«پدر»
می‌گوییم دریا، اما جهان کوچک است برابر عظمتش، با چند حرف می‌نویسیم «آسمان» ولی زیر چتر این چند حرف میلیاردها موجود زندگی می‌کنند و می‌گوییم «پدر»، سه حرف اما می‌توان دنیایی در مقام و ارزش این واژه حرف زد. کلمه‌ای که فقط به یک شهر یا کشور ختم نمی‌شود؛ جهان با این کلمه زندگی می‌کند با هر شکل و ظاهری! جالب است که این واژه با شکل‌هایی متشابه در جهان جریان دارد.
فادر در انگلیسی با «پدر» از ساختار نزدیکی برخوردارند بویژه در فرانسه «پِیِر» عینا با زبان پهلوی فارسی که «پِیَر» گفته می‌شد، همخوانی دارد. بگذریم از یونان و لاتین که به ترتیب پَتیِر و پَتِر و رفته‌رفته به فادر در انگلیسی نو کاربرد دارد. هدف از این ریشه‌یابی، بیان قدمت آن است. از دوره‌های قدیم نحوه زیستن و اتکای خانواده به آن نشان می‌دهد که پدر، سالار یا بزرگ خانواده بود و البته نیز چنین است تقریبا. تصمیم‌گیری‌ها، هدایت و ارشاد از سوی پدر ارائه می‌شد و این اصلی پذیرفتنی محسوب می‌شد حتی در شاهنامه‌های جهان که حدودا به چهار مورد جنگ پدر و پسر برمی‌خوریم از جمله رستم و سهراب، در نهایت شاهدیم که پدر پیروز می‌شود و پسری که علیه پدر طغیان می‌کند، محکوم به کشته شدن است. نه آنکه پدر بخواهد، بلکه سرنوشت و باور مردم بر این اصل است و هیچ گناه یا خطایی هم صورت نگرفته است. بر اثر زمان که دگرگونی اصل خلقت است، جایگاه پدر با اندک تغییری تا حدود 200 سال قبل استحکام داشت اما با ورود تفکر مبارزه با سنت یعنی عصر ریشه‌برافکن مدرنیته که طبق نظر آن تمام پل‌های گذشته، موزه‌ها، کتابخانه‌ها و... باید ویران شود، این جایگاه شکسته شد و پسر با پدر به جدال برخاست که در برخی فرهنگ‌ها و کشورها به شکست پدر انجامید و در برخی کشورها که به سنت‌ها و ارزش‌های عاطفی و فرهنگی وفادارتر بودند یا این جدال ادامه دارد یا پسر نهایتا چه به اجبار و چه به دلخواه تسلیم شد.
به همین جهت در کشورهایی که جوانان کم‌پخته یا ناپخته جای پدران باتجربه را گرفته‌اند، در کنار حرکت تندتر و موفق‌تر جوانان، نابهنجاری و خام فکری و ویرانی نیز نصیب کشور شد اما کشوری که بخواهد پادشاهی کند و هر چیز در جای خود قرار بگیرد باید «پدر» جایگاه و حرمتش حفظ شود؛ چون به قول داش‌مشدی‌های جاده، اگر مادر سلطان قلب‌هاست، پدر تاج سر خانواده است و شکوه و عظمت و ادامه زندگی در گرو حضور پدر است البته پدری لایق و موجب احترام و افتخار خانواده! و بی‌جهت نیست فرزندی که پدر از دست می‌دهد، صفت «یتیم» می‌گیرد. این روزها به نام پدر، به نام مولای بزرگ علی (ع) و به نام هر پدر عزیز و کم‌نظیر به دعا می‌نشینیم که خدایا! به پدران ما فکر روشن‌تر و صبر بیشتر و عمر گرامی‌تر عطا کن و به فرزندان معرفت و قدرشناسی بیشتر!
مستند خسرو شکیبایی درسالمرگ او اکران می‌شود
ساکن صحرای سکوت
مدیرتولید مستند زندگی خسرو شکیبایی گفت: درصدد هستیم تا این مستند با عنوان «ساکن صحرای سکوت» در آستانه سالگرد درگذشت این هنرمند مردمی اکران عمومی شود. سام مشایخی، مدیرتولید مستند زندگی خسرو شکیبایی گفت: البته این اکران را شاید نتوان به صورت گسترده ترتیب داد اما در صورت امکان می‌توان ترتیبی داد تا در 2 سئانس ویژه در سینماها اکران شود، بویژه که سالگرد درگذشت خسرو شکیبایی نزدیک است و این مستند می‌تواند در این حال و هوا، یاد ایشان را برای مخاطبان علاقه‌مند سینمای ایران
زنده کند.
خسرو شکیبایی 28 تیر 87 دارفانی را وداع گفت. ژاله علو، مهرانه مهین‌ترابی، نیکی کریمی، مهرداد صدیقیان، رامبد جوان، صدرالدین حجازی، بیژن بیرنگ، مهدی صباغ‌زاده، مجید جوانمرد، کیومرث پوراحمد و اصغر همت از جمله هنرمندانی هستند که در مستند خسرو شکیبایی جلوی دوربین رفته‌اند و از این بازیگر فقید سخن گفته‌اند.
16 تیر
درگذشت سیدرضا حسینی - 1365
استاد سیدرضا حسینی ملقب به سعدی زمان در سال 1289 شمسی در آذربایجان به دنیا آمد و پس از تکمیل تحصیلات مقدماتی و کسب علم در محضر استادان زمان، در شمار فضلای سرشناس قرار گرفت. وی علاوه بر تبحر در ادبیات فارسی، ترکی و عربی به تحصیل علوم متداول توجه عمیق نشان داد و توانست در کلام، منطق و تاریخ، حدیث، فقه، تفسیر قرآن، حقوق و عرفان اطلاعات وسیعی به دست آورد. سیدرضا حسینی به وارستگی زیست تا آنکه در تیرماه 1365 شمسی در 76 سالگی درگذشت و در حرم حضرت عبدالعظیم دفن شد.
نخستین نبرد مسلمانان با مشرکان مکه
در صدر اسلام – 2
نخستين درگیری مسلمانان پس از استقرار در مدینه به فرماندهی عبدالله بن جحش اسدی با کاروان قریش به سرکردگی عمربن الحضرمی بود که در این نبرد، عمربن الحضرمی کشته شد، این جنگ در تاریخ اسلام به «سریه عبدالله بن جحش» معروف شده است. باکلمه
«پدر»
می‌گوییم دریا، اما جهان کوچک است برابر عظمتش، با چند حرف می‌نویسیم «آسمان» ولی زیر چتر این چند حرف میلیاردها موجود زندگی می‌کنند و می‌گوییم «پدر»، سه حرف اما می‌توان دنیایی در مقام و ارزش این واژه حرف زد. کلمه‌ای که فقط به یک شهر یا کشور ختم نمی‌شود؛ جهان با این کلمه زندگی می‌کند با هر شکل و ظاهری! جالب است که این واژه با شکل‌هایی متشابه در جهان جریان دارد.
فادر در انگلیسی با «پدر» از ساختار نزدیکی برخوردارند بویژه در فرانسه «پِیِر» عینا با زبان پهلوی فارسی که «پِیَر» گفته می‌شد، همخوانی دارد. بگذریم از یونان و لاتین که به ترتیب پَتیِر و پَتِر و رفته‌رفته به فادر در انگلیسی نو کاربرد دارد. هدف از این ریشه‌یابی، بیان قدمت آن است. از دوره‌های قدیم نحوه زیستن و اتکای خانواده به آن نشان می‌دهد که پدر، سالار یا بزرگ خانواده بود و البته نیز چنین است تقریبا. تصمیم‌گیری‌ها، هدایت و ارشاد از سوی پدر ارائه می‌شد و این اصلی پذیرفتنی محسوب می‌شد حتی در شاهنامه‌های جهان که حدودا به چهار مورد جنگ پدر و پسر برمی‌خوریم از جمله رستم و سهراب، در نهایت شاهدیم که پدر پیروز می‌شود و پسری که علیه پدر طغیان می‌کند، محکوم به کشته شدن است. نه آنکه پدر بخواهد، بلکه سرنوشت و باور مردم بر این اصل است و هیچ گناه یا خطایی هم صورت نگرفته است. بر اثر زمان که دگرگونی اصل خلقت است، جایگاه پدر با اندک تغییری تا حدود 200 سال قبل استحکام داشت اما با ورود تفکر مبارزه با سنت یعنی عصر ریشه‌برافکن مدرنیته که طبق نظر آن تمام پل‌های گذشته، موزه‌ها، کتابخانه‌ها و... باید ویران شود، این جایگاه شکسته شد و پسر با پدر به جدال برخاست که در برخی فرهنگ‌ها و کشورها به شکست پدر انجامید و در برخی کشورها که به سنت‌ها و ارزش‌های عاطفی و فرهنگی وفادارتر بودند یا این جدال ادامه دارد یا پسر نهایتا چه به اجبار و چه به دلخواه تسلیم شد.
به همین جهت در کشورهایی که جوانان کم‌پخته یا ناپخته جای پدران باتجربه را گرفته‌اند، در کنار حرکت تندتر و موفق‌تر جوانان، نابهنجاری و خام فکری و ویرانی نیز نصیب کشور شد اما کشوری که بخواهد پادشاهی کند و هر چیز در جای خود قرار بگیرد باید «پدر» جایگاه و حرمتش حفظ شود؛ چون به قول داش‌مشدی‌های جاده، اگر مادر سلطان قلب‌هاست، پدر تاج سر خانواده است و شکوه و عظمت و ادامه زندگی در گرو حضور پدر است البته پدری لایق و موجب احترام و افتخار خانواده! و بی‌جهت نیست فرزندی که پدر از دست می‌دهد، صفت «یتیم» می‌گیرد. این روزها به نام پدر، به نام مولای بزرگ علی (ع) و به نام هر پدر عزیز و کم‌نظیر به دعا می‌نشینیم که خدایا! به پدران ما فکر روشن‌تر و صبر بیشتر و عمر گرامی‌تر عطا کن و به فرزندان معرفت و قدرشناسی بیشتر!
مستند خسرو شکیبایی درسالمرگ او اکران می‌شود
ساکن صحرای سکوت
مدیرتولید مستند زندگی خسرو شکیبایی گفت: درصدد هستیم تا این مستند با عنوان «ساکن صحرای سکوت» در آستانه سالگرد درگذشت این هنرمند مردمی اکران عمومی شود. سام مشایخی، مدیرتولید مستند زندگی خسرو شکیبایی گفت: البته این اکران را شاید نتوان به صورت گسترده ترتیب داد اما در صورت امکان می‌توان ترتیبی داد تا در 2 سئانس ویژه در سینماها اکران شود، بویژه که سالگرد درگذشت خسرو شکیبایی نزدیک است و این مستند می‌تواند در این حال و هوا، یاد ایشان را برای مخاطبان علاقه‌مند سینمای ایران
زنده کند.
خسرو شکیبایی 28 تیر 87 دارفانی را وداع گفت. ژاله علو، مهرانه مهین‌ترابی، نیکی کریمی، مهرداد صدیقیان، رامبد جوان، صدرالدین حجازی، بیژن بیرنگ، مهدی صباغ‌زاده، مجید جوانمرد، کیومرث پوراحمد و اصغر همت از جمله هنرمندانی هستند که در مستند خسرو شکیبایی جلوی دوربین رفته‌اند و از این بازیگر فقید سخن گفته‌اند.
16 تیر
درگذشت سیدرضا حسینی - 1365
استاد سیدرضا حسینی ملقب به سعدی زمان در سال 1289 شمسی در آذربایجان به دنیا آمد و پس از تکمیل تحصیلات مقدماتی و کسب علم در محضر استادان زمان، در شمار فضلای سرشناس قرار گرفت. وی علاوه بر تبحر در ادبیات فارسی، ترکی و عربی به تحصیل علوم متداول توجه عمیق نشان داد و توانست در کلام، منطق و تاریخ، حدیث، فقه، تفسیر قرآن، حقوق و عرفان اطلاعات وسیعی به دست آورد. سیدرضا حسینی به وارستگی زیست تا آنکه در تیرماه 1365 شمسی در 76 سالگی درگذشت و در حرم حضرت عبدالعظیم دفن شد.
نخستین نبرد مسلمانان با مشرکان مکه
در صدر اسلام – 2
نخستين درگیری مسلمانان پس از استقرار در مدینه به فرماندهی عبدالله بن جحش اسدی با کاروان قریش به سرکردگی عمربن الحضرمی بود که در این نبرد، عمربن الحضرمی کشته شد، این جنگ در تاریخ اسلام به «سریه عبدالله بن جحش» معروف شده است. ارسال نظر
پربیننده