آزاده صالحی: کاوه میرعباسی، نویسنده و مترجم پرکاری به شمار می‌رود. او اخیرا پس از سال‌ها فعالیت در حوزه ترجمه به عرصه داستان‌نویسی روی آورده است. «سین مثل سودابه»، «شوهر هشتم گیس آبی» و... برخی تالیفات او به شمار می‌روند. با او گپ کوتاهی زده‌ایم که می‌خوانید.
اخیرا کتابی از شما با عنوان «چه کردند ناموران» مجوز نشر دریافت کرده است، درباره این کتاب توضیح می‌دهید؟
من این کتاب را در دو بخش و در قالب 10 روایت به زبان طنز به رشته تحریر درآورده‌ام. این کتاب که قرار است از سوی نشر افق منتشر شود به نوعی به تبیین سرگذشت بزرگان غیرایرانی مانند داوینچی، مارکوپولو، ملکه الیزابت، ارشمیدس و...
اختصاص دارد.
آیا این کتاب تماما ساخته و پرداخته ذهن شماست؟
بخشی از آن بله و بخش دیگر مرجع تحقیقی دارد. به این معنا که زمان وقایع در این کتاب مشخص است اما، رگه‌هایی از خیال‌پردازی‌های شخصی نیز در آن به چشم می‌خورد.
انگیزه شما از نگارش چنین کتابی با این مضمون چه بوده است؟
ببینید، زمانی که من نوجوانی بیش نبودم کتابی با عنوان «چنین کنند بزرگان» را با ترجمه نجف دریابندری خواندم که موضوع کتاب روی من تاثیر زیادی گذاشت. این مساله انگیزه‌ای شد تا بتوانم کتابی با این درونمایه بنویسم. البته یک ناگفته را هم اضافه کنم و اینکه قرار است 10 روایت دیگر نیز در کنار «چه کردند ناموران» با عنوان «این مردمان خبیث» منتشر شود. در واقع این کتاب مشتمل بر 20 روایت است.
در حال حاضر مشغول نگارش چه کتابی هستید؟
روی رمانی با عنوان «چتر بنفش با پروانه‌های زرد» کار می‌کنم که تا به حال نگارش یک سوم آن به پایان رسیده است.
این رمان دارای مضمونی عاطفی است. همچنین اگر جلد اول از هفت‌گانه «سودابه» با عنوان «سین مثل سودابه» مجوز نشر دریافت کند، به نگارش باقی مجلدها خواهم پرداخت.
با توجه به اینکه نزدیک به 2 سال است کار ترجمه را کنار گذاشته‌اید و به عرصه داستان‌نویسی روی آورده‌اید، آخرین کاری که ترجمه كرديد، چه بود؟
یک مجموعه پلیسی با عنوان «قتل در کمیته مرکزی» که در سال 1386 منتشر شد. با کاوه میرعباسی، نویسنده و مترجم
«چه کردند ناموران» آمیخته‌ای از خیال و واقعیت است
آزاده صالحی: کاوه میرعباسی، نویسنده و مترجم پرکاری به شمار می‌رود. او اخیرا پس از سال‌ها فعالیت در حوزه ترجمه به عرصه داستان‌نویسی روی آورده است. «سین مثل سودابه»، «شوهر هشتم گیس آبی» و... برخی تالیفات او به شمار می‌روند. با او گپ کوتاهی زده‌ایم که می‌خوانید.
اخیرا کتابی از شما با عنوان «چه کردند ناموران» مجوز نشر دریافت کرده است، درباره این کتاب توضیح می‌دهید؟
من این کتاب را در دو بخش و در قالب 10 روایت به زبان طنز به رشته تحریر درآورده‌ام. این کتاب که قرار است از سوی نشر افق منتشر شود به نوعی به تبیین سرگذشت بزرگان غیرایرانی مانند داوینچی، مارکوپولو، ملکه الیزابت، ارشمیدس و...
اختصاص دارد.
آیا این کتاب تماما ساخته و پرداخته ذهن شماست؟
بخشی از آن بله و بخش دیگر مرجع تحقیقی دارد. به این معنا که زمان وقایع در این کتاب مشخص است اما، رگه‌هایی از خیال‌پردازی‌های شخصی نیز در آن به چشم می‌خورد.
انگیزه شما از نگارش چنین کتابی با این مضمون چه بوده است؟
ببینید، زمانی که من نوجوانی بیش نبودم کتابی با عنوان «چنین کنند بزرگان» را با ترجمه نجف دریابندری خواندم که موضوع کتاب روی من تاثیر زیادی گذاشت. این مساله انگیزه‌ای شد تا بتوانم کتابی با این درونمایه بنویسم. البته یک ناگفته را هم اضافه کنم و اینکه قرار است 10 روایت دیگر نیز در کنار «چه کردند ناموران» با عنوان «این مردمان خبیث» منتشر شود. در واقع این کتاب مشتمل بر 20 روایت است.
در حال حاضر مشغول نگارش چه کتابی هستید؟
روی رمانی با عنوان «چتر بنفش با پروانه‌های زرد» کار می‌کنم که تا به حال نگارش یک سوم آن به پایان رسیده است.
این رمان دارای مضمونی عاطفی است. همچنین اگر جلد اول از هفت‌گانه «سودابه» با عنوان «سین مثل سودابه» مجوز نشر دریافت کند، به نگارش باقی مجلدها خواهم پرداخت.
با توجه به اینکه نزدیک به 2 سال است کار ترجمه را کنار گذاشته‌اید و به عرصه داستان‌نویسی روی آورده‌اید، آخرین کاری که ترجمه كرديد، چه بود؟
یک مجموعه پلیسی با عنوان «قتل در کمیته مرکزی» که در سال 1386 منتشر شد. ارسال نظر
پربیننده