آزاده صالحی: محمود حسینزاد در سال 1325 متولد شد. او نمایشنامه‌نویس و مترجم آثار آلمانی، داستان‌نویس و همچنین منتقد ادبی است. او توانسته برای نمایشنامه «نهاده سر غریبانه به دیدار» در دانشکده هنر‌های دراماتیک و «تگرگ آمد امسال برسان مرگ» در جشنواره توس، لوح تقدیر دریافت کند. حمایت از هیچ، مقبره‌دار و مرگ، سوء ظن، قاضی و جلادش و... از ترجمه‌های او هستند. حسینزاد تاکنون آثار زیادی از ژان ژنه، ماکسیم گورکی و آرتورمیلر را به فارسی برگردانده است. با او گپی زده‌ایم که در پی می‌آید.
بعد از ترجمه رمان «اگنس»، این کتاب در حال حاضر در چه مرحله‌ای است؟
این رمان که نوشته پیتر اشتام، نویسنده سوییسی است در حال حاضر در مرحله حروفچینی قرار دارد و محوریت آن عاشقانه است که رگه‌هایی از مباحث تراژ یک نیز در آن به چشم می‌خورد. قرار است این کتاب از سوی نشر افق منتشر شود.
مثل اینکه مشغول ترجمه کتاب دیگری از یودیت هرمان، نویسنده آلمانی هستید؟
بله. این کتاب در واقع یکی از آثار اخیر هرمان به شمار می‌رود که «آلیس» نام دارد. من پیش از این کتاب دو اثر «این سوی رودخانه اُدر» (نشر افق) و گذران روز (نشر ماهی) را نیز از این نویسنده ترجمه کرده‌ام.
در مجموعه داستان «آلیس» یک شخصیت ثابت در تمام داستان‌ها وجود دارد.
دقیقا و نکته جالب این است که در تمام پنج داستان موجود در کتاب، «آلیس» شاهد مرگ دیگر شخصیت‌های کتاب است.
دیدگاه نویسندگان آلمانی نسبت به ترجمه آثارشان در ایران چگونه است؟
زمانی که رمان «مثلا برادرم» از اوه تیم را به فارسی ترجمه کردم، شنیدم که او ترجمه منتشر شده کتاب را در آلمان گرفته و با اینکه نتوانسته آن را بخواند نسبت به ترجمه و چاپ آن ابراز رضایت کرده است.
در زمینه ترجمه آثار دنیا چقدر راه داریم تا به دهکده جهانی برسیم؟
به نظرم راه زیادی باقی مانده است و جا دارد در این راستا، داستان‌های بیشتری ترجمه کنیم و همچنین از تکرار آثار ترجمه شده جلوگیری شود.
آیا شما مثل دیگر مترجمان در حین کار به مشکل ترجمه همزمان برخورده‌اید؟ بویژه برای آثار آلمانی؟
در زمینه ترجمه آثار آلمانی به نسبت آثار انگلیسی این اتفاق کمتر می‌افتد. البته اخیرا شنیده‌ام آقایی بعد از ترجمه من به ترجمه کار‌های اوه تیم می‌پردازد. (باخنده)
اگر بخواهید درباره بارز‌ترین ویژگی ادبیات آلمان، خاصه ادبیات داستانی توضیح دهید، چه می‌گویید؟
ببینید ادبیات کهن آلمان که ادبیاتی مفصل و پرطول و تفصیل و در عین حال غنی است، اما درباره ادبیات داستانی معاصر باید بگویم نویسندگان آلمانی در سال‌های اخیر می‌کوشند بیشتر درونمایه‌هایی چون پیچیدگی روابط انسانی، مناسبات رفتاری و اساسا زندگی را دستمایه آثارشان
قرار دهند.
با محمود حسینزاد، مترجم
باید از تکرار آثار ترجمه شده جلوگیری شود
آزاده صالحی: محمود حسینزاد در سال 1325 متولد شد. او نمایشنامه‌نویس و مترجم آثار آلمانی، داستان‌نویس و همچنین منتقد ادبی است. او توانسته برای نمایشنامه «نهاده سر غریبانه به دیدار» در دانشکده هنر‌های دراماتیک و «تگرگ آمد امسال برسان مرگ» در جشنواره توس، لوح تقدیر دریافت کند. حمایت از هیچ، مقبره‌دار و مرگ، سوء ظن، قاضی و جلادش و... از ترجمه‌های او هستند. حسینزاد تاکنون آثار زیادی از ژان ژنه، ماکسیم گورکی و آرتورمیلر را به فارسی برگردانده است. با او گپی زده‌ایم که در پی می‌آید.
بعد از ترجمه رمان «اگنس»، این کتاب در حال حاضر در چه مرحله‌ای است؟
این رمان که نوشته پیتر اشتام، نویسنده سوییسی است در حال حاضر در مرحله حروفچینی قرار دارد و محوریت آن عاشقانه است که رگه‌هایی از مباحث تراژ یک نیز در آن به چشم می‌خورد. قرار است این کتاب از سوی نشر افق منتشر شود.
مثل اینکه مشغول ترجمه کتاب دیگری از یودیت هرمان، نویسنده آلمانی هستید؟
بله. این کتاب در واقع یکی از آثار اخیر هرمان به شمار می‌رود که «آلیس» نام دارد. من پیش از این کتاب دو اثر «این سوی رودخانه اُدر» (نشر افق) و گذران روز (نشر ماهی) را نیز از این نویسنده ترجمه کرده‌ام.
در مجموعه داستان «آلیس» یک شخصیت ثابت در تمام داستان‌ها وجود دارد.
دقیقا و نکته جالب این است که در تمام پنج داستان موجود در کتاب، «آلیس» شاهد مرگ دیگر شخصیت‌های کتاب است.
دیدگاه نویسندگان آلمانی نسبت به ترجمه آثارشان در ایران چگونه است؟
زمانی که رمان «مثلا برادرم» از اوه تیم را به فارسی ترجمه کردم، شنیدم که او ترجمه منتشر شده کتاب را در آلمان گرفته و با اینکه نتوانسته آن را بخواند نسبت به ترجمه و چاپ آن ابراز رضایت کرده است.
در زمینه ترجمه آثار دنیا چقدر راه داریم تا به دهکده جهانی برسیم؟
به نظرم راه زیادی باقی مانده است و جا دارد در این راستا، داستان‌های بیشتری ترجمه کنیم و همچنین از تکرار آثار ترجمه شده جلوگیری شود.
آیا شما مثل دیگر مترجمان در حین کار به مشکل ترجمه همزمان برخورده‌اید؟ بویژه برای آثار آلمانی؟
در زمینه ترجمه آثار آلمانی به نسبت آثار انگلیسی این اتفاق کمتر می‌افتد. البته اخیرا شنیده‌ام آقایی بعد از ترجمه من به ترجمه کار‌های اوه تیم می‌پردازد. (باخنده)
اگر بخواهید درباره بارز‌ترین ویژگی ادبیات آلمان، خاصه ادبیات داستانی توضیح دهید، چه می‌گویید؟
ببینید ادبیات کهن آلمان که ادبیاتی مفصل و پرطول و تفصیل و در عین حال غنی است، اما درباره ادبیات داستانی معاصر باید بگویم نویسندگان آلمانی در سال‌های اخیر می‌کوشند بیشتر درونمایه‌هایی چون پیچیدگی روابط انسانی، مناسبات رفتاری و اساسا زندگی را دستمایه آثارشان
قرار دهند.
ارسال نظر
پربیننده