گروه فرهنگ و هنر: تهیه‌کننده فیلم‌های «میلک» و «کلد مانتین» که اسفندماه87 به همراه دیگر اعضای آکادمی اسکار به ایران سفر کرده بود، بخشی از خاطرات سفر خود را منتشر کرد. ویلیام هوربرگ که در کارنامه‌اش تهیه‌کنندگی چند فیلم تحسین‌شده را دارد، در سفرنامه کوتاه خود چنین نوشته است: اگرچه «باب هوپ» و «بینگ کرازبی» در گروه فیلمسازان هالیوودی که اخیرا در قالب ماموریتی فرهنگی به ایران سفر کردند، نبودند، اما سفری که ما رفتیم شبیه فیلم‌های جاده‌ای دهه 40 آنها، رنگارنگ، ماجراجویانه، شگفت‌انگیز و کم‌نظیر بود. به عنوان نخستین گروه از هنرمندان غربی که 30 سال پس از انقلاب اسلامی به ایران دعوت شده‌اند، سید گنیس رئیس آکادمی اسکار، آنت بنینگ، آلفره دوودوارد، فرانک پیرسن، فیل رابینسن، تاد پولاک، من و جیمز لانگلی- که این روزها در تهران است- میهمان خانه سینما بودیم و در چند سمینار و برنامه نمایش فیلم و جلسه پرسش و پاسخ با اعضای خانه شرکت کردیم. بسیاری از کسانی که آنجا دیدیم از سفر ما به ایران شگفت‌زده بودند، اما شاید نه به اندازه فرانک و فیل وقتی چند سال پیش به این سفر فکر می‌کردند. آنچه 9 ماه پیش به نظر غیرممکن می‌رسید، ناگهان به واقعیت تبدیل شد و به لطف کمک برخی سینماگران ایرانی گروه ما نیمه‌های شب 28 فوریه 2009 وارد فروگاه امام خمینی(ره)
تهران شد.
وی در ادامه این یادداشت آورده است: این امکان برایم فراهم نیست که تمام جزئیات سفر و تجربه شگفت‌انگیز 10 روزه را برایتان بنویسم. اما یکی از نکات جالب آن نمایش فیلم «لوک خوش‌دست» با حضور فرانک پیرسن بود. دیدن فیلم سینمایی «درباره الی» در یکی از مالتی‌پلکس‌های تهران هم تجربه‌ای شگفت‌انگیز بود و به نظر می‌رسید صدای نسلی جدید از سینمای ایران را به ما معرفی می‌کند. مهم‌ترین نکته تجربه ما از سفر به این کشور، از این فرهنگ، از سینمای کیارستمی و شعر حافظ، از مردم، از نگرش مردم هر دو سرزمین به همدیگر به رویه ماجرا و معنای زیرین آن بازمی‌گردد. ایران پیچیده‌ترین جای دنیاست و در این برخورد کوتاه ما تنها به رویه ماجراها بسنده کردیم. اما من در این سفر عمیق شدم و به آسانی می‌گویم هیچ کجای دیگر در جهان نیست که به اندازه مردم ایران در کوچه و خیابان با ما به گرمی برخورد کند. «ما دوستتان داریم» جمله مشترک تمام کسانی بود که ما را می‌دیدند. شما هر چه بیشتر یک فرد، ملت و فرهنگ را بشناسید، آسان‌تر می‌توانید بر اساس احترام متقابل موافق یا مخالف آن باشید و این آشنایی با گفت‌وگو و آموزش حاصل می‌شود. آنچه ما را به ایران کشاند، تلاش برای دانستن داشته‌های مشترک ما و ایرانی‌ها به عنوان هنرمندان، بازیگران و فیلمسازان حرفه‌ای بود. هوربرگ در بخش انتهایی این یادداشت تأکید کرده است: 10روز حضور ما در ایران دنیایمان را به طور اساسی دگرگون کرد و سفر زمینی به اصفهان و بازگشت به سرزمین مادری یک موفقیت وصف‌ناپذیر بود. انتشار خاطرات «هوربرگ» تهیه‌کننده آمریکایی
سفر به ایران دنیای ما را دگرگون کرد
گروه فرهنگ و هنر: تهیه‌کننده فیلم‌های «میلک» و «کلد مانتین» که اسفندماه87 به همراه دیگر اعضای آکادمی اسکار به ایران سفر کرده بود، بخشی از خاطرات سفر خود را منتشر کرد. ویلیام هوربرگ که در کارنامه‌اش تهیه‌کنندگی چند فیلم تحسین‌شده را دارد، در سفرنامه کوتاه خود چنین نوشته است: اگرچه «باب هوپ» و «بینگ کرازبی» در گروه فیلمسازان هالیوودی که اخیرا در قالب ماموریتی فرهنگی به ایران سفر کردند، نبودند، اما سفری که ما رفتیم شبیه فیلم‌های جاده‌ای دهه 40 آنها، رنگارنگ، ماجراجویانه، شگفت‌انگیز و کم‌نظیر بود. به عنوان نخستین گروه از هنرمندان غربی که 30 سال پس از انقلاب اسلامی به ایران دعوت شده‌اند، سید گنیس رئیس آکادمی اسکار، آنت بنینگ، آلفره دوودوارد، فرانک پیرسن، فیل رابینسن، تاد پولاک، من و جیمز لانگلی- که این روزها در تهران است- میهمان خانه سینما بودیم و در چند سمینار و برنامه نمایش فیلم و جلسه پرسش و پاسخ با اعضای خانه شرکت کردیم. بسیاری از کسانی که آنجا دیدیم از سفر ما به ایران شگفت‌زده بودند، اما شاید نه به اندازه فرانک و فیل وقتی چند سال پیش به این سفر فکر می‌کردند. آنچه 9 ماه پیش به نظر غیرممکن می‌رسید، ناگهان به واقعیت تبدیل شد و به لطف کمک برخی سینماگران ایرانی گروه ما نیمه‌های شب 28 فوریه 2009 وارد فروگاه امام خمینی(ره)
تهران شد.
وی در ادامه این یادداشت آورده است: این امکان برایم فراهم نیست که تمام جزئیات سفر و تجربه شگفت‌انگیز 10 روزه را برایتان بنویسم. اما یکی از نکات جالب آن نمایش فیلم «لوک خوش‌دست» با حضور فرانک پیرسن بود. دیدن فیلم سینمایی «درباره الی» در یکی از مالتی‌پلکس‌های تهران هم تجربه‌ای شگفت‌انگیز بود و به نظر می‌رسید صدای نسلی جدید از سینمای ایران را به ما معرفی می‌کند. مهم‌ترین نکته تجربه ما از سفر به این کشور، از این فرهنگ، از سینمای کیارستمی و شعر حافظ، از مردم، از نگرش مردم هر دو سرزمین به همدیگر به رویه ماجرا و معنای زیرین آن بازمی‌گردد. ایران پیچیده‌ترین جای دنیاست و در این برخورد کوتاه ما تنها به رویه ماجراها بسنده کردیم. اما من در این سفر عمیق شدم و به آسانی می‌گویم هیچ کجای دیگر در جهان نیست که به اندازه مردم ایران در کوچه و خیابان با ما به گرمی برخورد کند. «ما دوستتان داریم» جمله مشترک تمام کسانی بود که ما را می‌دیدند. شما هر چه بیشتر یک فرد، ملت و فرهنگ را بشناسید، آسان‌تر می‌توانید بر اساس احترام متقابل موافق یا مخالف آن باشید و این آشنایی با گفت‌وگو و آموزش حاصل می‌شود. آنچه ما را به ایران کشاند، تلاش برای دانستن داشته‌های مشترک ما و ایرانی‌ها به عنوان هنرمندان، بازیگران و فیلمسازان حرفه‌ای بود. هوربرگ در بخش انتهایی این یادداشت تأکید کرده است: 10روز حضور ما در ایران دنیایمان را به طور اساسی دگرگون کرد و سفر زمینی به اصفهان و بازگشت به سرزمین مادری یک موفقیت وصف‌ناپذیر بود. ارسال نظر
پربیننده