بهناز شیربانی: حسن هدایت که عمده فعالیتهایش ساخت آثار تاریخی بوده ، این روزها با ساخت 2 مجموعه تاریخی از جمله ساخت تلهفیلمی درباره طلاق فوزیه از محمدرضا شاه و ساخت مستندی از زندگی میرزاده عشقی خبرساز بوده است. با او گپ و گفتی کوتاه داشتیم که در ادامه میخوانید.
مدتی پیش در خبرها اعلام کردید که قصد دارید در تلهفیلمی ماجرای طلاق فوزیه از محمدرضا پهلوی را کالبدشکافی کنید. ساخت این مجموعه در حال حاضر در چه مرحلهای است؟
با طرح این مجموعه موافقت نشده و ساخت آن متوقف شده است. متاسفانه تصور میکنم در حال حاضر از کارهای فاخر در تلویزیون کمتر استقبال میشود. من هم کارگردانی هستم که کار پیشنهادی را نمیپذیرم بنابراین در حال حاضر در حال انجام کار خاصی نیستم.
بیشتر آثار شما روایتگر تاریخ ایران است. چرا این گونه را برای فعالیتتان انتخاب کردید؟
ما ملتی هستیم که از تاریخ خودمان بیاطلاعیم و بسیار لازم و ضروری است تا گوشههایی از تاریخ معاصر ایران، دقیق و روشن بازگو شود. به اعتقاد من تاریخ در هر جامعهای به تناوب تکرار میشود. تاریخ هویت ما است و من تصور میکنم اگر کارهای تاریخی بهتر عرضه شود، حالا چه از طریق تلویزیون که پربینندهترین رسانه محسوب میشود و بعد سینما و در آخر هم در آثار مکتوب، نتیجه بهتری خواهیم گرفت. به هر حال دغدغه اصلی من در طول این سالها ساخت آثار تاریخی بوده و هست.
به نظر شما وضعیت ساخت کارهای تاریخی در تلویزیون و سینما چگونه است؟
به نظر من در حال حاضر یک جور بازخوانی شخصی تاریخ در کارهای تاریخی به چشم میخورد. باید تاریخ را همانطور که هست روایت کرد و اگر غیر از این باشد، معمولا شاهد آثار خوبی نخواهیم بود. آثار تاریخی معمولا هزینه و زمان زیادی لازم دارد و من ترجیح میدهم از امکاناتی که برای ساخت اینگونه آثار در اختیار دارم، به نحو احسن استفاده کنم. در کل در حال حاضر کارهای تاریخیای که ساخته میشود ساختار قابل قبولی داشته اما نوع نگاهها عمدتا قابل قبول نیست.
آیا تا به حال ایده ساخت اثر تاریخی ای را داشتهاید که موفق به ساخت آن نشدهاید؟
من عمده کارهایم پرداختن به تاریخ معاصر است. تقریبا از اواخر دوره قاجار تا دهه 30، چرا که تصور میکنم این دوره از تاریخ از دوران بحرانی تاریخ بوده است. مثلا میرزاده عشقی یکی از شخصیتهایی است که قصد داشتم کاری در رابطه با زندگی او بسازم که تصور میکنم با شرایط موجود امکان ساخت آن وجود ندارد. در کل شخصیتهای جذاب و ماجراهای تاریخی بسیاری وجود دارد که برخی به دلایل مختلف کمتر سراغ آنها میروند. در حال حاضر فیلمنامههای بسیاری از شخصیتهای داستانی روی دست من مانده که امکان ساخت آنها را ندارم. گفتوگو با حسن هدایت درباره مجموعههای تاریخی تلویزیون
از بازخوانی شخصی تاریخ بپرهیزیم
بهناز شیربانی: حسن هدایت که عمده فعالیتهایش ساخت آثار تاریخی بوده ، این روزها با ساخت 2 مجموعه تاریخی از جمله ساخت تلهفیلمی درباره طلاق فوزیه از محمدرضا شاه و ساخت مستندی از زندگی میرزاده عشقی خبرساز بوده است. با او گپ و گفتی کوتاه داشتیم که در ادامه میخوانید.
مدتی پیش در خبرها اعلام کردید که قصد دارید در تلهفیلمی ماجرای طلاق فوزیه از محمدرضا پهلوی را کالبدشکافی کنید. ساخت این مجموعه در حال حاضر در چه مرحلهای است؟
با طرح این مجموعه موافقت نشده و ساخت آن متوقف شده است. متاسفانه تصور میکنم در حال حاضر از کارهای فاخر در تلویزیون کمتر استقبال میشود. من هم کارگردانی هستم که کار پیشنهادی را نمیپذیرم بنابراین در حال حاضر در حال انجام کار خاصی نیستم.
بیشتر آثار شما روایتگر تاریخ ایران است. چرا این گونه را برای فعالیتتان انتخاب کردید؟
ما ملتی هستیم که از تاریخ خودمان بیاطلاعیم و بسیار لازم و ضروری است تا گوشههایی از تاریخ معاصر ایران، دقیق و روشن بازگو شود. به اعتقاد من تاریخ در هر جامعهای به تناوب تکرار میشود. تاریخ هویت ما است و من تصور میکنم اگر کارهای تاریخی بهتر عرضه شود، حالا چه از طریق تلویزیون که پربینندهترین رسانه محسوب میشود و بعد سینما و در آخر هم در آثار مکتوب، نتیجه بهتری خواهیم گرفت. به هر حال دغدغه اصلی من در طول این سالها ساخت آثار تاریخی بوده و هست.
به نظر شما وضعیت ساخت کارهای تاریخی در تلویزیون و سینما چگونه است؟
به نظر من در حال حاضر یک جور بازخوانی شخصی تاریخ در کارهای تاریخی به چشم میخورد. باید تاریخ را همانطور که هست روایت کرد و اگر غیر از این باشد، معمولا شاهد آثار خوبی نخواهیم بود. آثار تاریخی معمولا هزینه و زمان زیادی لازم دارد و من ترجیح میدهم از امکاناتی که برای ساخت اینگونه آثار در اختیار دارم، به نحو احسن استفاده کنم. در کل در حال حاضر کارهای تاریخیای که ساخته میشود ساختار قابل قبولی داشته اما نوع نگاهها عمدتا قابل قبول نیست.
آیا تا به حال ایده ساخت اثر تاریخی ای را داشتهاید که موفق به ساخت آن نشدهاید؟
من عمده کارهایم پرداختن به تاریخ معاصر است. تقریبا از اواخر دوره قاجار تا دهه 30، چرا که تصور میکنم این دوره از تاریخ از دوران بحرانی تاریخ بوده است. مثلا میرزاده عشقی یکی از شخصیتهایی است که قصد داشتم کاری در رابطه با زندگی او بسازم که تصور میکنم با شرایط موجود امکان ساخت آن وجود ندارد. در کل شخصیتهای جذاب و ماجراهای تاریخی بسیاری وجود دارد که برخی به دلایل مختلف کمتر سراغ آنها میروند. در حال حاضر فیلمنامههای بسیاری از شخصیتهای داستانی روی دست من مانده که امکان ساخت آنها را ندارم. ارسال نظر
پربیننده