بهروز افخمی در کارگاه فیلمنامه دوره راه‌نما که با نام «شهید مرتضی حسین‌پور» در حاشیه هشتمین جشنواره عمار برگزار شد، تسلط بر فن قصه‌گویی را از اصلی‌ترین شیوه‌های زنده ماندن اثر عنوان کرد و گفت: هارون‌الرشید چون نمی‌توانست بیشتر از 4 زن داشته باشد، هر شب یکی از زن‌هایش را می‌کشت اما شهرزاد تنها زنی بود که با قصه‌گویی برای خلیفه هر شب قصه را در نقطه‌ای حساس تمام می‌کرد به طوری که خلیفه که خواب‌آلود شده بود نه می‌توانست از دنبال کردن داستان منصرف شود و نه می‌توانست ادامه آن را حدس بزند به همین دلیل شهرزاد را زنده نگه می‌داشت تا ادامه قصه را فردا شب برای او تعریف کند و اینگونه توانست هزار و یک شب از خلیفه مهلت بگیرد. وی افزود: گاهی ممکن است فیلمنامه‌‌‌‌‌‌‌نویس هدفش پول یا شهرت باشد اما برای رسیدن به هدفش باید مخاطب را پای فیلم نگه دارد، پس باید خوب قصه بگوید، یعنی «بعد چه شد» را در قصه‌اش لحاظ کند. اگر شما فن زنده ماندن قصه را بلد نباشید دیگر فرقی نمی‌کند هدف شما بیان یک ایده ذهنی باشد یا به تصویر کشیدن حقیقت چون در هر صورت شما به هدف‌تان نخواهید رسید. افخمی اظهار داشت: ایجاد سؤال «بعد چه شد» تنها قاعده حفظ مخاطب است ولی اصلا کار ساده‌ای نیست، چون ممکن است برخی از مخاطبان علاقه‌ای به شنیدن ادامه داستان شما نداشته باشند. روزانه میلیون‌ها مخاطب در جهان در انتظار خوراک هستند و بیشتر از 30 ثانیه به شما وقت نمی‌دهند چون کنترل تلویزیون دست‌شان است و اگر قصه آنها را جذب نکند خیلی راحت شبکه را عوض می‌کنند. وی افزود: شما یا می‌توانید فیلم بسازید یا نمی‌توانید اما آن کسی که بلد نیست با انواع و اقسام شیوه‌ها توجیه می‌کند. مثلا می‌گوید فیلم من را 20 سال دیگر می‌فهمند یا می‌گوید تماشاچی‌ها مبتذل شده‌اند و فیلم مبتذل می‌بینید.