یک سال پس از جان به در بردن از ترور نافرجام، خوزه راموس هورتا، رئیس‌جمهور تی‌مور شرقی کاملا از اوضاع حاکم بر کشورش راضی است. اگر چه سربازان حافظ صلح سازمان ملل از سال 1999 در این کشور کوچک مستقر شده‌اند، اما به نظر می‌رسد در مجموع حکومت داخلی توانسته به‌خوبی از پس برقراری اوضاع امنیتی در این کشور بر بیاید. رشد اقتصادی نیز رقم خوبی را در سال گذشته تجربه کرده و به 12 درصد رسیده است. همچنین در پایان ماه آگوست مردم این کشور دهمین سال استقلال خود را از اندونزی جشن می‌گیرند. راموس هورتا که در سال 1996 به دلیل حرکات کاملا مسالمت‌آمیز خود برای کسب استقلال به طور مشترک جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، دو سال پیش به عنوان رئیس‌جمهور این کشور انتخاب شد و به‌رغم مخالفت با سیاست‌های غربگرایانه و انتقادهای مکرر از ایالات متحده، توانسته اوضاع بسیار مناسبی را در کشورش به وجود بیاورد. وی در عمل توانسته ثابت کند که ضدیت با سیاست‌های آمریکا نمی‌تواند لزوما به پسرفت کشورهای کوچک منجر شود. او اخیرا در مصاحبه‌ای با فارن پالسی به تبیین سوء برداشت‌های متعدد غربی‌ها از شرایط کشورش پرداخته و می‌گوید در پایان دوره‌اش این نکته را ثابت خواهد کرد که دولت ناکام و متمرد، نه دولت او، بلکه دولت آمریکا و راهبردهای استعماری آن است. متن این مصاحبه از نظر خوانندگان می‌گذرد.
آقای هورتا! در ابتدای سال جاری میلادی سازمان ملل تصمیم گرفت ماموریت سربازان حافظ صلح خود را در کشور شما تمدید کند، فکر می‌کنید اوضاع امنیتی در کشور تا چه اندازه بهبود پیدا کرده و آیا پلیس تی‌مور می‌تواند رسما خود مسؤولیت حفظ امنیت را در این کشور بر عهده بگیرد؟
از نظر من نیروی پلیس ملی در تی‌مور شرقی آمادگی کامل را برای عهده‌دار شدن مسؤولیت‌های امنیتی دارد و اگر اصراری نیز از سوی آمریکا و سازمان ملل برای ادامه این ماموریت وجود دارد ما آن را به فال نیک می‌گیریم، می‌توانیم از آن به عنوان فرصتی برای آموزش بیشتر نیروهای خود استفاده کنیم و آمادگی خود را افزایش دهیم. این ماموریت تا 2012 ادامه پیدا خواهد کرد و ما در آن تاریخ با تمام قوا نیروهای خود را مستقر خواهیم کرد.
در بحران‌های سال 2006 عده‌ای از سران نظامی تی‌مور با دخالت‌هایی که در کودتا داشتند در مناصب مهم قضایی و نظامی ابقا شدند، به نظر شما آیا این اقدام باعث نشد اعتماد عمومی به دولت تا حدودی از دست برود؟
برخی از نوابغ محافل سیاسی آمریکا پس از اتفاقات آن سال و در جریان تحلیل‌هایی که مکررا پس از آن منتشر کرده‌اند، تمایل داشته‌اند من و دولتم را دولتی ناکام و فاقد پایه مردمی بنامند، اما همه اینها به این دلیل است که ما تا اینجا مقابل درخواست‌های متعدد آمریکایی‌ها ایستاده‌ایم و خواسته‌ایم مستقل بمانیم. حقیقت این است که این جوسازی‌ها ادامه پیدا خواهد کرد و کسانی مانند شما نیز از همین اتهامات علیه ما استفاده می‌کنید. اما این اتهامات تنها و تنها اتهامات غربی‌هاست و اساس و بنیان درستی در محافل داخلی ما ندارد. من برای اینکه ثابت کنم این اتهامات در داخل آمریکا نیز طرفداران زیادی ندارد به آمار منتشر شده توسط موسسه مطالعات جمهوری‌گرایان آمریکا اشاره می‌کنم. در این تحقیق که نتایج آن در 2008 منتشر شد، نرخ اعتماد عمومی به رئیس‌جمهور تی‌مور شرقی 83 درصد، نرخ اعتماد به نیروهای انتظامی 82 درصد، اعتماد به نخست وزیر
79 درصد و اعتماد کلی به اوضاع اداره کشور بیش از
60 درصد گزارش شده است. پس چطور می‌توان لقب دولت ناکام را به دولت من داد. اینها همه از همان ایستادگی ناشی می‌شود و سوء برداشتی است که دستگاه دیپلماسی ایالات متحده به آن دامن زده است.
تی‌مور، کشور بسیار جوانی است و یکی از ایراداتی که ایالات متحده به شما و دولت شما وارد می‌کند این است که در زمینه اشتغال فعالیت مهمی انجام نداده‌اید. برای یک کشور جوان این مساله می‌تواند به انفجاری هیجانی در جوانان و بروز خشونت دوباره در کشور منجر شود.
اصلا این مساله صحت ندارد. تی‌مور شرقی در سال گذشته رشد اقتصادی 12 درصدی را تجربه کرده پس چگونه می‌توان از بیکاری صحبت کرد. ما با قدرت در حل مشکلات اقتصادی خود پیش می‌رویم و آنچه بیش از هر چیز مورد نیاز ماست راهسازی و عمران جاده‌ای است. تنها با عمران جاده‌ای است که می‌توانیم امنیت غذایی ساکنان خود را از طریق گسترش فعالیت‌های کشاورزی تضمین کنیم و بحث گردشگری را نیز به نقطه مطلوبی برسانیم. با این حربه مطمئنا می‌توان هزاران شغل ایجاد کرد. اینها اولویت‌هایی هستند که مردم ما نیز روی آن توافق دارند و نمی‌دانم چرا آمریکایی‌ها روی اشتغال و جوانان اینقدر تاکید می‌کنند.
تی‌مور شرقی بزودی دهمین سالروز پایان اشغال اندونزی و استقلال از این کشور را جشن می‌گیرد. چه برنامه‌هایی برای این روز دارید؟
روز 30 آگوست روزی است که ما جشن‌های استقلال را در روزهای خوش امنیت و اقتصاد خود برگزار خواهیم کرد. پایتخت(مادیلی) و دیگر نقاط کشور در امنیت کامل بسر می‌برند و اقتصاد تی‌مور روزهای بسیار خوشی را تجربه می‌کند. جشن‌های استقلال ما از اندونزی در شرایطی برگزار می‌شود که بهترین روابط ممکن میان دو کشور وجود دارد و به‌رغم همه تلاش‌هایی که در این 10 سال برای شکراب شدن میانه ما با جاکارتا از سوی غربی‌ها صورت گرفته، ما بهترین روابط ممکن را با اندونزی داریم. شاید هیچ دو کشور دیگری در جهان نتوانسته‌اند با این سابقه تاریخی چنین روابطی داشته باشند. مطمئنا اگر تفرقه‌افکنی غربی‌ها جدی گرفته می‌شد، شیرینی استقلال تا به حال بارها در کام ما تلخ شده بود.
به عنوان آخرین سوال برنامه‌های شما در حوزه محاکمه مجرمان دوره اشغال اندونزی و متخلفان مشمول همه‌پرسی 1999 چیست و چه برخوردی با آنها در دستگاه قضایی تی‌مور صورت خواهد گرفت؟ به هر حال بسیاری از آنها متهم به همدستی با محافل غربی هستند.
به شخصه ترجیح می‌دهم قانونی که به همه این تخلفات رسیدگی می‌کند، قانونی باشد که روی گذشته خاک بریزد و این فصل سیاه را در تاریخ تی‌مور و اندونزی ببندد. خداوند خود، همه آنهایی را که مانع استقلال تی‌مور می‌شدند، می‌بخشد. باید گذشته را فراموش کنیم چرا که نعمتی که خدا به ما ارزانی داشته یعنی استقلال بسیار ارزشمند‌تر از همه اینهاست. من، دو برادر و یک خواهرم را در آن سال‌های سیاه از دست دادم و هنوز جنازه برادرانم را پیدا نکرده‌ام. حتی مادر من نیز مانند بسیاری از مادران تی‌موری موافق مواضع من در قبال حکومت اندونزی نیست، اما ما همسایه مهم خود را به غربی‌ها ترجیح می‌دهیم.
منبع: فارن پالسی
9 جولای 2009 خوزه راموس هورتا، رئیس‌جمهور تی‌مور شرقی:
همسایه خود را به غرب ترجیح می‌دهیم
یک سال پس از جان به در بردن از ترور نافرجام، خوزه راموس هورتا، رئیس‌جمهور تی‌مور شرقی کاملا از اوضاع حاکم بر کشورش راضی است. اگر چه سربازان حافظ صلح سازمان ملل از سال 1999 در این کشور کوچک مستقر شده‌اند، اما به نظر می‌رسد در مجموع حکومت داخلی توانسته به‌خوبی از پس برقراری اوضاع امنیتی در این کشور بر بیاید. رشد اقتصادی نیز رقم خوبی را در سال گذشته تجربه کرده و به 12 درصد رسیده است. همچنین در پایان ماه آگوست مردم این کشور دهمین سال استقلال خود را از اندونزی جشن می‌گیرند. راموس هورتا که در سال 1996 به دلیل حرکات کاملا مسالمت‌آمیز خود برای کسب استقلال به طور مشترک جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، دو سال پیش به عنوان رئیس‌جمهور این کشور انتخاب شد و به‌رغم مخالفت با سیاست‌های غربگرایانه و انتقادهای مکرر از ایالات متحده، توانسته اوضاع بسیار مناسبی را در کشورش به وجود بیاورد. وی در عمل توانسته ثابت کند که ضدیت با سیاست‌های آمریکا نمی‌تواند لزوما به پسرفت کشورهای کوچک منجر شود. او اخیرا در مصاحبه‌ای با فارن پالسی به تبیین سوء برداشت‌های متعدد غربی‌ها از شرایط کشورش پرداخته و می‌گوید در پایان دوره‌اش این نکته را ثابت خواهد کرد که دولت ناکام و متمرد، نه دولت او، بلکه دولت آمریکا و راهبردهای استعماری آن است. متن این مصاحبه از نظر خوانندگان می‌گذرد.
آقای هورتا! در ابتدای سال جاری میلادی سازمان ملل تصمیم گرفت ماموریت سربازان حافظ صلح خود را در کشور شما تمدید کند، فکر می‌کنید اوضاع امنیتی در کشور تا چه اندازه بهبود پیدا کرده و آیا پلیس تی‌مور می‌تواند رسما خود مسؤولیت حفظ امنیت را در این کشور بر عهده بگیرد؟
از نظر من نیروی پلیس ملی در تی‌مور شرقی آمادگی کامل را برای عهده‌دار شدن مسؤولیت‌های امنیتی دارد و اگر اصراری نیز از سوی آمریکا و سازمان ملل برای ادامه این ماموریت وجود دارد ما آن را به فال نیک می‌گیریم، می‌توانیم از آن به عنوان فرصتی برای آموزش بیشتر نیروهای خود استفاده کنیم و آمادگی خود را افزایش دهیم. این ماموریت تا 2012 ادامه پیدا خواهد کرد و ما در آن تاریخ با تمام قوا نیروهای خود را مستقر خواهیم کرد.
در بحران‌های سال 2006 عده‌ای از سران نظامی تی‌مور با دخالت‌هایی که در کودتا داشتند در مناصب مهم قضایی و نظامی ابقا شدند، به نظر شما آیا این اقدام باعث نشد اعتماد عمومی به دولت تا حدودی از دست برود؟
برخی از نوابغ محافل سیاسی آمریکا پس از اتفاقات آن سال و در جریان تحلیل‌هایی که مکررا پس از آن منتشر کرده‌اند، تمایل داشته‌اند من و دولتم را دولتی ناکام و فاقد پایه مردمی بنامند، اما همه اینها به این دلیل است که ما تا اینجا مقابل درخواست‌های متعدد آمریکایی‌ها ایستاده‌ایم و خواسته‌ایم مستقل بمانیم. حقیقت این است که این جوسازی‌ها ادامه پیدا خواهد کرد و کسانی مانند شما نیز از همین اتهامات علیه ما استفاده می‌کنید. اما این اتهامات تنها و تنها اتهامات غربی‌هاست و اساس و بنیان درستی در محافل داخلی ما ندارد. من برای اینکه ثابت کنم این اتهامات در داخل آمریکا نیز طرفداران زیادی ندارد به آمار منتشر شده توسط موسسه مطالعات جمهوری‌گرایان آمریکا اشاره می‌کنم. در این تحقیق که نتایج آن در 2008 منتشر شد، نرخ اعتماد عمومی به رئیس‌جمهور تی‌مور شرقی 83 درصد، نرخ اعتماد به نیروهای انتظامی 82 درصد، اعتماد به نخست وزیر
79 درصد و اعتماد کلی به اوضاع اداره کشور بیش از
60 درصد گزارش شده است. پس چطور می‌توان لقب دولت ناکام را به دولت من داد. اینها همه از همان ایستادگی ناشی می‌شود و سوء برداشتی است که دستگاه دیپلماسی ایالات متحده به آن دامن زده است.
تی‌مور، کشور بسیار جوانی است و یکی از ایراداتی که ایالات متحده به شما و دولت شما وارد می‌کند این است که در زمینه اشتغال فعالیت مهمی انجام نداده‌اید. برای یک کشور جوان این مساله می‌تواند به انفجاری هیجانی در جوانان و بروز خشونت دوباره در کشور منجر شود.
اصلا این مساله صحت ندارد. تی‌مور شرقی در سال گذشته رشد اقتصادی 12 درصدی را تجربه کرده پس چگونه می‌توان از بیکاری صحبت کرد. ما با قدرت در حل مشکلات اقتصادی خود پیش می‌رویم و آنچه بیش از هر چیز مورد نیاز ماست راهسازی و عمران جاده‌ای است. تنها با عمران جاده‌ای است که می‌توانیم امنیت غذایی ساکنان خود را از طریق گسترش فعالیت‌های کشاورزی تضمین کنیم و بحث گردشگری را نیز به نقطه مطلوبی برسانیم. با این حربه مطمئنا می‌توان هزاران شغل ایجاد کرد. اینها اولویت‌هایی هستند که مردم ما نیز روی آن توافق دارند و نمی‌دانم چرا آمریکایی‌ها روی اشتغال و جوانان اینقدر تاکید می‌کنند.
تی‌مور شرقی بزودی دهمین سالروز پایان اشغال اندونزی و استقلال از این کشور را جشن می‌گیرد. چه برنامه‌هایی برای این روز دارید؟
روز 30 آگوست روزی است که ما جشن‌های استقلال را در روزهای خوش امنیت و اقتصاد خود برگزار خواهیم کرد. پایتخت(مادیلی) و دیگر نقاط کشور در امنیت کامل بسر می‌برند و اقتصاد تی‌مور روزهای بسیار خوشی را تجربه می‌کند. جشن‌های استقلال ما از اندونزی در شرایطی برگزار می‌شود که بهترین روابط ممکن میان دو کشور وجود دارد و به‌رغم همه تلاش‌هایی که در این 10 سال برای شکراب شدن میانه ما با جاکارتا از سوی غربی‌ها صورت گرفته، ما بهترین روابط ممکن را با اندونزی داریم. شاید هیچ دو کشور دیگری در جهان نتوانسته‌اند با این سابقه تاریخی چنین روابطی داشته باشند. مطمئنا اگر تفرقه‌افکنی غربی‌ها جدی گرفته می‌شد، شیرینی استقلال تا به حال بارها در کام ما تلخ شده بود.
به عنوان آخرین سوال برنامه‌های شما در حوزه محاکمه مجرمان دوره اشغال اندونزی و متخلفان مشمول همه‌پرسی 1999 چیست و چه برخوردی با آنها در دستگاه قضایی تی‌مور صورت خواهد گرفت؟ به هر حال بسیاری از آنها متهم به همدستی با محافل غربی هستند.
به شخصه ترجیح می‌دهم قانونی که به همه این تخلفات رسیدگی می‌کند، قانونی باشد که روی گذشته خاک بریزد و این فصل سیاه را در تاریخ تی‌مور و اندونزی ببندد. خداوند خود، همه آنهایی را که مانع استقلال تی‌مور می‌شدند، می‌بخشد. باید گذشته را فراموش کنیم چرا که نعمتی که خدا به ما ارزانی داشته یعنی استقلال بسیار ارزشمند‌تر از همه اینهاست. من، دو برادر و یک خواهرم را در آن سال‌های سیاه از دست دادم و هنوز جنازه برادرانم را پیدا نکرده‌ام. حتی مادر من نیز مانند بسیاری از مادران تی‌موری موافق مواضع من در قبال حکومت اندونزی نیست، اما ما همسایه مهم خود را به غربی‌ها ترجیح می‌دهیم.
منبع: فارن پالسی
9 جولای 2009 ارسال نظر
پربیننده