و ناملایمات در زندگی هنرمند از یک درجه‌ای بیشتر شود دیگر نقش مثبتی ندارد و ویرانگر است. ما باید قدر اهالی قلم را در زمان حیاتشان بدانیم و از آنها تقدیر کنیم تا آیندگان ما را زیر سؤال نبرند. اینکه یک نویسنده از فرط استیصال به دست‌فروشی رو بیاورد چندان دلچسب نیست. امیدوارم روزی برسد که جامعه ما مصداق تمام ارزش‌های اسلامی باشد.
* شاعر
نمایش مستندهای«همسایه‌ها»
و «میهمانانی از پالمیر»
مستندهای «همسایه‌ها» و «میهمانانی از پالمیر» ساخته علی‌اکبر ولدبیگی، سه‌شنبه 16تیرماه ساعت 18، در خانه هنرمندان ایران نمایش داده می‌شود. مستند «همسایه‌ها» در ارتباط با تمدن حاشیه‌ای رود پلوار در استان فارس از هزاره دوم قبل از میلاد تا عهد صفویه صحبت می‌کند که این رود قدیمی‌ترین بستر تمدن‌های درخشان ایران است. همچنین در خلاصه داستان مستند «میهماناني از پالمیر» که در ارتباط با بازرگانان پالمیر است، می‌خوانیم: پالمیر تمدنی است که در شنزارهای سوریه به وجود آمد و هنر، سیاست و زندگی‌شان تلفیقی از پارتیان و رومیان و هنرهای بومی منطقه بوده است.
« شک» در باشگاه فیلم تهران
در صدوهشتمین جلسه هفتگی باشگاه فیلم تهران وابسته به کانون فیلم فرهنگسرای ارسباران، امروز ساعت 18 فیلم سینمایی«شک» محصول 2008 کشور آمریکا به نمایش در می‌آید. این فیلم به نویسندگی وکارگردانی«پاتریک شانلی» و بازی مریل استریپ ساخته شده است. «شک» پس از نمایش، با حضورامیرقادری و مهرزاد دانش نقد و بررسی می‌شود.
آلبوم «پر» منتشر شد
آلبوم موسیقی «پر» به آهنگسازی «آلان کوشان» توسط نشر ماهریز در بازار موسیقی منتشر شد. در این آلبوم قطعاتی چون شرق، پاریس، تبت، کشمیر، سرزمین موعود، نپال، هیمالیا و یک از یک به آهنگسازی آلان کوشان به چشم می‌خورد. «پر» منتخبی از دو آلبوم آلان کوشان به نام‌های شرق تا شرق و روح شمالی است که در سال 2001 در آمریکا منتشر شده‌اند. پر نخستين آلبومی است که در ایران از این هنرمند منتشر شده است.
تصحیح و پوزش
در یادداشت هفتگی خانم چیستا یثربی که روز چهارشنبه گذشته (10 تیرماه) با عنوان «مرا از دیدن چشم‌هایتان معاف کنید» در این ستون چاپ شد، جمله «در شهر آنها، دانشگاه سینما و تئاتر وجود نداشت»، صحیح است که ضمن پوزش اصلاح می‌شود. نگاه
درباره شاعران و نویسندگان
به مناسبت روز قلم
قانونگذاران گمنام جامعه
متأسفانه کشور ما بسیار مناسبت محور است و از سوی دیگر، مناسبت‌ها در کشور ما مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌است. مناسبت‌هایی که در تقویم آورده شده بی‌تردید یک رویکرد مثبت برای سوق دادن توجه جامعه به آن مساله خاص است؛ اما در عمل، شاهد این واقعیت هستیم که از یکسو این اتفاق آنگونه‌ای که مدنظر است نمی‌افتد و از سوی دیگر کسانی در این میان کاسب‌کارانه برخورد می‌کنند. مثلاً وقتی روزی به نام یک شخصیت بزرگ نامگذاری می‌شود، شاهدیم که افراد بسیاری آمدند و انجمن‌ها و محافل مختلفی به نام آن شخصیت راه انداختند و از آن سود بردند و معمولاً ترجیع‌بند صحبت‌هایشان هم مظلومیت آن موضوع یا شخصیت است؛ ولی در عمل از امکاناتی که از مردم و مسؤولان کسب می‌کنند در راستای اهداف آن مؤسسه استفاده نمی‌کنند.
به اعتقاد من نامگذاری روزی در سال به نام روز قلم رویکرد مثبتی است به این مساله. جا دارد این روز جدی‌تر از این نگریسته شود و در چنین روزی از اصحاب این حوزه تقدیر شود. شاعران و نویسندگان، قانونگذاران گمنام جامعه بشریت هستند. در کنار این مسائل به مشکلات اهل قلم نیز رسیدگی شود و سعی شود که این امکان فراهم بیاید که اهل قلم در فضایی پر از آرامش و دغدغه به کار خود بپردازند و آثاری را به جامعه و نسل‌های بعد عرضه بدارند.
نامگذاری روز قلم در تقویم به طور رسمی، ابتکار هوشمندانه‌ای است اما این ابتکار باید با رویکرد هدفمندی روبه‌رو شود. به نوعی جای شگفتی دارد که حتی دوستان رسانه‌ای هم جهت پررنگ کردن این مناسبت تلاش نمی‌کنند، با آنکه خود آنها هم در این مناسبت سهیم هستند. جماعت اهل قلم انسان‌های نجیب و از خود گذشته‌ای هستند که من فکر می‌کنم بیش از دیگر اشخاص جامعه تلاش می‌کنند، چون در کنار مشاغلی که دارند کار نوشتن را هم انجام می‌دهند.
در کشور ما نویسندگی هنوز به عنوان یک شغل به رسمیت شناخته نشده در حالی که در تمام دنیا این مساله به عنوان یک واقعیت پذیرفته شده و تسهیلات خاصی برای اصحاب قلم در جوامع پیشرفته جهان در نظر گرفته شده است. همینگوی می‌گوید: برای نوشتن یک اثر خوب، نویسنده باید خیالش لااقل از هزینه زندگی و بدهی‌هایش در یک سال آینده آسوده باشد، اما در کشور ما نویسنده از چنین حاشیه امنیتی برخوردار نیست و به همین دلیل نویسندگان کارهای نیمه تمام فراوان دارند.
اگر فشارها و ناملایمات در زندگی هنرمند از یک درجه‌ای بیشتر شود دیگر نقش مثبتی ندارد و ویرانگر است. ما باید قدر اهالی قلم را در زمان حیاتشان بدانیم و از آنها تقدیر کنیم تا آیندگان ما را زیر سؤال نبرند. اینکه یک نویسنده از فرط استیصال به دست‌فروشی رو بیاورد چندان دلچسب نیست. امیدوارم روزی برسد که جامعه ما مصداق تمام ارزش‌های اسلامی باشد.
* شاعر
نمایش مستندهای«همسایه‌ها»
و «میهمانانی از پالمیر»
مستندهای «همسایه‌ها» و «میهمانانی از پالمیر» ساخته علی‌اکبر ولدبیگی، سه‌شنبه 16تیرماه ساعت 18، در خانه هنرمندان ایران نمایش داده می‌شود. مستند «همسایه‌ها» در ارتباط با تمدن حاشیه‌ای رود پلوار در استان فارس از هزاره دوم قبل از میلاد تا عهد صفویه صحبت می‌کند که این رود قدیمی‌ترین بستر تمدن‌های درخشان ایران است. همچنین در خلاصه داستان مستند «میهماناني از پالمیر» که در ارتباط با بازرگانان پالمیر است، می‌خوانیم: پالمیر تمدنی است که در شنزارهای سوریه به وجود آمد و هنر، سیاست و زندگی‌شان تلفیقی از پارتیان و رومیان و هنرهای بومی منطقه بوده است.
« شک» در باشگاه فیلم تهران
در صدوهشتمین جلسه هفتگی باشگاه فیلم تهران وابسته به کانون فیلم فرهنگسرای ارسباران، امروز ساعت 18 فیلم سینمایی«شک» محصول 2008 کشور آمریکا به نمایش در می‌آید. این فیلم به نویسندگی وکارگردانی«پاتریک شانلی» و بازی مریل استریپ ساخته شده است. «شک» پس از نمایش، با حضورامیرقادری و مهرزاد دانش نقد و بررسی می‌شود.
آلبوم «پر» منتشر شد
آلبوم موسیقی «پر» به آهنگسازی «آلان کوشان» توسط نشر ماهریز در بازار موسیقی منتشر شد. در این آلبوم قطعاتی چون شرق، پاریس، تبت، کشمیر، سرزمین موعود، نپال، هیمالیا و یک از یک به آهنگسازی آلان کوشان به چشم می‌خورد. «پر» منتخبی از دو آلبوم آلان کوشان به نام‌های شرق تا شرق و روح شمالی است که در سال 2001 در آمریکا منتشر شده‌اند. پر نخستين آلبومی است که در ایران از این هنرمند منتشر شده است.
تصحیح و پوزش
در یادداشت هفتگی خانم چیستا یثربی که روز چهارشنبه گذشته (10 تیرماه) با عنوان «مرا از دیدن چشم‌هایتان معاف کنید» در این ستون چاپ شد، جمله «در شهر آنها، دانشگاه سینما و تئاتر وجود نداشت»، صحیح است که ضمن پوزش اصلاح می‌شود. ارسال نظر
پربیننده