طارمی قدر این همه حمایت را می‌داند؟
ستاره‌ای که خودش را دوست دارد
محمدحسین عباسی: کار حریف را تمام نکردیم و غافلگیر شدیم. سرزنش مهاجمان پرسپولیس از سوی برانکو ایوانکوویچ برای دومین مسابقه متوالی نیز ادامه پیدا کرد. پروفسور که بعد از جدال با نفت آبادان در جام حذفی، «از دست دادن موقعیت‌های گلزنی» را دلیل اصلی رقم خوردن شکست تیمش دانسته بود، بعد از نبرد با فولاد خوزستان نیز از برخورد بازیکنان تیمش با فرصت‌های رسیدن به گل دوم، راضی به نظر نمی‌رسید. علی علیپور و گادوین منشا در طول مسابقه چند بار فرصت پیدا کردند تیر خلاص را به طرف فولاد شلیک کنند اما تیرشان هر بار به خطا رفت تا میزبان، در مسابقه باقی بماند و سرانجام در آخرین ثانیه‌ها از شکست فرار کند. در روزهای حضور مهدی طارمی در ترکیب قرمزها، «بی‌دقتی» این ستاره سوژه همیشگی هواداران باشگاه بود. تصور می‌شد اگر بازیکن فرصت‌طلبی مثل منشا به پرسپولیس اضافه شود، این تیم به کمک خلاقیت خط هافبک در هر مسابقه 5 گل به ثمر می‌رساند اما زوج منشا و علیپور این روزها به مراتب گل‌نزن‌تر از مهدی طارمی هستند. پرسپولیس در هر دو مسابقه اخیر به اندازه رسیدن به یک برد درخشان موقعیت ایجاد کرد اما مهاجمان این تیم در هر بازی تنها یک بار توپ را از خط دروازه رقبا عبور دادند. به نظر می‌رسد در پرسپولیس، همه قدم‌ها برای طارمی برداشته می‌شود و همه هزینه‌ها برای این بازیکن است. از یک‌سو مدیران باشگاه بعد از توافق با باشگاه ریزه‌اسپور، طارمی را از پرداخت جریمه 4 میلیاردی معاف کرده‌اند و اسم این کار را «دیپلماسی بزرگ ورزشی» گذاشته‌اند و از سوی دیگر نیز مهاجمان باشگاه با تباه‌کردن بخت‌های ایده‌آل گلزنی، هوادارها را دلتنگ طارمی کرده‌اند. حالا تماشاگران پرسپولیس با فرش قرمز، آماده استقبال از مهاجم شماره 9 هستند. آماده تشکیل دادن گارد افتخار برای خوشامدگویی به بازیکنی که همیشه خودش را بیشتر از تیم، دوست داشته است. کسی که با یک رفت و برگشت اشتباه و بی‌منطق تابستانی، 2 پنجره نقل‌وانتقالات را به تنهایی به روی پرسپولیس بسته است.
داستان حسینی و شفر داستان اعتماد و لیاقت
ناصر نامدار: «هواداران امروز یک اسم را صدا کردند، فردا یک اسم را صدا می‌کنند و من نمی‌توانم برگردم به آنها بگویم کدام بازیکن به زمین برود. دروازه‌بان ما امروز یک پنالتی گل خورد. چه اشتباهی انجام داد؟ از او حمایت کنید و مطمئنم او دروازه‌بان سوم ایران در جام‌جهانی می‌شود». این پاسخ وینفرد شفر به سوال یک خبرنگار درباره بازی نکردن سیدمهدی رحمتی در داربی 85 بود. دروازه‌بان آن روز استقلال سیدحسین حسینی بود. همین دروازه‌بانی که این روزها رقیب جدی علیرضا بیرانوند و بقیه گلرهای ملی‌پوش شده است. این روزها سخت می‌شود آخرین گلی را که حسینی در لیگ خورده به یاد آورد. گلی که حسینی در بازی با پرسپولیس از روی نقطه پنالتی خورد آخرین گلی است که او دریافت کرده و از آن به بعد هیچ‌کدام از مهاجمان پرمدعای لیگ برتر نتوانسته‌اند دروازه او را باز کنند. ارزش کار حسینی وقتی بیشتر می‌شود که به یاد بیاوریم مدافعانی که جلوتر از او بازی می‌کنند چندان هم مستحکم نیستند و مهاجمان حریف در هر بازی چند بار فرصت گلزنی پیدا می‌کنند. اما آمادگی او و انگیزه بالایش سد راه آنها شده است. این دقیقا نقطه مقابل اتفاقی است که برای دروازه‌بان پرسپولیس می‌افتد. ساختار دفاعی قدرتمند پرسپولیس باعث شده مهاجمان حریف فرصت چندانی برای تهدید دروازه این تیم پیدا نکنند. اما همان معدود دفعاتی که توپ از مدافعان عبور می‌کند بوی گل در ورزشگاه می‌پیچد. بیرانوند کمی زیادی آسوده‌خاطر شده و خیالش از بابت مدافعان میانی تیمش راحت است. به همین دلیل خیلی آسان غافلگیر می‌شود. حسینی اما این اطمینان خاطر را ندارد و همیشه حواس‌جمع و سرپنجه است. زمان زیادی از روزی که شفر آن وعده را داد نمی‌گذرد. حسینی اما در همین زمان کوتاه خودش را اثبات و نظر کادر فنی تیم‌ملی را جلب کرده است. حالا دیگر هواداران استقلال هم ترسی از بابت غیبت سیدمهدی رحمتی ندارند و دیگر به ندیدن اسم رحمتی در ترکیب استقلال قبل از بازی‌ها عادت کرده‌اند. حسینی قطعا دروازه‌بان خوب و قابلی است اما اگر یکی مثل شفر نبود که بر مبنای لیاقت و آمادگی (و نه لجبازی با یکی دیگر و تنبیه او) به او اعتماد کند امروز به اینجا نمی‌رسید.