در یک جمعه به یادماندنی بیرق‌های آزادی در دست باد همیشه جولانگر ارتفاعات کردستان به اهتزاز درآمدند. مردمی که فوج فوج از راه‌های دور و نزدیک به تماشای مسابقه آزادی می‌آمدند پرچم‌های عراق و فلسطین را در کنار هم افراشته بودند. بالاخره فوتبال عراق پس از هفت سال به خانه‌اش بازگشت و این نشانه‌ای دیگر است از رفتن اشغالگران و اینکه عراق دوباره در هوای آزاد نفس می‌کشد. از ابتدای سال 2003 که عراق به اشغال نیروهای آمریکایی درآمد تا جمعه پیش، مردم این کشور در حسرت میزبانی یک مسابقه ملی بودند و به فاصله کمی از پایان اشغال، این رویا محقق می‌شود. جمعه در اربیل مرکز منطقه کردنشین، عراقی‌ها از برادران فلسطینی‌شان پذیرایی کردند به این امید که روزی میهمان مسابقه آزادی فلسطین باشند. حسین سعید رئیس کردتبار فدراسیون فوتبال عراق پیش از آغاز این دیدار دوستانه در ورزشگاه «فرانسوهریری» اربیل خطاب به جمعیت 25 هزار نفری هواداران مژده می‌دهد: «برگزاری این مسابقه در اربیل این پیام را به جهانیان می‌رساند که عراق جنگ را فراموش کرده و در حال پیشرفت است و می‌تواند امنیت خود را تامین کند. ما اینجا هستیم چرا که فوتبال پیام عشق است.
35 سال بود که مردم عراق پیروزی‌های واقعی و قهرمانان حقیقی را فراموش کرده بودند». از جولای 2002 تا جولای 2009، هفت سال می‌گذرد؛ هفت سال قحطی شور و شعف ملی و هفت سال محرومیت از برافراشتن پرچم و ابراز احساسات برای قهرمانان کشور اما دوران جدیدی از راه رسیده است. مردم از هر گوشه‌ای به سمت ورزشگاه محل مسابقه حرکت می‌کردند. حتی پشت‌بام‌های ساختمان‌های اطراف مملو از مردمی بود که از پس خرید بلیت‌های گران مسابقه بر‌نیامده بودند و می‌خواستند به نوعی در این جشن شریک شوند. بسیاری از هواداران در حالی که همزمان پرچم‌های فلسطین و عراق را تکان می‌دادند نام کشورشان را فریاد می‌زدند. آخرین بار که عراقی‌ها چنین فضایی را تجربه کردند در روز 22 جولای 2002 و در جریان پیروزی آخرین تیم ملی دوران صدام مقابل سوریه بود. «فریس عبدالامیر» که به همراه همسر و مادرش از کربلا برای حضور در این جشن به اربیل آمده، می‌گوید: «در گذشته ما از تماشای بازی‌های ملی اکراه داشتیم ولی حالا این تیم خودمان است. نتیجه این مسابقه هیچ اهمیتی ندارد. آنچه برای ما مهم است بازگشت تیم ملی به سرزمین عراق است». ملی‌پوشان عراق تنها پس از 20 دقیقه از فلسطین پیش افتادند. «هوار ملامحمد» چپ پای محبوب عراقی‌ها گل نخست را در این لحظه با اشتباه دفاع میهمان به ثمر رساند. یونس محمود هم با ضربه سر در همان نیمه اول حساب کار را 0-2 کرد و سرانجام «لوعای صلاح» سومین گل را در نیمه دوم به ثمر رساند. عراق پیروز شد اما در فضایی کاملاً احساسی و دوستانه. تجربه موفق نخستین مسابقه ملی پس از هفت سال آن هم در کمال نظم و امنیت موجب شد فدراسیون فوتبال عراق دومین دیدار دوستانه متوالی با فلسطین را همین دوشنبه در ورزشگاه ملی بغداد برنامه‌ریزی کند. گرچه بازی نخست به این بهانه در منطقه کردنشین شمال عراق برگزار شد که کردستان عراق شرایط امنیتی بهتری دارد اما هوای غبارآلود مرکز کشور و همچنین تمایلات قومیتی مقامات فدراسیون فوتبال که عمدتاً کردتبار هستند نیز در این مساله بی‌تاثیر نبود. جو این مسابقه حتی بازیکنان فلسطینی را هم تحت تاثیر قرار داده بود به گونه‌ای که در پایان مسابقه سرخ‌پوشان میهمان هم در جشن پیروزی سپیدهای میزبان سهیم شدند. «موسی بزاز» سرمربی فرانسوی الجزایری تبار که اخیراً تیم فلسطین را به دست گرفته است به خبرنگاران گفت: «خوشبختانه توانستیم در این مسابقه مهم شرکت کنیم. متاسفانه چندی پیش در مسابقه‌ای مشابه که در رام‌الله برگزار شد و فلسطینی‌ها نخستین میزبانی ملی کشورشان را جشن گرفتند حضور نداشتم ولی اینجا در اربیل فضای مشابهی را احساس کردم». به گفته این مربی 52 ساله، اجازه خروج کاروان تیم از کرانه باختری یکی از مشکلات اساسی پیش‌روی سفر تیم فلسطین بوده است. «جبرئیل رجوب» رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین معتقد است استخدام یک مربی فرانسوی موجب خواهد شد رسانه‌های جهانی توجه بیشتری به محدودیت‌های فوتبال در فلسطین زیر سایه سنگین زورگویی‌های اسرائیلی‌ها کنند. فلسطینی‌ها پس از بازی تکراری، پس فردا از بغداد راهی چین می‌شوند تا در آنجا با تیم ملی این کشور مصاف دهند.جبرئیل رجوب درباره این مسابقه می‌گوید: «این مسابقه نشانه‌ای بود از آرزوی قلبی فلسطینی‌ها برای پایان گرفتن اشغال عراق و شرکت در جشنی که پس از رفتن نیروهای آمریکایی از شهرهای عراقی برپا شده است».یکی از صحنه‌های ماندگار این بازی زمانی بود که «یونس محمود» مهاجم اسطوره‌ای عراقی‌ها گل دوم را به ثمر رساند. در این لحظه بازی برای دقایقی به حالت نیمه تعطیل درآمد. این گل، هواداران عراقی را به یاد روزی انداخت که «محمود» با ضربه سری تاریخی دروازه عربستان سعودی را در فینال جام ملت‌های آسیا فروریخت و نخستین قهرمانی ملی تاریخ فوتبال عراق را در سال 2007 رقم زد.«نجیح حمود» نایب‌رئیس فدراسیون فوتبال عراق هم معتقد است که میزبانی دوباره عراق در خاک اصلی این کشور موجب خواهد شد آنها بار دیگر به یکی از قطب‌های فوتبال آسیا بدل شوند. پرچم های عراق و فلسطین
در اربیل به اهتزاز در آمدند
بازی آزادی
در یک جمعه به یادماندنی بیرق‌های آزادی در دست باد همیشه جولانگر ارتفاعات کردستان به اهتزاز درآمدند. مردمی که فوج فوج از راه‌های دور و نزدیک به تماشای مسابقه آزادی می‌آمدند پرچم‌های عراق و فلسطین را در کنار هم افراشته بودند. بالاخره فوتبال عراق پس از هفت سال به خانه‌اش بازگشت و این نشانه‌ای دیگر است از رفتن اشغالگران و اینکه عراق دوباره در هوای آزاد نفس می‌کشد. از ابتدای سال 2003 که عراق به اشغال نیروهای آمریکایی درآمد تا جمعه پیش، مردم این کشور در حسرت میزبانی یک مسابقه ملی بودند و به فاصله کمی از پایان اشغال، این رویا محقق می‌شود. جمعه در اربیل مرکز منطقه کردنشین، عراقی‌ها از برادران فلسطینی‌شان پذیرایی کردند به این امید که روزی میهمان مسابقه آزادی فلسطین باشند. حسین سعید رئیس کردتبار فدراسیون فوتبال عراق پیش از آغاز این دیدار دوستانه در ورزشگاه «فرانسوهریری» اربیل خطاب به جمعیت 25 هزار نفری هواداران مژده می‌دهد: «برگزاری این مسابقه در اربیل این پیام را به جهانیان می‌رساند که عراق جنگ را فراموش کرده و در حال پیشرفت است و می‌تواند امنیت خود را تامین کند. ما اینجا هستیم چرا که فوتبال پیام عشق است.
35 سال بود که مردم عراق پیروزی‌های واقعی و قهرمانان حقیقی را فراموش کرده بودند». از جولای 2002 تا جولای 2009، هفت سال می‌گذرد؛ هفت سال قحطی شور و شعف ملی و هفت سال محرومیت از برافراشتن پرچم و ابراز احساسات برای قهرمانان کشور اما دوران جدیدی از راه رسیده است. مردم از هر گوشه‌ای به سمت ورزشگاه محل مسابقه حرکت می‌کردند. حتی پشت‌بام‌های ساختمان‌های اطراف مملو از مردمی بود که از پس خرید بلیت‌های گران مسابقه بر‌نیامده بودند و می‌خواستند به نوعی در این جشن شریک شوند. بسیاری از هواداران در حالی که همزمان پرچم‌های فلسطین و عراق را تکان می‌دادند نام کشورشان را فریاد می‌زدند. آخرین بار که عراقی‌ها چنین فضایی را تجربه کردند در روز 22 جولای 2002 و در جریان پیروزی آخرین تیم ملی دوران صدام مقابل سوریه بود. «فریس عبدالامیر» که به همراه همسر و مادرش از کربلا برای حضور در این جشن به اربیل آمده، می‌گوید: «در گذشته ما از تماشای بازی‌های ملی اکراه داشتیم ولی حالا این تیم خودمان است. نتیجه این مسابقه هیچ اهمیتی ندارد. آنچه برای ما مهم است بازگشت تیم ملی به سرزمین عراق است». ملی‌پوشان عراق تنها پس از 20 دقیقه از فلسطین پیش افتادند. «هوار ملامحمد» چپ پای محبوب عراقی‌ها گل نخست را در این لحظه با اشتباه دفاع میهمان به ثمر رساند. یونس محمود هم با ضربه سر در همان نیمه اول حساب کار را 0-2 کرد و سرانجام «لوعای صلاح» سومین گل را در نیمه دوم به ثمر رساند. عراق پیروز شد اما در فضایی کاملاً احساسی و دوستانه. تجربه موفق نخستین مسابقه ملی پس از هفت سال آن هم در کمال نظم و امنیت موجب شد فدراسیون فوتبال عراق دومین دیدار دوستانه متوالی با فلسطین را همین دوشنبه در ورزشگاه ملی بغداد برنامه‌ریزی کند. گرچه بازی نخست به این بهانه در منطقه کردنشین شمال عراق برگزار شد که کردستان عراق شرایط امنیتی بهتری دارد اما هوای غبارآلود مرکز کشور و همچنین تمایلات قومیتی مقامات فدراسیون فوتبال که عمدتاً کردتبار هستند نیز در این مساله بی‌تاثیر نبود. جو این مسابقه حتی بازیکنان فلسطینی را هم تحت تاثیر قرار داده بود به گونه‌ای که در پایان مسابقه سرخ‌پوشان میهمان هم در جشن پیروزی سپیدهای میزبان سهیم شدند. «موسی بزاز» سرمربی فرانسوی الجزایری تبار که اخیراً تیم فلسطین را به دست گرفته است به خبرنگاران گفت: «خوشبختانه توانستیم در این مسابقه مهم شرکت کنیم. متاسفانه چندی پیش در مسابقه‌ای مشابه که در رام‌الله برگزار شد و فلسطینی‌ها نخستین میزبانی ملی کشورشان را جشن گرفتند حضور نداشتم ولی اینجا در اربیل فضای مشابهی را احساس کردم». به گفته این مربی 52 ساله، اجازه خروج کاروان تیم از کرانه باختری یکی از مشکلات اساسی پیش‌روی سفر تیم فلسطین بوده است. «جبرئیل رجوب» رئیس فدراسیون فوتبال فلسطین معتقد است استخدام یک مربی فرانسوی موجب خواهد شد رسانه‌های جهانی توجه بیشتری به محدودیت‌های فوتبال در فلسطین زیر سایه سنگین زورگویی‌های اسرائیلی‌ها کنند. فلسطینی‌ها پس از بازی تکراری، پس فردا از بغداد راهی چین می‌شوند تا در آنجا با تیم ملی این کشور مصاف دهند.جبرئیل رجوب درباره این مسابقه می‌گوید: «این مسابقه نشانه‌ای بود از آرزوی قلبی فلسطینی‌ها برای پایان گرفتن اشغال عراق و شرکت در جشنی که پس از رفتن نیروهای آمریکایی از شهرهای عراقی برپا شده است».یکی از صحنه‌های ماندگار این بازی زمانی بود که «یونس محمود» مهاجم اسطوره‌ای عراقی‌ها گل دوم را به ثمر رساند. در این لحظه بازی برای دقایقی به حالت نیمه تعطیل درآمد. این گل، هواداران عراقی را به یاد روزی انداخت که «محمود» با ضربه سری تاریخی دروازه عربستان سعودی را در فینال جام ملت‌های آسیا فروریخت و نخستین قهرمانی ملی تاریخ فوتبال عراق را در سال 2007 رقم زد.«نجیح حمود» نایب‌رئیس فدراسیون فوتبال عراق هم معتقد است که میزبانی دوباره عراق در خاک اصلی این کشور موجب خواهد شد آنها بار دیگر به یکی از قطب‌های فوتبال آسیا بدل شوند. ارسال نظر
پربیننده