بنت‌الهدی صدر: نام سیامک شایقی آخرین بار با فیلم «خواب زمستانی» روی پرده سینما‌ها نقش بست؛ فیلمی با یک قصه زنانه و اجتماعی که از قضا از دیدگاه بسیاری از منتقدان نتوانست آنچه را که باید بیان کند و به تماشاگرانش ارائه دهد. در کنار این فیلم، آثاری چون «ارتفاع 6/45»، «باغ فردوس، پنج بعدازظهر»، «شراره» و «مادرم گیسو» از دیگر فیلمهای این کارگردان هستند که نشان می‌دهند شایقی علاقه خاصی به پرداختن به موضوعات اجتماعی و خانوادگی دارد، اما او این روزها سراغ یک سوژه طنز رفته است. خبر کارگردانی «برادران افتخاری» ما را بر آن داشت تا با شایقی گپی کوتاه و دوستانه بزنیم که در ادامه می‌خوانید.
چطور شد که سراغ یک سوژه طنز رفتید؟ کارنامه شما نشان می‌دهد که قبلا به سوژه‌های دیگری علاقه‌مند بودید.
اینطور نیست که من یک باره سراغ یک موضوع طنز رفته باشم. اتفاقا اگر در کارنامه من به سال‌های دهه 60 نگاهی بیندازید، کارهای طنز را می‌بینید. نمونه‌اش فیلم
«رنو تهران -29» است که آن را در سال 69 ساختم، بنابراین می‌بینید که من طنز را دوست دارم و آن را می‌شناسم. ضمن اینکه در کارهای جدی من هم همیشه مایه‌های طنز وجود داشته اما نکته جدید «برادران افتخاری» در این است که این فیلم قرار است یک فیلم کمدی- حادثه‌ای باشد.
یعنی طنز موقعیت زیاد دارد؟
درست است. من سعی کردم علاوه بر طنز کلامی، موقعیت‌های طنزآلود و حوادث کمدی هم در فیلم ایجاد کنم و بیش از هر چیز، این عامل است که مرا برای ساخت یک فیلم طنز مصر کرده است.
آیا پروانه ساخت فیلم را گرفته‌اید؟
خیر، متاسفانه همچنان به دنبال پروانه ساخت این فیلم هستم!
فکر نمی‌کنید استقبال مردم از فیلم کمدی و طنز موجب شده حتی کارگردان‌هایی که کار جدی انجام می‌دادند امروز سراغ ساخت آثار طنز بروند؟
هم این موضوع صحت دارد و هم اینکه فیلمهای فرهنگی و اجتماعی که ما کارگردان‌ها می‌سازیم معمولا از بودجه شخصی خود ما است؛ بودجه‌ای که بعد از اکران فیلم هم به جیب‌مان برنمی‌گردد و ما را با مشکل مواجه می‌کند اما وقتی سراغ ساخت آثار طنز و کمدی می‌رویم حداقل دلمان به این خوش است که مردم به خاطر دقایقی خندیدن به سینما می‌آیند و بخشی از سرمایه‌گذاری کار جبران می‌شود. البته این خیلی کلی است و هیچوقت نمی‌توان صددرصد پیش‌بینی کرد. دلیلی وجود ندارد که بتوان طبع مردم را متقن و دائمی مورد سنجش و ارزیابی قرار داد اما امروز برای ساخت فیلم «برادران افتخاری» آنچه برای من مهم است اینکه فیلمی بسازم که مردم را واقعا بخنداند و به دور از ریاکاری برخی فیلمهای طنز امروز روی لب مردم لبخند بنشاند.
در کنار این فیلم سینمایی شنیده بودیم می‌خواهید مجموعه‌ای تلویزیونی به نام «خراب‌آباد» بسازید، ساخت این سریال به کجا رسیده؟
قرار بود تلویزیون نظر خودش را درباره فیلمنامه بازنویسی شده سریال اعلام کند، اما فعلا تلویزیون در یک دوران رکورد بسر می‌برد برای همین منتظر نظر دست‌اندرکاران صدا و سیما هستیم تا ببینیم این مجموعه به کجا می‌رسد. سیامک شایقی از «برادران افتخاری» می‌گوید
می‌خواهم مردم را واقعاً بخندانم؛ بدون ریاکاری
بنت‌الهدی صدر: نام سیامک شایقی آخرین بار با فیلم «خواب زمستانی» روی پرده سینما‌ها نقش بست؛ فیلمی با یک قصه زنانه و اجتماعی که از قضا از دیدگاه بسیاری از منتقدان نتوانست آنچه را که باید بیان کند و به تماشاگرانش ارائه دهد. در کنار این فیلم، آثاری چون «ارتفاع 6/45»، «باغ فردوس، پنج بعدازظهر»، «شراره» و «مادرم گیسو» از دیگر فیلمهای این کارگردان هستند که نشان می‌دهند شایقی علاقه خاصی به پرداختن به موضوعات اجتماعی و خانوادگی دارد، اما او این روزها سراغ یک سوژه طنز رفته است. خبر کارگردانی «برادران افتخاری» ما را بر آن داشت تا با شایقی گپی کوتاه و دوستانه بزنیم که در ادامه می‌خوانید.
چطور شد که سراغ یک سوژه طنز رفتید؟ کارنامه شما نشان می‌دهد که قبلا به سوژه‌های دیگری علاقه‌مند بودید.
اینطور نیست که من یک باره سراغ یک موضوع طنز رفته باشم. اتفاقا اگر در کارنامه من به سال‌های دهه 60 نگاهی بیندازید، کارهای طنز را می‌بینید. نمونه‌اش فیلم
«رنو تهران -29» است که آن را در سال 69 ساختم، بنابراین می‌بینید که من طنز را دوست دارم و آن را می‌شناسم. ضمن اینکه در کارهای جدی من هم همیشه مایه‌های طنز وجود داشته اما نکته جدید «برادران افتخاری» در این است که این فیلم قرار است یک فیلم کمدی- حادثه‌ای باشد.
یعنی طنز موقعیت زیاد دارد؟
درست است. من سعی کردم علاوه بر طنز کلامی، موقعیت‌های طنزآلود و حوادث کمدی هم در فیلم ایجاد کنم و بیش از هر چیز، این عامل است که مرا برای ساخت یک فیلم طنز مصر کرده است.
آیا پروانه ساخت فیلم را گرفته‌اید؟
خیر، متاسفانه همچنان به دنبال پروانه ساخت این فیلم هستم!
فکر نمی‌کنید استقبال مردم از فیلم کمدی و طنز موجب شده حتی کارگردان‌هایی که کار جدی انجام می‌دادند امروز سراغ ساخت آثار طنز بروند؟
هم این موضوع صحت دارد و هم اینکه فیلمهای فرهنگی و اجتماعی که ما کارگردان‌ها می‌سازیم معمولا از بودجه شخصی خود ما است؛ بودجه‌ای که بعد از اکران فیلم هم به جیب‌مان برنمی‌گردد و ما را با مشکل مواجه می‌کند اما وقتی سراغ ساخت آثار طنز و کمدی می‌رویم حداقل دلمان به این خوش است که مردم به خاطر دقایقی خندیدن به سینما می‌آیند و بخشی از سرمایه‌گذاری کار جبران می‌شود. البته این خیلی کلی است و هیچوقت نمی‌توان صددرصد پیش‌بینی کرد. دلیلی وجود ندارد که بتوان طبع مردم را متقن و دائمی مورد سنجش و ارزیابی قرار داد اما امروز برای ساخت فیلم «برادران افتخاری» آنچه برای من مهم است اینکه فیلمی بسازم که مردم را واقعا بخنداند و به دور از ریاکاری برخی فیلمهای طنز امروز روی لب مردم لبخند بنشاند.
در کنار این فیلم سینمایی شنیده بودیم می‌خواهید مجموعه‌ای تلویزیونی به نام «خراب‌آباد» بسازید، ساخت این سریال به کجا رسیده؟
قرار بود تلویزیون نظر خودش را درباره فیلمنامه بازنویسی شده سریال اعلام کند، اما فعلا تلویزیون در یک دوران رکورد بسر می‌برد برای همین منتظر نظر دست‌اندرکاران صدا و سیما هستیم تا ببینیم این مجموعه به کجا می‌رسد. ارسال نظر
پربیننده