سحر بشری ا : در سال‌های اخیر موزه‌های بسیاری در دنیا بنا شده که وجوه تمایز فراوانی با موزه‌های قدیمی دارند. موزه‌های جدید تنها فضایی برای نمایش اشیای هنری محسوب نمی‌شوند بلکه به عنوان یک مرکز فرهنگی و تحقیقاتی محل برگزاری گردهمایی‌ها، دوره‌های آموزشی و البته فروش محصولات ویژه موزه و حتی بازی‌های مرتبط با نمایشگاه‌های موزه هستند. موزه‌های جدید به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که توجه بیشتری به خود جلب کنند به همین دلیل حجم خارجی موزه اهمیت زیادی یافته است. این رویکرد در معماری موزه موجب شده ساختمان موزه‌های مدرن در دنیا به مجسمه‌های شهری کم‌نظیری تبدیل شوند و معماران بنام بسیاری برای طراحی‌های خلاقانه بیشتر در این حوزه با یکدیگر رقابت کنند.
موزه ملی استرالیا
موزه ملی استرالیا که در سال‌های گذشته به عنوان برترین جاذبه گردشگری این کشور عده بسیاری را از سراسر جهان به خود جلب کرده از جمله موزه‌هایی است که معماری آن موجب شده دنیای کهن در پوسته‌ای مدرن به نمایش درآید. درمعماری ویژه این موزه که توسط هاوارد راگات طراحی شده به طور نمادین از اشکال مختلف طناب کشتی و نحوه گره زدن آن الهام گرفته شده است. ساختمان این موزه با رنگ‌های متنوع خیره کننده و فضاهای غیرقابل پیش‌بینی و نامرسوم نمادی از فرهنگ چندوجهی و
تو در توی بومیان استرالیاست. در بخش‌های مختلفی از نمای داخلی این موزه دیوارها با پوشش‌های آلومینیومی خاصی پوشیده شده که روی آنها دایره‌های برجسته‌ای دیده می‌شود. این دایره‌های برجسته در واقع نوشته‌هایی به خط بریل هستند که در میان آنها عبارات عذرخواهی برای نسل‌کشی بومیان استرالیا و شهر رستاخیز بسیار بحث‌برانگیز بوده است. در واقع معمار این موزه به دنبال آشتی دادن بومیان استرالیا با ساکنان اروپایی از عبارت شهر رستاخیز به عنوان تزئینات داخلی این موزه استفاده کرده است. جمعیت بومیان استرالیا قبل از مهاجرت اروپایی‌ها بالغ بر یک میلیون نفر بوده است اما امروز پس از گذشت 200 سال جمعیت این افراد به يكصد هزار نفر یعنی یک‌دهم کاهش پیدا کرده است. این کاهش جمعیت به خودی خود موجب شده ساکنان اصلی استرالیا از زمینه‌های تاریخی و فرهنگی خود جدا شوند و از نظر اجتماعی گروهی انزواطلب و در نتیجه ضد دولت محسوب شوند. در این راستا و برای برطرف کردن این شکاف فرهنگی، دولت پس از رسیدگی به امور مهاجران خارجی به حمایت از افراد بومی برای غنای هرچه بیشتر فرهنگ بومی و ملی استرالیا می‌پردازد.
این موزه که بر پایه معرفی کلیدهای سه‌گانه تمدن استرالیا یعنی سرزمین، ملیت و مردم شکل گرفته است در حقیقت در سال 1980 بنیانگذاری و تاسیس شد اما تا سال 2001 محل ثابتی نداشت. ساختمان فعلی موزه که طراحی منحصر به فرد آن منظره‌ای چشم‌نواز و قابل رؤیت از ساختمان‌های مرتفع شهر کانبرا را نیز به بازدیدکنندگان می‌دهد به تجهیزات صوتی و تصویری مدرنی مجهز است که به سبب آنها دارای شهرت جهانی است. این موزه که بزرگ‌ترین گالری زندگی ساکنان اولیه در جهان را دارد مجموعه‌ای شامل 200 هزار شیء تاریخی است که گویای 50 هزار سال تاریخ بومیان استرالیا است.
موزه ملی استرالیا اطلاعات مفیدی از مردم بومی استرالیا و ساکنان اولیه آن بویژه درباره زبان و فرهنگ آنها از میان نقاشی‌ها و ابزار سنگی بومیان به بازدیدکنندگان ارائه می‌دهد. بخش دیگری از موزه هم به تاریخ معاصر استرالیا اختصاص دارد که در آن می‌توان تاج‌ها، سکه‌ها، مدال‌ها، خودروهای اولیه، تجهیزات کشتی‌های صیادی و تجاری و نیز لباس‌های مرسوم مردم استرالیا در سه دهه گذشته را مشاهده کرد. گفتنی است استرالیا از سیاست‌های فرهنگی ویژه‌ای در سطح فدرال یا دولتی برخوردار نیست و گالری‌های هنری، موزه‌ها و نمایشگاه‌های این کشور عموما از طریق فعالیت‌های خیریه اداره می‌شوند که از آن جمله می‌توان به بنیاد باله و بنیاد اُپرای استرالیا اشاره کرد. اما از آنجا که احزاب سیاسی به توسعه فرهنگی توجه خاصی دارند موزه ملی استرالیا با حمایت مستقیم اعضای پارلمان و دولتمردان این کشور اداره می‌شود. شرحی بر معماری ویژه موزه ملی
خانه‌ای برای بومیان استرالیا
سحر بشری ا : در سال‌های اخیر موزه‌های بسیاری در دنیا بنا شده که وجوه تمایز فراوانی با موزه‌های قدیمی دارند. موزه‌های جدید تنها فضایی برای نمایش اشیای هنری محسوب نمی‌شوند بلکه به عنوان یک مرکز فرهنگی و تحقیقاتی محل برگزاری گردهمایی‌ها، دوره‌های آموزشی و البته فروش محصولات ویژه موزه و حتی بازی‌های مرتبط با نمایشگاه‌های موزه هستند. موزه‌های جدید به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که توجه بیشتری به خود جلب کنند به همین دلیل حجم خارجی موزه اهمیت زیادی یافته است. این رویکرد در معماری موزه موجب شده ساختمان موزه‌های مدرن در دنیا به مجسمه‌های شهری کم‌نظیری تبدیل شوند و معماران بنام بسیاری برای طراحی‌های خلاقانه بیشتر در این حوزه با یکدیگر رقابت کنند.
موزه ملی استرالیا
موزه ملی استرالیا که در سال‌های گذشته به عنوان برترین جاذبه گردشگری این کشور عده بسیاری را از سراسر جهان به خود جلب کرده از جمله موزه‌هایی است که معماری آن موجب شده دنیای کهن در پوسته‌ای مدرن به نمایش درآید. درمعماری ویژه این موزه که توسط هاوارد راگات طراحی شده به طور نمادین از اشکال مختلف طناب کشتی و نحوه گره زدن آن الهام گرفته شده است. ساختمان این موزه با رنگ‌های متنوع خیره کننده و فضاهای غیرقابل پیش‌بینی و نامرسوم نمادی از فرهنگ چندوجهی و
تو در توی بومیان استرالیاست. در بخش‌های مختلفی از نمای داخلی این موزه دیوارها با پوشش‌های آلومینیومی خاصی پوشیده شده که روی آنها دایره‌های برجسته‌ای دیده می‌شود. این دایره‌های برجسته در واقع نوشته‌هایی به خط بریل هستند که در میان آنها عبارات عذرخواهی برای نسل‌کشی بومیان استرالیا و شهر رستاخیز بسیار بحث‌برانگیز بوده است. در واقع معمار این موزه به دنبال آشتی دادن بومیان استرالیا با ساکنان اروپایی از عبارت شهر رستاخیز به عنوان تزئینات داخلی این موزه استفاده کرده است. جمعیت بومیان استرالیا قبل از مهاجرت اروپایی‌ها بالغ بر یک میلیون نفر بوده است اما امروز پس از گذشت 200 سال جمعیت این افراد به يكصد هزار نفر یعنی یک‌دهم کاهش پیدا کرده است. این کاهش جمعیت به خودی خود موجب شده ساکنان اصلی استرالیا از زمینه‌های تاریخی و فرهنگی خود جدا شوند و از نظر اجتماعی گروهی انزواطلب و در نتیجه ضد دولت محسوب شوند. در این راستا و برای برطرف کردن این شکاف فرهنگی، دولت پس از رسیدگی به امور مهاجران خارجی به حمایت از افراد بومی برای غنای هرچه بیشتر فرهنگ بومی و ملی استرالیا می‌پردازد.
این موزه که بر پایه معرفی کلیدهای سه‌گانه تمدن استرالیا یعنی سرزمین، ملیت و مردم شکل گرفته است در حقیقت در سال 1980 بنیانگذاری و تاسیس شد اما تا سال 2001 محل ثابتی نداشت. ساختمان فعلی موزه که طراحی منحصر به فرد آن منظره‌ای چشم‌نواز و قابل رؤیت از ساختمان‌های مرتفع شهر کانبرا را نیز به بازدیدکنندگان می‌دهد به تجهیزات صوتی و تصویری مدرنی مجهز است که به سبب آنها دارای شهرت جهانی است. این موزه که بزرگ‌ترین گالری زندگی ساکنان اولیه در جهان را دارد مجموعه‌ای شامل 200 هزار شیء تاریخی است که گویای 50 هزار سال تاریخ بومیان استرالیا است.
موزه ملی استرالیا اطلاعات مفیدی از مردم بومی استرالیا و ساکنان اولیه آن بویژه درباره زبان و فرهنگ آنها از میان نقاشی‌ها و ابزار سنگی بومیان به بازدیدکنندگان ارائه می‌دهد. بخش دیگری از موزه هم به تاریخ معاصر استرالیا اختصاص دارد که در آن می‌توان تاج‌ها، سکه‌ها، مدال‌ها، خودروهای اولیه، تجهیزات کشتی‌های صیادی و تجاری و نیز لباس‌های مرسوم مردم استرالیا در سه دهه گذشته را مشاهده کرد. گفتنی است استرالیا از سیاست‌های فرهنگی ویژه‌ای در سطح فدرال یا دولتی برخوردار نیست و گالری‌های هنری، موزه‌ها و نمایشگاه‌های این کشور عموما از طریق فعالیت‌های خیریه اداره می‌شوند که از آن جمله می‌توان به بنیاد باله و بنیاد اُپرای استرالیا اشاره کرد. اما از آنجا که احزاب سیاسی به توسعه فرهنگی توجه خاصی دارند موزه ملی استرالیا با حمایت مستقیم اعضای پارلمان و دولتمردان این کشور اداره می‌شود. ارسال نظر
پربیننده