رئال‌مادرید اکنون با در اختیار داشتن کریستیانو رونالدو و کاکا دیگر بهانه‌ای ندارد و سرمربی شیلیایی و تحصیلکرده‌اش باید این تیم را به درخشش قدیم و عنوان‌های جدید برساند. اصلا برای همین هم سران رئال پلگرینی را به سانتیاگو برنابئو برده‌اند. او هیچگاه در نقش «رام‌کننده» گروهی از ستارگان دنیای فوتبال حرفه‌ای نبوده است اما از این پس قرار است این «رل» را بر عهده بگیرد.
درست 9 روز پیش بود که نمایش تابستانه رئال‌مادرید پایان یافت. سرمربی تازه‌وارد مادریدی‌ها سربازان چندصدمیلیون یورویی‌اش را به خط کرد. او ابتدا آنها را برای معاینه پزشکی پیش پزشکان باشگاه فرستاد و نیم ساعت بعد یعنی درست راس ساعت 9 صبح جمعه در زمین چمن محل تمرین همه را جمع و برای آنها سخنرانی کرد، آن هم از نوع مفصل و جانانه‌اش. البته در این فاصله او ارتش خود را به گرم کردن و کارهای کششی نیز واداشته بود.
بدیهی است که تمام نگاه‌های یکصد نماینده رسانه‌ها به تازه‌واردهایی همچون کریستیانو رونالدو و کریم بنزما دوخته شده بود. از کاکا تا 27 ژوئیه خبری نخواهد بود. این برزیلی که از میلان آمده، به‌خاطر حضور در رقابت‌های جام کنفدراسیون‌ها در آفریقای جنوبی تا 27 ژوئیه در مرخصی به سر می‌برد. رائول گونسالس هم جلوتر از بقیه می‌دوید و فرمانده تیم بود، کاپیتانی که در دوران حضورش در مادرید چیزهای زیادی را به چشم دیده است. دیگر وقت شوهای 80 هزار نفری باشگاه و مراسم معارفه ستارگان با اجرای فلورنتینو پرس به سر آمده و اکنون باید وضعیت عادی در رئال حکمفرما شود البته در فهرست 34 نفره رئال هنوز هم تغییراتی به وجود خواهد آمد و بازیکنانی می‌آیند و بازیکنانی هم بدون شک باید این تیم را ترک کنند. برنامه تمرین‌های آماده‌سازی پیش‌فصل رئال می‌گوید، این تیم ابتدا باید راهی ایرلند شود و پس از آن به ینگه دنیا سر بزند. 19 اوت هم دیداری دوستانه با بورسیا دورتموند
در پیش است.
نخستین خرید پرس در بازگشتش به رئال‌مادرید یعنی مانوئل پلگرینی مسؤول انجام کارهای روزمره‌ای است که در نهایت باید ترتیب پر شدن ویترین جام‌های باشگاه را بدهد.
پرس، مالک شرکت عظیم ساختمانی تنها 4 میلیون یوروی ناقابل را صرف آوردن این مهندس عمران به مادرید کرد، چراکه پلگرینی تا سال 2010 با ویارئال قرارداد داشت. در مراسم معارفه او که روز 2 ژوئن برگزار شد، از هزاران تماشاگری که برای تماشای تازه‌واردهای رئال به سانتیاگو برنابئو آمده بودند، خبری نبود. پرس این مربی 55 ساله تحصیلکرده را به رسانه‌ها معرفی کرد و بعد هم تعارف‌های معمول بود که از سوی دوطرف به سوی دیگری روانه شد، پلگرینی اما درست در روز معارفه‌اش برای 4 هفته ناپدید و متواری شد و برای دیدن خانواده‌اش به سانتیاگو سفر کرد، جایی که در آرامش تمام بهتر می‌توانست خبرهای تیم جدیدش را پیگیری کند؛ خبر که نه جنجال‌آفرینی‌های رئال را، کاری که او به گفته خودش اصلا انجام نداد. پلگرینی در اين باره مي‌گويد: «معارفه کاکا؟ من که تماشا نکردم. مگر چه خبر بود؟» او تمام وقتش را به جای این کار صرف خانواده‌اش کرد. همسر او هم مهندس است و فرزندانش مشغول تحصیلات آکادمیک هستند. پلگرینی از علاقه‌مندان ادبیات بود، عاشق تماشای گالری‌های هنری است و با علاقه زیاد به موسیقی کلاسیک گوش می‌کند.
پلگرینی سابقه بازی هم دارد. او 13 سال تمام برای یونیورسیداد شیلی بازی کرد و 28 بار هم در تیم ملی این کشور آمریکای جنوبی به میدان رفت. او البته برای کارهای عمرانی هم وقت می‌گذاشت و از ساخت‌وساز هم غافل نبود. شعار مانوئل این است: «مربی مافوق تیم است و او است که همه چیز را در تیم رقم می‌زند». این شعار این معنا را با خود دارد که پلگرینی به خوبی می‌داند برخلاف گذشته‌اش به عنوان رام‌کننده گروهی از ستارگان به کار فراخوانده شده است. او باید موفقیت را به مادرید برگرداند. پرس از دوره نخست ریاستش در رئال هر چیزی نیاموخته باشد، یک نکته را به خوبی فرا گرفته است؛ او در فاصله سال‌های 2000 تا 2006 یاد گرفته که بدون مربی‌ای که تیمش را پرورش ندهد، دسترسی به موفقیت ممکن نیست.
نسخه اول کهکشانی‌ها به جایی نرسید آن هم با وجود ستارگانی همچون لوئیس فیگو، زین‌الدین زیدان، رونالدو و دیوید بکام. آن تیم تنها در سال 2001 و 2003 قهرمان لالیگا شد و در سال 2002 هم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را از آن خود کرد. رئال آن سال‌ها چنین فرماندهی نداشت. البته داشت ولی قدرش را ندانست. پرس زمانی به ارزش‌های ویسنته دل‌بوسکه پی برد که کار از کار گذشته و مرغ از قفس پریده بود. پرس پس از این مربی بی‌حاشیه که از زرق و برق‌ها به دور بود، چند مربی را جانشین کرد ولی هیچکدام از جانشینان او نتوانستند عنوانی را برای این تیم به ارمغان بیاورند. پرس دیگر نمی‌خواهد آن اشتباه را مرتکب شود. پلگرینی با لقب «مهندس» نه‌تنها به خاطر تحصیلات دانشگاهی‌اش که برای نظم و شیوه کار سختگیرانه‌اش شناخته شده است. او برای عنوان‌های فراوانش به عنوان مربی در شیلی، آرژانتین و اکوادور مورد نظر سران رئال‌مادرید قرار نگرفت بلکه برای 5 سالی که در ویارئال کار کرد و هدایت «قایق‌های زرد» را برعهده داشت، مسافر برنابئو شد. چه اینکه او این باشگاه را از شهری کوچک 2 بار پیاپی (2006-2005) به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند.
برنده دوئل با ریکلمه
یکی از نمونه‌های برجسته کاری پلگرینی نحوه تعامل او با خوآن رامون ریکلمه بود. بازیکنی که به عنوان نابغه از بوکاجونیورز بوینس آیرس به دنیای فوتبال معرفی شد، به اسپانیا رفت ولی به خاطر خودخواهی‌اش در بارسلونا موفق نشد و در سال 2003 راه ویارئال را در پیش گرفت. پلگرینی با نگاه روانشناسانه‌اش خیلی زود به نقاط ضعف و قوت این هافبک طراح آرژانتینی پی برد، او را به جای میانه میدان به کناره‌ها فرستاد و از او در برابر انتقادها، پشتیبانی کرد اما زمانی که ریکلمه علاقه‌اش را به باشگاه از دست داد و از رفتن گفت، مربی هم او را کنار گذاشت و نیمکت‌نشین کرد. پلگرینی انتقادها را به جان خرید با این حال در نهایت برنده این جنگ قدرت بود.
پلگرینی که همواره شخصیتی قاطع را از خود بروز داده است، پس از تعامل با ستاره‌اش پیروزمندانه از تفکرات خودش دفاع کرده و می‌گوید: «من دیکتاتوری دموکرات هستم. با دلیل می‌توان به اقتدار رسید، با دلیل و گفت‌وگو». یکی از عقاید او می‌تواند برای بسیاری از ستارگان چند میلیونی رئال جالب باشد: «چنانچه انگیزه ما تنها پول و مادیات باشد، برنامه‌ریزی‌ها به شکست می‌انجامد».
جمله‌ای که فلورنتینو پرس باید آن را با تامل فراوان تایید کند. به هر حال آقای مهندس با چالش دشواری روبه‌رو است.
ساختمان‌سازها در سانتیاگو برنابئو
به پول فكر كنيم، شكست خورده‌ايم
رئال‌مادرید اکنون با در اختیار داشتن کریستیانو رونالدو و کاکا دیگر بهانه‌ای ندارد و سرمربی شیلیایی و تحصیلکرده‌اش باید این تیم را به درخشش قدیم و عنوان‌های جدید برساند. اصلا برای همین هم سران رئال پلگرینی را به سانتیاگو برنابئو برده‌اند. او هیچگاه در نقش «رام‌کننده» گروهی از ستارگان دنیای فوتبال حرفه‌ای نبوده است اما از این پس قرار است این «رل» را بر عهده بگیرد.
درست 9 روز پیش بود که نمایش تابستانه رئال‌مادرید پایان یافت. سرمربی تازه‌وارد مادریدی‌ها سربازان چندصدمیلیون یورویی‌اش را به خط کرد. او ابتدا آنها را برای معاینه پزشکی پیش پزشکان باشگاه فرستاد و نیم ساعت بعد یعنی درست راس ساعت 9 صبح جمعه در زمین چمن محل تمرین همه را جمع و برای آنها سخنرانی کرد، آن هم از نوع مفصل و جانانه‌اش. البته در این فاصله او ارتش خود را به گرم کردن و کارهای کششی نیز واداشته بود.
بدیهی است که تمام نگاه‌های یکصد نماینده رسانه‌ها به تازه‌واردهایی همچون کریستیانو رونالدو و کریم بنزما دوخته شده بود. از کاکا تا 27 ژوئیه خبری نخواهد بود. این برزیلی که از میلان آمده، به‌خاطر حضور در رقابت‌های جام کنفدراسیون‌ها در آفریقای جنوبی تا 27 ژوئیه در مرخصی به سر می‌برد. رائول گونسالس هم جلوتر از بقیه می‌دوید و فرمانده تیم بود، کاپیتانی که در دوران حضورش در مادرید چیزهای زیادی را به چشم دیده است. دیگر وقت شوهای 80 هزار نفری باشگاه و مراسم معارفه ستارگان با اجرای فلورنتینو پرس به سر آمده و اکنون باید وضعیت عادی در رئال حکمفرما شود البته در فهرست 34 نفره رئال هنوز هم تغییراتی به وجود خواهد آمد و بازیکنانی می‌آیند و بازیکنانی هم بدون شک باید این تیم را ترک کنند. برنامه تمرین‌های آماده‌سازی پیش‌فصل رئال می‌گوید، این تیم ابتدا باید راهی ایرلند شود و پس از آن به ینگه دنیا سر بزند. 19 اوت هم دیداری دوستانه با بورسیا دورتموند
در پیش است.
نخستین خرید پرس در بازگشتش به رئال‌مادرید یعنی مانوئل پلگرینی مسؤول انجام کارهای روزمره‌ای است که در نهایت باید ترتیب پر شدن ویترین جام‌های باشگاه را بدهد.
پرس، مالک شرکت عظیم ساختمانی تنها 4 میلیون یوروی ناقابل را صرف آوردن این مهندس عمران به مادرید کرد، چراکه پلگرینی تا سال 2010 با ویارئال قرارداد داشت. در مراسم معارفه او که روز 2 ژوئن برگزار شد، از هزاران تماشاگری که برای تماشای تازه‌واردهای رئال به سانتیاگو برنابئو آمده بودند، خبری نبود. پرس این مربی 55 ساله تحصیلکرده را به رسانه‌ها معرفی کرد و بعد هم تعارف‌های معمول بود که از سوی دوطرف به سوی دیگری روانه شد، پلگرینی اما درست در روز معارفه‌اش برای 4 هفته ناپدید و متواری شد و برای دیدن خانواده‌اش به سانتیاگو سفر کرد، جایی که در آرامش تمام بهتر می‌توانست خبرهای تیم جدیدش را پیگیری کند؛ خبر که نه جنجال‌آفرینی‌های رئال را، کاری که او به گفته خودش اصلا انجام نداد. پلگرینی در اين باره مي‌گويد: «معارفه کاکا؟ من که تماشا نکردم. مگر چه خبر بود؟» او تمام وقتش را به جای این کار صرف خانواده‌اش کرد. همسر او هم مهندس است و فرزندانش مشغول تحصیلات آکادمیک هستند. پلگرینی از علاقه‌مندان ادبیات بود، عاشق تماشای گالری‌های هنری است و با علاقه زیاد به موسیقی کلاسیک گوش می‌کند.
پلگرینی سابقه بازی هم دارد. او 13 سال تمام برای یونیورسیداد شیلی بازی کرد و 28 بار هم در تیم ملی این کشور آمریکای جنوبی به میدان رفت. او البته برای کارهای عمرانی هم وقت می‌گذاشت و از ساخت‌وساز هم غافل نبود. شعار مانوئل این است: «مربی مافوق تیم است و او است که همه چیز را در تیم رقم می‌زند». این شعار این معنا را با خود دارد که پلگرینی به خوبی می‌داند برخلاف گذشته‌اش به عنوان رام‌کننده گروهی از ستارگان به کار فراخوانده شده است. او باید موفقیت را به مادرید برگرداند. پرس از دوره نخست ریاستش در رئال هر چیزی نیاموخته باشد، یک نکته را به خوبی فرا گرفته است؛ او در فاصله سال‌های 2000 تا 2006 یاد گرفته که بدون مربی‌ای که تیمش را پرورش ندهد، دسترسی به موفقیت ممکن نیست.
نسخه اول کهکشانی‌ها به جایی نرسید آن هم با وجود ستارگانی همچون لوئیس فیگو، زین‌الدین زیدان، رونالدو و دیوید بکام. آن تیم تنها در سال 2001 و 2003 قهرمان لالیگا شد و در سال 2002 هم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را از آن خود کرد. رئال آن سال‌ها چنین فرماندهی نداشت. البته داشت ولی قدرش را ندانست. پرس زمانی به ارزش‌های ویسنته دل‌بوسکه پی برد که کار از کار گذشته و مرغ از قفس پریده بود. پرس پس از این مربی بی‌حاشیه که از زرق و برق‌ها به دور بود، چند مربی را جانشین کرد ولی هیچکدام از جانشینان او نتوانستند عنوانی را برای این تیم به ارمغان بیاورند. پرس دیگر نمی‌خواهد آن اشتباه را مرتکب شود. پلگرینی با لقب «مهندس» نه‌تنها به خاطر تحصیلات دانشگاهی‌اش که برای نظم و شیوه کار سختگیرانه‌اش شناخته شده است. او برای عنوان‌های فراوانش به عنوان مربی در شیلی، آرژانتین و اکوادور مورد نظر سران رئال‌مادرید قرار نگرفت بلکه برای 5 سالی که در ویارئال کار کرد و هدایت «قایق‌های زرد» را برعهده داشت، مسافر برنابئو شد. چه اینکه او این باشگاه را از شهری کوچک 2 بار پیاپی (2006-2005) به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا رساند.
برنده دوئل با ریکلمه
یکی از نمونه‌های برجسته کاری پلگرینی نحوه تعامل او با خوآن رامون ریکلمه بود. بازیکنی که به عنوان نابغه از بوکاجونیورز بوینس آیرس به دنیای فوتبال معرفی شد، به اسپانیا رفت ولی به خاطر خودخواهی‌اش در بارسلونا موفق نشد و در سال 2003 راه ویارئال را در پیش گرفت. پلگرینی با نگاه روانشناسانه‌اش خیلی زود به نقاط ضعف و قوت این هافبک طراح آرژانتینی پی برد، او را به جای میانه میدان به کناره‌ها فرستاد و از او در برابر انتقادها، پشتیبانی کرد اما زمانی که ریکلمه علاقه‌اش را به باشگاه از دست داد و از رفتن گفت، مربی هم او را کنار گذاشت و نیمکت‌نشین کرد. پلگرینی انتقادها را به جان خرید با این حال در نهایت برنده این جنگ قدرت بود.
پلگرینی که همواره شخصیتی قاطع را از خود بروز داده است، پس از تعامل با ستاره‌اش پیروزمندانه از تفکرات خودش دفاع کرده و می‌گوید: «من دیکتاتوری دموکرات هستم. با دلیل می‌توان به اقتدار رسید، با دلیل و گفت‌وگو». یکی از عقاید او می‌تواند برای بسیاری از ستارگان چند میلیونی رئال جالب باشد: «چنانچه انگیزه ما تنها پول و مادیات باشد، برنامه‌ریزی‌ها به شکست می‌انجامد».
جمله‌ای که فلورنتینو پرس باید آن را با تامل فراوان تایید کند. به هر حال آقای مهندس با چالش دشواری روبه‌رو است.
ارسال نظر
پربیننده