اینجا تهرانه. مردم تو خیابون هستن. آمار دقیق ندارم ولی از سر خیابون انقلاب تا چهارراه ولیعصر، من تونستم پنجاه و دومیلیون و دویست و هفتاد و دو هزار و پونصد و بیست و شش نفر رو بشمرم. رژیم هم از همون ساعات اولیه اینجاس. من شمردم حدود صد و چهار میلیون و پونصد و چهل و پنج هزار و پنجاه و دو نفر از افراد رژیم با چماق و باتوم مردم رو دورتادور محاصره کردن. یعنی رژیم برای هر نفر دو تا مأمور تا دندان مسلح فرستاده که صدای آزادی رو خفه کنن. اینجا هر لحظه صحنه‌های دلخراشی رو می‌بینیم که قابل توصیف نیست. همین یک ساعت پیش رژیم موهای منو بشدت کشید و دور گردنم پیچید و منو وسط میدون انقلاب با موهای خودم به دار کشید. غیر از من هموطنان زیادی اینجا شهید شدن. یکی از هموطنان که الان جلوی من ایستاده و داره شعار درود بر رضا شاه میده رو دیروز توی چهارراه ولیعصر با شقاوت کشتن و دست و پاهاشو قطع کردن. الان که من دارم با شما صحبت می‌کنم، رژیم با کاتیوشا مردم رو نشونه گرفته و داره شلیک می‌کنه و مردم به اطراف پاشیده می‌شن.
واقعا جرم ما چیه؟ ما در کمال آرامش داشتیم راهپیمایی سکوت می‌کردیم! حتی بانک ها رو که آتیش می‌زدیم هیچ کس سوت هم نزد. سربازهای رژیم رو هم که می زدیم در کمال سکوت بود و فقط سربازه داد و هوار الکی راه انداخته بود که اونم خفه اش کردیم و نذاشتیم سکوت رو به هم بزنه. از شما خواهش می‌کنم پیام ما رو به شهرستان‌های دیگه برسونین و بگین به مقاومت ادامه بدن. از همین جا داد می زنم و میگم نترسین نترسین ما همه با... برو به ننه‌ات شماره بده ایکبیری!!!