وضعیت این روزهای پرافتخارترین تیم فوتبال اروپا شباهت زیادی به استقلال نیم‌فصل نخست دارد. قیاسی البته صد چندان مع‌الفارغ اما بدون در نظر گفتن ابعاد و اندازه، این قیاس تا اندازه زیادی درست است. رئال مادرید نیم فصل را به بحرانی‌ترین شکل ممکن آغاز کرده است، از دست دادن 22 امتیاز در 18 بازی در سال‌های اخیر بی‌سابقه بوده است. آخرین باری که رئال عملکرد بدتری نسبت به این فصل داشت، زمانی بود که خود زیدان با پیراهن رئال‌مادرید بازی می‌کرد. کهکشانی‌ها، با عملکرد فاجعه‌باری که از خود به جای گذاشته‌اند، با 16 امتیاز از رقیب سنتی عقب افتاده و از حالا خود را برای قهرمانی آبی‌واناری‌ها آماده کرده‌اند! وضعیتی مشابه آنچه استقلال در ایران تجربه می‌کند؛ از دست رفتن زیاد امتیازات در نیم فصل نخست و تلویحا پذیرفتن قهرمانی رقیب سنتی یعنی پرسپولیس. در لالیگا قهرمان شدن یک ارزش است و ال‌کلاسیکو را بردن یک ارزش دیگر! اما حتی این دلخوشی نیز برای زیدان از دست رفته است، آنها به بدترین شکل ممکن ال‌کلاسیکو را از دست داده‌اند و در خانه 3 بر صفر شکست خورده‌اند و حالا اگر قهرمان نشوند که نمی‌شوند، حرفی هم درباره داربی ندارند که بزنند، مگر در نوکمپ معجزه‌ای رخ دهد. آبی‌های ایران نیز وضعیت مشابهی دارند. شانس قهرمانی بسیار اندک در لیگ و باختن در شهرآورد! زیدان هر هفته از تیم و بازیکنانش ابراز رضایت می‌کند و وعده می‌دهد وضعیت بهتر می‌شود اما بهتر نمی‌شود که بدتر می‌شود. شکست خانگی برابر ویارئال تمام هواداران را بشدت عصبانی کرده تا مربی فرانسوی این بار به جای حرف‌های همیشگی بدون لبخند در کنفرانس خبری ظاهر شود و بگوید توضیحی ندارم. به‌عقیده کارشناسان، رئال‌مادرید مشکل مهره ندارد و از فقر تاکتیک رنج می‌برد. شرایط مشابه رئال‌مادرید را استقلال نیز ابتدای فصل تجربه کرد؛ ضعف تاکتیکی مفرط در استقلال با کنار رفتن منصوریان از بین رفت و حالا همان ستاره‌ها در حال بازگرداندن استقلال به روزهای اوج هستند. رئالی‌ها با زیدان در وضعیت رودربایستی گیر کرده‌اند. از یک طرف مرد فرانسوی 2 قهرمانی اروپا را برای‌شان به ارمغان آورده و از طرف دیگر بازیکن بسیار محبوبی در برنابئو بوده است و تصمیم به اخراج او به این آسانی نیست. همین مساله باعث شده با وجود نیم‌فصل فاجعه‌آمیز، پرس هنوز جرات به کار بردن کلمه اخراج درباره او را نداشته باشد؛ وضعیتی که استقلال هم با منصوریان تجربه کرد. مربی محبوب آبی‌ها، با سلام و صلوات فصل گذشته توانست تیمش را از بحران نجات دهد و نایب‌قهرمان لیگ کند علاوه بر این جایگاه مناسبی هم نزد هوادارانی که بازی‌های او را از یاد نبرده‌اند، داشت. با این حال نتایج ضعیف آنقدر ادامه پیدا کرد که منصوریان از تیم کنار رفت اما زیدان هنوز روی نیمکت قوهای سپید است. رئال‌مادرید این فصل خطر از دست رفتن سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را حس کرده است. جایگاه چهارمی آنها بشدت متزلزل است و اگر قرار باشد همین روند ادامه پیدا کند، شاید در میان تعجب همگان این تیم پرافتخار فصل بعد در لیگ اروپا بازی کند. میانگین 32 امتیاز از 18 بازی اگر تا پایان ادامه داشته باشد، رئال را به امتیازی حدود 67 می‌رساند، امتیازی که جدول سال‌های گذشته نشان می‌دهد برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا کافی نیست. استقلال هم وضعیت مشابهی را تجربه می‌کند. شاگردان شفر هر چند در هفته‌های اخیر خوش درخشیده‌اند اما به قدری در نیم‌فصل نخست امتیاز از دست داده‌اند که هنوز جایگاه ثابتی در جمع 4 تیم اول پیدا نکرده‌اند و با این وضعیت باید فقط برای سهمیه تلاش کنند، چرا که برای قهرمانی شانس بسیار اندکی دارند. با از دست رفتن امید قهرمانی در لالیگا، مادریدی‌ها امیدوارند حداقل با قهرمانی در جام حذفی دست خالی فصل را ترک نکنند، مسیر نیز به اندازه کافی برای آنها هموار شده است. آنها در شرایطی به جمع 8 تیم پایانی رقابت‌ها راه یافته‌اند که هنوز با هیچ تیم سختی روبه‌رو نشده اند و در این مرحله نیز به لطف اقبال خود از رویارویی با تیم‌های صاحبنام بارسلونا، سویا، اتلتیکو مادرید و والنسیا در امان مانده‌اند. وضعیت مشابه را استقلال در جام حذفی ایران دارد. آنها تا پیش از بازی با صنعت نفت با هیچ تیم لیگ برتری روبه‌رو نشده بودند و حالا شانس زیادی برای قهرمانی در جام حذفی دارند. اگر همه این تشابه‌ها را بپذیریم، به ناچار باید به این نتیجه برسیم که تنها راه برون‌رفت رئال از وضعیت فعلی، کاری است که در استقلال انجام شد یعنی اخراج سرمربی تا شوک وارد شده به تیم، نجات‌بخش باشد. آیا پرس به لطف 2 قهرمانی پیاپی در اروپا به زیدان فرصت می‌دهد؟ باید منتظر ماند و دید.